powinnam odejśc a nie mam dokąd

[goga1204]

Powinnam odejśc od męża a nie mam siły i nie ma dokąd. Dzisiaj po
raz kolejny kazał mi się wynosić i zwymyslął od najgorszych. Za
wszystko co mu w życiu nie wyszło obwinia mnie. Nie wierze w siebie
jestem juz tak znerwicowana, ze nie potrafię racjonalnie myśleć.
Mamy dwoje dzieci 6 i 1 jestem na urolie wych bo chciał aby zostałą
w domu. Właściwie to cały czas mi wymyśla ze nic nie miałam i co go
podkusiło aby sie ze mna wiązać. Wiem ze po tych wszystkich
wyzwiskach powinnam sie spakować ale nie mam dokąd pójść, on o tym
doskonale wie. Nie mam szacunku do siebie niewierze, że jeszcze
cokolwiek znacze ,mylę ze najlepiej by było dlaniego abym umarła to
miałby problem z głowy. Tak bardzo nie chcę popełnic błędu ze robie
same, juz nie wim jak mam sie do niego odzywac on nie widzi ze
jestem smutna tylko twierdzi ze niezadowolona ciagle. Ja nie chce
dzieciom rozbijac rodziny ale czuje ze ni mam juz siły na ratowanie
tego jestem ,jak wrak człowieka.

[blackglass]

Nie masz matki, ojca, jakieś ciotki, babci do której możesz spakować manatki i
się wyprowadzić?

[goga1204]

moze to dziwne ale nie, mame straciłam jak miałam 15 lat a tata
ciezko chory 100 km u mojej siostry

[blackglass]

goga1204 napisała:

> moze to dziwne ale nie, mame straciłam jak miałam 15 lat a tata
> ciezko chory 100 km u mojej siostry
Do siostry nie możesz?
Ja kiedyś po takich słowach spakowałam się i wyszłam
Ale byłam wtedy w ciąży i wyprowadziłam się do rodziców

[ewelsia]

czy on przed ślubem też był taki? czy się zmienił ? nic nie
zauważyłaś wcześniej, że może taki być?
a tak w ogóle, to współczuję męża debila, ale nie chce mi się
wierzyc, że wcześniej był inny.

[madame_zuzu]

ewelsia a jakie ma to TERAZ znaczenie, czy był taki przed slubiem czy nie?
Autorka czasu nie cofnie...
Nba swoim przykładzie powiem CI, że mój m. przed slubem był zupełnie innym
człowiekiem...po slubie zaczął się zmieniac w buraka..

[blackglass]

ewelsia napisała:

> czy on przed ślubem też był taki? czy się zmienił ? nic nie
> zauważyłaś wcześniej, że może taki być?
> a tak w ogóle, to współczuję męża debila, ale nie chce mi się
> wierzyc, że wcześniej był inny.
Ludzie to nie ma znaczenia jaki był i kiedy-ważne jaki jest teraz!

[ewelsia]

kurczę, dziewczyny, nie załamujcie, pytam dlatego, że może wcześniej
zdradzał podobne zachowania, a autorka wątku widziała je i mimo
wszystko zgodziła się za niego wyjść , to teraz może mieć pretensje
tylko do siebie.
A jeśli był inny , sorry, ale czy tak sie ludzie po ślubie
diametralnie zmieniają ? ( moim otoczeniu nie zauważyłam).
Ja szczerze wspólczuję dziewczynie takiego idioty, faktycznie,
sytuację nieciekawą.

[setia]

może się zdziwisz ewelesia, ale ludzie się zmieniają. owszem można czasem
dostrzec pewne symptomy wcześniej, ale nigdy nie wiadomo w jakim wykiełkuja
kierunku.
widzisz; pojawienie się dzieci i kłopotów z nimi związanych, czy to, że
utrzymanie domu spadło na barki męża autorki wątku może radykalnie zmienić nawet
dobrze, zdawałoby się, funkcjonujący do tej pory związek.
oczywiście mądry facet nie robi z tego problemu, tym bardziej, że decyzja o jej
pozostaniu w domu była wspólna. niestety są tez na świecie takie zakichane
sieroty, które kiedy sobie nie radzą ze swoim ciężarem przelewają całą
frustrację na żonę, bo przeciez ona siedzi w domu się opie..ala.
ewentualnie druga wersja: panu i władcy uderza do głowy woda sodowa, bo to on tu
pracuje na cały dom, on wszystko załatwia, on jest alfa i omega, a żona to nic
nie znaczący i nie umiejący kocmołuch siedzący w domu.
do autorki wątku: myślę, że nie powinnaś się wyprowadzać z waszego wspólnego
mieszkania. wiem, że ciężko Ci tam wytrzymać, ale chyba nie tędy droga. moim
zdaniem powinnaś poszukac pomocy psychologa, który Cię wesprze, pomoże Ci
uwierzyć w siebie i pomoże Ci odnaleźć w sobie siłę do zakończenia tego związku.

