Krzyżówka od A do Z

[madohora]

[madohora]

Krzyżówka od A do Z - należy do moich ulubionych zadań szaradziarskich To jest pierwsza moja próba, więc ta nie jest w pełni doskonała , brakuje kilku liter- musicie przymknąć na to oko.

Jest to taki rodzaj krzyżówki, w której należy odgadnąć miejsce wpisywania wyrazów. Każde odgadnięte hasło zaczyna się literą poprzedzającą określenie.

[madohora]

A) Największe miasto Holandii

[balzack]

AMSTERDAM

[madohora]

Ja sobie z Jolką radę dam
Gdy hasłem będzie Amsterdam

[madohora]

Amsterdam – największe miasto Holandii i jej stolica konstytucyjna. Wszystkie instytucje rządowe oraz przedstawicielstwa obcych państw znajdują się w Hadze.Położony nad rzeką Amstel, IJ i licznymi kanałami (160) – trzy największe w kształcie półksiężyców usytuowane niemalże równolegle do siebie to – Herengracht (położony najbardziej centralnie), Keizersgracht i Prinsengracht. Z nimi łączą się promieniście mniejsze kanały tworząc sieć wodną dzielącą miasto na liczne wyspy, dlatego Amsterdam nazywany jest często Wenecją Północy. Amsterdam położony jest częściowo poniżej poziomu morza, jest największym miastem Holandii, dużym ośrodkiem przemysłowym, drugim po Rotterdamie – portem handlowym Holandii (dostępny dla statków oceanicznych), połączony kanałami z Morzem Północnym i Renem. Ważny ośrodek naukowy (2 uniwersytety, Królewski Instytut Tropikalny) i kulturalny; jest też ważnym ośrodkiem turystycznym z licznymi muzeami (m.in. Rijksmuseum, Muzeum Vincenta van Gogha, Rembrandthuis, Muzeum Tropiku); zabytkami i bogatymi ogrodami botanicznymi. Centrum miasta wraz z kanałami powstało w przeważającej części w XVII wieku (złoty wiek w historii Holandii)
Nazwa miasta oznacza – tamę na rzece Amstel. Pierwszy raz nazwa ta została zapisana po łacinie w 1275 roku przez hrabiego Florisa V – homines manentes apud Amestelledamme (ludzie mieszkający w pobliżu Amestelledamme). Litera r pojawiła się po raz pierwszy w 1282 roku – Amestelredamme. W 1327 roku hrabia Wilhelm III użył formy Aemsterdam, która najbardziej przypomina dzisiejszą nazwę miasta.

więcej na www.wikipedia.pl

pl.wikipedia.org/wiki/Amsterdam

[madohora]

[madohora]

M) Nakładasz ją na twarz w karnawale

[balzack]

MASKA

[madohora]

Kiedyś byłam fajna laska
Dzisiaj zamiast buźki - maska

[madohora]

Maska – przykrycie twarzy, lub jej części z otworami na oczy, początkowo używana w celach magicznych lub obrzędowych. Znana w teatrze greckim, od średniowiecza używana w czasie zabaw karnawałowych zwanych maskaradami. Od XVI w. wprowadzona do teatru dworskiego, później do commedii dell'arte. Maska może mieć różne kształty, czasami przedstawia twarz ludzką, innym razem zwierzę, demona lub potwora.

[madohora]

[madohora]

I.) Prawosławny obraz

[balzack]

IKONA

[madohora]

Obraz w prawosławiu pisany
Teraz już w różnych miejscach wystawiany

[madohora]

