słodycze z dawnych lat

[Gość: paprocan]

kto pamięta cukierki zwane kopalniakami,cukierki robione z cukru?

[Gość: spy]

ja pamiętam jeszcze taką gumę toksyczną w stylu turbo tylko z innej
kategorii - nazywała się Chabel i w środku były naklejki z takimi
lalkami w różnych ubraniach. Dostawało się książeczkę do której
trzeba było wklejać te naklejki i kwitł handel zamienny wśród
dziewczyn. pamiętam, że lalki rowerzystki do samego końca zbieractwa
nie mogłam upolować:) ech... to były czasy.

[Gość: ania]

Nie uwieżycie...jadąc samochodem zatrzymałam się koło małego
sklepiku i na jednej z półek zobaczyłam gumę TURBO!!!!!!!!!!mnie
mogłam się oprzeć i kupiłam kilka...ach ten smak...niepowtarzalny,
nic tak teraz nie smakuje

Napój Ptyś :)

[wellla]

Napój Ptyś w litrowychv szklanych butelkach (zielonych , brązowych).
Batony - nie pamietam nazwy ale były prostąkątne (bardzooo słodkie)
z masą białą, a tylko z dwoch stron były polane cienką czekoladą,
Ciągle je widzę :))

[zwyczajna_ja]

Ach to wspaniale Kuku Ruku!
Pamietam, ze z bratem zbieralismy naklejki. Gdzies pewnie jeszcze sa...;)

Dla przypomnienia:
img57.imageshack.us/img57/2046/nalepkykoukoukn7.jpg
:)

[switonemsi]

Wata cukrowa dalej funkcjonuje.
A gumy turbo byly beznadziejne...

[Gość: mig_70]

Najbardziej pamiętam smak delicji w bzbarwnym opakowaniu,napój Złota
Rosa,Batony Wojtusie, lentilki z Czech, lizaki koguciki.
Pamiętam bardzo dobrze saturatory, były na ulicach co kilkanaście
metrów.
Ale nie pamiętam batonów Kuku Ruku!!

[Gość: mimi9930]

BOMBAJKI!!!

[Gość: krakowski]

niestety dawno, lata 60-te :
-czekolada Jawa (chyba czekoladopodobne ,ale pyszna była)
- ciasteczka pasjansowe (anyżowe) o finezyjnych kształtach, kupowane na wagę,
jeśli są teraz o takiej nazwie to nie to
-margaryna czekoladowa, wszystkie dzieci to lubiły (mamooo!! margarynę
czekoladową dowieźli)

[Gość: zliliana]

a kto pamieta kawusie-takie groszki które po rozgryzieniu miały w
srodku słodki likier.

Moja prywatna lista

[Gość: staroć ale jaroć]

1. lizaki czerwone w formie kogutka lub plaskatej mordy. Na
patyczku, zawijane w papierek nieprzezroczysty. Były też odmiany
żółte, przez koneserów odrzucane, jako gorsze. Czerwone rządziły.
Największą przyjemność sprawiało ogryzanie miękkiej warstewki, która
pokrywała całość. Reszta była już pospolitym lizaniem.

2. lizaki z kwiatuszkiem w środku, zawijane w przezroczysty
celofanik. Te miały miękki pasiasty brzeg, który zżerało się
najpierw. Pod koniec spożywania lizak był tak cienki, że w obrębie
kwiatka pojawiały się dziurki, a odłamki raniły w język.

3. oranżada w proszku, zwana zresztą "orężadą". Nasypywało się górkę
na wnętrze dłoni i dziubało językiem. Kiedy nie było "orężady",
można było upolować substytut w postaci galaretki pomarańczowej w
proszku.

4. kostki maggi po 25 groszy i po 50 groszy. Czasem pani kasjerka w
sklepie nie miała drobnych, więc wydawała reszty w kostkach. Ssanie
takiej kostki dostarczało niezapomnianych rozkoszy. Czasem w
zapamiętaniu sięgało się po drugą. Wówczas mdliło potężnie. Kostki
były ślicznie pakowane w sreberko i dodatkowo w papierek. Zachwycały
jako cudo miniaturyzacji opakowalniczej.

5. drażetki zwane "pomarańczkami". Były sporawe, miały twardą
pomarańczową polewę, a w środku były rozkosznie mączyste. Sztuką
było ogryzienie polewy tak, by otrzymać jasną, mączystą kulkę.

