Noc

[elodia]

Dla mnie zawsze najpiękniejsza... teraz będzie przychodzić szybciej, coraz
dłuższa, bardziej mroczna...
Baczyński... tyle jeszcze nocy miałby przed sobą... zabrano mu je, szkoda...
Noc.
Basi
Madonno moja, grzechu pełna,
w sen jak w zwierciadło pęknięte wprawiona.
Duszna noc, kamień gwiazd na ramionach
i ta trwoga, jak ty - nieśmiertelna.
Madonno moja w grzechu poczęta,
to nie są winy, którym łez brak.
Noc jak zwierzę zatulone w strach,
noc, która zawsze pamięta.
Usta są gorzkie i suche, do łodyg
spalonych tak młodo podobne,
oczy ogniem niepłodne -
złoty orzech.
Czym łuskać z zamyślenia?
Wiarę uczynić po zgonie?
Jestem jak blask twój, co tonie
w morzach powrotnych jak ziemia.
Madonno, czym mnie wybawisz od nocy?
Czy dziecko przywrócisz wygięciem warg na dół?
Snom kolistym, kwiatom, wodospadom
dasz się przeze mnie toczyć?
Uczyń ruch nieomylny, daj nazwanie
wiatrom chłodnym, które z dzbanów leją
płyn, co jak płomień jest.
Dziś noc i budzę się, zanim dojrzeję
w lusterkach twoich łez.
28 III 42 r., Stawisko.

www.ewa.bicom.pl/chwile/s18.htm

[coooler1]

rzadziej pisujesz już...

[elodia]

Niważna ilość ale jakość:)

[coooler1]

Racja. Ale chociaż zaglądasz i czytujesz :)

[rozczarowana-torunianka]

O jak miło!!!!

z nocą kojarzy mi się Nocna Zmiana Bluesa:)
www.blues.ofek.pl/
a po Nocy nadchodzi Świt, a po Świcie....

[elodia]

a po Świcie....
Zmierzch
Gdzieś tam w środku dzień pędzi... struś pędziwiatr;)
A blues jest dobry na noc, kołyszący w gwiezdny taniec snów po całodziennym
biegu:)

[virginia1]

noc,.....to i sen niebawem ....www.ewa.bicom.pl/chwile/s45.htm

[zinekk]

Z nocą kojarza mi sie powroty do domu, rozmyślania , albo sen głeboki. Nie
zawsze spokojny.


Jedno jest pewne, w nocy bywa cicho. Żadnego szelestu i to jest mi miłe.

[virginia1]

zinnekk -..... a jak to? www.ewa.bicom.pl/chwile2/s256.htm

[zinekk]

To piekny wiersz. Wlasnie taki bezszelestny troche.

[virginia1]

:))

[rozczarowana-torunianka]

Zagasło słońce w wód topieli.
Noc nadciąga.
Przepych szkarłatnej, cienkiej pawłoki ściąga ze siebie lśniące morze.
Zagasa szkarłat, szafran, kolor nasturcji, zieleń, błękit, niebieskość i fiolet.
Zdmuchnięty został i zagaszony złoty szlak drogi słonecznej.
Smutek i przestrach, nie dający się ująć w wyraźne słowa ani nazwać po imieniu,
przejmuje tajemnym sposobem kości i uciska serce człowieka.
Niepokój potrąca nerwy, gdy zagasła złota światłość słoneczna, a trójkąt
niewiadomy, samoświecący, wyjęty jest ze źrenicy.

[elodia]

Teraz mnie przestraszyłaś!
Przed chwilą czytałam początek Zmierzchu Żeromskiego zastanawiając się czy go
nie umieścić w zmierzchowym wątku. Zrezygnowałam, wpisałam co inszego, wchodzę
w Noc a tu...:)))
A teraz już Leszek Żuliński:

Jeszcze jeden wiersz latem pisany na stole.
On będzie o jesieni. Bo jesień u progu.
W oborze grube świnie, pożniwne w stodole
I ja - gdy noc zapada - w pijanym barłogu.

Wiercę się z boku na bok i zasnąć nie mogę,
niebo wielką łopatą zrzuca na mnie gwiazdy,
próbuję złapać oddech pod złotym obrokiem
i ruszyć z piskiem opon toyoty lub mazdy.

