dlaczego pytanie o wiek jest niestosowne?

[feminasapiens]

Ostatnio z powodów służbowych musiałam zadać takie pytanie kilkorgu
współpracownikom i ze zdziwieniem zauważyłam jakąś dziwną
konsternację z ich strony (niektórych) - oczywiście wcześniej
uprzedziłam do czego potrzebuję takie dane.

Nie rozumiem dlaczego wytworzyła się aura niestosowności takiego
pytania. Czy to jest coś wstydliwego?
"Kobiety nie pyta się o wiek" - jest takie powiedzenie. Dlaczego?
Sama jestem kobietą "wiekową" :-) i nie uważam że miałabym się
wstydzić podawać swój wiek.
Ostatnio nie tylko kobiety ale i faceci (oczywiście nie wszyscy)
strasznie się krygują i czerwienią usłyszawszy takie pytanie.

Ktoś mi to wyjaśni?

[leftt]

Zawsze można zapytać o PESEL.

[Gość: Peter]

moze psychoza rynku pracy,wywoluje ta podejrzliwosc

[dritte_dame]

feminasapiens napisała:

> Ostatnio z powodów służbowych musiałam zadać takie pytanie
kilkorgu
> współpracownikom ... oczywiście wcześniej
> uprzedziłam do czego potrzebuję takie dane.

A do czego potrzebowałaś takich danych?

[feminasapiens]

Do moich obowiązków służbowych należy m.in. zajmowanie się sprawami
związanymi z ubezpieczeniem grupowym, więc pracownicy którzy są
objęci tym ubezpieczeniem podają niektóre dane osobowe, m.in. wiek -
taki jest wymóg towarzystwa ubezpieczeniowego - wg przekroju
wiekowego ustala się składkę ubezp.

[dritte_dame]

feminasapiens napisała:

> Do moich obowiązków służbowych należy m.in. zajmowanie się
sprawami
> związanymi z ubezpieczeniem grupowym, więc pracownicy którzy są
> objęci tym ubezpieczeniem podają niektóre dane osobowe, m.in.
wiek -
> taki jest wymóg towarzystwa ubezpieczeniowego - wg przekroju
> wiekowego ustala się składkę ubezp.

Czy dane personalne każdego pracownika w dokumentacji działu kadr
nie zawierają daty urodzenia?

[feminasapiens]

> Czy dane personalne każdego pracownika w dokumentacji działu kadr
> nie zawierają daty urodzenia?

Zawierają, ale ja do takich danych nie mam bezpośredniego dostępu.

[dritte_dame]

feminasapiens napisała:

> > Czy dane personalne każdego pracownika w dokumentacji działu kadr
> > nie zawierają daty urodzenia?
>
> Zawierają, ale ja do takich danych nie mam bezpośredniego dostępu.

Jeśli nie masz do tych danych dostępu to najprawdopodobniej z funkcji pełnionej
przez Ciebie w firmie wynika że nie powinnaś mieć tego dostępu.

Skoro jednak twierdzisz że pewne poufne dane osobowe potrzebne są Ci do
wypełnienia Twojego bieżącego zadania to zgłoś ten problem swoim przełożonym.

Wówczas oni zadecydują by
albo: 1) Dać Tobie dostęp do danych personalnych,
albo: 2) Powierzyć Toje zadanie wymagające takiego dostępu, innej osobie, już
uprawnionej do tego dostępu.

Pytanie o wiek pracownika w firmie jest nie tyle niestosowne co zaskakujące gdyż
pracownik już wcześniej podał tą informację działowi personalnemu i ma prawo
uważać że dział ten będzie ową informacją od tej chwili odpowiednio zrządzać.
To znaczy: że przekaże tą informację (ze zobowiązaniem do zachowania poufności)
pracownikom, którym jest ona rzeczywiście potrzebna do wypełnienia ich zadan i
że zadba o właściwą poufność tych danych wobec wszystkich innych pracowników.

[marek_brzeg]

1. Czy między pracownikami i firmą panuje atmosfera wzajemnej wrogości i złośliwości?
2. Czy firma lub pracownik pytający są znani z tego, że poufne dane pracowników umieszczają na billboardach przy najbardziej ruchliwych skrzyżowaniachw mieście?
3. Czy pracownicy mają hasła do wszystkich możliwych kont złożone z cyfr daty urodzenia i zdążyli już o tym powiadomić cały świat?

Bo tylko w takim wypadku zrozumiałbym podejście takie, jak prezentowane powyżej.

