Afera bydgoska - czego nie powiedział prezydent...

[Gość: dj law]

No i mamy problem. przerzucanie odpowiedzialnosci to poczatek. Potem bedziemy
słuchac o zanikach pamieci, pamieci selektywnej, dobrej wierze w powierzaniu
spraw ludziom (pytanie czy przecietny obywatel miasta by im zaufał - nawet
gdyby nie wiedział , ze są działaczami sld?) Byleby nie trafiło na
prokuratora z namaszczenia bylego min. sprawiedliwosci Jaskierni (do 1997r.)
Czekamy na dalszy rozwój wypadków , poza tym niedługo wybory parlamentarne -
UWAGA niektorym juz nie warto sie podkładać SLD, więc liczymy na
sprawiedliwość a nie farsę.

[Gość: pilot]

a za chwilę pojawią się żółte papiery a potem świadectwo o niepocztalności

czy o to chodzi?

[Gość: bartas]

i "pomroczność jasna"....

[ivica]

"lub czasopisma" :)

Jak to było z zegarkiem Millera

[Gość: As 27.01]

Kto zapłacił za fant dla premiera?

Wtorek, 27 stycznia 2004r.

Ręce precz od prezentów! - winni grzmieć koledzy Leszka Millera (i jego
potencjalnych następców) po tym, co się premierowi w Bydgoszczy przydarzyło.
Podarowali mu nad Brdą zegarek, a teraz krzyczą, że... kradziony. Chodzą
słuchy, potwierdzone ustami rzecznika rządu, że podarunek ma trafić na
licytację. Pieniądze wrócą do bydgoskiego ratusza, bo stąd - jak wieść medialna
niesie - zostały skradzione . - Nie pozwolę! - protestuje pewien bydgoski
przedsiębiorca i działacz BKS Polonia - To ja zapłaciłem za ten zegarek.

No to się porobiło. Szykuje się nam nowa afera. Tym razem... "Maurice Lacroix-
gate". Takiej marki był zegarek, który wręczono premierowi podczas bydgoskiej
żużlowej Grand Prix. Czasomierz kosztował 3.600 zł. Po dwóch latach w Polskę
poszła wieść, że kupiono go za "zdefraudowane przez BKS Polonia pieniądze z
miejskich dotacji". Innymi słowy: klubowi działacze, zamiast zapłacić za prąd,
kupili Millerowi zegarek.

Można dyskutować o tzw. kindersztubie, ale zatrzymajmy się faktów. Faktem jest,
że Miller zegarek przyjął, choć miał już zapewne w swej upominkowej kolekcji
kilka innych. Faktem jest, że zrobił sobie premier zdjęcie z prezydentem
Jasiakiewiczem, które ten wykorzystał w akcji wyborczej. Przegranej. Niektórzy
wręcz twierdzą, że to plakaty z Millerem kandydatowi zaszkodziły. Millerowi
zresztą też. Upominek z Bydgoszczy odbił mu się teraz czkawką.

Faktem jest - sprawdziliśmy - że na zakup zegarka wzięto z klubowej
kasy "zaliczkę". Faktem jest, że potem - po paru miesiącach - "oddał" te
pieniądze, sięgając do własnego portfela, pewien bydgoski przedsiębiorca i
zarazem klubowy działacz. Można mieć wątpliwości, dlaczego tak późno.

- Chciałem, żeby te pieniądze potrącono z pożyczki, której wcześniej udzieliłem
BKS Polonia - twierdzi darczyńca ("dla świętego spokoju" pozostawia swoje
nazwisko do wiadomości redakcji). - Ponieważ tak nie zrobiono, a osoba, która
pobierała zaliczkę na swoje nazwisko, naciskała, wyjąłem te pieniądze z
kieszeni i oddałem. De facto prezent dla Millera był więc ode mnie.

To prawda, że od lat bydgoski urząd miejski dotuje kluby sportowe. Dotował
także Polonię. Partycypował w utrzymaniu i remoncie obiektów, które miasto
użyczyło klubowi, w organizowaniu imprez i szkoleń sportowych. Prawdą jest, że
do 2001 roku przymykano oczy na rachunki. Miejscy urzędnicy przyjmowali od
Polonii faktury za media i nie sprawdzając, czy w ślad za nimi szły przelewy
pieniędzy z klubowego konta, wypłacali kolejne transze dotacji. Zapominano, że
miejskie fundusze celowe miały być jedynie formą refundacji kosztów
poniesionych przez klub. Czy było to... nadużycie?