6. "Czarne perełki" w okrągłym, żółtym pudełeczku z dziurką, a
raczej z dwiema dziurkami. Pyszne po wierzchu, w warstwie spodniej
banalne, więc dla spotęgowania pierwszego wrażenia brało się do
paszczy całą garść.

7. Pudrowe pastylki miętowe, wciskane mi przez mamę i znacznie
bardziej przeze mnie cenione pastylki owocowe, a raczej
pomarańczowe. Rozkosznie kwaskowate.

8. Witamina C, ssana do ran na podniebieniu twardym i języku. Potem
jakiś idiota wymyślił wersję polewaną i nie zawsze miało się tyle
samozaparcia, by zessać to paskudztwo, by dobrać się do meritum.

9. Serca w czekoladzie i ich gorszy wariant - serca w polewie. Duże,
pakowane po pięć (sześć?). Zapewne z Torunia. Jakiś cień tych smaków
pozostał w dzisiejszych "gołych" katarzynkach.

10. Landrynki - raniły podniebienie i jęzor równie niemiłosiernie
jak lizaki z kwiatkiem i witamina C. Przezroczyste, w różnych
smakach; w torebce zawsze pałętało się kilka białych o duszącym
migdałowym smaku - ulubionych przez mamę.

11. Czekoladki Wawela. W pudełeczku. Cienkie, każda w sreberku i
dodatkowo w papierku, na którym przedstawiono kolejną część z
bajeczki. Z tego, co pamiętam, bajeczki były tylko dwie. Czekoladkę
brało się w łapy i ogrzewało, a potem rozwijało sreberko, by zlizać
rozpuszczoną zawartość.

12. Marcepany od prywaciarza z pawilonów na Marszałkowskiej. Na
pewno nie były marcepanami (smak migdałów od dzieciństwa mi nie
odpowiada), ale były pyszne i bajecznie kolorowe. Mama kupowała mi
owocki, ale nigdy nie kupiła świnki (zapewne cena zaporowa była).

13. Lody w kulkach serwowane między dwoma kwadratowymi wafelkami.
Trzeba było nie lada zręczności, by nie ścisnać wafelków zbyt mocno.
Zwykle chodnik w okolicach lodziarni był mocno upaćkany. Smak lodów
absolutnie niepowtarzalny, bo były to lody kręcone ręcznie na bazie
jaj.

14. Lody bambino. Smak równie niepowtarzalny - zwłaszcza wersji
czekoladowej. Dorośli zachwycali się lodami "Calipso", co mnie
dziwiło.

15. Lody z automatu - wspomnienie późniejszego dzieciństwa. Zmrożona
wodnista masa w stożkowym wafelku. Podziwiało się zręczność
formowania lodowego gówienka przez sprzedawcę. Czasem pan lub pani
nakładali trochę więcej, w dowód sympatii.

16. Zapach świeżo mielonej kawy. W delikatesach stały młynki. Miały
szklany pojemnik, do którego sprzedawczyni wsypywała zawartość
srebrnej lub złotej torebki, którą to torebkę przyczepiała do dolnej
części maszyny. Maszyna robiła brzrzrzt, rozchodził się boski
aromat, a pani uderzała czymś metalowym w podstawę torebkowej dyszy
i dodatkowo pięknie dzwoniło. Nagabywania dorosłych o danie do
spróbowania płynu przyrządzonego z cudownie pachnącego proszku
nieodmiennie kończyło się rozczarowaniem - smak był do dooopy.

17. Chlebek turecki. Niewielki, ciemny, lekko słodkawy bocheneczek z
rodzynkami. Rezerwowany na niedzielne śniadanie. Plus jajko na
miękko i kakao z mlekiem. Dzisiejszy dietetycy by się zapłakali.

18. Wiśnie w czekoladzie. Pamiętam, jak na jakimś rodzinnym zebraniu
udało mi się zlać płyn z chyba sześciu czy siedmiu czekoladek do
wyjętego z ciocinego kredensu kielonka. I ten ból, kiedy mnie
nakryto i komisyjnie skonfiskowano pozyskany eliksir.

Ech, wspomnienia.

re

[Gość: cometessa]

-baton Gloria (do dzis pamiętam smak) sprzedawany w budzie chyba po
48 000, albo 4 800, nie pamiętam

[momas]

Pod listą podpisuję się obiema rękami!!!!

