Decyzja o budowie

[jx3]

Drogie BB,
tak sie od jakiegoś czasu zastanawiamy nad budową domu. Sa momenty, kiedy jesteśmy napaleni i dzialki oglądamy i takie, że jakoś nam się nie chce nawet o tym myśleć. I takie, kiedy pasujemy i stwierdzamy, że większe mieszkanie wystarczy.
Jak to się stało, że decyzję podjęłyście?
I jak sobie poradziłyście z następujacymi problemami, które mi sie kołaczą:
- co będzie, gdy coś sie popieprzy ze spłatą kredytu (któreś straci pracę itp) - nie dotyczy tych, co za gotówkę budują;)
- dom to takie przywiązanie do jakiegoś miejsca na ziemi. Co, jeśli wybrana działka się okaże nie być TYM miejscem?
- podobno domu się samego nie zostawia, a my lubimy wyjeżdżać; nie wyobrażam sobie takiego 100% przywiązania
- no i podobno to worek bez dna...co Wy na to?
- o fajne działki w mieście trudno, więc co z dojazdami z zadupia ewentualnego? nie wiem, czy to mi się uśmiecha, bom zawsze w centrum mieszkała.
Jak jakieś pytanie mi się jeszcze przypomni, napiszę;)

[dorfi123]

My się zdecydowaliśmy na budowę, bo po prostu mamy małe mieszkanie i jest nam
za ciasno. Kupno większego mieszkania kosztuje niewiele mniej niż dom. A zawsze
dom jest lepszy od bloku. Nie budzą Cię o dziwnych porach różne imprezy, no i
masz parę metrów ogródka, gdzie możesz wypuścić dziecko. Na moim osiedlu
(nowym!) dzieci nie mają miejsca do zabawy. Wszystkie trawniki są dokładnie
obesrane przez pieski, których jest na osiedlu więcej niz dzieci.

[kasia_de]

u mnie tak samo jak u Dorfi - obsrane trawniki, imprezy, brak placu zabaw...
może my na tym samym osiedlu mieszkamy? ;-)poza tym 1 śmietnik na całe wielkie
osiedle i śmieci walające się dookoła, brr...

Ceny mieszkań w Warszawie są szalone, dobrze to i żle.
Źle - bo na duże mieszkanie potrzebuję tyle co na dom. Serio.
A dobrze, bo za naszą kawalerkę mamy ponoć dostać ponad 200 tys (po
tyle "chodzą" kawalerki w moim bloku), te pieniądze ulokujemy w funduszach
inwestycyjnych i będziemy wyciągać tylko zarobione odsetki na spłatę rat
kredytu za dom. Ile się da - mam nadzieję, że to trochę złagodzi spłatę kredytu.

Poza ty jak się ma cel, to łatwiej się oszczędza - tak na codzień pieniądze
przeciekają przez palce, wydajesz, a nic trwałego z tego nie masz....

Też się boję, czy podołamy, w zaadzie żyjemy tylko z pensji męża, ja zaczynam
dopiero (jeszcze jestem na wychowawczyM) dorabiać, a jak mi się wychowawczy w
styczniu skończy to zakładam włąsną działalność - nie wiem, czy jakiekolwiek
zyski z tego będą.

W najgorszym wypadku - można sprzedać to co się zaczęło - nawet z kredytem ;-)
a jak nie spróbuję to się nie dowiem, cyz podołam.

Poza tym obydwoje z mężem wychowaliśmy się w domach i teraz nam tego brakuje.

Ja jestem optymistką ;-)

[kasia_de]

zapomniałam o innych pytaniach ;-)

- jak mi się nie będzie dobrze mieszkało to sprzedam i wybuduję nowy - serio,
będę miała wprawę ;-)

- jak będziemy wyjeżdżac poprosimy znajomyuch żeby trochę pomieszkali - poza
tym monitoring i dobrzy sąsiedzi ;-)

- dojazdy - to każdy indywidualnie musi skalkulować, poza tym najważniejszy
dojazd jest do pracy a za rok np może się okazać że pracujesz w innym miejscu

- ważny jest dojazd / droga do szkoły - czasem lepiej jest na wsi bo dizeciaki
gimbusem jeżdżą i masz to z głowy ;-)

[doral2]

ja po prostu już sobie nie wyobrażam mieszkania w bloku..i nie wiem jak mogłam
tyle tak to wytrzymywać...codziennie dziękuję stwórcy za mój dom, za las obok
domu i za to że mogę się tym cieszyć każdego dnia..