Lecz za pierwszym zakrętem niebieski policjant
każe mi dmuchać w wrześniowy balonik.
Lato pęka! I pękam - nędzny koalicjant -
ja, który z latem pijąc, zimy nie dogoni.

[rozczarowana-torunianka]

czyżby telepatia?:)))

[virginia1]

wprawdzie mamy jeszcze piekna słoneczna jesień.......ale za dzień.... może dwa
www.ewa.bicom.pl/chwile2/s263.htm

[virginia1]

Jesienne liście

Jesienne liście wolno opadają
Na puste ozłocone parkowe alejki
Wiatr cicho szepce ciepłe słowa
Tylko kasztany nieruchomo trwają
We wiotkich dłoniach gałęzi
Ziemia poraniona kolcami postępu
Płacze nitkami chylących się wierzb
Pamięci pył miota się niespokojnie
Powracają obrazy - kontury dni, których
Nie zapomnisz już nigdy...

Zbigniew Barteczka

[maja92]

Elu Kochana, jak zdrowie?
Mam nadzieje, ze juz lepiej...

Przypomnialo mi sie jak wieczorami wracalam z liceum przez park Kochanowskiego
na rondo Trzydziestolecia by zlapac autobus nr 64 do domu....szarawo-ciemno
zapach jesiennych lisci...mokrej przyrody....
czasami wolalam isc z Placu Wolnosci kolo filharmonii do parku, bo obejsc
Luczniczke w kolko;-))) wtedy bylo juz na prawde ciemno na Mickiewicza i
jedynym aktywnym zmyslem byl zmysl wechu....
....ciagle pamietam zapach wilgotnego, jesiennego parku po zmierzchu....

Musze poprosic Tate, by uklonil sie Panu Sulimie-Kaminskiemu ode mnie....

jak brzmi pytanie;)?

[rozczarowana-torunianka]

xxxx xxxxx xxxxx? Z nocnej wracali wycieczki,
Wieźli łupy bogate, w zamkach i cerkwiach zdobyte.
Tłumy brańców niemieckich z powiązanymi rękami,
Ze stryczkami na szyjach, biegą przy koniach zwyciężców;
Poglądają ku Prusom i zalewają się łzami,
Poglądają na Kowno - i polecają się Bogu.
W mieście Kownie pośrodku ciągnie się błonie Peruna,

[elodia]

Ty mi tu za Wajdelotę nie rób;P

[elodia]

Człowieku dźwigający,
Usiądź ze mną.
Pomilczymy, popatrzymy
W tę noc ciemną.

Zdejm ze siebie
Kufer dębowy
I odpocznij.
W ciemną noc wlepimy razem
Ludzkie oczy.

Mówić trudno. Nosza ciężka.
Chleb kamienny.
Mówić na nic. Dwa kamienie
W nocy ciemnej.

trochę optymistyczniej w tę noc:)

[rozczarowana-torunianka]

Idzie niebo ciemną nocą,
ma w fartuszku pełno gwiazd.
Gwiazdy świeca i migocą,
aż wyjrzały ptaszki z gniazd.

Jak wyjrzały, zobaczyły
to nie chciały dłużej spać.

Kaprysiły, grymasiły,
żeby im po jednej dać.
Gwiazdki nie są do zabawy,
tożby nocka była zła.
Bo usłyszy kot kulawy,
cicho bądźcie! Aaa...

[virginia1]

~ Noc ~ Adam Ziemianin
(Anioły na poddaszu płaczą)

Noc się wpatruje wciąż w Twoje oczy
Światła w nich tyle co gwiazdy napłaczą
Świat ma się całkiem ku jesieni
Na pamięć biegnie swoją trasą
Ktoś kamień rzuca w Twoją stronę
Szybę wybija na poddaszu
I zimno nawet pod poduszką
Anioły na poddaszu straszą

Co widzisz jeszcze patrz±c bezszelestnie?
Czy niebo mruga znów w Twoją stronę?
Nie ma sygnałów z wielkiej ciszy
A może wszystko już skończone



A może my tutaj całkiem zapomnieni?
Na Ziemi naszej, co kaprysem nieba
U studni jak wiadro dryfujemy
Tam, gdzie niczego już dawno nie ma?

