TO JEST WĄTEK DLA ZWIERZĄTEK

[madohora]

Widzisz tutaj jak wieść niesie
Rozsławiła mnie suczka Lessie
Lecz nie tylko moja rasa
Potrafiła tego dokonać w tych czasach

[madohora]

Owczarek niemiecki – jedna z ras psów należąca do grupy psów pasterskich sklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Według klasyfikacji FCI podlega próbom pracy. Zaliczany do psów obronnych. Typ wilkowaty

[madohora]

Max von Stephanitz swoje założenia hodowlane oraz doświadczenia związane z tym przedsięwzięciem opisał w monografii Der Deutsche Schäferhund in Wort und Bild.

[madohora]

Hodowlę owczarka niemieckiego budowano na Horandzie i jego potomkach, stosując chów wsobny i ostrą selekcję potomstwa. Nowa krew do chowu wsobnego była wprowadzana przez suki, zawsze jednak pochodzące z użytkowych gniazd pasterskich. W wyniku chowu krewniaczego i upodobań niektórych hodowców do dużych psów hodowla owczarka przybrała w pierwszym ćwierćwieczu XX stulecia nie taki kierunek, jaki obrali założyciele rasy. Około 1925 roku psy tej rasy stały się zbyt wysokie, kwadratowe i niezgrabne, brak im było cech postrzeganych przez Stephanitza jako idealne. Notowano ponadto coraz więcej wad charakteru oraz mnożyły się braki w uzębieniu. W roku 1922 Max von Stephanitz wprowadził system regularnych przeglądów licencyjnych, na których analizowano i przeprowadzano surową krytykę każdego kandydującego do rozpłodu psa, z dokładnym opisem i poleceniem, jak go hodować.

[madohora]

Po II wojnie światowej ze względu na złą sławę Niemiec w krajach alianckich owczarka niemieckiego zaczęto nazywać owczarkiem alzackim

[madohora]

Sylwetka prawidłowo zbudowanego owczarka niemieckiego jest prostokątna, mocna i harmonijna. Pies ma prosty grzbiet z wysokim, wyraźnym kłębem oraz pojemną klatkę piersiową z dobrze wykształconym przedpiersiem. Zad długi i mocny, lekko opadający. Szyja pozbawiona podgardla.

[madohora]

Owczarek niemiecki powinien mieć długi, nisko osadzony i obficie owłosiony ogon, noszony szablasto.

[madohora]

Maść szczeniaka można ustalić ostatecznie dopiero po zmianie okrywy pierwotnej na wtórną, po zakończeniu porostu włosów pokrywowych. Zdarza się maść blue sable (niebieska podpalana), jaka wyklucza zwierzę z hodowli. Wykluczone z hodowli są też osobniki białe lub kremowe, choć są uznawane w klubach ras. Istnieją dwie odmiany, krótkowłosa i długowłosa (uznana za nową odmianę owczarka niemieckiego w Polsce przez Związek Kynologiczny i na świecie przez FCI od 01.01.2011 r.). Są także owczarki niemieckie szorstkowłose, również nie uznawane przez FCI.

[madohora]

Białe owczarki niemieckie nie kwalifikują się obecnie na wystawy psów, choć nie jest to zagrożona głuchotą i innymi wadami odmiana albinotyczna (nos i fafle psa są czarne). Co więcej, u innych ras psów pasterskich biała maść uchodzi nawet za szczególnie pożądaną: dzięki niej dawni pasterze mogli łatwiej odróżnić swoje psy od wilków, uważano również, że owce, niekojarzące białego psa z wilkiem, mniej się go bały. Niechęć do białych owczarków niemieckich wydaje się mieć zatem źródło jedynie w preferencjach hodowców. Będący swego czasu wyrocznią w kwestii wyglądu tej rasy Max von Stephanitz określał biały włos u owczarka niemieckiego jako "matowy i nieinteresujący"

[madohora]

Owczarek niemiecki to rasa wszechstronnie użytkowa. Choć najczęściej pełni rolę psa rodzinnego, może pracować jako przewodnik niewidomych, pies służbowy, patrolowy, wojskowy, tropiący, stróżujący, obronny, lawinowy, poszukujący narkotyków, materiałów wybuchowych, osób zaginionych. Predestynowany do osiągania sukcesów w różnych psich sportach, często wykorzystywany jako psi aktor.

[madohora]

Poczta Polska wyemitowała 3 lutego 1969 r. znaczek pocztowy przedstawiający głowę owczarka niemieckiego o nominale 4,5 zł, w serii Rasy psów. Druk w technice offsetowej na papierze kredowym. Autorem projektu znaczka był Janusz Grabiański. Znaczek pozostawał w obiegu do 31 grudnia 1994 r.