[goga1204]

dzięki setia za wsparcie, jestem tak słaba psychicznie, ze nie dam
rady na razie sie spakować i wynieć juz zaczęłełam myslec o domu
samotnej matkki ale boję sie o starszą jak to przyjmie (6 lat.)
Myślę o psychologu ale nie bardzo wiem gdzie mam sie udać boje sie
ze zdiagnozuje u mnie depresje a to nie bedzie na moją korzyść.
Nerwicę juz mam, nawet siostra to zauważyła chociaż nie często sie
widujemy. Mieszkam w Wwie i wiem ze tego pełno poradni psych ale ja
musze znależć coś niedrogiego gdzies gdzie będę mogła pójśc i zabrać
ze sobą dziecko bo nie mam tu nikogo z kim moge go zostawić . w
dzień oddam starszą do przedszkola ale małego musze zabrac.

[na_pustyni]

Zastanawiam się, co dla córki będzie trudniejsze - wyprowadzka z domu, czy
słuchanie wynurzeń tatusia. Trzym się

[goga1204]

był inny byłam dlaniego kims ważnym i nie miało znaczenia ze nie mam
majątków, no i bardzo wierzyłam ze wszystko co mówił, ze mnie nie
skrzywdzi ze bedzie sie mną opiekował, poprosu ufałam choziaż jak to
on mówi ciąge mowiłam ze to nie możliwe i teraz mam za swoje.

[ewelsia]

może on ma kogoś na boku?
i teraz Ci wypomina, że nic nie miałas, skoro kiedyś mu to nie
przeszkadzało? faktycznie, nieciekawy typ, ale ja poza
współczuciem , to nie umiem Ci nic doradzić. trzymaj się i szukaj
pomocy na zwenątrz.

[osa551]

Jeśli mieszkacie we wspólnym mieszkaniu, to gdzie chcesz się wynosić? Może
lepiej mąż.

Najpierw przeorganizuj swoje życie, idź do pracy, zapewnij sobie jakieś
utrzymanie - a potem przystępuj do zostawiania męża. Jak nie pracujesz i masz
dwójkę dzieci a ona zablokuje Ci złośliwie alimenty to będziesz w kropce.

To co uprawia Twój mąż to też używanie przemocy, tyle tylko że nie fizycznej.

[zlosliwe_malpisko]

ja nie poradzę Ci nic mądrego, bo naprawdę nie wiem co bym zrobiła
na Twoim miejscu. Moim zdaniem oc Cię maltretuje psychicznie i to on
powinien się wynosić z domu a nie Ty no i sąd powinien nakazać
płacenia alimentów itd. Ale wiadomo, że takie proste to nie jest.
Odniosę się tylko do Twojego ostatniego zdania, że nie chcesz
rozbijać dzieciom rodziny - zrozum, że lepiej dla nich będzie jeśli
się rozejdziecie niż jeśli mają żyć w domu, gdzie panuje taka
atmosfera. Nie wierzę, że możecie stworzyć im bezpieczny i dobry dom
skoro mąż Cię tak traktuje.

[goga1204]

najgorsze jest to ze straciłam poczucie własnej wartosci , wydaje mi
rsie ze faktycznie nic, nie robie doberze i ze sobie nie poradze.

[ewelsia]

to, że czujesz się słaba i bezradna i nie masz poczucia swojej
wartości, to jest jego "zasługa". poszukaj pomocy, jak radzą
dziewczyny, u psychologa, żebyś znalazła w sobie siłę, której teraz
potrzebujesz. i nie obwiniaj się.

[joanna35]

Zorientuj się gdzie znajduje się najbliższy Twego miejsca
zamieszkania dom samotnej matki i porozmawiaj z jego kierownictwem
na temat warunków jakie trzeba spełniać, żeby tam zamieszkać. Na
miejscu można skorzystać z porady psychologa, pedagoga, prawnika.