Ikona (gr. εικων, eikón oznaczające obraz) – obraz sakralny, powstały w kręgu kultury bizantyńskiej wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne. Charakterystyczna dla chrześcijańskich Kościołów wschodnich, w tym prawosławnego i greckokatolickiego.Dokumenty Soboru Nicejskiego II z 787 roku wspominają, że tradycja wykonywania ikon istniała od czasów apostolskich, nie ma jednak na to żadnych dowodów historycznych. Według tradycji, autorem pierwszych ikon był Łukasz Ewangelista.
Genezę ikony wywodzi się z portretowego malarstwa późnoantycznego. Informacje o istnieniu ikon Chrystusa, Marii, św. Piotra i Pawła oraz innych świętych znaleźć można po raz pierwszy w pismach Euzebiusza z Cezarei i Epifaniusza z Cypru w IV wieku. Przedmiotem kultu stały się ikony już w V w. (wg pism św. Augustyna). Hypatiusz z Efezu wspomina po raz pierwszy o pokłonie przed ikoną w połowie VI w. Wraz z powstaniem ikon pojawił się ruch sprzeciwiający się ich kultowi - ikonoklazm.
W okresie kształtowania się sztuki chrześcijańskiej, słowem "ikona" określano na chrześcijańskim Wschodzie, w krajach pozostających pod wpływami Bizancjum, wszystkie przedstawienia Chrystusa, Matki Boskiej, aniołów, świętych i scen historycznych z Pisma Świętego niezależnie od tego, w jakiej technice były wykonane. W czasach nowożytnych pojęciem tym zaczęto nazywać tylko obrazy przenośne (malowane, rzeźbione, wykonane w emalii lub mozaice), niezwiązane z architekturą. Istnieją przekazy z drugiej połowy VI wieku o cudach dokonywanych przez ikony. Były to zawsze ikony-portrety przenośne, mocy cudotwórczej nie przypisywano ikonom o treści historycznej. Najstarsze zachowane ikony pochodzą z VI wieku z klasztoru św. Katarzyny na Synaju. Malarstwo ikonowe rozwijało się w Bizancjum, aż do jego upadku w XV wieku oraz na terenach objętych wpływami kultury bizantyńskiej, czyli w Grecji, Serbii, na Bałkanach, w średniowiecznych Włoszech oraz na Rusi. Najstarsze zachowane do naszych czasów ikony pochodzą z VI wieku. Najbardziej reprezentatywne dla tego okresu są zwłaszcza trzy dzieła przedstawiające: świętego Piotra, Chrystusa Pantokratora oraz Marię z aniołami i ze świętymi Teodorem i Jerzym. Za najwybitniejszego rosyjskiego twórcę ikon uważany jest Andriej Rublow.

[madohora]

[madohora]

K). Klatka filmu (4)

[balzack]

KADR

[madohora]

Klatka w filmie
Która minie

[madohora]

Kadr (lub klatka filmowa) − pojedyncza klatka błony filmowej bądź fotograficznej, objętej ramami pola naświetlanego przez aparat fotograficzny lub kamerę filmową, dzięki zwolnieniu migawki. Rozmiar kadru jest uzależniony od wielkości naświetlanego materiału. Popularne błony światłoczułe mają szerokość 8 mm, 16 mm, 35 mm i 70 mm. Aparaty średnioformatowe używają błon 70 mm bez perforacji i wykonują kadry 6 x 4,5 cm, 6 x 6 cm, 6 x 7 cm oraz 6 x 9 cm. Najpopularniejsze aparaty małoobrazkowe używają taśm 35 mm z perforacją i wykonują kadry o rozmiarach 36 x 24 mm. Istnieje wiele formatów klatkowego zapisu animacji - liczba wyświetlanych klatek na sekundę może się wahać od 16 do 60. Kadrem jest także naświetlone pole dużych klisz oraz powierzchnia (obecnie praktycznie nie stosowanych) szkiełek fotograficznych. Kadrem jest także zdjęcie rentgenowskie.

[madohora]

[madohora]

N). To ona ciągnie wilka do lasu (6)

[balzack]

NATURA

[madohora]

Natura ciągnie wilka w las
I tak przez cały czas

[madohora]

Natura, przyroda – w najszerszym znaczeniu to świat, wszechświat, rzeczywistość materialna. Termin ten obejmuje zjawiska świata fizycznego – zarówno nieożywionego, jak życia – w ogóle, bez szczególnego uwzględniania lub z wyłączeniem produktów działalności ludzkiej i ludzkiego oddziaływania na przyrodę.

