głowa -

[Gość: Ted®]

znajduje wszechstronne zastosowanie, np.:
- stanie na glowie (wymaga duzego poczucia rownowagi)
- tracenie glowy (jesli pan straci glowe dla duzo nizszej pani, to nie ma
problemu bo beda od tej pory tego samego wzrostu)
- bol głowy (czesty powod unikania przez panie czynnosci, na ktore ochote ma
akurat pan)
- noszenie kapelusza (kapelusze sa raczej niemodne, wiec glowa najczesciej nie
sluzy do niczego)

[vviosna]

-kochanie - budzi maz zone o drugiej nad ranem - przynioslem ci szklanke wody i
tabletke od bolu glowy
-ale mnie nie boli glowa...
-a! tu cie mam!
:)

[Gość: Déjà vu]

- glowa nie od parady - chociaz, czasem jak tak czlowiek popatrzy, poslucha,
poczyta to zdaje sie, ze i owszem TYLKO od niej
- a ciosac komus kolki na glowie? - no czy kto widzial taki sadyzm?
- ze nie wspomne o dawaniu glowy za cos- to juz czysta rozrzutnosc i wyjatkowe
niedbalstwo o wlasny czerep
- ha! mozna reczyc glowa - niezla ekwilibrystyka, nia ma co!
- albo spuscic glowe - z 10 pietra?
- co zas sie tyczy marzen, to szczytem jest marzenie scietej glowy

uklony i poki co znikam, gdyz nie chce Wam siedziec na glowie, bo niewygodne to
raczej ;)))
Déjà vu, ktorej z glowy az sie kurzy i spada ja przewietrzyc nieco ;)))

[vviosna]

deja jak zwykle z glowa w chmurach ;)

[Gość: Déjà vu]

vviosna napisała:

> deja jak zwykle z glowa w chmurach ;)

ale na karku! ;)

[vviosna]

i do interesow :)

[Gość: Ted®]

co dwie glowy, to nie jedna
zwlaszcza lysa

[vviosna]

ale to juz tak spod czernobyla ;)

[Gość: Déjà vu]

Gość portalu: Ted® napisał(a):

> co dwie glowy, to nie jedna
> zwlaszcza lysa

lysa to pala
a Lysek to kon i sie pewnie by sie usmial, jak to kon

[Gość: Déjà vu]

a jajoglowy to niekoniecznie obraza. wrecz przeciwnie! jajem glowy jest mozg,
czyli jajoglowy to mozgowiec ;)

[Gość: Ted®]

mozgowiec podoba mi sie troche bardziej niz lysek z pokladu idy, nie mowiac o
lysej pale ;)))

[Gość: Déjà vu]

pala to obecnie jedynka ;(
a lysa to spiewaczka ;)

[madziara_pl]

Dla uniknięcia domowych niesnasek
Struś schował głowę w piasek.
Tymczasem szła pani strusiowa.
- A któż to ukrywa tu się?
A któż to przede mną się chowa?
Poznaję pióra strusie,
A po piórach poznaję osobę.
I mówiąc to kolnęła strusia dziobem.
- Tuś, mój mężusiu, tuś!
Struś skoczył jak oparzony,
Bo to wcale nie był mąż tej żony,
Tylko zupełnie inny struś.

Strusiowa widząc nieporozumienie
Przepraszała strusia szalenie,
On zaś jęknął: - Rozumiem pomyłkę, rzecz prosta,
Ale com dostał, tom dostał.

No widzisz, kochany głuptasku,
Pomyśl, czy watro chować głowę w piasku?

Jan Brzechwa