[zlosliwe_malpisko]

właśnie, przy czym nie od razu musisz myśleć o przeprowadzce do
takiego domu, tak jak joanna pisze - na miejscu mają poradnie, gdzie
bezpłatnie możesz skorzystać z pomocy.
Poza tym może w Twojej miejscowości lub w pobliżu działa jakieś
centrum pomocy kobietom lub osobom będącym ofiarami przemocy, warto
byłoby tam też się udać.
Jedno jest pewne - coś musisz zrobić.

[joanna29]

Prawie w kazdym mieście są Domu Samotnej Matki, mozesz w takim
zamieszkac na poczatek. Jesteś na wychowawczym więc wróc do pracy i
z czasem bedziesz mogła wynając mieszkanie. Wystąp do sądu o
alimenty i rozwód, jak nie chcesz na razie rozwodu to przynajmniej o
rozdzielnośc majątkową i podział majatku. W kazdej sprawie mozesz
wnieść o zwolnienie od kosztów sądowych! Zwróc sie do pomocy
społecznej o zasiłek, dodatek mieszkaniowy.
Nie licz, że mąz się zmieni. Daj dzieciom szanse na zycie bez
awantur i poniżania Ciebie.
Musisz mieć duzo sił, ale z czasem bedzie coraz łatwiej.

[maroco1977]

dlaczego ze wspolnego mieszkania ma sie wprowadzac ona z dwojka dzieci? po
slubie o ile nie ma rozdzielnosci majatkowej wszystko jest wspolne.Pisz wniosek
do sadu o rozwod i tyle.opisz swoja sytuacje.Jak cie nie chce w domu, ktory jest
jego, bo on tak uwaza to niech ci i dzieciom kupi lub zapewni inny, a wtedy
niech ten sobie w d... wsadzi. Nie daj sie dziewczyno, jestes bardzo
wartosciowa, urodzilas i wychowujesz dwojke dzieci.To jest bardzo ciezka praca,
ktora w wielu krajach jest juz wynagradzana pienieznie.Liczy sie jaki czlowiek
jest, a nie co posiada. Powiedz mu, ze tez nie wiesz dlaczego sie z takim chamem
zwiazalas jak on, slepa bylas chyba. Ja kiedys tak mojemu powiedzialam jak mnie
wkurzyl porzadnie i od razu mu sie odmienilo.A i przpomnij mu, ze przemoc
psychiczna jest karalna.

maroco- i liczysz, ze

[lilka69]

maz autorki sie opamieta po tym wygarnieciu co oo nim mysli?

[umasumak]

Nie myśl o tym co zrobić, żeby on miał problem z głowy, ale o tym co trzeba
zrobić, żebyś Ty miała problem z głowy.
Po pierwsze rozejrzyj się za pracą, po drugie przypomnij małżonkowi o wszystkim,
co ustalaliście. po trzecie, to nie Ty, a on ma problem i nie daj sobie wmówić,
że jesteś nic nie warta.

[deodyma]

przepraszam, ale Twoj maz dopiero teraz zaczal Ci tak wymyslac?
wczesniej tego nie robil???
ja bym byla na Twoim miejscu zlosliwa i gdyby mi tak przygadal, ze
on nie wiem , po jaka choletre sie ze mna wiazal i ze niby nic nie
ma, bym mu odpowiedziala, ze rzeczywiscie glupi jest, bo nie dosyc,
ze sie ze mna zwiazal, to do tego jeszcze dwojke dzieci mi zrobil

[maroco1977]

deodyma

poplakalam sie

[blackglass]

A co do wmawiania ci że jesteś do niczego - wiesz ze można walczyć z nim jego
bronią
Wiem ze to nie fair ale daje rezultaty

[maroco1977]

najlepiej w najczulszy punkt, czyli, ze nie wiesz jakim cudem on ci te dzieci
zrobil to skutkuje, wiem o tym

[deodyma]

aaa!
i to jeszcze odnosnie tego, ze autorka wedlug meza jest do niczego,
powinna mu walnac tekst, ze z tym tez zgodzic sie tak do konca nie
moze
ja bym powiedziala mu tak:
-jak to jestem wedlug ciebie do niczego???
przeciez nogi pod toba rozlozylam, dzieci ci urodzilam i wychowuje,
wiec az tak zle to ze mna nie jest
wiec mi tu nie wmawiaj, ze ja do niczego jestem, bo do zmajstrowania
dzieci bylam ci potrzebna i bez mojej pomocy nawet tych dzieci bys
teraz nie mial
a ja to w ogole bym mu takie teksty walila, ze faceta by zatkalo,
ale ja zlosliwa malpa jestem.