[rozczarowana-torunianka]

Noc gęste mroki zapuściła wszędzie:
Nawet błękity niebios przeźroczyste,
Oprawne dołem w czarnych skał krawędzie,
Stały się więcej ciemne, przepaściste,
I tylko ową błękitną ciemnotę
Gdzieniegdzie gwiazdy przetykały złote.
Ciemność rzuciła pomost przez otchłanie
I wyrównała wnętrza gór podarte;
Zostało jedno wielkie rusztowanie,
Zbitych granitów grzbiety rozpostarte,
Ponad którymi dwie wierzchołka wieże,
Dwa wyniesione ostrokręgi cieniu
Chwiać się zdawały w niebieskim eterze
Przy migotliwym drżących gwiazd promieniu.
Cisza - a jednak w tej pozornej ciszy
Wsłuchane ucho ciągłe wrzenie słyszy,
Szmer nieustanny, na który się składa
Wszystko, co głosem z życia się spowiada:
I woda, która gdzieś w szczelinie syczy,
I fal powietrza szelest tajemniczy,
I pękających głazów łoskot głuchy,
I wszystkie świata na wpół senne ruchy.
Czasami skała u szczytu wisząca
Stoczy się na dół i z przeciągłym grzmotem
O najeżone ściany się roztrąca;
Huk długo echa powtarzają potem...
Aż rozsypany głaz na drobne części
W wąwozie gradem kamieni zachrzęści.
A.Asnyk

[makbrajd]

Na koralowych snu księżycach
Ciebie me skrzypki sławią, Pani!
do ciemnej schodząc mar otchłani
zapalasz kwiaty na łzawnicach.

Uwiędłe serce, jak dzieciątko,
tulisz do piersi obłąkanej
i dziwnej pieśni - nie wygranej -
bawisz nadziemną pamiątką.

Już się godzina zaćmień zbliża,
kiedy mię z Tobą Bóg rozdzieli -
Ciebie uniosą w chór anieli,
a mnie przybiją do stóp krzyża.

a coż to z nocami się dzieje

[rozczarowana-torunianka]

czyżby przestały przychodzić?
Czy to u nas noc polarna nastała, że jako jedna długa nocka trwa?

[elodia]

Ale czasu mało by się nimi pozachwycać - pracy dużo!:)

Leśmian Bolesław:

Coś bez twarzy i na wznak śpi w gwiazdach niezłomnie,
Śpi i nie chce się zbudzić w tych skier zawierusze.
Mieszkasz w domu nad rzeką i trwożysz się o mnie.
Przyjdę jutro na pewno! Dziś smucić się muszę.

Śpieszy w zaświat na żebry cień brzozy sierocy.
Krzyż chce w przepaść się rzucić z pagórka nad drogą!
Wszyscy naraz bogowie wymarli tej nocy,
I odtąd już się nie mam pomodlić do kogo!

Nie zaufam bezmiarom! Nie załkam w noc ciemną!
Rąk nie wzniosę ku niebu po modlitwy zgonie!
A ty za mnie w tej chwili wyciągasz swe dłonie,
Choć wiesz, że prócz tych dłoni, nic nie ma nade mną!

Jest tylko ta próżnica, w którą czar przelewa
Słońce, ażeby spełnić mgieł wolę daleką...
Ta próżnica - te kwiaty - motyle i drzewa -
Drzewa - kwiaty - motyle - i ten dom nad rzeką...

[elodia]

24 lata temu wybrała inną pracę i... nie poznała mojego męża?!
Nie była bym tak szczęśliwa jak teraz, o:)
Dookoła noc się stała,
księżyc się rozgościł,
jeszcze ci nie powiedziałam
wszystkich słów miłości.
Jeszcze z tobą nie zdążyłam
na najdalsze gwiazdy,
jeszcze ci nie wymyśliłam
najpiękniejszej nazwy.

Ale teraz z moich ramion
zrobię ci kołyskę,
niech cię, miły, nie poranią
leśne trawy niskie.
A ty śpij, a ty śpij,
zanurz się w noc ciemną,
a ty śnij, a ty śnij,
śnij, że jesteś ze mną.

Jeszcze cię nie porównałam,
jak porównać trzeba,
jeszcze ci nie przychyliłam
ziemi ani nieba.
Jeszcze z tobą nie obiegłam
wszystkich mórz i jezior,
jeszcze ci nie uwierzyłam,
tak, jak ludzie wierzą.