[madohora]

[madohora]

D). 21 marzec lub 6 grudnia (4)

[balzack]

DATA

[madohora]

Wie to mama, wie to tata
Że czasem ważna jest data

[madohora]

Data – umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, służy do zapisu kolejnych dni (dób) w kalendarzu, a przez to m.in. do oznaczania ważnych wydarzeń historycznych. W języku polskim poszczególne składniki daty podaje się w kolejności od najwyższego do najniższego rzędu, tj. najpierw dzień miesiąca, następnie miesiąc i jako ostatni – rok. Rok lub miesiąc i rok można pominąć, jeśli wynikają z kontekstu lub nie są istotne. Dni (w miesiącu) i lata numeruje się liczbami; miesiące można również numerować (w piśmie) lub posługiwać się ich nazwami (w mowie i piśmie). Nazwa miesiąca w dacie występuje zawsze w dopełniaczu (np. 29 maja, nie: 29 maj), podobnie jak liczebnik numerujący rok. Po numerze roku następuje zwykle słowo roku; w piśmie, jeśli rok zapisany jest cyframi, można zastosować skrót r. lub w ogóle je pominąć. Do zapisu cyfrowego liczebników porządkowych oznaczających dzień i rok używa się wyłącznie cyfr arabskich; miesiące można numerować cyframi arabskimi lub rzymskimi. Numer miesiąca niższy niż 10, wyrażony cyframi arabskimi często zapisuje się jako dwucyfrowy (z zerem na początku); można w ten sposób zapisać również numer dnia. Nie stawia się kropek ani żadnych innych znaków przestankowych, z wyjątkiem przypadku gdy wszystkie składniki daty wyrażone są za pomocą cyfr arabskich – wówczas rozdziela się je kropką bez spacji. Zapis mieszany cyfrowo-literowy z końcówką fleksyjną doklejoną do cyfr (np. 29-ty maja) jest niepoprawny ortograficznie. Nie zaleca się skracania oznaczenia roku do dwóch cyfr (dziesiątek i jedności). Należy unikać łamania wierszy na datach. Akceptowany jest zapis daty w formie skróconej: miesiąc-rok (np. 07.2009). Ten sposób zapisu znalazł powszechne zastosowanie w różnego rodzaju pismach obiegowych, czy dokumentacji (np. w dokumentacji geodezyjnej).

[madohora]

[madohora]

T). Zawodnik na corridzie (8)

[balzack]

TORREADOR

[madohora]

Ach byk lub on jest w biedzie
Zwłaszcza na corridzie

[madohora]

Toreador (hiszp. torero) - każdy zapaśnik uczestniczący w korridzie. Kapeador to toreador, który drażni byka za pomocą czerwonej płachty, pikador - jeździec, który kłuje zwierzę piką, banderillero wbija w byka krótkie włócznie ze wstążkami, matador (główny zapaśnik) najpierw walczy z bykiem, drażniąc go muletą i robiąc uniki, a na końcu zadaje bykowi śmiertelny cios szpadą.

[madohora]

[madohora]

O). Rodzaj poezji (3)

[balzack]

ODA

[madohora]

W literaturze rzadsza jest już oda
A mnie jest tego trochę szkoda

[madohora]

Oda – utwór liryczny, który charakteryzuje się wzniosłością tematu i stylu, sławi ideę, wydarzenie lub czas. Zwykle cechuje ją także zbiorowy podmiot wypowiedzi. Należała do najpopularniejszych form poezji klasycznej. W Starożytnej Grecji i w starożytnym Rzymie oda była w przeciwieństwie do hymnu utworem o tematyce świeckiej, wychwalającym np. miasta, ludzi lub pewne pojęcia abstrakcyjne. Charakteryzuje się zawartością elementów pochwalnych, patosem, śpiewnością i melodyjnością. Zrytmizowanie osiągnięte jest za pomocą regularności wersyfikacyjnej i stałego miejsca średniówki. Wzorcowym przykładem są tzw. Ody olimpijskie greckiego poety Pindara z przełomu VI i V w. p.n.e., na nowo spopularyzowane w renesansie. Stanowiły one przykład liryki chóralnej, zbiorowej. Poświęcone były zwycięzcom igrzysk sportowych, wychwalały ich wyczyny oraz miasta, z których się wywodzili. Odami nazywano także pieśni Horacego posiadające charakter liryki indywidualnej. Określano je jako odmienny typ ody, tzw. solowej, w odróżnieniu od pindarowskiego typu ody chóralnej. Jednak wydaje się, że nazywanie pieśni Horacego odami miało charakter wartościujący, gdyż w mniemaniu teoretyków gatunek ten uważano za najdoskonalszy i najbardziej ceniony. W literaturze polskiej do najważniejszych twórców ód należeli: Jan Kochanowski i Szymon Szymonowic w okresie renesansu, Kajetan Koźmian, Ludwik Osiński i Franciszek Wężyk w okresie klasycyzmu. W okresie klasycyzmu, zwłaszcza klasycyzmu warszawskiego, oda należała do ulubionych gatunków literackich w literaturze polskiej. Ze względu na luźną kompozycję nie przestała być uprawiana także w literaturze polskiej okresu romantyzmu – z klasycystycznych założeń wyrastała np. Oda do młodości Adama Mickiewicza napisana w 1820. Z kolei Oda do wolności Juliusza Słowackiego to próba historiozoficznej interpretacji dziejów ludzkości i przykład sporadycznego sięgania po gatunek ody przez poetów romantycznych w czasie powstania listopadowego.