Te lody miedzy waflami - ja pamietam okrągłe wafle u Bliklego. I
tylko dwa smaki. Och - za te śmietankowo waniliowe , dzisiaj dałabym
sie posiekać....
Dodatkowo:
Czekoladki ze sklepu Wawela na Kruczej w Warszawie - takie małe,
zawijane w sreberko i obwolutę z karta...
Irysy opakowane w zółto-czerwne papierki w sklepie formowym Wedla na
Szpitalnej....
Koreczki - takie żelki w cukrze
Lody smietankowe - igloo )????) tak forma kostki masła, dwa wafle w
środku ldy
Pierwsze lody bakaliowe Horteksu
mieszanka krakowska Wawela - w przśrocztstym celofanie z rysunkiem
Krakowiaków
biszkopt (chyba też Wawela) pakowane w pudełka z otwieraną pokrywą.
Pod pokrywą była scenka jakaś, i papierowe figurki, któr po
wyciągnięciu z boku paska można było poruszać. Podobne to było to
takiej serii książeczek - teatrzyków....
Jak przypomnę sobie jeszcze cos - to dopiszę...


Nie lubiłam białych landrynek (na które zwykle wszyscy polowali)

[on-na]

Och, wzruszyłam się... ktoś jeszcze pamięta ten sklepik na Marszałkowskiej :-) A
ja jadłam świnkę, oprócz świnki pamiętam, że sprzedawany był i kaktus.
Wspomnienie o śwince wróciło jak żywe, kiedy na wystawie pewnej cukierni
(daleko, daleko od Polski) zobaczyłam rzędy różowych, marcepanowych
prosiaczków... Weszłam i kupiłam od razu sześć!

[Gość: Ola Cz.]

Pamiętam wiele z wymienionych słodyczy:
kukuruku, lizaki kwiatki i takie w kształcie patyczka, pudrowe
cukierki, ciepłe lody, napój ptyśi i w formie ciastka z bitą
śmietaną, szyszki, andruty, gumy turbo i Donald, napój "Zielona
cytryna", lizaki gwizdki, cukierki na choinkę, toffi sezamowe,
chrupki w czekoladzie sprzedawane na wagę, orzeszki w kolorowej
polewie, jarzębina w czekoladzie, wyrób czekoladopodobny z
orzeszkami i czekoladki różowe ( na opakowaniu był ptaszek Tweete ),
czekoladowo-śmietankowy krem w małych pudełaczkach z rysunkami lalek
Barbie, drobne kolorowe cukiereczki w plastikowej figurce, raczki,
kukułki, michaszki, pawełki,rittersporty, napoje w torebkach i
lizaki wodne.
Mnóstwo wspomnień. Nadal marzę o niektórych smakach, których
niestety już nie ma. Nadal jednak można znaleźć perełki ( jak na
przykład ciepłe lody czy ciacha ptysie).
Pozdrawiam

[Gość: pełnoletnia]

- oranżadki w proszku,
- krem "sułtański" - czekoladowy, z rodzynkami,
- "smakołyk warszawski"
Ależ smakowicie, chyba pognam do sklepu po jakieś substytuty....

[Gość: pełnoletnia]

Oj, jeszcze przypomniałam sobie o... pomarańczach. Takich
pakowanych w bibułki. Bibułki się skrupulatnie wygładzało,
zbierało, wymieniało - niektóre były wielkiej urody.

wyrób czekoladopodobny

[Gość: dlugi]

pańska skórka,wata cukrowa i inne podobne świństwa, często na
kartki.
A synkowie i córki ówczesnych elit PZPRowskich dysponujący bonami
lub walutą, gnali do Pewexów i obżerali się normalnymi słodyczami.

[Gość: krakowski]

a górników w Baltonie

[cyni]

A ktoś jeszcze pamięta takie groszki w żółtych pudełkach z dzierką z
boku? Były wieloowocowe i czekoladowe.
-Cukierki pudrowe,
- dropsy miętowe(zielone) i wieloowocowe(kolorowe)
-guma do zucia bolek i lolek (zawsze twarda i się łamała)
-krówki batony takie duże i płaskie(zawsze twarde)
I w latach siedemdziesiatych zachodnie czekolady w sklepach z takim
mużynkiem w białym turbanie.
- Rewelacyjne śliwki w czekoladzie (nie to co teraz)...