Ale teraz z moich ramion
zrobię ci kołyskę,
niech cię, miły, nie poranią
leśne trawy niskie.
A ty śpij, a ty śpij,
zanurz się w noc ciemną,
a ty śnij, a ty śnij,
śnij, że jesteś ze mną.

[rokoman]

Bo jesień przedziwny ek niesie,
A w sercu dziwna żałość,skończone wszystkie sny.
Bo jesień ta na,zatracona,
Z wyblakłym blaskiem kona,
Odeszły tamte dni....
Jeno wyjmij mi z tych oczu!

[rozczarowana-torunianka]

a to mi optymistyczniej skojarzyło się:)

A gdybym chciał cię zjeść to co byś powiedziała?
A gdybym ugryźć chciał czy coś byś przeciw miała?
Chciałabym, chciała...
A gdybym był krogulcem to co byś powiedziała?
I gdybym przyszedł z teczką do łóżka i twego ciała?
Chciałabym, chciała...
A gdybym był młotkowym, w fabryce z młotkiem szalał
to co byś powiedziała, czy coś byś przeciw miała?
Drżałabym, drżała...
A gdybym musiał odejść z teczką od twego ciała
uciekać do robala to co byś powiedziała?
Żałowałabym...

[facet.36]

ech to tylko Formacja Niezywych Schabbów i "KLUB WESOŁEGO SZAMPANA" ale tekst
suma sumarum niezły rpzczarowano toruniako?
Ps kiedy w końcu przestaniesz być rozczarowana? bARDZIEJ LICZĘ
NA"RADOSNA" "ZAKOCHANA" A PRZEDE WSZYTSKIM "SZCZESLIWA" wlej trochę ciepla w
serce sąsiadów zza miedzy!

trochę ciepła?

[rozczarowana-torunianka]

O czułej nocy

Błogosławione pieśni kalinowe,
Błogosławione kalinowe dzieło -
Może ptakiem, może drzewem albo miłosnym słowem
W czułą jakąś noc się poczęło.

Niespodzianie ścisnęła ci się krtań.
Gdyś może sobie, ot tak. przy oknie stanął!
Wyszeptałeś nad słowem: Stań się, stań,
Stań się drzewem, ptakiem, dziewką ukochaną...

Ach, od tęskności lubej, od szeptu tego,
Czyś mógł wiedzieć, co za sprawa się pocznie.
Że pochwyci, poniesie ciebie czułego
Niewyrażalne a będące, a niewidoczne.

Już nie ptak, nie drzewo ani najmilsza z dziew,
Ale śmierć, śmierć zza okna będzie kusić,
Będzie wabić nieustannie: Weź mnie, weź,
Jeśli piękno do słów chcesz przymusić...

Błogosławiona kalinowa pieśń
I owa czuła noc pod polskim niebem -
Już wiekuiście wabić będzie śmierć
I co czulszego wybierać dla siebie.

A od takiego braku, od śmiertelnego wołania.
Niespodzianie zaciska się krtań
I nosi ciebie wszędzie, i zewsząd cię wygania -
Spróbuj tylko - w oknie dzisiaj stań!
Liebert Jerzy

[vauban]

Tą piosenkę moja Mama śpiewała mi, gdy byłem niegrzecznym dzieckiem i nie
chciałem zasnąć - albo gdy chorowałem i zasnąć nie mogłem...
Dziękuję, elodio :) Poczułem się ponad 30 lat młodszy przez chwilę... :)

[elodia]

Chciałabym, chciała...:)))

A proszę;)
Fajnie jest wrócić do lat młodości:) A noc sprzyja wspomnieniom...

Białe, atłasowe noce,
nigdy nie miały dobiec końca.
Listy nie miały zostać wysłane.
Straciłem piękno wraz z twymi oczyma.
Tak trudno wyrazić mi prawdę.

Ponieważ Cię kocham,
Tak, kocham Cię,
Tak bardzo Cię kocham.

Wpatrując się w ludzi
dostrzegam dłoń w dłoni.
W chwili gdy ja zaczynam pojmować to wszystko
oni nie rozumieją.
Ktoś próbuje wyrazić swe myśli,
których nie potrafi obronić.
To co ma nadejść nadejdzie.