Było. To ocena kontrolerów, których w maju ubiegłego roku wysłał do BKS Polonia
prezydent Konstanty Dombrowicz. Przewodził im inspektor Jerzy Szczurek. On też
podpisał się pod stwierdzeniem, że BKS Polonia nieprawidłowo wykorzystał 51,6
proc. celowych dotacji i jest zobowiązany zwrócić do miejskiej kasy 1.O76.135
złotych wraz z odsetkami. Za lata 2000, 2001 2002 i połowę 2003 r.

Kontrolerów nie interesowało, na jakie cele szły bezpośrednio pieniądze
przelane z urzędu. Nie było dla nich żadnym usprawiedliwieniem to, że za prąd,
ciepło czy wodę (na to przeznaczone były kolejne transze dotacji celowej) klub
płacił potem z własnych funduszy, zawierał z wierzycielami umowy kompensacyjne
bądź oddłużeniowe. Dla kontrolerów nadużyciem był sam fakt, że klub
przedstawiał w urzędzie niezapłacone faktury i to one były (choć nie powinny)
akceptowane przez decydujących o wypłacie urzędników.

Kto jest winien tych zaniedbań? Wnioski o przyznanie kolejnych transz dotacji,
kierowane do Wydziału Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki UM w Bydgoszczy,
podpisywał dyrektor klubu Tadeusz Chyliński. Dołączał do nich faktury za media
z adnotacją, że zostały one sprawdzone oraz zatwierdzone do wypłaty. Następnie
wydział kultury fizycznej kierował do Wydziału Budżetowego UM pismo z prośbą o
przekazanie raty dotacji na konto bankowe BKS Polonia. Kontrola wykazała, że
klub przed złożeniem wniosku nie dokonywał zapłat za owe faktury. Mimo że potem
uiszczał tylko część opłat za media (na które była dotacja), przyjmowano i
akceptowano kolejne wnioski.

Zdaniem kontrolerów, to właśnie w Wydziale Kultury Fizycznej, Sportu i
Turystyki UM w Bydgoszczy, którym kierował wówczas Edward Pasterski, doszło do
nieprawidłowości. Musiał też przymykać na to oczy wydział kontroli UM, który w
rozliczeniach klubu z ratuszem za 2000 r. nie stwierdził większych
nieprawidłowości. Dopiero w połowie 2001 roku wybuchła... burza.

Latem 2001 zaczęły się w BKS Polonia wewnętrzne niesnaski. Rywalizowały ze sobą
dwie grupy działaczy. Łączył ich żużel, dzieliły interesy i wspieranie dwóch
skonfliktowanych asów: Golloba i Protasiewicza. Pojawił się anonimowy list,
potem personalny donos do prezydenta. Było w nim o "lewej kasie" w klubie i o
nieprawidłowo rozliczanych dotacjach. Pisaliśmy o tym w kilkuodcinkowym
serialu "Polonia Restituta" ( czerwiec - lipiec 2001 r.). Efektem tej burzy
była kontrola. Nikogo nie ukarano, ale faktem jest, że już w 2002 r. w urzędzie
pilnowano rozliczania faktur związanych z dotacjami.

Zauważyli to także kontrolerzy od Dombrowicza. W protokole z lipca 2003 r
zapisali:

"Wydział Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki UM w 2002 roku, przed akceptacją
wniosku, kontrolował prawidłowość wykorzystania każdej poprzedniej raty
dotacji. W wyniku tak rzetelnej kontroli BKS Polonia dokonywał zapłat dostawcom
energii elektrycznej, cieplnej, wody i kanalizacji, niezwłocznie po otrzymaniu
dotacji".