[madohora]

[madohora]

S). Rodzaj ciasta (6)

[balzack]

SERNIK

[madohora]

Już niedługo serniki, mazurki będą jadła
I znowu przybędzie mi trochę sadła

[madohora]

Sernik - rodzaj słodkiego ciasta, którego głównym składnikiem jest biały ser. Bazę pod ciasto stanowią jajka, cukier, masło, mąka pszenna, cukier wanilnowy, sól, proszek do pieczenia oraz twaróg. Niekiedy nawet gotowane ziemniaki zamiast mąki. Często masie serowej towarzyszy ciasto kruche na spodzie oraz na wierzchu (często ścierane na tarce o grubych oczkach). Po dokładnym wymieszaniu składników ciasto jest poddawane obróbce termicznej w temperaturze ok.180°C. Istnieją też przepisy na serniki bez mąki (i dodatków ją zawierających takich jak budyń w proszku), gdzie rolę spoiwa dla sera stanowi duża ilość jajek np. 6 jajek i 5 żółtek na 1,25 kg sera w serniku nowojorskim.

[madohora]

[madohora]

R). Resztki po budynku (5)

[balzack]

RUINA

[madohora]

Wyczytałam w książce "Klachula Cila"

Cila skarżyła sie, że jest już staro i brzidko a jeji chop co by jom pocieszyć pado i:

- Niy martw sie Cila, bo po piyknym zomku ruiny tyż som piykne

[madohora]

Ruina lub ruiny (z łac. ruere - przewracać się) - widoczne pozostałości zniszczonego, lecz niecałkowicie rozebranego obiektu budowlanego. Ruiny powstają na skutek opuszczenia przez użytkowników budowli lub budynków, których dalsze użytkowanie nie jest możliwe lub opłacalne. Proces przekształcania obiektu w ruinę może być również zainicjowany przez zniszczenia wojenne czy katastrofy naturalne. Dalsze niszczenie następuje np. poprzez wpływ warunków atmosferycznych lub pozyskiwanie elementów budowlanych z opuszczonego obiektu (kamień, złom stalowy itp.). Wiele zabytków architektury lub innych obiektów cennych ze względów historycznych zachowanych jest obecnie w stanie trwałej ruiny. O ile niegdyś pozostawiano ruiny własnemu losowi, co umożliwiało ich dawną erozję, obecnie w przypadku obiektów zabytkowych nierzadko dokonuje się konserwacji, a przynajmniej inwentaryzuje je. Znacznie częściej niż dawniej, w przypadku likwidowanych zabudowań, dokonuje się ich rozbiórki. Procesy naturalnego przekształcania w ruinę nadal jednak występują, np. w przypadku budynków o niejasnych stosunkach własnościowych, takich jak obiekty upadłych zakładów przemysłowych czy zlikwidowane garnizony Armii Radzieckiej.

[madohora]

Przysłowia na tamat ruin

[madohora]

* Dwadzieścia lat używania życia może doprowadzić kobietę do ruiny, a dwadzieścia lat małżeństwa potrafi uczynić z niej gmach rządowy. Autor: Jean Gabin

*Wszystkie ruiny świata przerażają, tylko greckie budzą podziw. Autor: Dimitrios Kamburoglu

*Ze wszystkich ruin świata, bez wątpienia najbardziej smutną jest ruina człowieka. Autor: Théophile Gautier

[madohora]

P). Można na niego nadziać(3)

[balzack]

PAL

[madohora]

Dzisiaj trochę żal
Bo są tacy, których
Dałoby się nabić
Na pal

[madohora]

Nabicie na pal (zwane także nawlekaniem na pal) – jedna z form wykonywania kary śmierci, praktykowana od starożytności do XVIII wieku. W okresie starożytnym stosowana była przez Hetytów w Anatolii i na Bliskim Wschodzie[potrzebne źródło], a od średniowiecza rozpowszechniła się na ziemiach najeżdżanych przez Imperium osmańskie, bądź podległych temu państwu - głównie na Bałkanach, ale też na południowo-wschodnich krańcach Rzeczypospolitej (Kozacy).

