Wycinka starych drzew na Pietraszach

[inks]

Nadleśnictwo Dojlidy w północno w- wschodniej części Lasu Pietrasze wycięło
stare, pamiętające jeszcze czasy przedwojenne sosny w jednym z najbardziej
malowniczych zakątku lasu. Kiedy zadzwoniłem do zastępcy nadleśniczego ten
stwierdził, że oni maja swój plan urządzenia lasu a że przy jego sporządzaniu
żadne organizacje ekologiczne ani mieszkańcy miasta nie protestowali więc
uznali, że mogą ciąć jak im pasuje. Z mojej perspektywy ten las de facto pełni
funkcje parku miejskiego, powinien podlegać ochronie krajobrazowej. To co
wyprawia w nim Nadleśnictwo woła o pomstę do nieba.

[koczisss]

Parkiem jest las "Antoniukowski", a Las Pietrasze jest zwykłym lasem gospodarczym:)

[inks]

Przejdź się i zobacz co tam panowie leśnicy zrobili, mi nie jest do śmiechu...

[koczisss]

Las gospodarczy to i zrobili, proste?
Nikt w Parku Zwierzynieckim, czy Antoniukowskim tego robić nie będzie!

[spiacy_z_otwartymi_oczami]

Las to las. Ile w województwie jest ładnych lasów przeważnie są to szpalery
20-30 letnich sosenek przy których jeszcze widać bruzdy od pługa. Fajnie by
było, jakby liczba starych drzewostanów wzrastała, a każdy a lasów gospodarczych
miał enklawy starych drzewostanów. Inaczej Lasy Państwowe powinny sie nazywać
Państwowymi Gospodarstwami Drzewnymi.

P.S/ Intrygujące, że ten wątek nie zainteresował obrońców wspaniałych i cennych
dla Europy ekosystemów Rynku Kościuszki.

[koczisss]

Widzisz, bo gdzie Pietrasze, a gdzie Rynek Kościuszki:)

Oczywiście zgadzam się z Tobą, bo tam gdzie stare drzewa, to życie bujniejsze.
Owady, ptaki i inne zwierzęta mają gdzie żyć, rozmnażać się, to samo tyczy się
grzybów, roślin.
Gdy jest stary drzewostan, to las żyje, a nie jest cichą, pozbawioną życia
uprawą sosnową.,
Ale widzisz, jak chce się mieć deski, to trzeba ciąć stare drzewa, tego nie
przeskoczysz:)

[inks]

Widać nadleśnictwo strasznie ich potrzebowało. Mogli pewnie wyciąć selektywnie,
po jednej sośnie co kilkadziesiąt metrów, ale co tam, wycięli jak leci.
Straszna głupota i tyle.

[inks]

Ale Las Pietrasze nie powinien być lasem gospodarczym, to jest jedyny ( i
ostatni) taki ładny naturalny masyw leśny przylegający bezpośrednio do miasta.
Co prawda Nadleśnictwo z jakąś maniakalną zaciekłością próbuje powycinać w nim
wszystkie malownicze fragmenty, ale może się uda ich w końcu powstrzymać. Jeśli
nie to za chwile zabiorą się za okolice zanikowego strumienia w sercu lasu (
przy starej strzelnicy) albo za te piękne brzozy rosnące sobie ciągle jeszcze
spokojnie w pobliżu wzgórz widokowych.Potem posadzą rzędy tych wątłych sosenek
w rzędach co pół metra i stwierdzą: jak pięknie urządziliśmy ten las". Mają
swój "plan wyrębu", metry sześcienne i najwidoczniej zero wrażliwości.

[anka1]

daruj sobie te chamskie prowokacje, spiacy. gdyby ktos protest
zorganizowal to na pewno ktos tam bylby. podobnie w przypadku
wycinki na Rynku Kosciuszki. nie zapominaj,ze drzew ze skwerku
bronili m. in. Jerzy Maksymiuk, Pawel Malaszynski, prof.
Nikitorowicz. ale wladza ma ludzi w ... jak widac, o drzewach juz
nie wspominajac. tne, bo moge, prawda ?

[kajmir]

A o Pietraszach nic, no cóż spodziewałem się z tego. A Maksymiuk i Małaszyński,
no sory tych postaci to już nie przeskoczę. Jak oni ich bronili to musi coś
znaczyć, to był najważniejszy ekosystem tej części globu. Co tam przy nim jakiś las.

Już nie krzycyzsz o astmie, katastrofie ekologicznej??