Z ustaleniami kontrolerów, którzy nakazali zwrócić do kasy miasta ponad milion
złotych, nie zgodzili członkowie komisji rewizyjnej BKS Polonia pod wodzą
Piotra Kawałka. Ich zdaniem, kontrolujący winni uwzględnić (jako prawidłowo
wydatkowaną) dotację na wodę. Chodzi o prawie 175 tysięcy złotych, które klub
rozliczył z Miejskimi Wodociągami i Kanalizacją w drodze kompensaty. Bilety na
Grand Prix, basen itp. równoważyły rachunki za wodę na tę kwotę. "Uważamy, że
regulowanie zobowiązań następuje w formach prawnie dopuszczonych" - uzasadnili
swoje stanowisko.

Komisja rewizyjna podważyła również zasadność zwrotu dotacji za ciepło. We
wrześniu 2001 r., na mocy porozumienia z bydgoskim Zespołem Elektrociepłowni i
KPEC oraz klubami sportowymi Polonia i Astoria, podpisano porozumienie o
oddłużeniu. Zwolniono Polonię z długu w wysokości 37O.380 złotych.

Działacze Polonii twierdzą, że kiedy występowali z wnioskiem o te dotacje, nie
wiedzieli, że będzie abolicja. Pieniądze poszły na bieżące wydatki, takie jak
organizacja Grand Prix. Dowodzą, że w ciągu ostatnich kilku lat klub - ze
środków własnych i pozyskanych - za ponad 9 milionów złotych zmodernizował
obiekty Polonii, stanowiące mienie miasta. Na ten cel Urząd Miasta wydał
jedynie 3,6 mln zł.

*

Na co konkretnie były wydawane pieniądze z dotacji, czy - jak spekulują
niektórzy kupowano za nie mecze, urządzano bankiety - sprawdza prokuratura. My,
bawiąc się w księgowych, spróbowaliśmy ustalić, na co została wydana dotacja
wypłacona klubowi przez obecne władze. Chodzi o 400 tysięcy złotych, które -
jak ustalili kontrolerzy - też jest... do zwrotu. Wyniki naszego
dziennikarskiego śledztwa przedstawimy jutro.

Grażyna Ostropolska - Express Bydgoski

[carton]

Gość portalu: dj law napisał(a):

> No i mamy problem. przerzucanie odpowiedzialnosci to poczatek. Potem
bedziemy
> słuchac o zanikach pamieci, pamieci selektywnej, dobrej wierze w powierzaniu
> spraw ludziom [...]
On pomału zaczyna się kreować na kozła ofiarnego tej całej afery...

[Gość: mikimaus]

Poszukajcie prawdziwych winnych. Jeżeli Pan Jasiakiewicz nawet jest winny, to
nie sam.

[Gość: służba specjalna]

Ciekawe jak na przykład przekazywano pieniądze samorządu na "utrzymanie
obiektów" we Włocławku dla ANWILU? Samorządowcy uwaga na wydatki na komercyjny
sport. To zawsze śmierdzi przekrętem.

[Gość: wilk]

czy sprawdzilisci nastepna instytucje ktora dostawała kupe szmalu przed
wyborami i robiła rózne rzeczy ale nie to co trzeba BORPA kto wie co to jest
Osrodke leczenia alkoholików sprawdźci ajk szmal dostawał
i zonbaczcie ze nie był kontrolowany tak jak polonia i sprawdzsci na co szły
pieniądze no no

[Gość: p.]

apeluję: czy dziennikarze GW nie mogliby przejść jakiegoś krótkiego kursu
pisania po polsku? czy gwiazdeczka M.K. nie mogłaby kupić sobie jakiejś
podręcznej gramatyki ojczystego języka?
apeluję, bo za cholerę nie rozumiem zdań takich jak:
"We wtorek były prezydent Bydgoszczy, obecnie wiceprzewodniczący Rady Miasta,
któremu wojewoda Romuald Kosieniak zatrudnił jako szefa zarządu komisarycznego
PKS w Inowrocławiu, obiecywał, że na zarzuty "Gazety" odpowie na specjalnej
konferencji."
albo:
"Po pierwsze zrzucił od Jasiakiewicz stwierdził, że zarzuty nie powinny być
skierowane do niego, tylko do skarbnika miasta i do Elżbiety Krzyżanowskiej,
byłej wiceprezydent."

nie wiem jak was, ale mnie czytanie tekstów M.K. po prostu męczy...