[dritte_dame]

marek_brzeg napisał:

> Bo tylko w takim wypadku zrozumiałbym podejście takie, jak prezentowane powyżej.

Nie musisz zasad obowiązujących w relacjach służbowych rozumieć.

Wystarczy że będziesz je znał i ich przestrzegał.

[feminasapiens]

Dritte_dame, bardzo to wszystko mądre i przepisowe co piszesz i
oczywiście masz rację.

Moja służbowa sprawa stanowi jedynie tło do przedstawionego
problemu, a nie istotę sprawy.
Zapytanie dotyczyło raczej obyczajowości.

W moim biurze pracuje kilka osób i tylu zadałam to pytanie -
atmosfera jest luźna i rodzinna, a nie formalna, więc wszystkie
Twoje rady przepisowe - jakkolwiek mądre i zasadne - nie musiały
mieć tu zastosowania.

W rozwiązaniu sprawy pozyskania wieku pracowników mogłam oczywiście
zwrócić się do koleżanki od spraw personalnych o spis dat urodzin,
ale wybrałam inną opcję, co zaowocowało ciekawymi przemyśleniami i -
jak czytam niektóre wpisy - obrażenie mnie na forum. Zupełnie nie
wiem za co.

[dritte_dame]

feminasapiens napisała:

> W moim biurze pracuje kilka osób i tylu zadałam to pytanie -
> atmosfera jest luźna i rodzinna, a nie formalna, więc wszystkie
> Twoje rady przepisowe - jakkolwiek mądre i zasadne - nie musiały
> mieć tu zastosowania.

Fajne takie małe firmy ;))
U mnie roztropny rozdział spraw prywatnych od służbowych jak najbardziej ma
zastosowanie bo w "mojej" firmie pracuje blisko sto tysięcy ludzi! ;)))

Oops, poprawka ...

[dritte_dame]

dritte_dame napisała:

> w "mojej" firmie pracuje blisko sto tysięcy ludzi! ;)))

Blisko CZTERYSTA tysięcy! ;))

(Bliso sto tysięcy to tylko w jednym kraju :))

[a.giotto]

dritte_dame napisała:

> To znaczy: że przekaże tą informację (ze zobowiązaniem do zachowania poufności
> )
> pracownikom, którym jest ona rzeczywiście potrzebna do wypełnienia ich zadan i
> że zadba o właściwą poufność tych danych wobec wszystkich innych pracowników.


wow! marnujesz się na tym forum!

[lilimeye]

Wiek jest prywatną sprawą każdego człowieka. Nie każdy lubi ujawniać otoczeniu
szczegółowe informacje o sobie. Tym bardziej, ze otoczenie ma najczęściej
zwyczaj szufladkować według stereotypu, a liczba lat jest jednym z podstawowych
kryteriów powierzchownej oceny.

[feminasapiens]

Oczywiście, że jest prywatną sprawą każdego, tak jak np. to czy lubi
bigos czy grochówkę. A przecież nie wstydzimy się podawać komuś
swoich preferencji kulinarnych.

> Tym bardziej, ze otoczenie ma najczęściej
> zwyczaj szufladkować według stereotypu

Nasza zewnętrzność jest już wystarczająca do prowokowania
szufladkowania ("grubas", "okularnik", "piegus"), więc tu akurat
wiek to najmniejszy problem, jak sądzę.

liczba lat jest jednym z podstawowych
> kryteriów powierzchownej oceny.

Tzn. jak można np. zaszufladkować osobę 30-letnią? Do grupy osób 30-
letnich?
Bo nie rozumiem Ciebie.

Nadal nie kumam dlaczego wiek jest czymś wstydliwym?

Chyba że w sklepie podczas sprzedaży alkoholu sprzedawca zapyta
klienta o wiek, a klient ma np. 16 lat - no to wtedy to faktycznie
wstydliwa sprawa.

[dritte_dame]

feminasapiens napisała:

> Nadal nie kumam dlaczego wiek jest czymś wstydliwym?

Bo mylisz relacje prywatne i służbowe.

W relacji prywatnej między znajomymi i przyjaciółmi wiek najczęściej nie jest
niczym wstydliwym.

A w relacji służbowej między współpracownikami wiek nie powinien mieć w ogóle
nic do rzeczy.

Dlatego właśnie pytanie współpracownika o jego wiek jest nieoczekiwane,
zaskakujące, i przez to - niestosowne.
"None of your business" po prostu.

