Relacje mąż-dziecko-żona

[asek5]

Szlak mnie już trafia na mojego "kochanego' męża. Mamy 5 miesieczna córeczkę a
on wogóle mi nie pomaga przy dziecku w domu. Po przyjsciu z pracy zje obiad
który oczywiście sam sie ugotował, idzie do córeczki dosłownie na 2-3 minuty
głaszcze ją po rączce i to tylko ja nie płacze bo jeśli płacze to od razu się
ewakuuje. Następnie zamyka się w swoim pokoju i oddaje się swojemu hobby i
siedzi tam do wieczora poczym idzie spać. Ja ledwo żyję a nie mam znikąd
pomocy. Wszystko ja muszę zrobić sprzątać, prać, prasować, zrobić zakupy,
kosić trawę o wszystkim tylko ja muszę pamiętać a on przychodzi na gotowe.
Ostatnio zauważyłam że jak zostaję z małą to ona płacze jakby się go bała...
Przepraszam że zasmiecam forum swoimi problemami ale musiałam się wygadać

[leneczkaz]

Ja mam męża anioła- więc nie pomogę.

Ale.. Gdybym była na Twoim miejscu to obiadu by nie było a po powrocie męża,
zawinęłabym się na pięcie i wyszła do fryzjera/kosmetyczni/koleżanki/biblioteki.
Niech sobie radzi.. Tylko dziecka szkoda, ale w sumie ojciec, to krzywdy nie
zrobi... chyba...

[camel_3d]

>ale w sumie ojciec, to krzywdy nie
> zrobi... chyba...


chyba.. wiesz roznie bywa...

[filipianka]

pewnie taki postrzeganie funkcji żony wyniósł z domu, że niby od dzieci to są kobiety
Ty "siedzisz" w domu i "nic" nie robisz
on - aż pracuje i zarabia

dziecko ma już 5 miesięcy więc jeśli chcesz zacząć wychowywać męża to zacznij czym prędzej
oznajmij że w sobotę idziesz na zakupy/do fryzjera/kawę z koleżanką
nie pytaj czy mógłby się zająć, tylko poinformuj żeby nic swojego nie planował

-

bo zupa byla za slona..

[camel_3d]

..pamietasz takie plakaty?

[smerfetka8801]

to co opisałaś to nie relacje a ich zupełny brak.twój facet nie tylko nie dorósł
do małżeństwa ale i do ojcostwa w takiej sytuacji...nie wiem co radzić ponosisz
konsekwencje złego wyboru...mój mąż choćby na pysk padał zawsze bawi się z
córką...to co opisałaś dla mnie jest po prostu straszne nie mogłabym być z
człowiekiem który mnie traktuje jak sprzątaczke a własnego dziecka nie kocha i
nie jest dla niego ojcem

[semi-dolce]

Mogła bys go zostawić z małą na weekend i sobie wyjechać, ale skoro mówisz, ze
ona się go boi, to może lepiej nie.

Mój M. młodym akurat zajmował się od poczatku, ale nie mógł zrozumiec, że ja tez
mogę być zmeczona i oczekuję, że on przejmie dużą część domowych obowiązków. Bo
przeciez ja tylko siedze z dzieckiem i nic nie robię... Zrobilismy tak: na jeden
dzień, sobotę, zamieniliśmy się rolami. Ja robiłam to, co zazwyczaj on, on to co
ja. Oczywiscie młodym zajmował się w tym czasie tez on. Z pewnościa siebie i
kpiacym usmiechem na ustach rozpoczął dzień. Wytrzymał tak do 16, potem poprosił
o pomoc... Od tamtej pory jest aniołem


Na twoim miejscu na pewno nie robiłabym tego wszystkiego o czym piszesz - skoro
on tak, to ja gotuję tylko sobie, pranie tylko sobie i dziecku, trawa niech
sobie rosnie, zakupy tylko dla siebie. Może by sie otrząsnął i przejrzał na oczy.