[ivica]

to po co czytasz??

:)

[Gość: jechał]

Jacy dziennikarze - tacy politycy

Woda z mózgu

[Gość: luz]

Woda z mózgu

Poniedziałek, 26 stycznia 2004r.

Zbiorowa schizofrenia. Już nikt nic nie wie. Kto złodziej, a kto ofiara? Kto
bohater, a kto gracz? Kto dawał, a kto brał? Choroby tej nabawić może się
każdy, kto czyta kilka gazet, ogląda kilka telewizyjnych programów. To opinia
naszych Czytelników, którą podzielamy w całej rozciągłości. Zbiorowa histeria
wokół BKS Polonia trwa od trzech lat. Ostatnio osiągnęła apogeum.

Wykorzystano ją do rozgrywek politycznych i personalnych. W ich tle wyrastał na
bohatera ukarany za brak nadzoru nad podwładnymi naczelnik sekcji do walki z
przestępczością gospodarczą Komendy Miejskiej Policji w Bydgoszczy - Krzysztof
Mikietyński. Kreował się na ofiarę spisku.

Już, już... miał podobno stawiać zarzuty popełnienia przestępstw byłym
lewicowym notablom, których niecne czyny wykrył - a tu: stop. Śledztwo mu
zabrano, zmontowano prowokację. Ludzie z biura wewnętrznego komendy głównej
zrobili nalot na stadion Chemika. Sfilmowali, jak podwładni Mikietyńskiego
przyjmują "haracz w towarze" od handlarki podrabianą odzieżą. Potem
szantażowali złapanych na gorącym uczynku. W zamian za łagodniejsze
potraktowanie mieli oni wyznać, że szef o wszystkim wiedział. Nie wyznali.

Potem nawet ci, którzy już przyznali się do przyjęcia łapówki, stojąc przed
kamerą u boku szefa, twierdzili, że towar im podrzucono. A naczelnik brnął
dalej. Opowiadał dziennikarzom o szczegółach prowadzonych przez jego sekcję
dochodzeń, sugerując, że i tam się niektórym ważnym naraził. I choć to
prokurator decydował o przeszukaniach, zatrzymaniach, kolejnych działaniach
policji i stawianiu zarzutów, a wszystkie sprawy nadal się toczą i "nie
ukręcono im łba" - informacyjny szum zrobił swoje. Materiały z dochodzeń zawsze
robią wrażenie. Zwłaszcza gdy potraktuje się je wybiórczo, nie podda
weryfikacji i odpowiednio skompiluje.

Tak z Bydgoszczy zrobiono... Starachowice. Może słusznie, bo i tu, i tam były
policyjne przecieki.

Czarne - białe

Co jest prawdą, a co fałszem? Plewy od ziarna usiłowały ostatnio oddzielić
Komenda Główna Policji i Prokuratura Apelacyjna w Gdańsku. Ich ustalenia
pokazały, że zawieszony w czynnościach naczelnik Mikietyński - delikatnie rzecz
ujmując - mija się z prawdą.

* Nieprawdą jest, że odebrano mu śledztwo w sprawie "Polonii" i powierzono
kolegom z komendy wojewódzkiej po to, żeby sprawę rozmydlić.

Prawdą jest natomiast, że medialna burza wokół Polonii (w połowie listopada
ubiegłego roku) zainspirowała komendanta wojewódzkiego Henryka Tokarskiego do
nadania dochodzeniu szczególnej rangi.

Komenda Wojewódzka z reguły przejmowała dochodzenie w sprawach szczególnie
zawikłanych. W "Expressie Bydgoskim" od 8 do 15 listopada 2003 r., w serii
publikacji o BKS Polonia pod tytułem "Dogorywka", pisaliśmy szczegółowo o
powiązaniach polityki, sportu i biznesu. Komendant uznał, że sprawa jest
poważna, a wyjaśnianie kolejnych wątków tej afery w miejskiej komendzie idzie
zbyt wolno. Od maja do listopada zakończono zarzutami tylko najprostszą sprawę:
fikcyjnych umów z piłkarzami. Na dodatek i tutaj popełniono błędy. Nie
zabezpieczono oryginałów, a jedynie kopie owych umów. Te zaś nie stanowią
dowodów.