Pracownik w relacji służbowej może być zobowiązany do odpowiedzi na pytanie o
swój własny wiek tylko jeden raz: Na odpowiednio uzasadnione (w jakim celu?
najczęściej: podatkowo/ubezpieczeniowym), wyrażone w odpowiedniej formie
(standardowy formularz) i pod określnymi warunkami (zobowiązanie do poufności)
życzenie działu personalnego - i do tego: PO PODJĘCIU ZATRUDNIENIA (a nie, jako
warunek jego uzyskania).

W relacji służbowej tylko bardzo nieliczni pracownicy (dział personalny) i w
rzadkich okolicznościach (przyjęcie nowego pracownika) potrzebują pytać innych
ludzi o ich dane osobiste w celu wypełnienia swoich zadań służbowych.
Dlatego też później wszelkie sprawy wymagające dostępu do takich danych powinien
prowadzić wyłącznie dział personalny.

[feminasapiens]

> W relacji prywatnej między znajomymi i przyjaciółmi wiek
najczęściej nie jest
> niczym wstydliwym.
>
> A w relacji służbowej między współpracownikami wiek nie powinien
mieć w ogóle
> nic do rzeczy.

Jednak ma bo potrzebowałam tego do sprawy służbowej.

[dritte_dame]

feminasapiens napisała:

> > W relacji prywatnej między znajomymi i przyjaciółmi wiek
> najczęściej nie jest
> > niczym wstydliwym.
> >
> > A w relacji służbowej między współpracownikami wiek nie powinien
> mieć w ogóle
> > nic do rzeczy.
>
> Jednak ma bo potrzebowałam tego do sprawy służbowej.

To co polecono Ci robić, powinni robić kardowa/kadrowiec z dostępem
do wszystkich potrzebnych danych.

To co zaobserwowałaś i co utrudniło Ci pracę to nie jest problem
obyczajowy tylko problem w zarządzaniu firmą.

[feminasapiens]

> To co zaobserwowałaś i co utrudniło Ci pracę to nie jest problem
> obyczajowy tylko problem w zarządzaniu firmą.
>

Ależ w ogóle mi to nie utrudniło pracy.

A problem jest li-tylko obyczajowy.

[lilimeye]

feminasapiens napisała:

> Oczywiście, że jest prywatną sprawą każdego, tak jak np. to czy lubi bigos czy
grochówkę. A przecież nie wstydzimy się podawać komuś
> swoich preferencji kulinarnych.

Ale już wysokości zarobków, stanu konta czy numeru biustonosza nie koniecznie
lubimy podawać każdemu :)

> Nasza zewnętrzność jest już wystarczająca do prowokowania
> szufladkowania ("grubas", "okularnik", "piegus"), więc tu akurat
> wiek to najmniejszy problem, jak sądzę.

Ale wiek nie zawsze jest widoczny na pierwszy rzut oka.
Z wiekiem stereotyp wiąże atrakcyjność i pewne powinności, to co wypada, a co
nie. Nie każdy ma ochotę żyć według stereotypu swojej grupy wiekowej i mało kto
ma ochotę wysłuchiwać komentarzy co w tym wieku już powinien, a czego mu wg
obiegowej opinii nie wolno. Dlatego niektórzy ilość lat wolą zachować dla siebie.

> Tzn. jak można np. zaszufladkować osobę 30-letnią? Do grupy osób 30-letnich?
> Bo nie rozumiem Ciebie.

Dla 20-latków 30-latek to staruszek, dla 50-latków - szczeniak :) Nie każdy
30-latek ma ochotę czuć się staruszkiem albo szczeniakiem.
Ja tam wolę być odbierana na podstawie cech charakteru i osobowości, a nie
ilości lat.

[feminasapiens]

Nie każdy
> 30-latek ma ochotę czuć się staruszkiem albo szczeniakiem.
> Ja tam wolę być odbierana na podstawie cech charakteru i
osobowości, a nie
> ilości lat.

I dlatego udaje młodszego/starszego niż jest?

To jest dopiero chore.

[lilimeye]

feminasapiens napisała:

> I dlatego udaje młodszego/starszego niż jest?
>
> To jest dopiero chore.

A gdzie ja napisałam, że udaje?
Po prostu nie ujawnia wieku, żeby nie zostać zaszufladkowanym. I tyle.

[feminasapiens]

lilimeye napisała:

> feminasapiens napisała:
>
> > I dlatego udaje młodszego/starszego niż jest?
> >
> > To jest dopiero chore.
>
> A gdzie ja napisałam, że udaje?
> Po prostu nie ujawnia wieku, żeby nie zostać zaszufladkowanym. I
tyle.