Z napoji to jeszcze takie polskie koncentraty jabłkowo-miętowe w
puszeczkach jak małe koncentraty pomidorowe
-nopoje typu club-cola, złota rosa, aranżada wyborowa itp.
-i ogólnie dostępne ptyś, bambo(polska wersja coli.

[on-na]

- baton "Kubuś" nie pamietam kto to produkował, na pewno nie Wedel :-); dość
gruby, cienka warstwa kuwertury a w środku upiornie słodki, miękki "przemiał" z
wafelków, orzeszków arachidowych i czegoś tam jeszcze
- żelki miętowe w cukrze - tycie, wielkości małego paznokcia, bardzo silny smak,
lubiłam po nich wciagać powietrze do buzi i czuć jak mnie mrozi w język :-)
- jugosłwawiańskie czekoladki - nieiwelkie prostokąciki owijane w sreberka z
figurkami zwierząt, słodkie jak disneyowskie rysunki; kolekcjonowałyśmy je namiętnie
- guma do żucia w kształcie papierosów, też chyba z Jugosławii

[Gość: Bella]

Byly jeszcze takie pyszne czekoladki, kocie jezyczki :D

[czarodziejka87]

STOP, bo dostalam slinotoku ...:-)

kogel mogel

[bryt.bryt]

Dla mnie w dawnych czasach najlepszym slodyczem byl kogel mogel. Zadne
namiastki, wyroby do-czegostam-podobne. Naturalne skladniki, dobre wykonanie ... :-)

[Gość: kongo]

- mieszanka krakowska, niby można jeszcze dostać, ale to już
zupełnie coś innego
- pastylki miętowe w czekoladzie -CUDO!
- czekoladki w złotych folijkach wyglądające jak monety
- gumy do żucia w kształcie papierosa
- zajebiście kolorowe kulki-gumy do żucie pakowane w blistry, chyba
czeskie
- no i moje ukochane marcepanowe miśki w cuierni na początku
Stolarskiej w Krakowie - na szczęście jeszcze są i smak ten sam.
Kupuję je rzadko, żeby nie spowszedniały.

[iwucha]

andruty (takie okragłe cieniutkie wafelki),
sliwki w czekoladzie,
prażynki z Magasamu,
lody bambino w czekoladzie w białym opakowaniu w różowe kwiatki
kupowane w barze mlecznym "Saturn",
lody Casatte ("Kasaty")lub Palermo

[Gość: Inez]

Przeczytałam wszyściutko i chyba nie zauważyłam jeszcze kilku
rarytasów, które pamietam ze swojego dzieciństwa:
- cukierki kapitańskie w żółto-niebieskim opakowaniu, w smaku chyba
przypominay kogel-mogel (też słodycz zastępcza w dobie kryzysu i
kartek, a dziś jedynie widmo salmonelli);
- nie jestem pewna czy ktoś wspomniał o gofrach. Myślałam, że to
przeżytek, ale po urlopie zmieniłam zdanie, w miejscowościach
wczasowych nadal jest ich do zemdlenia;
- w bogatej gamie lizaków były jeszcze podłużne lizaki z gwizdkiem,
pamiętacie?

[marta715]

Ja pamiętam jabłka w cukrze - takie czerwone lukrowane na patyku
(chyba nawet na ciepło były) mmmmmmmm sam smak i pamietam też, że na
wakacjach nad morzem (czyli gdzieś lata 84-86) wszyscy kupowali
mleko w proszku (takie dla niemowląt) i zjadali na sucho - ja
oczywiście też. Nawet ostatnio się zastanawiałam, że ono chyba
musiało wtedy kosztować grosze, bo każdy kupował po 2-3 woreczki, a
ja dla mojej córki kupowałam niedawno po 10 zł za opakowanie.

[Gość: WALKA]

PAMIĘTAM CUKIERKI GRYLAŻOWE W KSZTAŁCIE PODUSZECZEK W KOLORZE
ZŁOTEGO BEŻU NA WAGĘ - CUDO SMAKOWE,A CZEKOLADA O NAZWIE JAWA Z
POKRUSZONYMI WAFLAMI W ŚRODKU PYCHA.CUKIERKI RACZKI TEŻ GRYLAŻOWE -
TAKIE PODŁUŻNE LEKKO OWALNE NA BRZEGACH, A CUKIERKI KAPITAŃSKIE O
NIEBIAŃSKIM SMAKU, A TZW.KAWUSIE LIKWOROWE W MAŁYCH PACZKACH Z
LIKWOREM W ŚRODKU NO I OCZYWIŚCIE SŁODYCZE JUŻ WCZESNIEJ
OPISANE.SMAKOWICIE ŁASUCHÓW POZDRAWIAM.
ECH PRAWDZIWA CZEKOLADA WEDLOWSKA GDZIE JESTEŚ?