[alza73]

Coś mi się wydaje, że na początku było nie dotykaj, bo coś zrobisz,
wieczne karcenie i odsuwanie, a jak minęło parę miesięcy to się
zorientowałaś że to nie tak powinno wyglądać. Ja sama wiem, że jak
ktoś za mnie coś robi i jest mi tak wygodnie to się wychylać nie
będę. A jak wyglądają wasze weekendy, chodzicie/jeździcie gdzieś
razem (mam tutaj na myśli razem z dzieckiem)/

[black-mama]

Hm. to jest ciężka sprawa. Ja też miałam taki problem z mężem,
ciągle zajmowałam sie dzieckiem, zajęcia domowe itd..nawet w weekend
nie mogłam go wygonic na spacer z małym na 2 godziny. Najbardziej
mnie denerwowało jak mówił, że tez by tak chciał jak ja w domu sobie
posiedziec tyle czasu. Niestety przejrzał na oczy dopiero jak
zemdlałam na spacerze z małym...byłam wykończona po kilku
nieprzespanych nocach (zęby i zapalenie skóry- swędzące) Kuba budził
się co 10 minut. Mąż leciał z pracy jak szalony- ja spedziłam cały
dzień w łóżku i spałam a on w tym czasie zajmował się Kubą (pierwszy
raz spędził z nim cały dzień). Wieczorem powiedził mi, ze nie zdawał
sobie sprawy , że Kuba potrafi tak wymęczyć..no i wszystko się
zmieniło i teraz mąż jest po prostu aniołem..szkoda tylko ,ze
musiało się coś stać żeby zmienił front..

[osa551]

Po przyjsciu z pracy zje obiad - obiad? jaki obiad?

Wszystko ja muszę zrobić sprzątać, prać, prasować, zrobić zakupy,
> kosić trawę o wszystkim tylko ja muszę pamiętać

musisz czy chcesz?

wychowaj sobie chłopa zanim będzie za późno, żaden facet nie jest idealny, ale
może Twój nie ma po prostu świadomości, że "jest potrzebny"?

[ciociacesia]

ja mojego od poczatku angazowałam w opieke nad małą, bo nie chciałam zeby byli
sobie obcy. ale biorac pod uwage ze wraca pozno i pracuje naprawde duzo to kiedy
ja 'siedziałam' w domu to dostawał ja raczej do zabawy niz pielegnacji i opieki
teraz ja tez pracuje poza domem wiec uklad sil jest nieco inny. ale taka mala
rzecz na pocieszenie - niedawno przyznal mi sie ze wczesniej troche sie zmuszal
i nie mial frajdy z zabawy z dzieckiem, a teraz kiedy wyraznie rteaguje, probuje
chodzic i jest duzo bardziej 'kumata' po prostu mu sie chce

masz tlenone wlosy i meza z glaca??

[camel_3d]

bo nie rozumiem.. po rpstu mu kilka dni nie ugotuj, nie upierz i niech sam sobei
prasuje swoje rzeczy... czy kobiety na prawde az tak sie boja powiedziec: od
dzis prasujesz sam swoje rzeczy bo ja ne mam sily i kolacje tez robisz..dla nas
obojga!

[marzena19_75]

haha dobre, podpisuje sie

[nombrilek]

No coż..
współczuje, ale nie omieszkam sie napisac: widziały galy co brały
decydujac sie na dziecko chyba wiedzialas jaki jest mąż, chyba ze
byla to wpadka z ledwo co poznawanym facetem.

[gryzelda71]

Jak ocenić czy facet będzie dobrym ojcem?Podaj jakieś wskazówki.

[nombrilek]

To jakim bedzie ojcem moze i do konca ciezko stwierdzic, ale, jesli
po slubie nic nie robi, wraca z pracy, zamyka sie, zajmuje sie tylko
swoim hobby, wychodzi non stop z kumplami np i wiele innych to mozna
przypuszczac ze i dzieckiem sie nie zajmie i tak to wlasnie bedzie
wygladac po urodzeniu. chyba jak sie z kim jest to znajac go mozna
sie domyslac jak sie zachowa w danej sytuacji, a to nie jest nawet
sytuacja tylko zycie poprostu

[gryzelda71]

Ale nie zawsze tak jest jak piszesz.Czasami drastyczna zmiana na gorsze
następuje po urodzeniu dziecka,bo wiele się wówczas zmienia i różnie ludzie
reagują na takie zmiany.
I na litość ludzie zmieniają się nawet bez urodzenia dziecka i nikt nie jest w
stanie przewidzieć w jakim kierunku te zmiany pójdą.Także darujmy sobie teksty
widziały gały co brały.

[niiikaa]

nombrilek napisała:

> widziały galy co brały
> decydujac sie na dziecko chyba wiedzialas jaki jest mąż, chyba ze
> byla to wpadka z ledwo co poznawanym facetem.<

Tak, oczywiście...

Tylko, że nie zawsze jest tak jak by chciały osoby patrzące na takie sytuacje z boku.