[anka1]

kajmir napisał:

> A o Pietraszach nic, no cóż spodziewałem się z tego. A Maksymiuk i
Małaszyński,
> no sory tych postaci to już nie przeskoczę. Jak oni ich bronili to
musi coś
> znaczyć, to był najważniejszy ekosystem tej części globu. Co tam
przy nim jakiś
> las.
>
> Już nie krzycyzsz o astmie, katastrofie ekologicznej??

masz trudnosci ze zrozumieniem tego co czytasz ? najwyrazniej tak,
bo nie potrafisz sie odniesc do tresci mojego postu. analfabetyzm
funcjonalny szerzy sie w zastraszajacym tempie.
naprawde mam nadzieje, ze za swoje podejscie do ekologii kiedys
zaplacisz wlasnym zdrowiem. moze wtedy dotrze do twojego
zabetonowanego lba po co sa drzewa na swiecie, ba nawet w miastach.

[koczisss]

> daruj sobie te chamskie prowokacje, spiacy. gdyby ktos protest
> zorganizowal to na pewno ktos tam bylby

Aneczko, wynika z tego, ze tylko potrafisz skomleć i bredzić na forum!
Dlaczego sama nie zorganizowałaś tego protestu, tylko liczysz na kogoś?

>naprawde mam nadzieje, ze za swoje podejscie do ekologii kiedys
>zaplacisz wlasnym zdrowiem. moze wtedy dotrze do twojego
>zabetonowanego lba po co sa drzewa na swiecie, ba nawet w miastach.

Piszesz o jakimś podejściu do ekologii, a sama nawet palcem w bucie nie
dłubniesz w tej sprawie, tylko komuś zarzucasz indolencję w danym temacie!!!

[inks]

Powinno się ich wpuścić z piłami do Parku Zwierzynieckiego, zwłaszcza w okolice
pałacu Branickich- ile to tam starych drzew można wyciąć w imię "odnowy
drzewostanu".

[Gość: wkoronkiewicz]

w parku zwierzynieckim popisuje się zieleń miejska.
mam pytanie dotyczące owej wycinki na Pietraszach. w którym
dokładnie miejscu do niej doszło?

[inks]

To miejsce znajduje się na lewo od kanału sanitarnego biegnącego przez las,
(patrząc w stronę ul. Wasilkowskiej), ok 200 metrów od skrzyżowania leśnych dróg.

[inks]

Inny sposób dojścia do tego miejsca: trzeba od strony ul. Wysockiego wejść do
lasu przy kanale sanitarnym ( kto go w ogóle pozwolił poprowadzić przez las-
cały czas są tam poodkrywane pokrywy), i iść w wzdłuż niego, ta wycinka będzie
po prawej stronie, tuż przed skrzyżowaniem leśnych dróg ( jedna z nich łączy się
z drogą wiodącą od szosy augustowskiej do ul. Wysockiego-tą która prowadzi obok
miejsca straceń). I jeszcze uwaga: ten las jest równie cenny przyrodniczo jak
Rospuda i może warto w końcu o niego powalczyć. Inaczej będziemy mieli tam
zaoorane "pola sosnowe" zamiast pięknych drzew.

[kajmir]

inks napisał:

> Inaczej będziemy mieli tam
> zaoorane "pola sosnowe" zamiast pięknych drzew.

Czyli zupełnie jak niedaleko miejscowości Pawły za Zabłudowem.

[inks]

Postanowiłem utrzymać ten wątek... są takie miejsca nieraz daleko od nas do
których przyjeżdża telewizja i wszyscy stają w ich obronie: lasy deszczowe,
nasza Rospuda, a my mamy pod nosem piękny naturalny las który jest niszczony i
nikt ni kiwnie nawet palcem. Popatrzcie zresztą sami- to las Pietrasze okiem
biologa (opis zaczerpnąłem z Podlaskiego Serwera Ekologicznego-
www.eko.pb.bialystok.pl/bialystok/3.htm):
Na Pietraszach można spotkać różne gatunki sikor - bogatki, sikory modre i
ubogie, szczególnie związane z sosną czubatki i sosnówki (ryc. 8), a także
raniuszki, pełzacze, kowaliki i mysikróliki (ryc. 9). Oprócz pospolitego
dzięcioła dużego w starych sosnach gnieździ się znacznie od niego większy
dzięcioł czarny, o przenikliwym, donośnym głosie (sound 6). Wysoko w koronach
drzew już u schyłku zimy gniazda zakładają kruki. Najbardziej jednak typowe
ptaki borów mieszanych to chyba drozd śpiewak (sound 5), kos i sójka, wszystkie
bardzo tu pospolite.