[kanga_roo]

ja się boję jak cholera. ale ile można mieszkać w kawalerce. no i, powtarzam
sobie, na ziemi się zarabia, na domach też, jakby co, to się sprzeda i już (już
to widzę :-)

[madziaost]

kasiu, ja cię podziwiam za odwagę i jakby tu... no.. ułańską fantazję:) my
mamy działalność, która przynosi niby niezłe zyski, a jednak nie porywamy się
jeszcze na budowę domu... no mój chłop twierdzi, że dopóki go nie będzie stać
budować za gotówkę, to znaczy, że go nie stać. i tak moje marzenia pozostaja
marzeniami...

[kasia_de]

eee, za cudze się lepiej buduje ;-)))

ułańska fantazja? hmmm, lekkomyślny oszołom w domyśle ;-)))))

[madziaost]

nie pochlebiaj sobie:DDDD
kasia, no serio podziwiam za odwagę. mój facet to zawsze sto razy przemyśli, a
że on tu zarabia, to on decyduje o takich sprawach.

[annasza33]

madziaost napisała:

. no mój chłop twierdzi, że dopóki go nie będzie stać
> budować za gotówkę, to znaczy, że go nie stać. i tak moje marzenia pozostaja
> marzeniami...

A, widzisz, mój też tak, kurfa, twierdzi, ale to nie te czasy, ja nie wierzę, że
NAM się to uda!!!

[kajak75]

tiaa, a za kilka lat budowa domu, chocby ze wzgledu na cene materialow bedzie o
wiele drozsza.... i znowu bedzie odwlekal. co prawda ty nie pracujesz ale
dzieki temu moglabys dogladac budowy. Panskie oko konia tuczy.

[ko.la]

jx3(nawet nie wiem czy jestes on czy ona)Ja tez borykam się z decyzją o budowie
domu.A mąz boryka sie ze mną.Nie ma wsród nas jednomyslności,nie ma
zdecydowanego zdania.Zaintrygował mnie Twoj list,bo mamy podobne problemy i
wątpliwościości o których wspominasz.
12 km od miejsca zamieszkania mamy stary domek z mediami tj.prąd i woda (na
podwórku)i ogródkiem Traktowaliśmy dotychczas(przez 5lat)to miejsce jako
rekreacyjne Teraz stalo się "kulą u nogi".Podwórko jest zadbane i miłe .Dom
staje sie"spruchniałym grzybem".Nie mamy już chęci tam jeździć.Jesli juz tam
jestesmy wynikaja sprzeczki co dalej?Budować dom,
remontować to pruchno ,czy stawić nowy rekreacyjny. Podobno w naszym wieku
budowy już się nie zaczyna?

[kreedka]

Najwazniejsze to chcieć i postawić sobie cel, reszta jakoś przyjdzie. Dom
chciąłam meic zawsze, bo bloków mam po dziurki w nosie, popieram wypowiedzi
wczesniejsze. Wierzcie mi, ze jak załatwiałam papiery na budowe, nie sniło mi
sie że tak szybko wybuduje. Zakadałam sobie, że pozwolenie ważne przez 2 lata to
sie coś powoli bedzie dziabać, ale mocno wierzyłam w to że bede miała dom.
Musicie byc przekonani ze tego chcecie, inaczej jakiekolwiek problemy mogą
bardoz zniechęcic. Zycze wytrzymałości w dązeniu do celu.

[szagszag]

Kredyt mozna ubezpieczyć od utraty pracy. Poza tym w szczególnych syt. można
się z bankami dogadać i np. "zawiesić" spłatę na jakiś czas (wiem, bo
praktykowałam przy spłacie mieszkania).
Mało kto może sobie pozwolić na budowę bez kredytu, to wymaga ogromnych
dochodów chyba, albo budowa trwa latami?
Przy wyborze miejsca mieszkania najważniejsza jest lokalizacja. Ale to sprawa
b. indywidualna. (jedni chcą mieć sąsiadów, inni nie itp.)