Nie ujawnia wieku, więc chce uchodzić za kogoś w innym wieku. Gdyby
wiek nie był jego problemem to nie byłby zażenowany takim pytaniem.

[lilimeye]

feminasapiens napisała:

> Nie ujawnia wieku, więc chce uchodzić za kogoś w innym wieku. Gdyby
> wiek nie był jego problemem to nie byłby zażenowany takim pytaniem.

Ależ nie. Nie ujawnia wieku *wyłącznie* po to, żeby nie być przez jego pryzmat
ocenianym. A nie dlatego, żeby uchodzić za kogoś kim nie jest.

[beretelwi]

a łajno Cie obchodzi kto ile ma lat.
Nieładnie jest pytać o rzeczy kwalifikowane jako dane osobowe.

głupawy wątek, głupawa autorka

[papalaya]

najpierw pisze, że zajmuje się ubezpieczeniami grupowymi w firmie,
potem, że nie ma dostępu do danych osobowych....

ściema, taka osoba dostaje dane chętnych na ubezpieczenie, albo
dostaje ankiety, które chętni wypełniają...

[marek_brzeg]

Imię i nazwisko to chyba też dane osobowe. Następnym razem, jak się będę komuś przedstawiał, to dam mu do podpisania klauzulę o zachowaniu poufności.

[Gość: !!!]

Ja mam 53 i stwierdzam: JESTEŚCIE POPAPRANI!!

Udusicie się wkrótce w tych SWOICH granicach króte SOBIE SAMI
stawiacie- bezmyślnie!

[lilimeye]

Gość portalu: !!! napisał(a):

> Udusicie się wkrótce w tych SWOICH granicach króte SOBIE SAMI
> stawiacie- bezmyślnie!

Nie wiem, czy dobrze zrozumiałam, bo cuś niejasno piszesz, ale jeśli masz na
myśli opory przed ujawnianiem wieku, to raczej staramy się uniknąć granic, które
czasem - bezmyślnie :-) stawia nam otoczenie.

[Gość: !!!]

A ja myśle żeście zadufani w swojej młodości i pogubiliście sie ile
to lat tak na prawdę jest dobrze mieć - 16 czy 29? A może 27 i pół i
ani miesiąca więcej? I zapominacie że będziecie mieć i 50 i 60 i 70
i 80.. pod warunkiem że sie dobrze odżywiać bedziecie i nie
wyrżniecie nawzajem! ;))))

[yoma]

O matko świnto, znowu wegetarianin!

[lilimeye]

Oj, potrójny wykrzykniku, czytać ze zrozumieniem większym by się przydało :))
Przeca ja właśnie o tym w kółko, że wiek ma znaczenie *znikome*, że ważniejszy
jest charakter i osobowość; tylko, że całkiem sporo ludzi uważa inaczej,
począwszy od zadufanego w sobie znajomego 20-latka, pracodawcy, na pani Zosi -
sąsiadce skończywszy. A co ich do tego skłania? Stereotyp, czyli lenistwo
umysłowe. A czym jest stereotyp, jeśli nie ciasną i ograniczoną szufladką? I
właśnie granic tej ciasnej szufladki pragnę uniknąć, swój wiek zachowując dla
siebie.

[Gość: !!!]

głupie. bo i z jakim tu stereotypem walczysz - nie odpowiadając na
zadane pytanie, nie podając wieku w pracy? Bo gołym okiem go nie
widać?

Sterotypowy robi się młodzieniec robiący z igły widły, niestety.

[lilimeye]

A gdzie ja twierdzę, że z czymś walczę? Taka walka istotnie bylaby głupia, jak
każda walka z wiatrakami.

[piwi77]

Zaczynać rozmowę od dzień dobry, ile pan/pani ma lat, byłoby nieco
dziwne, ale w sprawach słuzbowych jest jak najbardziej uzasadnione.
Zauważyłem, że wielu wstydzi się nie tego czego powinni, wieku się
wstydzą, ale tego, że np. okradają pracodawcę (telefonując
prywatnie, internetując) już nie.

[yoma]

Myślisz, że pracodawca ma wdzwaniany dostęp?

Moze to byli geje...

[arek103]

feminasapiens napisała:

...
> Ostatnio nie tylko kobiety ale i faceci (oczywiście nie wszyscy)
> strasznie się krygują i czerwienią usłyszawszy takie pytanie.
>
> Ktoś mi to wyjaśni?