* Nieprawdą jest, że Mikietyński prosił, by sprawę Polonii KWP przejęła wraz z
człowiekiem z "miejskiej", który ją prowadził.

Prawdą jest, że o to, by nie zabierać mu pracownika z zarzuconej miejskimi
aferami miejskiej komendy, wnioskował szef KMP Marek Echaust. Jak twierdzi: na
prośbę samego Mikietyńskiego.

* Nieprawdą jest, że wydział przestępstw gospodarczych w KWP był "w
organizacji" i pracowali w nim niedoświadczeni funkcjonariusze.

Prawdą jest, że pracują tu policjanci z długą praktyką i kwalifikacjami,
których Mikietyński takim stwierdzeniami obraził. Także funkcjonariusz, któremu
powierzono sprawę Polonii, prowadził już sprawy gospodarcze (w jednostce, z
której go kilka miesięcy temu do KWP awansowano). Żaden z wątków "polonijnej
afery" na razie się nie rozmył. Policja i prokuratura kontynuują śledztwo.
Sprawa ma wiele wątków.

* Nieprawdą jest, że Mikietyński, wespół z prokuratorem, szykował się do
postawienia zarzutów byłym miejskim notablom. Chodziło o brak kontroli nad
dotacjami miejskimi dla Polonii.

Prawdą jest, że donos w tej sprawie wpłynął w październiku ubiegłego roku, a do
14 grudnia przesłuchano w KMP zaledwie trzy osoby. Prokuratura uznała, że na
tym etapie nikt o zdrowych zmysłach nie postawiłby zarzutów. Komenda Wojewódzka
przejęła dochodzenie w sprawie dotacji 6 stycznia br. * Nieprawdą jest, że
podwładnym Mikietyńskiego podrzucono "fanty", by zmusić ich do donosu na szefa.

Prawdą jest, że biuro spraw wewnętrznych KGP przyglądało się sekcji kierowanej
przez Mikietyńskiego ponad rok. O szczegółach działań operacyjnych wiedziało
wąskie grono. Przestępstwo dokonane przez policjantów z sekcji PG na Chemiku
zarejestrowano kamerą. Protokół, na którym nie znalazły się zabrane handlarce
rzeczy, to kolejny dowód w sprawie.

* Nieprawdą jest, że Fortis Bank bezpowrotnie stracił 550 tys. zł. kredytów,
które bez należytego zabezpieczenia (rzekomo miała je stanowić tablica świetlna
na stadionie) wpompował w BKS Polonię szef bydgoskiego oddziału Grzegorz Kloska.

Prawdą jest, że oba kredyty zostały spłacone. I to z racji dobrego
zabezpieczenia, które stanowiły m.in. poręczenia wekslowe bydgoskich firm i
cesja należności z umów sponsoringu.

* Nieprawdą jest, że dotacje z Urzędu Miasta "defraudowano, kupowano za nie
mecze, zegarek dla Millera, organizowano bankiety".

Prawdą jest, że część dotacji wydano niezgodnie z przeznaczeniem, najczęściej
na bieżące potrzeby klubu, a w Urzędzie Miejskim przymykano na to oko.
Pisaliśmy o tym w czerwcu i lipcu 2001 r. w wieloodcinkowym serialu "Polonia
Restituta". Powtarzaliśmy w połowie listopada w serialu "Dogorywka". Dopiero
teraz ogólnie znana dzięki tym publikacjom informacja urosła do miana afery.

Grażyna Ostropolska - Express Bydgoski

400.000 zł - nowa afera

[Gość: x]

Kto łyknął 400 tysięcy?

Środa, 28 stycznia 2004r.

Przedstawiliśmy wczoraj, jaki był mechanizm dotowania bydgoskiego klubu Polonia
przez Urząd Miasta. Dziś czas na kolejne szczegóły "afery bydgoskiej", o której
dzięki medialnej wrzawie wie już (choć niekoniecznie rozumie ją) cała Polska.
Na co konkretnie były wydawane pieniądze z dotacji, czy - jak spekulują
niektórzy kupowano za nie mecze, urządzano bankiety - sprawdza prokuratura. My,
bawiąc się w księgowych, próbowaliśmy ustalić, na co została wydana dotacja
wypłacona klubowi przez obecne władze. Chodzi o 400 tysięcy złotych, które -
jak ustalili kontrolerzy - też jest do zwrotu.

