a co Tur na to ?

[Gość: monika zabiełlo]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=64&w=10973339

[alex.4]

okazuje się, że nie taki tur straszny... mogło być gorzej...
pozdr

[Gość: mimo]

Ostatnio na terenie kraju masowo jest rozpowszechniana osobliwa książka
napisana przez młodego apostatę, czyli księdza, który podeptał złożone śluby i
jak to sam to określił przystąpił do "reformowania" i "naprawiania" Kościoła.
Książka to złośliwy paszkwil zawierający szereg trudnych lub niemożliwych do
zweryfikowania insynuacji, plotek, pomówień i oszczerstw na temat byłych
współbraci i kolegów apostaty. Mimo, że autor książki dysponuje bardzo
niewielkim, zaledwie trzyletnim doświadczeniem pracy kapłańskiej przypisuje
sobie niezwykle wielką znajomość tematu, gdyż opublikowane przez
niego "rewelacje" opatrzone są pretensjonalnym, zapowiadającym sensacje
napisem "prawdziwe oblicze Kościoła katolickiego w Polsce". Paszkwile
antykościelne w Polsce nie są niczym nowym. Starsi czytelnicy pamiętają jak to
na zamówienie ubowskie powstała napisana z wielkim talentem literackim
książka "Oglądały oczy moje " eksksiędza Leonarda Świderskiego, który na
szczęście na łożu śmierci pojednał się z Kościołem i odwołał swoje kłamstwa.
Jak wspomniałem, oszczerstwa i zarzuty Jonasza są niemożliwe do sprawdzenia,
często zaś groteskowe i absurdalne. Być może oskarżenia i wynurzenia Jonasza
zawierają jakiś element prawdy, jednak półprawda jest bardziej groźna i
bardziej skuteczna w manipulacji niż całe kłamstwo. Z drugiej strony
nagromadzenie negatywnych ocen, oskarżeń, chorobliwych i niesprawdzalnych
podejrzeń, podważa wiarygodność opisywanych sytuacji i zdarzeń. Koncentracja
wad, obciążeń, dewiacji i przywar, które autor przypisuje opisywanym osobom
jest z punktu widzenia statystyki nieprawdopodobna. W książce ponadto
uwidaczniają się różne style, co wskazuje, że poszczególne jej części mają
różnych autorów, że jest to praca całego, wyspecjalizowanego w antykościelnej
propagandzie zespołu. Być może wyjaśnienie typu psychologicznego pozwoliłoby na
potraktowanie paszkwilu jako rodzaju samousprawiedliwienia autora w związku z
przeżywanymi przez niego wyrzutami sumienia, potępieniem i odrzuceniem ze
strony rodziców i najbliższych. Nie jest moim zamiarem osądzanie duchowego
profilu i oceny postawy kapłańskiej i ludzkiej autora paszkwilu. Jednak nie da
się ukryć, że w książce jak w lustrze odbijają się osobiste problemy autora
paszkwilu. Nie trzeba być specjalistą od sztuki interpretacji by wiedzieć, że
jednostka obciążona "garbem" własnej dewiacji - tego rodzaju obciążenia
przypisuje innym. Żarłok będzie wszędzie dopatrywał się innych żarłoków,
człowiek nieczysty będzie podejrzewał nieczystość. Zarzuty kierowane w
publikacji pod adresem innych obracają się przeważnie w kręgu seksu i
pieniędzy. Prawdopodobnie te dziedziny stanowiły w życiu osobistym autora
książki trudność nie do pokonania. Nie można wykluczyć możliwości zetknięcia
się autora paszkwilu z problemem ludzkiej słabości czy grzechu. W takim wypadku
ktoś, kto rzeczywiście stałby się powodem zgorszenia maluczkich powinien
dokonać odpowiedniej refleksji i czynić pokutę. Jednak nic nie usprawiedliwia
świadomie i dobrowolnie dokonanej zdrady Kościoła i ludzi, którzy ufają swoim
kapłanom. Jeśli nawet w Kościele istnieje problem ludzkiej słabości i grzechu,
czego nikt nie ukrywa, to tym bardziej trzeba dać świadectwo osobistej
wierności. Kościół narażony na judaszowską zdradę tym bardziej powinien być
otoczony miłością. Także młody człowiek, który wyrządził tak wielką krzywdę
Kościołowi powinien być nadal otoczony naszą modlitwą.

[Gość: Wiktor]

Nasz wspaniały pan prezydnet TURek zapewne rozdał by radnym krzyże pokutne,
żeby padli przed nim krzyżem. A potem nagłośniłby wszystko w Kurii Biskupiej,
by się przypodobać klerowi. Zaś na sam koniec - jak ma to w swoim zwyczaju -
wziąłby łapóweczkę za zgodę na handel alkoholem. Bo kupno krzyży trzeba z
czegoś pokryć.

[alex.4]

w sumie w sprzedarzy odpuystó kościół też ma tradycję....
pozdr