W głębi Lasu Pietrasze, za starą strzelnicą i miejscem straceń, u stóp pokrytego
młodym lasem pagórka wybija kilka źródeł. Pagórek jeszcze trwa, ale z coraz
większym trudem zachowuje formę nadaną mu niegdyś przez wytapiający się
lodowiec. Woda bez problemu radzi sobie z piaszczystym podłożem. Część
wzniesienia, nieustannie podmywana przez kilka tysięcy lat, osunęła się tworząc
jakby półkolisty amfiteatr - niszę źródliskową o opadających stromo
kilkumetrowych ścianach. Dno wybranej przez wodę niszy zajmuje las łęgowy. Nawet
w słoneczny, letni dzień jest tu bardzo ciemno. Korony olch nie przepuszczają
zbyt wiele światła. W wodzie, pomiędzy kępami mchu, rzeżuchy i wielkolistnych
ostrożeni, leżą pnie drzew i złamane konary. Wieczorem można spotkać tu sarny,
które przychodzą do wodopoju.

Źródła dają początek wartkiemu strumieniowi. Wędrówka jego brzegiem trwa jednak
bardzo krótko. Po jakimś czasie, trafiając na bardzo przepuszczalne podłoże,
strumień raptownie znika pod ziemią. Takie kryjące się pod ziemią cieki nazywane
bywają "ponikami". Jego dalszy, podskórny bieg można śledzić idąc wzdłuż ciągu
obniżeń, zarośniętych miejscami wierzbami i trzciną. Wśród nich można odnaleźć
jedną z roślin, które przetrwały na Podlasiu od ustąpienia lodowca - relikt
glacjalny, wierzbę borówkolistną oraz coraz rzadszą wierzbę śniadą. "Ponik"
doprowadza nas do ogródków działkowych i do nasypu kolejowego. Stąd można wrócić
pieszo w stronę Białostoczku, albo dojść do pobliskiego przystanku 102. W Lesie
Pietrasze biorą początek również inne strumienie. Jeden z nich meandrując płynie
od cmentarza komunalnego w stronę ul. 1000-lecia, za którą uchodzi do Białej.

Południowe obrzeża Lasu Pietrasze dochodzą do wysokich, piaszczystych pagórków,
z których rozpościera się wspaniała panorama na większą część naszego miasta.
Stoki pagórków zajmują murawy napiaskowe, wrzosowiska i luźne zapusty sosny i
jałowca (ryc. 10). To siedliska wielu gatunków owadów. W gorące sierpniowe dni
aż roi się tu od drobnych, ale niezwykle barwnych motyli - czerwończyków,
kraśników, modraszków i lśniaków szmaragdków.

[kajmir]

Pamiętam był w lesie kiedyś fajny strumyk.
Jakim zaskoczeniem był dla mnie fakt, że pewnego razu zamiast strumyka
zobaczyłem beton a strumyk został uwięziony. Cytując słowa Entów "Uwolnić rzekę":)

List do Nadleśnictwa

[inks]

Wysłaliśmy go wczoraj:

Chcielibyśmy stanowczo zaprotestować przeciwko wycince prowadzonej w lesie
Pietrasze. Trwa tam obecnie wycinka najstarszej najbardziej atrakcyjnej części
lasu (zrąb całkowity). Co więcej, zgodnie z informacjami uzyskanymi przeze nas w
Nadleśnictwie Dojlidy, w ciągu najbliższych 10 lat planowane jest wycinanie
kolejnych części najstarszej, najbardziej malowniczej, naturalnej, urozmaiconej
i cennej przyrodniczo części lasu (w pobliżu kanału sanitarnego, w północno-
wschodniej części lasu). Uważamy to za skandal, zwłaszcza wobec planów
przekształcenia Lasu Pietrasze w rekreacyjną część miasta.