[szagszag]

Jak sobie pomyślę, że mieszkanie w mieście kosztuje tyle samo, co dom pod
miastem, to wybór wydaje mi się oczywisty.
A z kolei odkładanie budowania na "później" kończy się tym, że zaraz po
zbudowaniu 200-metrowego domu dzieci się wyprowadzają i "starzy" muszą tam
mieszkać sami, sami sprzątać, ogrzać itp. Ja chcę mieć swój ogród póki dzieci
są małe i najbardziej na tym skorzystają. I ja przy tym również.
Ale każdemu wg potrzeb. Niektórzy nie znoszą nawet myśli o odśnieżaniu,
koszeniu, naprawach dachu itp. Niektórzy pracują od rana do nocy i w domu tylko
śpią, w weekendy klubują albo wyjeżdżają do spa. I tacy domku z ogródkiem nie
potrzebują. Co najwyżej szeregowca z małym wybiegiem. (bez złośliwości)
Życzę trafnej decyzji.

szagszag

[annasza33]

twoje słowa o odkładaniu deczyji o budowie w czasie wydrukuję i dam mężowi do
poczytania, mnie nie słucha, może ktoś inny do niego dotrze, mądrze mówisz!

[anirac]

Dla mnie dom to podstawa, ale dla mnie musi byc przemyslany w najdrobniejszych
szczegolach, no i docelowy. A to znaczy, ze na obecnym etapie - i wiekowym, i
emocjonalnym (he he - wyszlam na nastolatke ;)) nie umiem zdecydowac gdzie ten
moj dom bedzie. Bo mi tez marza sie hektary :) Wiec na razie buduje, ale
mieszkanie na strychu, tym sie to rozni od budowy domu, ze przeprowadzam
operacje na zywym organizmie, czyli zamieszkalej kamienicy. Blokow
nienawidze,udusilabym sie, pochodze ze wsi i na wies wroce, ale poki co, zyje w
wielkim miescie, wiec chce miec swoj kat taki jak lubie, gdzie sama stawiam
sciany, decyduje o przylaczach, a stara klatka schodowa skrzypi od ponad stu
lat. Kosztow sie boje jak cholera bo teraz musze to zrobic w miare wszystko w
jednym kawalku, a nie etapowac budowe jak czesto sie to robi na dzialkach. Ale
juz teraz jezdze pod miasto i rozgladam sie, rozmawiam z ludzmi i patrze za
ostatecznym lokum, czyli domem "gdzie brama na osciez otwarta zewszad oglasza,
ze goscinna i wszystkich w goscine zaprasza" :) Ale mam te komfortowa sytuacje,
ze nie posiadam meza, ktory, jak czytam powyzsze posty, cierpi na jakas
zbiorowa przypadlosc blokowania pomyslow budowy :)

[annasza33]

anirac napisała:

Ale mam te komfortowa sytuacje,
>
> ze nie posiadam meza, ktory, jak czytam powyzsze posty, cierpi na jakas
> zbiorowa przypadlosc blokowania pomyslow budowy :)

I to jest bombowe rozwiązanie! :DDD

[magi104]

A u nas o decyzji o budowie domu ( a właściwe powrotu do nieco już przykurzonych
marzeń z początków naszego związku), zaważył smród z papierosów ....;)
Nie jesteśmy palaczami i dym wciskający się wszystkim otworami (sic!)
wentylacyjnymi doprowadza nas do szału !!!!!
Poza tym mamy kiszkowatą kuchnię, której remont zaczęliśmy planować w zeszłym
roku i wyszło nam, że się nie da nic z nią zrobić!!! I nie warto kasy w nią
pchać :):) Poza tym dwa pokoiki, nas trójka, a w przyszłości większa gromadka...:(
Jesteśmy domatorami, więc odległość od miastowych rozrywek nas nie przeraża, a
niedaleko naszej działki jest przystanek, więc autobus w kilkanaście munut
dowiezie naszą Młodą do szkoły (zresztą pod tym katem szukaliśmy działki).

[magdamaidee]

A ja zaczełam się zastanawiać co zrobiliśmy? To od czytania forów. I jak widzę
ile trzeba się nauczyć, żeby nie zespuć tej budowy:(

A co mnie przekonało? (Ciekawe co powiem za trzy lata)

- jeszcze nam się wszystko chce, jeszcze nie ma dzieci i wierzymy, że marzenia
trzeba mieć duże :) (czytaj młodzi jesteśmy i głupi)

- nie mamy pojęcia o budowaniu, ale mamy pojęcie o inwestycjach i finansach -
nie ma siły, żeby na tym interesie stracić - jak będzie źle / nie daj Boże coś
się stanie - sprzedamy i tyle

- nie boimy się kredytów, ale zawsze zamierzamy mieć płynne aktywa, aby w razie
czego móc spłacać przez jakiś czas bez nerwów, a zyski z tych aktywów będą
wyższe niż koszty kredytu

- a jeżeli chodzi o infrastrukturę to przy zakupie działki najważniejszy był
czas dojazdu do centrum, połączenia autobusowe, szkoła na piechotę i sklep na
piechotę - w efekcie priortytetów mamy stodołę obok działki - wszystkiego nie
można mieć, niestety

Czyli ogólnie low risk, high profit :)

Co nie zmienia faktu, że stres jest, ale no risk no fun :)

Magda ekonomiczno-przysłowiowa

[veev]

> Jak to się stało, że decyzję podjęłyście?