Moze to byli geje, a przynajmniej biseksualisci?... Normalny, prawdziwy,
heteroseksualny facet nie powinien sie krygowac, a tym bardziej, bron Boze!!!,
czerwienic!!!

[ibelin26]

Femina, trzeba było wejść na NK, poznałabyś nie tylko wiek, ale i co
w lodówce mają.

[hypatia69]

W sprawach słuzbowych, w urzędach czy u lekarza normalnie podaję
wiek, bo do czegoś to jest potrzebne. Ale prywatnie kogoś mało
znanego wała to obchodzi ile mam lat, bo nie przez pryzmat wieku
chcę być oceniana ["taka młaoda, a cośtam", "za stara na cośtam"],
zatem jeśli ktoś mnie pyta niestosownie w moim mniemamiu odpowiadam
uprzejmie, że człowiek tyle nie żyje.
Nie chodzi o to, ze się wstydzę, tylko o to, że na co komu ta
wiedza? Tak samo nie informuje obcych osób, czy posiadam wyrostek
robaczkowy i czy wyrosły mi wszystkie zęby mądrości.

[feminasapiens]

["taka młaoda, a cośtam", "za stara na cośtam"],

Zgadzam się że w naszym społeczeństwie pokutuje mit "za młodości/za
starości" na cośtam.
I nie przyznawanie się do swojego wieku ten stereotyp utwierdza.

Walczmy ze stereotypami!

[hypatia69]

Jak chcesz, to walcz. Ja w dalszym ciągu uważam, ze guzik kogo
obchodzi mój wiek.

[Gość: cc]

typowa, chłopska nieufność!

[hypatia69]

Typowe szukanie drugiej gwiazdki.
Szlachta taka jak Ty pewnikiem ma datę urodzenia wytatuowaną na
czole. A datę zgonu będzie mieć wypaloną żelazem na zadku.

Ludzie na ogół nie wiedzą ile mają lat

[internecik.log]

Ludzie na ogół nie wiedzą ile mają lat. Stąd ich zażenowanie, kiedy o to pytasz :)

[goren]

internecik.log napisał:

> Ludzie na ogół nie wiedzą ile mają lat.

I to "na ogół" sprowadza się do jednej sztuki - do internecika.log
No kurna olek, czy forum społeczeństwo ogłosiło zlot debili?

Fajne wątki zakładasz

[goren]

Proponuję następny zestaw, jakże intrygujących tematów do poruszenia:
- czy pierdzenie przy stole zasługuje na uznanie?
- czy sranie obok sedesu może byc źle odebrane przez właściciela tegoż sedesu?
- czy plucie w czyjś talerz jest sprzeczne z savoir vivrem?
Wystarczy? Czy mam dalej wymieniać?

Wymyślaj dalej. n/t

[hypatia69]

[10iwonka10]

Ile masz lat nalezy do serii pytan: Ile zarabiasz,ile masz
oszczednosci, jaki duzy masz kredyt.....to sa prywatne pytania i
zadawane w biurze raczej nie na miejscu.

Lepsza forma byloby napisac e-mila w oficjalnej formie i wyslac do
tych ludzi z zapytaniem o wiek.

[cartahena]

Juz paru moich rozmowcow dosc jasno wytlumaczylo, dlaczego podawanie
kolezance z pracy swojego wieku nie zawsze jest wygodne. Ja np.
pracuje z osbami pare-parenascie lat ode mnie mlodszymi. Sama dosc
mlodo wygladam mimo, ze trzydziestka juz pare lat za mna. Razem
chodzimy na piwo, urzadzamy od czasu do czasu wspolne imprezy.
Lepiej sie czulam, gdy oni nie wiedzieli ile mam lat (sprawa wyszla,
kiedy kolega przygotowywal ze mna umowe-zlecenie), bo chociaz mi
tego nie powiedza, sama mam wrazenie, ze jestem juz "za stara" na
takie rozrywki z kolegami z pracy. Zwlaszcza, ze nie jestem mezatka,
co juz jest calkowita zgroza. A ja po prostu lubie sie od czasu do
czasu rozerwac, lubie moich kolegow, wiec nie chcialabym sie czuc
jak osoba najstarsza w towarzystwie, ktora de facto jestem. Jak bym
wiedziala, ze oni nie wiedza ile dokladnie mam lat, to bym sie o
wiele lepiej czula. To sa takie niuanse, ale dla niektorych osob
dosc istotne.