Las Pietrasze już teraz pełni de facto funkcje parku miejskiego odwiedzanego
przez tysiące mieszkańców Białegostoku w celach rekreacyjnych, tymczasem
Nadleśnictwo Dojlidy traktuje go jak typowy las gospodarczy, miejsce pozysku
drewna nie zwracając jakiejkolwiek uwagi na jego walory krajobrazowe. Mieszkamy
w pobliżu lasu Pietrasze o urodzenia i uważamy, że działania prowadzone na jego
terenie przez Nadleśnictwo Dojlidy konsekwentnie niszczą jego walory
przyrodnicze i krajobrazowe i są czystym barbarzyństwem. W miejsce pięknych
połaci lasu pojawia się cherlawy młodniak, sztuczny las, który nigdy nie dorówna
atrakcyjnością przyrodniczą naturalnemu starodrzewowi. Las Pietrasze nie ma
przecież takiej naturalnej siły odtworzeniowej jak większe kompleksy leśne.

Nie rozumiemy dlaczego przy planowaniu urządzania lasu Pietrasze nie są brane
pod uwagi jego walory krajobrazowe. Od lat obserwujemy jak znikają
najładniejsze, najciekawsze przyrodniczo części lasu. Jak wyjaśniono nam w
Nadleśnictwie Dojlidy wycinki te prowadzone są bo przy powstawaniu planu
urządzania lasu ani mieszkańcy ani organizacje ekologiczne nie zgłaszały żadnych
uwag. Czy bez takich uwag, bez nagłośnienia sprawy w mediach, zainteresowania
nimi organizacji ekologicznych pracownicy Nadleśnictwa Dojlidy sami nie mogą
dojść do wniosku, że ich działania aczkolwiek zgodne z planem pozysku drewna są
sprzeczne z elementarną logiką i prowadzą do nieodwracalnej dewastacji lasu? Las
Pietrasze przewyższa atrakcyjnością przyrodniczą Park Zwierzyniecki, pełniąc
podobne funkcje. Czy jesteście Państwo sobie wyobrazić równie agresywną
gospodarkę leśną na jego terenie? Tymczasem w jakiś niezroumiały dla nas sposób
jest ona możliwa na terenie Lasu Pietrasze.

Co więcej gospodarka leśna jest tam od lat prowadzona w sposób niezgodny ze
sztuką. Gałęzie po wycinkach drzew iglastych na przestrzeni minionych lat były
zrzucane na stosy w znajdujących się w tym lesie dawnych okopach co powodowało
liczne pożary lasu. Rozumiemy argumenty o konieczności pozostawiania biomasy w
lesie, jednak z tego co wiem, w przypadku drzew iglastych powinno tam mieć
miejsce zrębkowanie, a to nie było prowadzone.


Nie rozumiemy też decyzji nadleśnictwa, dzięki której na terenie lasu
organizowane są imprezy masowe
z wykorzystaniem systemów nagłaśniających. Las jest miejscem w którym występuje
kilkanaście gatunków zwierząt, w pobliżu wzgórz na których organizowane są
imprezy masowe znajdują się stanowiska lęgowe ptaków. Czy na pewno jest to
stosowne miejsce na umieszczanie kolumn o dużej mocy? Nadleśnictwo Dojlidy nie
reaguje też na sygnały o niszczeniu lasu przez motocykle terenowe i quady, choć
doskonale wiadomo, w której części lasu można użytkowników tych pojazdów
spotkać. Kilka wizyt strażników leśnych i policji mogłoby rozwiązać ten problem.
Wielokrotnie zgłaszaliśmy powyższe uwagi telefonicznie władzom Nadleśnictwa
Dojlidy, tym razem czynimy to pisemnie mając uwagi na ich uwzględnienie.

[inks]

. Na Pietraszach można spotkać różne gatunki sikor - bogatki, sikory modre i
ubogie, szczególnie związane z sosną czubatki i sosnówki (ryc. 8), a także
raniuszki, pełzacze, kowaliki i mysikróliki (ryc. 9). Oprócz pospolitego
dzięcioła dużego w starych sosnach gnieździ się znacznie od niego większy
dzięcioł czarny, o przenikliwym, donośnym głosie (sound 6). Wysoko w koronach
drzew już u schyłku zimy gniazda zakładają kruki. Najbardziej jednak typowe
ptaki borów mieszanych to chyba drozd śpiewak (sound 5), kos i sójka, wszystkie
bardzo tu pospolite.