26 stycznia 2003 r. wiceprezydent Bydgoszczy Maciej Obremski oraz miejski
skarbnik Ambroży Pawlewski zawierają umowę z prezesem Polonii Lechem Różyckim i
wiceprezesem Grzegorzem Kloską. Urząd zobowiązuje się przekazać klubowi 500
tys. zł. dotacji "na pokrycie części wydatków z przeznaczeniem na utrzymanie
obiektów i urządzeń sportowych od stycznia do końca grudnia 2003 r.". Chodzi o
energię i wodę.

Pierwsza rata ma wynosić 400 tys. zł. Druga, po rozliczeniu pierwszej, ma być
wypłacona w IV kwartale.

13 marca 2003 r. prezes Polonii zwraca się do prezydenta Konstantego
Dombrowicza z pisemną prośbą o przekazanie w formie zaliczki kwoty 400 tys. zł
z przeznaczeniem na uregulowanie najpilniejszych należności związanych z
działalnością klubu. "Brak wpływu w/w kwoty spowoduje załamanie płynności
finansowej i zaprzestanie regulowania jakichkolwiek należności, co w
konsekwencji doprowadzi do upadłości klubu" - motywuje.

Wniosek o dotację wpływa tego samego dnia do wydziału edukacji i sportu UM.
Jest akceptacja, choć i tu podkładki nie stanowią faktury za media, które
należałoby jedynie refundować. 18 marca na subkonto klubu wpływa 400 tys. zł
celowych dotacji. Tego samego dnia BKS Polonia wydaje 362.798 zł - niezgodnie z
celem dotacji. Spłaca nimi kredyt bankowy, opłaca zawody Grand Prix, usługi
ślusarskie, wypłaca wynagrodzenia pracownikom, szkoleniowcom i zawodnikom.
Jeżeli wierzyć liście wypłat, która przypadkiem wpadła w nasze ręce, 100
tysięcy złotych otrzymują Tomasz i Jacek Gollobowie, 20 tysięcy - Jacek
Krzyżaniak, 10 tysięcy - Michał Robacki, 2 tysiące - Robert Umiński. 73,5 tys.
zł idzie na spłatę kredytu, 30 tys. płaci firmie "GABO" na części do motocykli.
3.400 zł otrzymuje mechanik R. Kowalski. 7 tys. zł. kosztują licencje w PZM,
zaś 60 tys. zł kasuje BSI - za organizację Grand Prix. 45.400 zł z dotacji
celowych idzie na wynagrodzenie pracowników, pozostała suma na drobne opłaty. .

20 marca 2003 r. pozostałą na subkoncie kwotę klub przeznacza na opłatę za
prąd. Dopiero 15 października 2003 r. Urząd Miasta pismem wzywa klub do
rozliczenia raty dotacji. Potem żąda zwrotu.

Klubowi działacze twierdzą, że i tym razem było na takie wydatkowanie
pieniędzy... ciche przyzwolenie.

Donosi o tym w oficjalnym piśmie do zastępcy dyrektora wydziału edukacji i
sportu UM wiceprezes BKS Polonia

Maciej Świątkowski: "Urząd Miasta wiedział o tym, że te 400 tys. zł dotacji
klub przeznaczy na rozpoczęcie sezonu żużlowego. (...) Niestety, następne
kierownictwo Polonii w osobie Andrzeja Walkowiaka nie dokonało żadnej zapłaty
za utrzymanie mediów za 2003 r., mimo wygenerowania dochodów z organizacji
Grand Prix w Chorzowie".

Walkowiak był w klubie krótko, potem klubowe konta zajął komornik, a plan
uratowania BKS Polonia autorstwa Antoniego Tokarczuka nie zainteresował
ratuszowych władz. Konstanty Dombrowicz zgasił światło.