To, że mąż był idealny przed dzieckiem to niestety nie znaczy, że będzie dobrym ojcem. Mam dokładnie taka samą sytuacje jak Asek tylko, że już ją opanowałam. Jesteśmy małżeństwem od 7 lat a dziecko mam od 2. Nie zostałam w domu z Młodym na rok z własnej woli tylko z powodu zwolnienia z pracy na wychowawczym. I w zasadzie z dnia na dzień okazało się, że małż ma w d* dziecko, mnie, dom. Przestał gotować, brać udział w zakupach i sprzątaniu, przestał kupować prezenty bez okazji i wychodzić z nami (kiedyś często wychodziliśmy do kina i znajomych). Spuścił wszystko na mnie. A że przy okazji zaliczyłam (tak wnioskuję z licznych opisów na e-matce)depresję poporodową to znalazł sobie kochankę. Nigdy nie zajmował się dzieckiem. Do dziś Młody dostaje histerii jak ma z nim zostać i muszę wołać na pomoc teściową.

Trochę się poprawiło jak go olałam i zobaczył, że nie jest mi do niczego potrzebny. Zaczął spędzać trochę czasu z Młodym i ze mną. Tylko a zbudowanie więzi z Młodym jest za późno.

[zlosliwe_malpisko]

no dosłownie jakbym własną siostrę słyszała... Kaśka, to Ty?

Ale na poważnie, popieram inne wypowiedzi - po cholerę mu wszystko
pod nos podstawiasz.
A co do opieki nad dzieckiem - wprowadź nowe zasady - ile minut
spędzi z córką tyle minut spędzisz w nim w sypialni.

[mathiola]

< Przepraszam że zasmiecam forum swoimi problemami ale musiałam się wygadać

przepraszam, że żyję...? A tupnąć nogą umiesz?

[naciete_krocze]

Mąż na pewno długo i ciężko pracuje-chyba normalne,że po pracy należy mu się
odpoczynek?
Jak uważasz inaczej zawsze Ty może iść do pracy,zobaczysz jak to jest zapieprzać
na jeden etat a potem w domu jeszcze na drugi.

[mathiola]

Aha. Dlatego Zmęczony Mężczyzna musi pracować na jeden etat a potem odpoczywać,
a kobieta ma zapieprzać 24/ha. Świetne, świetne.

[naciete_krocze]

To dziecko nigdy nie śpi że 24 na 24?
To chyba jakiś cyborg.
A może jeszcze wmówicie mi,że zajmujecie swoimi dziećmi nawet jak śpią albo
spokojnie leżą w łóżeczku?

a ty niemowlę w domu miałeś?

[mathiola]

Bo moje co godzinę budziło się na żarcie....

[ledzeppelin3]

jak to jest zapieprza
> ć
> na jeden etat a potem w domu jeszcze na drugi.

Trzeba było założyć gumkę na ptaszka
Nie założyło się, to się zapieprza

[kra123snal]

O!

[gaskama]

Wydaje mi się, że nie jesteś ze swoim problemem tak strasznie
odosobniona. Muszę przyznać, że w realu nie znam żadnej pary,
żadnego związku, w którym mężczyzna wracałby o 18.00 czy też 19.00
do domu i od progu wołal: kochanie, ty pracowałaś cały dzień w domu
z dzieckiem, teraz trzy godzinki sobię odpocznij, a ja zajmę się
dzieckiem i obskoczę mieszkanie z miotełką i odkurzaczykiem. Takie
egzemlarze występują tylko na emamie i w erze. Znam kilkadziesią
par, przegląd mam szeroki. Muszę dodać, że mieszkam w dużym mieście,
obiekty obserwowane to osoby raczej dobrze zarabiające, z wyższym
wykształceniem, raczej na samodzielnych lub kierowniczych
stanowiskach. Mimo wszystko tego pełnego równouprawnienia nie widzę.
Może w małych miastach jest inaczej, może na wsi ... nie wiem. Piszę
o swoich oberwacjach.
Natomiast u Ciebie sytuacja jest chyba trochę skrajna. Rozumiem, że
obiad gotujesz dla siebie i dla męża. Ja akurat nie gotowała. Mój
niemąż jada w pracy. Sama chodziłam raczej z młodym do knajpeczek.
(oczywiście młodego karmiła piersią a nie stekami w knajpie). Czasem
coś tam sobie robiłam ... ale nie o tym chciałam pisać. Trochę
zastanawiam się, czy nie czujesz się samotna przez siedzienie z
dzieckiem w domu. Nie rozumiem stwierdzenia, że ledwo żyjesz i
wszystko na Twojej głowie. Moim zdaniem z jednym dzieckiem w domu
nie ma aż tak strasznie dużo roboty. Ja siedziałam z młodym 8
miesięcy w domy i wspominam to jako bardzo miły okres. Ogarniałam
trochę mieszkanie i głównie spacerowałam z synem. Natomiast praca
zawodowa, to jednak coś innego. Pracuję na cały etat i wracam często
wypompowana do domu, własnie o tej 17.30/18.00. Nie miałabym siły
zajmować się np. sprzątaniem. Od tego mam panią do pomocy. Natomiast
zabawa z synem jest dla mnie odskocznią od pracy. Niemąż podchodzi
do zabawy z synem bardziej zadaniowo i generalnie teraz jak syn ma 7
lat jest o wiele łatwiej, niż jak miał 5 miesięczy. Ale wtedy niemąż
też zabierał młodego np. na spacer a ja mogłam w tym czasie zrobić
coś dla siebie.
Nie chcę zbyt mocno szafować hasłem depresja, ale czy aby Cię jednak
nie chwyciła? Daj mężowi szansę się wykazać. Zostaw go raz czy dwa
wieczorem z córką a sama wyjdź do koleżanki, do fryzjera albo po
prostu na spacer. Ale najepiej miej jakiś konkretny powód, by musiał
sam zostać z córką.
I nie zgadzam się z teorią "widziały gały co brały". Dziecko może
diametralnie zmienić związek, kobietę i mężczyznę. Czasem na lepsze
a czasem na gorsze.