W głębi Lasu Pietrasze, za starą strzelnicą i miejscem straceń, u stóp pokrytego
młodym lasem pagórka wybija kilka źródeł. Pagórek jeszcze trwa, ale z coraz
większym trudem zachowuje formę nadaną mu niegdyś przez wytapiający się
lodowiec. Woda bez problemu radzi sobie z piaszczystym podłożem. Część
wzniesienia, nieustannie podmywana przez kilka tysięcy lat, osunęła się tworząc
jakby półkolisty amfiteatr - niszę źródliskową o opadających stromo
kilkumetrowych ścianach. Dno wybranej przez wodę niszy zajmuje las łęgowy. Nawet
w słoneczny, letni dzień jest tu bardzo ciemno. Korony olch nie przepuszczają
zbyt wiele światła. W wodzie, pomiędzy kępami mchu, rzeżuchy i wielkolistnych
ostrożeni, leżą pnie drzew i złamane konary. Wieczorem można spotkać tu sarny,
które przychodzą do wodopoju.

Źródła dają początek wartkiemu strumieniowi. Wędrówka jego brzegiem trwa jednak
bardzo krótko. Po jakimś czasie, trafiając na bardzo przepuszczalne podłoże,
strumień raptownie znika pod ziemią. Takie kryjące się pod ziemią cieki nazywane
bywają "ponikami". Jego dalszy, podskórny bieg można śledzić idąc wzdłuż ciągu
obniżeń, zarośniętych miejscami wierzbami i trzciną. Wśród nich można odnaleźć
jedną z roślin, które przetrwały na Podlasiu od ustąpienia lodowca - relikt
glacjalny, wierzbę borówkolistną oraz coraz rzadszą wierzbę śniadą. "Ponik"
doprowadza nas do ogródków działkowych i do nasypu kolejowego. Stąd można wrócić
pieszo w stronę Białostoczku, albo dojść do pobliskiego przystanku 102. W Lesie
Pietrasze biorą początek również inne strumienie. Jeden z nich meandrując płynie
od cmentarza komunalnego w stronę ul. 1000-lecia, za którą uchodzi do Białej.

Południowe obrzeża Lasu Pietrasze dochodzą do wysokich, piaszczystych pagórków,
z których rozpościera się wspaniała panorama na większą część naszego miasta.
Stoki pagórków zajmują murawy napiaskowe, wrzosowiska i luźne zapusty sosny i
jałowca (ryc. 10). To siedliska wielu gatunków owadów. W gorące sierpniowe dni
aż roi się tu od drobnych, ale niezwykle barwnych motyli - czerwończyków,
kraśników, modraszków i lśniaków szmaragdków. Tuż nad powierzchnią piaszczysk
podlatują siwoszki, duże szarańczaki o błękitnie zabarwionych drugich parach
skrzydeł, które gwałtownie rozkładane w czasie skoku mają odstraszać
drapieżnika. W widnych miejscach polują niezwykle zwinne trzyszcze, chrząszcze o
plamistych pokrywach i budzących respekt szczękach. Na wrzosach i malinach
żerują gąsienice pawicy grabówki, pięknego motyla o rozpiętości skrzydeł
dochodzącej do 7,5 cm. Żyją tu też osy samotnice - szczerkliny piaskowe o dość
makabrycznych z ludzkiego punktu widzenia obyczajach. Szczerkliny składają jaja
w norkach wykopanych w piasku, w których dla swego potomstwa urządzają spiżarnie
pełne schwytanych gąsienic. Sparaliżowane gąsienice stopniowo zjadane są żywcem
przez larwy osy.

Nagrzane zbocza pagórków są siedliskiem nie tylko owadów, ale także gadów i
płazów. Pełno tu jaszczurek zwinek, a przy odrobinie szczęścia na skraju lasu
można spotkać ropuchę paskówkę i grzebiuszkę ziemną. Uwaga - w Lesie Pietrasze
żyją również jadowite żmije zygzakowate!

Między wzniesieniami a zakładami przemysłowymi i handlowymi przy ul. Andersa
znajduje się rozległe obniżenie zajęte przez zarośla wierzb, olszy i osiki (ryc.
11). To wytopisko pozostałe po oderwanej od lądolodu bryle martwego lodu. Wolne
przestrzenie między wierzbami i olszyną zajmują ziołorośla i fragmenty łąk
wilgotnych, które wiosną i w pełni lata pokrywają się kwiatami czarcikęsu,
ostrożeni, rdestu wężownika, wiązówki (ryc. 45), a także storczyków. Co ciekawe,
rosnący tu, objęty ochroną ścisłą storczyk - stoplamek krwisty (ryc. 12) pojawia
się licznie także na przyległych gruzowiskach, dając świadectwo niezwykłej
zdolności adaptacji do środowiska skrajnie przeobrażonego przez człowieka.

[Gość: student]

Popieram!!!!!