Gollobowie opuścili Bydgoszcz. Gazety rozpisywały się o próbach zatrzymania
mistrzów. Nadal noszono ich na rękach. W końcu jednak trzeba było pogodzić się
z odejściem Gollobów. W centrum uwagi pojawił się za to "Miki", skrzywdzony
policjant. Oznajmił, że chciał aresztować byłych lewicowych notabli, bo
wytropił, na co naprawdę szły z ratusza dotacje. Zaczęła się nagonka na klan
Gollobów. Jeszcze trochę i ich oskarżą, że... kradli.

Miasto zawsze hołubi swoich mistrzów. Pamiętam burzę, jaką wywołali niegdyś
wokół Golloba policjanci - związkowcy. Zaprotestowali, że przyznano mu z
policyjnej służbowej puli mieszkanie. Dali się przekonać, że mistrzowi należą
się specjalne względy. Potem przez lata języczkiem u wagi bydgoskiego żużla
były kontrakty z mistrzem. Zawsze brakowało na nie pieniędzy. Sponsorzy też
chcieli coś za coś. Tak tworzyły się układy między politykami, biznesmenami i
sportowcami. Nie zawsze przejrzyste i nie zawsze świetlane (pisaliśmy o tym w
listopadzie ub. r. w serii publikacji "Dogorywka").

Tak działa sport w wielu miejscach na świecie. W palącej potrzebie mecze się
kupowało i nadal kupuje. Trzeba z tym walczyć. Trzeba karać za bezprawie.
Prokuratura ustala, czy w BKS Polonia doszło do przestępstw i czy są podstawy
do przedstawienia zarzutów nadzorującym miejskie dotacje urzędnikom.

Wkrótce okaże się, czy gra warta była świeczki. Tej na grobie bydgoskiego żużla.

Grażyna Ostropolska - Express Bydgoski

400.000 zl - nowa afera z Polonią w tle

[Gość: xz]

Kto łyknął 400 tysięcy?

Środa, 28 stycznia 2004r.

Przedstawiliśmy wczoraj, jaki był mechanizm dotowania bydgoskiego klubu Polonia
przez Urząd Miasta. Dziś czas na kolejne szczegóły "afery bydgoskiej", o której
dzięki medialnej wrzawie wie już (choć niekoniecznie rozumie ją) cała Polska.
Na co konkretnie były wydawane pieniądze z dotacji, czy - jak spekulują
niektórzy kupowano za nie mecze, urządzano bankiety - sprawdza prokuratura. My,
bawiąc się w księgowych, próbowaliśmy ustalić, na co została wydana dotacja
wypłacona klubowi przez obecne władze. Chodzi o 400 tysięcy złotych, które -
jak ustalili kontrolerzy - też jest do zwrotu.

26 stycznia 2003 r. wiceprezydent Bydgoszczy Maciej Obremski oraz miejski
skarbnik Ambroży Pawlewski zawierają umowę z prezesem Polonii Lechem Różyckim i
wiceprezesem Grzegorzem Kloską. Urząd zobowiązuje się przekazać klubowi 500
tys. zł. dotacji "na pokrycie części wydatków z przeznaczeniem na utrzymanie
obiektów i urządzeń sportowych od stycznia do końca grudnia 2003 r.". Chodzi o
energię i wodę.

Pierwsza rata ma wynosić 400 tys. zł. Druga, po rozliczeniu pierwszej, ma być
wypłacona w IV kwartale.

13 marca 2003 r. prezes Polonii zwraca się do prezydenta Konstantego
Dombrowicza z pisemną prośbą o przekazanie w formie zaliczki kwoty 400 tys. zł
z przeznaczeniem na uregulowanie najpilniejszych należności związanych z
działalnością klubu. "Brak wpływu w/w kwoty spowoduje załamanie płynności
finansowej i zaprzestanie regulowania jakichkolwiek należności, co w
konsekwencji doprowadzi do upadłości klubu" - motywuje.