[eilian]

mój mąż o 18 też nie wraca, ale nawet jak przychodzi z pracy o 21, to dziecko i
tak on kąpie, on zmywa naczynia po obiedzie i robi mi herbatę - to są rzeczy,
które o tej porze "jeszcze są do zrobienia" i to on je wykonuje. W weekend
najczęściej to on sprząta (albo robimy to wspólnie, albo ja jadę na zakupy a on
odkurza). Nie wymagam, aby prał czy prasował po tak późnym powrocie z pracy,
zawsze też ma naszykowany obiad, ja staram się dbać o niego, on o mnie. I chyba
tak to powinno wyglądać. Kiedyś grywał w gry, odkąd mamy dziecko nie robi tego,
czyli chyba się da. Nie wyobrażam sobie, żeby było inaczej. Ale takie relacje
trzeba stworzyć, nie "wychować sobie męża", ale właśnie stworzyć układ pasujący
obojgu w małżeństwie i to od samego początku, jeszcze zanim pojawia się dziecko.
A teraz to autorce pozostaje chyba tylko terapia wstrząsowa, czyli zostawienie
dziecka z tatusiem, olanie obowiązków domowych, inaczej pan przecież nie odpuści
swojej uprzywilejowanej pozycji.

[princesswhitewolf]

no ale on pracuje a ty nie?
Jesli tak to nie zatrudnialabym go do zajmowania sie domem ale z dzieckiem powinien spedzac czas.

[e_r_i_n]

Kwestia obiadów, sprzątania i innych takich to rzecz mniej istotna - dom brudem
nie zarośnie, jak się będzie sprzątać co drugi-trzeci dzień.
Gorzej ten brak relacji ojciec - dziecko. Może warto z mężem pogadać, że musi z
dzieckiem trochę czasu spędzić?

[deodyma]

wiec moze juz czas najwyzszy, bys zaczela zajmowac sie tylko tym
dzieckiem, ktore ma 5 msc?
nie gotuj obiadow, nie sprzataj w domu, niue prasuj, nie skacz kolo
mezusia itd...
nie rob nic, tylko skup sie na dziecku.

[deodyma]

i na sobie!!!
zacznij wychodzic z domu, umawiaj sie z przyjaciolmi.
Tobie tez sie cos od zycia nalezy.

[princesswhitewolf]

to bardzo dobre rady w sumie.

[kali_pso]

W świetle tego co piszesz, jakoś dziwnie wygląda ta chęć
obwieszczania całemu światu ile to już dni jesteś ślubną- naprawdę
jest się tak czym chwalić?P

Pan jest wygodny, pan myśli o sobie przede wszystkim.
Albo to zaakceptuj albo zrób trzęsienie ziemi- pośrednie sposoby
raczej nie zadzaiłająP

[ophelia78]

Dziecko już w podstawówce....

Sto batów na goły nick za wygrzebywanie staroci!

[princesswhitewolf]

asek ty jestes jakas niezwykla. Mnie po 1 dniu juz feministyczno wyzwolencze energie szarpia i facet dostaje burde.

[princesswhitewolf]

ale tu watek jest o czyms odwrotnym: dlaczego maz nie powinien olewac zony i dziecka

[miss_fahrenheit]

Poważna rozmowa po tych 8-miu latach może już nie zadziałać.

Patrzcie czasem na daty wątków...