Praktycznie cale zycie mieszkalam w domu z ogrodem i parkiem za plotem. Teraz
mieszkam (z mezem i cora) w bloku i sie tu dusze, wszedzie beton, nie ma nawet
gdzie z psem na spacer wyjsc, nie mowiac juz o miejscu, gdzie dziecko mogloby
sie spokojnie bawic bez obaw o bliskie spotkanie z psia kupa albo resztkami
butelki po piwie. I, hmm, klimat spoleczny blokowiska, co tu duzo mowic, jakis
taki nie moj. No, nie bardzo chce, zeby moja corka tu dorastala.

Poza tym mam zapedy ogrodnicze, a trzy skrzynki na mikroskopijnym balkonie
stanowczo nie wystarczaja na realizacje tych potrzeb ;)

I wlasciwie zawsze wiedzialam, ze chce mieszkac tylko w domu, ze swoim plotem,
swoim ogrodem, swoim tarasem i swoim ogrodkiem do grzebania :) Zreszta na w
miare duze (jest nas troje, ja pracuje w domu, potrzebujemy co najmniej 4
pokoje) mieszkanie w sensownym miejscu we Wroclawiu (czyli w dobrej dzielnicy, w
miare blisko centrum, blisko parku itp.) trzeba wydac ponad pol miliona (a ceny
dzialek i domow we Wroclawiu osiagnely juz poziom calkiem absurdalny),
zdecydowalismy, ze bedzie poza miastem - a skoro juz mieszkac na wsi, to
naprawde NA WSI a nie tylko na zadupiu: zeby bylo ladnie, duzo przestrzeni i las
blisko. No a cena domu z dzialka i tak wychodzi mniejsza od ceny znosnego
mieszkania...

> I jak sobie poradziłyście z następujacymi problemami, które mi sie kołaczą:
> - co będzie, gdy coś sie popieprzy ze spłatą kredytu (któreś straci pracę itp)

Ubezpieczamy sie od tego i mamy nadzieje, ze sie to ubezpieczenie nigdy nie
przyda. W razie tfu-tfu-czego bedziemy negocjowac zawieszenie splaty rat i
szukac nowej roboty - ja juz raz calkiem zmienialam zawod, najwyzej zrobie to
jeszcze raz :) A moj maz pracuje na uczelni, co oprocz oczywistych minusow ma
tez taka powazna zalete, ze doemerytalne zatrudnienie jest raczej pewne.

> - dom to takie przywiązanie do jakiegoś miejsca na ziemi. Co, jeśli wybrana
> działka się okaże nie być TYM miejscem?

To zabrzmi troche smiesznie moze, ale ja ufam intuicji, a w przypadku tej
dzialki od poczatku mam uczucie, ze to TO. A jak sie okaze, ze jednak nie to, to
trudno, najwyzej sie sprzeda. Na nieruchomosciach chyba trudno stracic :)

> - podobno domu się samego nie zostawia, a my lubimy wyjeżdżać; nie wyobrażam
> sobie takiego 100% przywiązania

Chyba troche przesada. Moi rodzice wyjezdzaja i jest ok. Zawsze przeciez mozna
dogadac sie z kims z rodziny czy sasiadem, zeby od czasu do czasu zerknal na
posesje panskim okiem.

> - no i podobno to worek bez dna...co Wy na to?

Ale wlasny :)

> - o fajne działki w mieście trudno, więc co z dojazdami z zadupia ewentualnego?

Teraz mieszkamy niby w miescie, a tez na zadupiu, i tez wszedzie jezdzimy
samochodem. Zamierzamy sie przeniesc na druga strone Wroclawia, a stamtad moj
maz jedzie do pracy szybciej niz z naszego obecnego mieszkania (w kilometrach
jest dalej, ale sie nie pcha przez korki w centrum). A ja tak czy siak
planowalam nabycie drugiego malego pojazdu dla siebie, bo od trzeciego roku
studiow mialam auto (no... zaczelam od malucha w moim wieku) i sie ogromnie
przyzwyczailam do niezaleznosci komunikacyjnej.

