TO JEST WĄTEK DLA ZWIERZĄTEK

[madohora]

Kot syberyjski to przedstawiciel jednej z naturalnych ras półdługowłosych. Oznacza to, że jego ewolucja przebiegała bez udziału człowieka. Początki rasy datuje się na XVII w., choć niektóre źródła podają nawet XI w. Pochodzi z Syberii i dlatego jest jednym z najczęściej występujących kotów domowych w Rosji. Kot ten został upowszechniony poza Rosją stosunkowo niedawno, na Zachodzie dopiero po upadku ZSRR. Rasę w 1989 r. odkryło w Związku Radzieckim małżeństwo Schultz, miłośnicy kotów z ówczesnego NRD. Zakupili kilka okazów w Leningradzie. Krótkie dzieje tej rasy w krajach zachodnich sprawiają, że jej dokumentacja genealogiczna jest nader skąpa. W Polsce hodowlę tej rasy rozpoczęto w roku 1989, kiedy to Jolanta Sztykiel sprowadziła pierwszego kota syberyjskiego.

[madohora]

Tak widzicie moi drodzy
O co z tymi kotami chodzi
Może nie mam w tym wszystkim racji
Lecz brakuje mi informacji

[madohora]

Rasa nie jest spokrewniona z japońskim bobtailem, pomimo podobnej nazwy i wyglądu fizycznego – linie hodowlane tych dwóch ras kotów nie są ze sobą powiązane, a mutacje genetyczne są odmiennego typu: mutacja odpowiedzialna za krótki i gruby ogon amerykańskiego bobtaila jest mutacją o charakterze dominującym, zaś u japońskiego bobtaila ma charakter recesywny

[madohora]

W połowie lat 80. XX wieku hodowcy odstąpili od pierwotnego standardu wyglądu amerykańskiego bobtaila ze względu na trudności z doborem właściwych osobników rodzicielskich oraz następstwa chowu wsobnego. Pierwotny wygląd amerykańskiego bobtaila został więc zmodyfikowany przez hodowców. Nowy i uszlachetniony amerykański bobtail może mieć praktycznie wszystkie rodzaje umaszczenia

[madohora]

Do udziału w konkursie amerykańskiego bobtaila dyskwalifikuje zarówno brak ogona, jak i ogon normalnej długości, oraz problemy ze stawem biodrowym. Amerykańskie bobtaile nieposiadające w ogóle ogona, tzw. rumpies, mają problemy zdrowotne, wynikające ze skrócenia kręgosłupa

[madohora]

Pierwszym znanym kotem, którego uznaje się za założyciela rodu, jest bezpańska kocica zwana Shulamit. Miała ona uszy zagięte w półksiężyc. Cechę tę odziedziczyły po niej jej pierwsze cztery kocięta. Z dwóch z nich wyselekcjonowano kota amerykańskiego curl. Za pierwszych właścicieli kotów tej rasy uważa się państwa Ruga z Lakewood oraz panią Kiester.

[madohora]

[madohora]

W celu wyraźnego rozróżnienia kotów krótkowłosych na te sprowadzane z Wielkiej Brytanii oraz te wyhodowane w Ameryce, dokonano zmiany nazwy rasy z „krótkowłose” na „rodzime krótkowłose” (lub „krajowe krótkowłose”). Nie doprowadziło to jednak do dokonania wyraźnego rozgraniczenia w świadomości Amerykanów, dlatego też w 1965 lub 1966 roku oficjalnie przyjęto nazwę „amerykański krótkowłosy”

[madohora]

Ashera – zastrzeżona nazwa, pod którą firma Lifestyle Pets sprzedawała stworzoną przez siebie odmianę krzyżową kotów. Ashery powstały przez skrzyżowanie kota domowego z afrykańskim serwalem. W programie hodowlanym miano użyć również kota bengalskiego – hybrydę kota domowego z dzikim kotem bengalskim pochodzącym z południowo-wschodniej Azji.
Główną zaletą rasy Ashera – oprócz jej hipoalergiczności – miał być podobno jej charakter. Niezwykle nastawiony na człowieka, ale przy tym jednak dosyć łatwy jak na rasę hybrydową, będącą efektem skrzyżowania domowych mruczków z afrykańskim serwalem
Jednak Ashery nie były pierwszymi kotami wyhodowanymi w ten sposób. Już wcześniej hodowcy uzyskali takie hybrydy nadając im nazwę Savannah. Kontrowersje budzi fakt, iż Ashera jest sprzedawana po kilkakrotnie wyższych cenach niż Savannah wynoszących od 22 do 125 tysięcy dolarów.
Kot osiąga bardzo duże rozmiary. Stojąc na tylnych łapach mierzy przeciętnie około 120 centymetrów.

[madohora]

Kontynent australijski jest pozbawiony naturalnych kotów. Obecnie żyjące na nim koty zostały tam przywiezione przez kolonistów z Europy i Azji. Nazwa australijski mist została skrócona przez Australijczyków na OzMist.

[madohora]

Wadami dyskwalifikującymi dla tej rasy są oczy złote, pomarańczowe i bursztynowe, białe końcówki łap oraz delikatna budowa kości. Koty niebieskookie, choć dopuszczane do wystaw, są oceniane niżej.