Ponieważ Cię kocham,
Tak, kocham Cię,
Tak bardzo Cię kocham

Kocham... tańczyć to z mężem:)

[vauban]

Zamieścił coś, co ulęgło się w mojej wyobraźni jakieś pół godziny temu ?
Wierszyk jest nieudolną parodią i dotyczy z mojego życiorysu wydarzeń dni
ostatnich ( czytelne aluzje do remontu), ale jakoś chciałbym zadość uczynić ;)

Ulicami wiatr goni, zagoni, jesiennie -
Żyje się - ot, bo i cóż,
Życie boli, ach, boli niezmiennie -
Mnie w karmanie rdzewieje mój nóż...

Chciałbyś odpocząć naprawdę, jak król,
Na pluszowych poduchach się kłaść,
Życie szczękę swą szczerzy jak paść -
Gdy zatrzaśnie, no to będzie ból.

Iść Targową, Studzienną mnie iść,
Przy Gołębiej, tam orzechów sad,
Gdzie odetchnąć od trosk swych bym rad -
Gdzie jesienny, uwiędły jest liść.

To Wam powiem, Przyjaciele, ból nic !
Gdy wór gipsu to być - a nie być -
Gdy los ciężki, gdy rady nie dam -
Jeszcze sny moje straszne chcę śnić.

[vauban]

No, w sumie to taka grafomania i żart salonowy, a nie poezja. Ale akurat nie
miałem pod rękąnic lepszego :/

[vauban]

Qrczę, naprawdę beznadziejne - wstyyyyd :(

[elodia]

Wstyd to jest czyjeś łzy na sumieniu mieć, o:) a nie to!!!:)))
Uśmiechnij się, taką piękną noc mamy...

Marek Grechuta o nocy, smutno:(

[rozczarowana-torunianka]

Na szarość naszych nocy
na naszą bezimienność
na szarość i nijakość
jutrzejszych naszych marzeń
na twarzy przezroczystość
na twarze bez wyrazu
na nasze oddalenie
na naszą nieobecnośc
i losów obojętność
listek iskierkę cieni
jak kotwicę
wbij w nasze serce

[facet.36]

umarł ale zyje w NAS patrzy na nas dobrotliwie..... a jego tworczość bedzie
nadal nam towarzyszyć i tulic nas do snu w te ciche długie zimne jesienne
noce...

Sen nocy letniej...

[rozczarowana-torunianka]

Już las w Ardenach świeci.
Nie zbliżaj się do mnie.
Głupia, głupia,
zadawałam się ze światem:

Jadłam chleb, piłam wodę,
wiatr mnie owiał, deszcz mnie zmoczył.
Dlatego strzeż się mnie, odejdź.
I dlatego zasłoń oczy.

Odejdź, odejdź, ale nie po lądzie.
Odpłyń, odpłyń, ale nie po morzu.
Odfruń, odfruń, dobry mój,
ale powietrza nie tykaj.

Patrzmy w siebie zamkniętymi oczami.
Mówmy sobie zamkniętymi ustami.
Bierzmy się przez gruby mur.

Małośmieszna para z nas:
zamiast księżyca świeci las,
a podmuch zrywa twojej damie
radioaktywny płaszcz, Pyramie.

W.Szymborska

Noc natchnienia

[rozczarowana-torunianka]

Poglądam w niebo - a niebo ciche,
Patrzę na ziemię - a ziemia śpi,
Ona, co we dnie miota się w pychę,
Ona, co we dnie broczy się w krwi.
A teraz księżyc siebrną pogodą
Obrylantował rosisty wrzos
I stoją senne wierzby nad wodą,
A wiatr leciuchny muska im włos.
Wonieje ziemia i płoną zorze...
Mój Boże, mój Boże!...

Wzlatuję w górę, między obłoki,
Z jaźni błękitu pozieram w dół,
Widzicie! oto kraj nasz szeroki
Jak zastawiony dla gości stół,
Różnowzorowym kryty kobiercem,
Na nim chleb biały i sól, i miód;
Jak siwy gazda z otwartym sercem,
Łańcuch gór śnieżnych wystąpił w przód,
Pucharem stoi jedno, drugie morze...
Mój Boże, mój Boże!...