[madohora]

[madohora]

Komendanci polscy, wielu dostali żywcem hajdamaków, żadnego nie pardonowali, lecz zaraz na placu albo wieszali na gałęziach, albo jeżeli mieli czas, żywcem na pal wbijali; która egzekucja takim szła sposobem: obnażonego hajdamakę położyli na ziemi na brzuch; mistrz albo który chłop sprawny do egzekucji użyty naciął mu toporkiem kupra, zacierany pal ostro z jednego końca wetchnął w tę jamę, którą gnój wychodzi z człowieka, założył do nóg parę wołów w jarzmie i tak z wolna wciągał hajdamakę na pal rychtując go, aby szedł prosto. Zasadziwszy hajdamaka na pal, a czasem i dwóch na jeden, kiedy było wiele osób do egzekucji, a mało palów, podnosili pal do góry i wkopywali w ziemię. Jeżeli pal wyszedł prosto głową lub karkiem, hajdamak prędko skonał; lecz jeżeli wyszedł ramieniem albo bokiem, żył na palu do dnia trzeciego, czasem wołał horyłki, to jest gorzałki, i pił podaną sobie. To tak okrutne morderstwo bynajmniej hajdamaków nie uśmierzało; mieli sobie za jakiś heroizm skonać na palu. Kiedy się w kompanii przy gorzałce jeden z drugim kamracił, życzył mu: "Szczo by ty ze mnoju na jednym palu strytył"[6], to jest: "Bogdajbyś ze mną na jednym palu sterczał." Bywali drudzy tak zatwardziałego serca, że miasto jęczenia w bólu wołali na dyrygującego zaciąganiem na pal: "Krywo idet, punc mistru", jakby bólu żadnego nie czuł albo jakby go tylko kto w ciasny bot obuwał. Dla tak okrutnej śmierci, acz niby lekceważonej, hajdamacy wszędzie się do upadłej bronili. Na pięćdziesiąt hajdamaków trzeba było naszych dwieście, trzysta i więcej, aby ich zwyciężyli; równej lub mało większej liczbie nigdy się pobić nie dali. To już wszystko, co mogłem w pamięci utrzymać, com widział i com słyszał pewnego o wojsku autoramentu polskiego i regularnym nieprzyjacielu Ukrainy, hajdamakach.
”
— Jędrzej Kitowicz, Opis obyczajów za panowania Augusta III - O Siczy i hajdamakach

[madohora]

L). Spis, indeks(5)

[balzack]

LISTA

[madohora]

Wszak to takie oczywiste
Podpisałam dzisiaj listę

[madohora]

Lista - rodzaj kontenera - dynamiczna struktura danych, używana w informatyce. Składa się z podstruktur wskazujących na następniki i/lub poprzedniki.Typowa lista jest łączona jednostronnie - komórki zawierają tylko odnośnik do kolejnej komórki. Innym przypadkiem jest lista dwustronna, gdzie komórki zawierają także odnośnik do poprzednika. Popularna jest także lista zwana słownikową, która zazwyczaj jest wariacją listy jednostronnej. Z reguły stosuje się ją tam, gdzie elementy listy zawierają kilka pól z danymi, a kolejny element może rozszerzać pojęcie (definicję poprzedniego). Przykładem jest prosty translator tekstu, zrealizowany jako lista, gdzie każdy z elementów zawiera dane wyraz i definicja wyrazu - może się okazać, że definicja danego wyrazu ma swoje rozwinięcie (definicję) w pewnym innym elemencie, wówczas tam kieruje się dodatkowy łącznik.