[madohora]

Burmilla – rasa kota z grupy azjatyckiej (ang. Asian Group). Nazywany jest również kotem azjatyckim cieniowanym (srebrzystym) (ang. Asian Shaded). Końcówki włosów kotów tej rasy, ok. 1/8 długości włosa, mają ciemniejsze zabarwienie, powodując złudzenie aureoli dookoła sylwetki.

[madohora]

Kot burmski (nazwa hodowlana; zwany także kotem burmańskim – nie należy go jednak mylić z kotem birmańskim) pochodzi z klasztorów i pałaców starożytnej Birmy. Koty tej rasy należą do tzw. grupy azjatyckiej.

[madohora]

W roku 1934 kandydaturę kota burmańskiego zgłoszono do oficjalnego spisu kotów rasowych w Stanach prowadzonego przez Cat Fanciers' Association (pol.: Towarzystwo Miłośników Kotów; CFA), a w roku 1936 rasa ta została zaakceptowana do wpisu. Ze względu na rosnące zainteresowanie kotem burmańskim, a przez co i ogromne zapotrzebowanie na kocięta, do hodowli zaczęto ponownie używać kota syjamskiego, przez co powstały kolejne hybrydy: o barwie szampana, niebieskie i platynowe. To znowu doprowadziło do zawieszenia rejestracji, gdyż CFA nie była przekonana, czy kot burmański jest rzeczywiście oddzielną rasą. Rasę zarejestrowano ponownie w roku 1953, a w 1957 wróciła na wystawy. Stworzono standard rasy podkreślający różnice między kotem burmańskim a syjamskim i w roku 1959 standard ten został przyjęty przez CFA. Od tego czasu w standardzie zmieniło się bardzo niewiele.

[madohora]

[madohora]

Chausie jest hybrydą nierasowego kota domowego z dzikim kotem błotnym (Felis chaus) żyjącym w azjatyckiej dżungli.
Pierwsze osobniki wyhodowano w latach 60. i 70. Rasa została zarejestrowana w TICA w marcu 1995 roku. Od 2001 roku mogły być pokazywane na wystawach jako nowa rasa, a od 2013 roku mogą już walczyć o Championa rasy.

[madohora]

Około 1960 roku w miotach Manksów zaczęły się pojawiać długowłose kocięta. Początkowo takie osobniki były ubezpłodniane i usuwane z hodowli, jednak potem hodowcy postanowili utrwalić tą cechę. Pierwszą organizacją felinologiczną, która uznała rasę Cymric było Canadian Cat Association. Obecnie rasę tę akceptuje większość północnoamerykańskich stowarzyszeń, a w Europie –- LOOF.

[madohora]

Nas ludzi jednak zżera głupota
Ku własnej pysze wyhodować kota
A potem nagle zdziwienie, że coś nie tak
A może to "z góry" jest jakiś znak

[madohora]

Sfinks doński wykazuje niezwykłe przywiązanie do właściciela. Jest wesoły, łagodny, uczuciowy i przyjazny, chętnie przesiaduje na kolanach, choć nie lubi nadmiernych pieszczot. Ma zrównoważony charakter i umiarkowany temperament, jest ciekawski i wszędobylski. Dobrze adaptuje się w grupie kotów.

[madohora]

[madohora]

Pod względem charakteru koty egzotyczne krótkowłose porównywane są do kotów perskich. Cechują się spokojnym usposobieniem, są delikatne, uczuciowe i silnie przywiązują się do właściciela. Przedstawiciele tej rasy łatwo adoptują się zarówno do nowego otoczenia, jak i innych zwierząt w domu Z natury są ciche, chcąc zwrócić na siebie uwagę najczęściej wybierają cierpliwe wyczekiwanie[2], choć czasem również delikatnie miauczą. Kocury są bardziej skłonne do zabaw i aktywności niż kotki, które z kolei sprawiają wrażenie zdystansowanych.
Ze względu na swoje usposobienie egzotyki są jedną z najczęściej wykorzystywanych ras do felinoterapii.
Kształt pyszczka sprawia, że szczególną uwagę w ich pielęgnacji należy zwracać na oczy, które narażone są na infekcje i łzawienie, oraz na płaski nos, który może powodować problemy z oddychaniem

[madohora]

Tradycyjne odmiany to: biała, czarna, ruda, dwubarwna, szylkretowa i tzw. mi-ke (jap. 三毛 trzy futra) czyli łaciate, z przewagą łatek na głowie, ogonie i nogach. Może też występować w innych kolorach. Motywy na sierści powinny być wyraźne i intensywne. Barwy oczu uzależnione od koloru sierści.

[madohora]

Koty jawajskie mają taki sam charakter jak ich przodkowie – koty orientalne. Są żywotne i chętne do zabawy, lubią polować. Ciekawskie i inteligentne, łatwo poddają się tresurze.

[madohora]

Korat – rasa kota. W swojej ojczyźnie Tajlandii, jest nazywany Si-Sawat (kolor pieniędzy) i uważany za szczęśliwy znak

[madohora]

Gdy poruszam mu wełenką
Grubą albo bardzo cienką
Czy przybiegnie na wezwanie
I rozpocznie polowanie?!