[Gość: Aniel]

Niesamowite, że jest jeszcze ktoś pamiętający tamte smaki. Ja też do nich tęsknię. Pamiętam nawet ceny z tamtych lat. An.

[esz124]

prawdziwa wedlowska czekolada,chałwa na wagę gdzie tłuszczyk
przesiąkal przez papier,takie fajne malutkie czekoladki z
wizerunkiem królów polskich firmy Wawel,niezapomniana woda z sokiem
z saturatora i super dropsy o smaku eukaliptusowym no i prawdziwe
dawne kukułki ,to miało smak który do dziś się pamięta,

[esz124]

a moze by ktos sie pokusil i zrobil ranking tych slodyczy

[westpoint]

Aż się łeska w oku zakręciła... Ja jako berbeć na wycieczce klasowej
w zoo w podstawówce płacząca bo mi nie wystarczyło pieniążków na
kuku ruku i wybawczyni moja pani wychowawczyni która kupiła mi to
ciacho żebym już nie płakała... :-)
A za mną od pewnego czasu chodzi pewna słodkość. Już bardzo dawno w
sklepach tych cukierków nie widze, ostatni raz chyba 11 lat temu.
Nawet nie pamiętam nazwy. Chyba nikogo z przedmówców te cukierki nie
zainteresowały w dzieciństwie, chyba że coś przegapiłam. Mogę je
jedynie opisać bo naprawdę nazwy nie pamiętam: były jakby zrobione
ze szkła z czegoś takiego jak się robi lizaki, były płaskie na
niecały cm, podłużne zaokrąglone przy końcach, w środku było
nadzienie (śliwka, wiśnia, cytryna, bodajże jakbłko, nie pamiętam
wszystkich smaków; pamiętam że moimi ulubionymi były śliwkowe),
pakowane były tak:
www.promovision.pl/grafika/zdjecia_produktow/mini_4504854f6a53
3cukierkimitoweJPG , opakowanie cukierka było białe w owockiem
pokazującym jaki to smak, cukierki zapakowane były w torebke
kształtu jak teraz pakują raczki albo kukułki, z wizerunkiem
tańczącej pary (jakiś taniec towarzyski bo wieczorowo ubrani).
No i tyle. Opis jak opis dziecka we mgle ale cóż poradze, że mnie
nurtuje... Czy ktoś może pamięta?

[Gość: scar]

ja pamiętam, ja pamiętam :) i też ich dawno nie widziałam... przeważnie podczas
ssania robiła się dziura z jednej z tych płaskich stron próbowałam wydobyć
nadzienie językiem, co nie było takie proste :)

[Gość: scar]

ooo, to się mieszanka wiedeńska nazywało :)

słodycze z lat 1977, 1982 - ..............

[Gość: Gabi i Janek]

A pamiętacie lody familijne w tekturowym pudełku oraz czekolade "Pani Twardowska"? Baryłki z nadzieniem alkoholowym- nie dla dzieci, jak mówila moja mama- Wawelu?
gumy Donald i Turbo to klasyka, historyjki i gry w turbotki. Cukierki w kształcie kuleczek zamknięte w plastikowychh "pojemniczkach w kształcie zwierząt? gł żab - Janek podpowiada mi, ze on miał to w kształcie aut. Landrynki w celofanie, którego nie mozna było odkleić oraz cukier w kostkach. orzechy arachidowe w polewie z lukru lub czekolady... uff

[Gość: annakatarzyna]

ja jeszcze pamietam takie prażynki w kształcie okienek. Najpiew sie
kupowało całe opakowanie twardych okienek i w domu smażyło na
tłuszczu, a potem można bylo z cukrem zajadać:)ehhh Jeszcze
przypominam sobie lody PANDA na patyku. Raz mi mama kupiła, jak
bylismy całą rodzinka w zoo, ale lody sie za szybko topiły ws do
mojego tempa ich jedzenia i wlądowały na ziemi:( Od tamtego momentu
unikałam lodów na patyku ze strachu,ze skończą na jakims chodniku
hehe