[margie88]

Goga, nigdzie się nie wyprowadzaj, nie rób nic pochopnie, najpierw musisz nabrać
sił i zyskać wsparcie. Szoruj do psychologa i to już. Będziesz miała po swojej
stronie życzliwego człowieka, który Ci doradzi, wesprze Cię. Jak trochę staniesz
na nogi i będziesz silniejsza, to pomyślisz, co dalej. Na razie zadbaj o
fundament. A to, co mówi Twój mąż po prostu puszczaj mimo uszu. Niech sobie
myśli o Tobie, co chce, jego sprawa. Jesteś fajna, silna babka i już niedługo
odzyskasz pewność siebie i zaczniesz nowe życie, zobaczysz.

[vanilla_sky7]

z tego co słyszałam to ostatnio weszły przepisy które pozwalają
delikwenta używajacego przemocy fizycznej i psychicznej szybko
wyekspediować z domu ale dokładnie jak to wygląda w praktyce nie
wiem

[alabama8]

Nigdzie się nie ruszaj! Pan się znudził i wyrzuca zabawki (żonę +
dwoje dzieci!)? Nic z tego.
Zacznij żyć na codzień bez niego. Dzieci są za małe na tułaczkę. Nie
gotuj mu i nie sprzątaj. Oddziel wasze życie codzienne. Nie czekaj z
obiadem. Nie pierz i nie prasuje jego ubrań.
Ma obowiązek łożyć na rodzinę, jeśli tego nei będzie robił możesz
wystąpić do sądu o nakaz zaspokajania potrzeb rodziny = będzie
musiał ci oddawać cześć wypłaty. Jeśli chesz iść dalej możesz
wystąpić o alimenty - do tego nie potrzeba rozwodu.
Dzieci są za małe a ty nie masz pracy. Musisz przeczekać, podchować
maluchy na tyle żeby poszły do żłobka, zakręcić się za pracą i
własnym źródłem utrzymania. Musisz działać z głową a nie pod wpływem
impulsu. Nie stać cię teraz na wyprowadzkę. Najpierw się
usamodzielnij a dopiero potem możesz wystąpić o rozwód.
Nie gadaj z nim, nie daj się podpuścić do kłótni, poszukaj wsparacia
w MOPSie.

[lila1974]

Nie mogę się zgodzić z radami, by nie gotować , nie prać itp.
Obawiam się, że w razie ozwodu "pan" szybko to wykorzysta.

Konkretne adresy w Warszawie

[lila1974]

www.wcpr.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=88&Itemid=95



Miasto Stołeczne Warszawa prowadzi dwa ośrodki interwencji
kryzysowej:


Ośrodek Interwencji Kryzysowej działający w ramach Ośrodka Wsparcia
Dziecka i Rodziny „Koło” przy ul. Dalibora 1 w Warszawie, oraz
Ośrodek Interwencji Kryzysowej „Adamus” utworzony w ramach Ośrodka
Wspomagania Rodziny przy ul. 6-go Sierpnia 1/5 Warszawie.
Ponadto przy Ośrodku Wsparcia Dziennego Domu Dziecka Nr 11 „Chata”
przy
ul. Bohaterów 50 w Warszawie działa hostel dla ofiar przemocy w
rodzinie. Natomiast od 01.01.2008r. Centrum nadzoruje w imieniu
Prezydenta m. st. Warszawy również działalność Ośrodka Interwencji
Kryzysowej Rady Naczelnej Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej przy
ul. Polskiej 33 w Warszawie.