[madohora]

BIAŁY OWCZAREK NIEMIECKI

[madohora]

Ktoś nam krzywdę zrobił wielką
I przykleił brzydką łatkę
Że wykorzystywano nas na wojnie
Przecież nie robiłyśmy tego same

[madohora]

Pekińczyk jest rasą wyhodowaną w Mandżurii. Do połowy XIX wieku rasa ta znana była wyłącznie w Chinach, gdzie pekińczyki hodowane były jako psy świątynne. Według chińskich wierzeń drobna budowa pekińczyka pozwalała mu łatwo gonić i chwytać pojawiające się w świątyniach demony, a ich waleczne serce – bez trudu stawiać czoła nawet najpotężniejszym złym duchom. Inna legenda wspomina, że pekińczyki miały być owocem miłości lwa do małpki, który to związek został pobłogosławiony przez samego Buddę. Po lwach pekińczyki miały odziedziczyć swoją szlachetność, a po małpce – nietypowy krok. Psy powstałe z tego związku towarzyszyły Buddzie i w razie niebezpieczeństwa zamieniały się w lwy.

[madohora]

Pekińczyki pojawiły się w Europie ok. 1860 roku, kiedy oddziały brytyjskie zdobyły Pałac Letni w Pekinie podczas drugiej wojny opiumowej. Strażnikom cesarskim nakazano zabić wszystkie pekińczyki, by nie wpadły w ręce Brytyjczyków. Pięć sztuk (cztery suki i jeden pies) osobników tej rasy ocalono i trafiły one do Anglii. Jeden z nich, beżowo-biała suka, został podarowany przez porucznika Dunne'a królowej Wiktorii, która ochrzciła go imieniem Looty (Łup). Kolejne dwa, rudy pies imieniem Schlorff oraz biało-czarna suka Hytien, trafiły w ręce siostry admirała Johna Hayna, hrabiny von Wellington. Sir George Fitzroy, służący pod admirałem Haynem, zabrał dwie pozostałe suki i przekazał swym kuzynom, księciu i księżnej Richmond i Gordon. Te dwa pekińczyki dały początek hodowli "Goodwood", znanej później na całym świecie. Wszystkie pięć pekińczyków było odmianą drobną, "rękawkową" (sleeve), w odróżnieniu od osobników przywożonych w późniejszym okresie.

[madohora]

Posiadają krótki, choć dobrze zbudowany, zwłaszcza w przedniej części, tułów. Głowa duża, szeroka, spłaszczona między uszami. Pysk szeroki i pomarszczony, profil zdecydowanie spłaszczony, kufa czarna. Oczy szeroko rozstawione, okrągłe, ciemne. Uszy w kształcie serca, opadające, z obfitymi frędzlami. Kończyny krótkie, tylne o lekkim kośćcu, przednie – o wygiętych kościach przedramienia. Łapy duże, płaskie, o wywiniętych przednich palcach. Ogon zawinięty nad grzbietem, wysoko osadzony, zawinięty w jedną stronę. Szczególnie cenione są: czarna maska oraz okulary wokół oczu.

Wadami w budowie u pekińczyków są:

wystający język,
oczy z niebieską tęczówką,
cielisty nos,
zgryz krzyżowy,
tyłozgryz,
otwarty przodozgryz,
za wysoko bądź za nisko osadzone uszy,
odstające łokcie,
zbyt proste przednie kończyny,
stromy, iksowaty bądź beczkowaty tył,
opadający bądź za bardzo zakręcony ogon.

[madohora]

Współcześnie pekińczyki pełnią funkcje reprezentacyjne i są psami do towarzystwa.

[madohora]

Poczta Polska wyemitowała 3 lutego 1969 r. znaczek pocztowy przedstawiający głowę pekińczyka o nominale 3,4 zł, w serii Rasy psów. Druk w technice offsetowej na papierze kredowym. Autorem projektu znaczka był Janusz Grabiański. Znaczek pozostawał w obiegu do 31 grudnia 1994

[madohora]

Ja pekińczykom jakoś nie ufam
Nie lubię psów ze skróconą kufą
Lecz wiem że mają swoich fanów
I niech te psy z nimi zostaną

[madohora]

Pointer – jedna z ras psów, należąca do grupy wyżłów, zaklasyfikowana do sekcji wyżłów brytyjskich i irlandzkich. Stanowi osobną podsekcję Pointerów. Typ wyżłowaty. Podlega próbom pracy

[madohora]

Pies o żywym usposobieniu, lubiący ruch i przestrzeń. Konsekwentnie wychowywany w miarę łatwy w prowadzeniu. Wyżeł o dużej pasji myśliwskiej, szybki i wytrzymały. Odznacza się schludnością. Prawidłowo ułożony pointer nie powinien wykazywać skłonności do agresji oraz płochliwości. Zwykle łatwo akceptuje dzieci, ale przy zaniedbaniu wczesnej socjalizacji może przejawiać instynkty łowieckie w stosunku do mniejszych zwierząt domowych.

[madohora]

Włos jest gładki, krótki i gęsty, maść różnorodna (cytrynowa, czarna, pomarańczowa, wątrobiana – zwykle połączone z białym).

[madohora]

Od momentu wynalezienia broni palnej pointer jest używany do polowań jako wyżeł wielostronny. W Wielkiej Brytanii wystawia ptactwo w polu suchym, na terenie Europy kontynentalnej jest bardziej wszechstronny – wystawia i aportuje, także z wody.

[madohora]

[madohora]