Wiec wierze, ze bedzie dobrze. Zawsze jest cos za cos, ale wydaje mi sie, ze
dobrze wiemy, jakie jest to "cos", ktorego chcemy :)

v.

[kasia_de]

Veev,
lejesz miód w moje serce ;-)
dookoła teraz wszyscy budują domy, ale już mam dość słuchania narzekań - a że
materiały podrożały, a że strach spłacać kredyt tyle lat, a że taki dom drogi w
utrzymaniu...
Dlaczego ludzie nie widzą pozytywów? zresztą jak się decydują na budowę to
chyba powinni rozważyć wszystyko najpierw a nie biadolic...
Materiały zdrożały? no trudno - to argument, żeby zaczynac jak najszybciej, bo
raczej tańsze juz nie będą. A za to mieszkania zdrożały, więc za mieszkanie
więcej dostanę.
Strach spłacać? moje obserwacje wykazują ze wszelkim znajomym wiedzie się coraz
lepiej (mnie róznież) więc skąd takie czarnowidztwo? zawsze można się z bankiem
troche dogadać, poszukać nowej pracy, ubezpieczyć od jej utraty...
Dom drogi w utrzymaniu? no zgoda, ale ile ma zalet ;-)
Mnie na razie idzie jak po grudzie, ale nie zrażam się ;-) pocieszam się, że za
3 miesiące będzie lepiej ;-)

[magdamaidee]

A ja chciałam trochę powalczyć ze strachem przed kredytem. Nie wiem skąd on się
u nas tak strasznie bierze. W Polsce cały czas się tego boimy, a to takie
normalne. Ogłosiliśmy z mężem naszym rodzicom, że chcemy się budować i wszystko
w kredycie.
- Reakcja moich rodziców (w życiu nie mieli kredytu) - o Boże - a co jak, to
jak tamto, codzienne dzwonią i się pytają czy już dostaliśmy , czy mogą zabrać
go z banku, itp.
- Reakcja rodziców mojego meża (obcokrajowcy, hipotekę skończyli spłacać w
zeszłym roku i nawet przez myśli im nie przeszło to przyspieszać) - no, na
maksa podciągnąć zdolność kredytową, budować najdroższy dom jaki chcecie w
ramach zdolności, tańszego kredytu nigdy już nie znajdziecie, zarabiać
będziecie lepiej w przyszłości, PKB rośnie, ceny nieruchomości rosną - my
zarobiliśmy na tym biznesie, a że przez pierwszy rok spłat krucho było ... no
warto było.
- Znajmoi, rówieśnicy mojego męża - wszyscy w hipotekach, a wszystkie nadwyżki
płynnie, na inwestycjach

Jakie jest ryzyko z kredytem - że chwilowo nie będzie pracy i obniżona
zdolność - dlatego warto mieć trochę płynnch środków zawsze i można negcojować
z bankiem. Do tego ubezpieczenia.

A ryzyko makroekonomiczne - patrząc historycznie krachy na rynku nieruchomości
występują przy znaczących wzrostach stóp procentowych - rośnie cena kredytu i
bieżąca obsługa, spada opłaconalość inwestycj w nieruchomości, spada popyt na
nieruchomości, wzrasta podaż, bo część ludzi nie jest w stanie obsłużyć
kredytów i sprzedaje nieruchomości, korekta ceny nieruchomości w dół. W efekcie
kredyt zostaje a wartość nieruchomości może go nie pokryć i wtedy jest problem.
Jak jeszcze dojdzie krach na rynku walutowy, a kredyt na walucie, to może się
okazać, że 20 lat spłacaliśmy i nic nie mamy. No ale jak jest szansa na taki
krach na naszym rynku w najbliższym czasie? Ze nie wejdzie bardzo szybko
spekulacyjny kapitał korzystający z obniżki cen? I że nie będziemy w stanie
przetrzymać krachu. My sobie policzyliśmy jaki wzrost stóp procentowych
będziemy w stanie obsłużyć - i bez stresu - aż tak strasznie to nie uderza.
Dużo gorzej z ryzykiem walutowym przy wymuszonej sprzedaży, jak jest różnica na
całości kredytu, a nie tylko na odsetkach.

Podumowując, za 10 lat ceny nieruchomości będą dużo wyższe, kredyt będzie
mniejszy, nasze zarobki wyższe i już zupełnie nie będzie się czego bać - czysty
zysk.

Magda, która miga się dziś od wysiłku.