Wniosek o dotację wpływa tego samego dnia do wydziału edukacji i sportu UM.
Jest akceptacja, choć i tu podkładki nie stanowią faktury za media, które
należałoby jedynie refundować. 18 marca na subkonto klubu wpływa 400 tys. zł
celowych dotacji. Tego samego dnia BKS Polonia wydaje 362.798 zł - niezgodnie z
celem dotacji. Spłaca nimi kredyt bankowy, opłaca zawody Grand Prix, usługi
ślusarskie, wypłaca wynagrodzenia pracownikom, szkoleniowcom i zawodnikom.
Jeżeli wierzyć liście wypłat, która przypadkiem wpadła w nasze ręce, 100
tysięcy złotych otrzymują Tomasz i Jacek Gollobowie, 20 tysięcy - Jacek
Krzyżaniak, 10 tysięcy - Michał Robacki, 2 tysiące - Robert Umiński. 73,5 tys.
zł idzie na spłatę kredytu, 30 tys. płaci firmie "GABO" na części do motocykli.
3.400 zł otrzymuje mechanik R. Kowalski. 7 tys. zł. kosztują licencje w PZM,
zaś 60 tys. zł kasuje BSI - za organizację Grand Prix. 45.400 zł z dotacji
celowych idzie na wynagrodzenie pracowników, pozostała suma na drobne opłaty. .

20 marca 2003 r. pozostałą na subkoncie kwotę klub przeznacza na opłatę za
prąd. Dopiero 15 października 2003 r. Urząd Miasta pismem wzywa klub do
rozliczenia raty dotacji. Potem żąda zwrotu.

Klubowi działacze twierdzą, że i tym razem było na takie wydatkowanie
pieniędzy... ciche przyzwolenie.

Donosi o tym w oficjalnym piśmie do zastępcy dyrektora wydziału edukacji i
sportu UM wiceprezes BKS Polonia

Maciej Świątkowski: "Urząd Miasta wiedział o tym, że te 400 tys. zł dotacji
klub przeznaczy na rozpoczęcie sezonu żużlowego. (...) Niestety, następne
kierownictwo Polonii w osobie Andrzeja Walkowiaka nie dokonało żadnej zapłaty
za utrzymanie mediów za 2003 r., mimo wygenerowania dochodów z organizacji
Grand Prix w Chorzowie".

Walkowiak był w klubie krótko, potem klubowe konta zajął komornik, a plan
uratowania BKS Polonia autorstwa Antoniego Tokarczuka nie zainteresował
ratuszowych władz. Konstanty Dombrowicz zgasił światło.

Gollobowie opuścili Bydgoszcz. Gazety rozpisywały się o próbach zatrzymania
mistrzów. Nadal noszono ich na rękach. W końcu jednak trzeba było pogodzić się
z odejściem Gollobów. W centrum uwagi pojawił się za to "Miki", skrzywdzony
policjant. Oznajmił, że chciał aresztować byłych lewicowych notabli, bo
wytropił, na co naprawdę szły z ratusza dotacje. Zaczęła się nagonka na klan
Gollobów. Jeszcze trochę i ich oskarżą, że... kradli.

Miasto zawsze hołubi swoich mistrzów. Pamiętam burzę, jaką wywołali niegdyś
wokół Golloba policjanci - związkowcy. Zaprotestowali, że przyznano mu z
policyjnej służbowej puli mieszkanie. Dali się przekonać, że mistrzowi należą
się specjalne względy. Potem przez lata języczkiem u wagi bydgoskiego żużla
były kontrakty z mistrzem. Zawsze brakowało na nie pieniędzy. Sponsorzy też
chcieli coś za coś. Tak tworzyły się układy między politykami, biznesmenami i
sportowcami. Nie zawsze przejrzyste i nie zawsze świetlane (pisaliśmy o tym w
listopadzie ub. r. w serii publikacji "Dogorywka").

Tak działa sport w wielu miejscach na świecie. W palącej potrzebie mecze się
kupowało i nadal kupuje. Trzeba z tym walczyć. Trzeba karać za bezprawie.
Prokuratura ustala, czy w BKS Polonia doszło do przestępstw i czy są podstawy
do przedstawienia zarzutów nadzorującym miejskie dotacje urzędnikom.

Wkrótce okaże się, czy gra warta była świeczki. Tej na grobie bydgoskiego żużla.

Grażyna Ostropolska - Express Bydgoski