DKFF - Projekcja nr 3

[Gość: kicikoci]

Z upoważnienia prezesa Chewie parę moich słów zachęty do oglądania filmu ''Koyaanisqatsi�
(wtorek, 22.55 - TVP2 w cyklu ''Kocham kino�).

Film opisywany jako dokumentalny, ale to bardzo mylące pojęcie - film przez swoją oryginalną formę
wymyka sie takiemu szufladkowaniu.
To 82 minuty, w których aż do finału nie pada ani jedno słowo. Od początku jestesmy pochwyceni w
pułapkę magicznych wręcz obrazów: pejzaży, focusów na okruchy przyrody - aż łapiemy się na tym, że
w ten niewerbalny sposób twórcy tłoczą nam do głowy od samego początku bardzo konkretne treści.
Z obrazem w taki sam sposób współdziała niezwykła muzyka Philipa Glassa (wydawana potem [film
pochodzi sprzed 18 lat] osobno na płytach).
O co w tym chodzi? Po co te półtorej godziny wysmakowanych obrazów? Poznajemy osobliwy i
żałosny w gruncie rzeczy kontrast miedzy rytmem życia natury a rytmem życia człowieka, choć zarazem
dostrzegamy jak blisko z tą naturą człowiek jest związany. Na końcu filmu pojawia się
podsumowanie, zawarte w tytulowym słowie. Kto już film zna - wie, co ono oznacza i dlaczego jest
otwarciem i pointą całości. Kto jeszcze go nie widział - tym pełniej odczuje zamysł reżysera.

Ciekawi mnie jak my, oglądający, poradzimy sobie z tym filmem (w sensie zwykłej fizycznej
odporności). Oglądałem go wcześniej dwukrotnie, już wiele lat temu. I za każdym razem w sali
kinowej. Atmosfera kina sprzyjała chłonięciu tego filmu. Ale czy potrafi on przykuć widza do telewizora,
w rozpraszającym wnętrzu mieszkania. Zwłaszcza gdy to widz już nienawykły do filmów bez dialogów?
Ciekawe - przekonajmy się.

[.sonia.]

No właśnie, mnie przyciągnął, ale niestety do poduszki - mimo jak najlepszych
chęci:))
Chyba jednak w kinie lepiej się takie filmy odbiera...

[Gość: Baton]

A ja do tej pory jestem pod wrazeniem.... :-))))
Wrecz nie wyobrazam sobie jakim przezyciem musialo byc
obejrzenie go w kinie..... echhhhhh............
To jeden z NAJLEPSZYCH moim zdaniem filmow w historii kina... :-)))
... a na pewno NAJLEPSZY w swojej kategorii... ;->>

[Gość: kicikoci]

Tak, jednak kino stwarzało lepszą atmosferę do oglądania tego filmu.
Mimo to, stare wrażenia - te z czasów pierwszej projekcji - wróciły.

Wróciły, niestety wzbogacone o nowe refleksje.
Ile razy wracał na ekranie obraz wieżowców o szklanych elewacjach odbijających płynące po niebie
chmury, tyle razy nie mogłem opędzić się od natrętnej myśli, że jeszcze jedną, brakującą sceną w tym
filmie, konsekwentnie go puentującą, byłby obraz boeingów wbijających się w WTC... :-(

[Gość: ochman]

Gosc portalu: kicikoci napisal(a):

> Tak, jednak kino stwarzalo lepsza atmosfere do ogladania tego filmu.
> Mimo to, stare wrazenia - te z czasów pierwszej projekcji - wrócily.

Wlasnym oczom nie wierze - jeszcze ktos to pamieta!!!
Nie mam pojecia jak oglada sie Koyaanisqatsi na malym ekranie, natomiast wiem ze niepowtarzalna
muzyka Phillipa Glassa od lat jest jedna z ulubionych plyt w mojej kolekcji... :-)))

[chewie]

przyznam sie ze wstydem i z zalem, ze filmu nie obejrzalem.... z przyczyn niezaleznych ode mnie... szkoda... moze innym razem...

czekam teraz na propozycje projekcji numer 4. macie cos, czy czekacie na moja propozycje?

chewie - Prezes