Jakie to skomplikowane - a ja myślałam że lista to po prostu wykaz, spis itp. W erze komputerów trudno uświadczyć taką definicję

[madohora]

[madohora]

W). To nie jest zaleta (4)

[balzack]

WADA

[madohora]

Każdy z nas ma swoje wady
Cóż tak bywa - kurczę blade

[madohora]

Wada (gr. kakía, łac. vitium) – pojęcie z zakresu etyki. Jako przeciwieństwo cnoty stanowi stałą dyspozycję woli do aktów moralnie złych. Pojęcie wady ukształtował przede wszystkim Arystoteles, który jednak nie uznawał wad i cnót za przeciwieństwa. Cnoty nie potrzebują bowiem wad do tego, by być sobą; i przeciwnie, wady nie potrzebują cnót do tego, by być sobą.

[madohora]

przykłady:
(1.1) Wadą mojego wujka jest łatwość popadania w gniew.
(1.2) Ten telefon ma same wady.

[madohora]

B). Imię Derek aktorki (2)

[balzack]

BO

[madohora]

Kupię sobie mały rowerek
I pojadę na film z Bo Derek

[madohora]

Bo Derek, właściwie Mary Cathleen Collins (ur. 20 listopada 1956 roku na Long Beach, w stanie Kalifornia) – amerykańska aktorka i modelka.

[madohora]

[madohora]

C). Rodzaj drzewa(3)

[balzack]

CIS

[madohora]

Cis - najstarsze drzewa
Henryk już o nim śpiewał

[madohora]

Cis (Taxus) – rodzaj roślin z rodziny cisowatych (Taxaceae), których przedstawiciele występują w Europie, Azji, północnozachodniej Afryce oraz Ameryce Północnej. Niektóre gatunki rośliny są śmiertelnie trujące. Gatunkiem typowym jest Taxus baccata. Iglaste krzewy lub niewielkie drzewa mające ulistnienie zimotrwałe w postaci miękkich, płaskich, ciemnozielonych, od spodu jaśniejszych – igieł. Drewno jest ciężkie, twarde, o kolorze czerwonobrunatnym i z tych względów poszukiwane jako surowiec snycerski i meblarski.

[madohora]

[madohora]

F). Może być wojenny lub budynku(5)

[balzack]

FRONT

[madohora]

Z przodku piykne kamiynice
A z tyłu odropane lice

[madohora]

Front – inaczej przód, np. budynku

[madohora]

[madohora]

U). Narząd słuchu(4) w l.mn

[balzack]

USZY

[madohora]

Bóg dał mi uszy - czy on był szalony
Teraz podsłuchuję na wszystkie strony

[madohora]

Ucho – narząd słuchu występujący jedynie u kręgowców. Najbardziej złożone i rozwinięte uszy występują u ssaków. Ucho odbiera fale dźwiękowe, przekształca je w drgania mechaniczne, a drgania w impulsy nerwowe. Odpowiada także za zmysł równowagi (błędnik).

[madohora]

[madohora]

Z). Zjazd lekarzy, turystów, amatorów samochodów(4)

[balzack]

ZLOT

[madohora]

Na Łysą Górę czarownice się zleciały
Nie zdradzę co tam wyprawiały

[madohora]

Sabat – w nowożytnych wierzeniach ludowych legendarny nocny zlot czarownic i demonów na narady, ucztę i zabawy (często orgiastyczne). Odbywał się przeważnie na łysych szczytach trudno dostępnych gór podczas pełni księżyca. O udział w nim oskarżano najczęściej kobiety podczas procesów o czary. Nazwą tą określane są również współcześnie obchodzone przez wiccan święta lunarne, zaadaptowane z dawnych świąt obchodzonych w przedchrześcijańskiej Europie. Były one również adaptowane przez chrześcijan, którzy "chrzcili" je i nadawali im nowe nazwy, chcąc w ten sposób zachęcić ludność pogańską do przejścia na nową wiarę – tak jak to miało miejsce np. z rodzimą Sobótką.

[madohora]

[balzack]

[madohora]

Muszę to powiedzieć jasno
Gdzie mam wpisać jakieś hasło
Gdzie literki poukładać
Kto zadanie odważył się zadać
Teraz problem mam dość wielki
Nie pasują mi literki
Tutaj wpiszę - nie wychodzi
Zresztą, co mnie to obchodzi?!

[madohora]

[madohora]

A ja może zdołam cię przekonać
Że ta krzyżówka - to moja ulubiona
Jak już odgadniesz pierwsze hasło
To zaraz zrobi ci się jasno

[madohora]