A na tej ziemi lud się położył,
Lew , co przed światem straż trzymał wciąż,;
Gdy wstrząsnął grzywą, gdy brew nasrożył,
Kłębem się zwijał pogaństwa wąż.
A żywot jego jako stal twardy
I w słońcu wiary błyskał jak stal,
Przed Bogiem korny, sąsiadom hardy,
Rozrastał w sławie - toż szumem fal
Klaskało jemu jedno, drugie morze...
Mój Boże, mój Boże!...

A oto patrzcie - tę ziemię błogą
Zbójca-grabieżnik naszedł, nie gość,
Nasze świątnice niszczył pożogą,
Naszej przeszłości wyrządzał złość.
A oto patrzcie - gdy krusząc pęta
Z ciężkiej niemocy powstawał lew,
To chytry tygrys podmówił lwięta ,
By wytoczyły ojcowską krew .
I krew płynęła w jedno, w drugie morze..
Mój Boże, mój Boże!...

I krew spłynęła, i znów ni śladu
Po strasznej męce, po strasznej łzie,
A noc tak cicha - liść winogradu
Po moim oknie wiotko się pnie
I białe brzozy tam stoją w rzędzie,
Drzemiące głowy ku ziemi gną,
A tam przy brzegu marzą łabędzie
O gwiazdach spadłych na wody dna
Wonieje ziemia i płoną zorze!...
Mój Boże, mój Boże!...

Kornel Ujejski

(dzisiejszej nocy płoną mieszkania na Manhattanie)

[rozczarowana-torunianka]

Pociecho moja ty, książeczko,
pociecho smutna;
nad małą siedzę schylon rzeczką,
z wód igrające falą dziecko,
żal mroku skrada się zdradziecko
nad łąkę, rzeczkę, nad mój strumień,
w duszącej mgle nieporozumień
zapada noc okrutna.

Pociecho moja, straszna nocy,
pociecho smutna;
nad wielką siedzę schylon rzeką,
wód pędem chyżym fale cieką,
wiary potęga rośnie w mocy,
nad rzeką, łąką, nad polami,
nad borów rzeszą, nad mrokami
noc gaśnie w zorzach,
w świtach, błyskach,
i słońce wstaje na przestworzach,
słoneczna moc okrutna.

Pociecho moja, dniu słoneczny,
pociecho smutna;
nad morza siedzę fal roztoczą,
wiara nade mną w niebios kręgu,
widzę te fale wód, jak biega
we sprzęgu wałów, w brył rozprzęgu
w górę się piętrzą, w doły legą,
jak nowe fale z nagła kroczą,
a jedna dola im okrutna.

Pociecho moja, księgi moje,
schylony w karty księgi patrzę,
od kart tych patrzę w wód rozwoje,
z ksiąg karty rzucam w fale twoje,
o morze, morze, wód olbrzymie,
a tylko fal powrotne rzuty,
w czas wód rozgwaru, w wód skłębieniu,
na brzeg rzucają, kędy siedzę,
z ksiąg, co przepadły w zapomnieniu,
wydarte z kart tych moje imię,
nic więcej, tylko własne imię.
Znikąd okrętu, znikąd łodzi,
a rośnie fala powodzi,
ha! tam! - jest łódź! - tam - ktoś - przewodzi,
tam, na dalekim kresie,
o, bliżej, bliżej, już - fala go niesie,
to nie powódź - to przypływ - wał bije,
jęk skargi - ha! mordują - orkan wyje - - -
Gdzie łódź?! czy fala schłonie ją okrutna -?
o księgo - - oczy patrzą - w wód roztoczy,
o księgo - serce - oczy,
pociecho smutna.
(czyje to???)

to na dobranoc Kochanowski

[rozczarowana-torunianka]

Sen

Uciekałem przez sen w nocy,
Mając skrzydła ku pomocy,
Lecz mię miłość poimała,
Choć na nogach ołów miała.
Hanno, co to znamionuje?
Podobno mi praktykuje,
Że ja, będąc uwikłany
Tymi i owymi pany,
Wszytkich inszych łatwie zbędę -
Tobie służyć wiecznie będę.

[elodia]

noc już a tu jeszcze tyle do zrobienia, ech;)
Taki wiersz pędem czytany nie smakuje...