Z pomocy ww. placówek mogą skorzystać wszyscy, którzy znaleźli się w
nagłym lub przewlekłym kryzysie psychicznym, w sytuacji zagrożenia
lub po traumatycznych przejściach. Ośrodki te służą wsparciem i
specjalistyczną pomocą m. in. osobom:


obarczonym następstwami wielu trudnych zdarzeń w życiu swoim i
rodziny, żyjącym w stanie przewlekłego stresu, powstałego w wyniku
nagłej niekorzystnej zmiany życiu,
przeżywającym trudności małżeńskie/partnerskie,
rodziców mających problemy wychowawcze z dziećmi lub przeżywające
trudności w kontaktach z nimi,
osób w starszym wieku, przeżywających kryzys związany ze zmianą
sytuacji życiowej,
dotkniętym przemocą, w tym przemocą domową,
przeżywającym utratę kogoś bliskiego (np. śmierć, rozstanie, rozwód),
osób przeżywających gwałtowną, niekorzystna zmianę w życiu (utratę
pracy, zdradę współmałżonka, zagrożenie ciężką chorobą itp.),
w sytuacjach prób i zamachów samobójczych,
ofiarom wypadków i napadów,
przeżywającym trudności w relacjach społecznych.

W zależności od potrzeb ośrodki oferują różne formy pomocy:
konsultacje psychologiczne i psychiatryczne, interwencje w
środowisku w nagłych zdarzeniach traumatycznych, porady prawne i
socjalne, terapię indywidualną, małżeńską i rodzinną, grupy
wsparcia. W uzasadnionych przypadkach istnieje możliwość
skorzystania ze schronienia
w jednym z hosteli działających w strukturach ww. ośrodków.


Do ośrodków interwencji kryzysowej można zgłaszać się osobiście lub
telefonicznie umówić się ze specjalistą. Wszelka pomoc jest
świadczona bezpłatnie.


Pracownicy placówek – psycholodzy, pedagodzy, psychiatrzy, prawnicy,
pracownicy socjalni pomagają rozwiązywać zgłaszane problemy w nurcie
interdyscyplinarnym. Placówki te współpracują z ośrodkami pomocy
społecznej, instytucjami i organizacjami świadczącymi pomoc
psychologiczną i psychiatryczną, organizacjami wymiaru
sprawiedliwości, prokuraturą, policją, organizacjami pozarządowymi i
wyznaniowymi.

[mme_marsupilami]

Osrodki Interwencji Kryzysowej naprawde pomagaja! Pomoc tam jest bezplatna, a maja psychologow, prawnika. Idz koniecznie. Jesli nie masz sily sie sama spakowac to ... spakuj Pana Meza! Nie piszcie, ze wyszla za niego choc pewnie przed slubem tez byl gnojkiem, bo niestety to nie musi byc prawda.

Goga

[lila1974]

Chciałabym, abyś wiedziała, ze od tych instytucji naprawdę otrzymasz
wymierną pomoc.

Osoba z mojego bliskiego otoczenia przechodziła straszny dramat
małżeński i zgłosiła się do takiego centrum (dodam, że w małym
miasteczku).

Uwierz, że jej życie wygląda teraz o niebo lepiej i to życie z
mężem, co wydawało się już niemożliwe.

W tej instytucji do stała pomoc psychologiczną, dzięki której
odzyskała moc. Pomoc prawną, instytucja w jej imieniu współpracowała
z policją itp.


A przy tym wszystkim działają tak mądrze, że nawet "pan" mąż nie
mógł mieć pretensji, bo niewiele wiedział.

[goga1204]

Bardzo CI lila dziękuje za wsparcie, dałaś mi nadzieje, że moze
kiedyś to sie zmieni wiem ze muszę być silna dla dzici. może ktoś
mógłby mi jeszcze podpowiedzieć gdzie na Ochocie albo w pobliżu
poleciłby jakiegoś psychologa albo poradnie/gabinet.

[delfina77]

Wniez o rozwod z orzeczeniem jego winy, matka zawsze dostaje dzieci i mieszkanie
wiec wynosic bedzie sie musial on a nie ty. Powodzenia, co za burak, swoja droga

[bsl]

delfina77 napisała:

> Wniez o rozwod z orzeczeniem jego winy, matka zawsze dostaje
dzieci i mieszkani
> e
> wiec wynosic bedzie sie musial on a nie ty. Powodzenia, co za
burak, swoja drog
> a


co Ty za bzdury wipisujesz ??

[na_pustyni]

Można byłoby i tak. Ale wtedy musiałaby założyć niebieską kartę i przy każdej
awanturze wzywać policję. To nieprawda, że matka zawsze "dostaje dzieci i
mieszkanie". Jakiś chory stereotyp.

[delfina77]

Moze nie zawsze ale przewaznie, jesli mowimy o PL. A tym bardziej, jezeli
agresorem jest On

goga1204

[lila1974]

Jak sobie radzisz