Raczkujące blizniaki

[gocha129]

Dziewczyny mają 8 miesiacy zaczeły raczkować i dla mnie zaczał sie horror.
Są wszędzie (są bardzo bardzo ruchliwe). Zabieram Maje od szafki, a wtym
momęcie Gabi jest już przy kontakcie. To jeszcze można jakoś opanować bo mam
małe mieszkanie.
Najgorsze to to że wstają przy meblach ,ścianach itp. każda w innym miejscu,
a stać jeszcze zbytnio nie potrafią więc kończy się często jak nie dobiegne
upadkiem. Zastanawiam się ile ich głowy wytrzymają. Jak wsadze je do łóżeczek
lub krzesełek żeby coś zrobić (np. mleko dla nich) to się drą.
Jak wy sobie radziłyście, radzicie??? Może macie jakieś pomysły
POZDRAWIAM

[anula9910]

To dopiero początki będzie gorzej, ale dasz rade wszystkie dałyśmy i głowy
naszych dzieci też wytrzymały.

[basia_mar]

Poblokować co się da - szafki, szulfady, żeby sobie rączek nie przycinały, z
szufladą czy jakąś półką nie upadły. Ja swoje w mierę możliwości odgradzałam
drzwiami lub barierką od miejsc, w których mogły napsocić lub zrobić sobie
poważną krzywdę. I powtórzę za anulą9910, będzie gorzej jak się znaczną np.
wspinać na wszystko, wyjmować wszystko itd, ale da się przeżyć. Głowa do góry.

[karolcia65]

Hej,

Zgadzam sie z Basia. Zabezpiecz wszystko i pozwol im poznawac swiat i nabywac
doswiadczenia. Mozesz tez zaopatrzyc sie w barierki. Mnie rodzina uszczesliwila
ogromnym kojcem kupionym na Allegro. Wsciekla bylam, bo jestem wrogiem
wiezienia, za to teraz prezent sluzy jako plotek i odgradza wieloszufladkowe
szafki i zimne czesci podlogi.

Nie martw sie o glowki. Dzieci musialyby chyba upasc na jakies kanty, cos super
twardego albo ostrego, wiec Twoja w tym glowa, zeby cos takiego sie nie
wydarzylo. A spotkanie z "Matka Ziemia" u nas nazywa sie zbieraniem zyciowych
doswiadczen.

I jak o mnie chodzi ciesz sie, ze Twoje dzieci sa takie ciekawe swiata. To
znaczy, ze wszystko z nimi w porzadku. Ja tam nie uwazam, zeby z czasem bylo
gorzej (jak na razie) choc sprawnosci fizyczne sie rozwijaja To sie nie
dzieje z dnia na dzien. Mysle, ze dzieci nas do tego same przygotowuja.
Trzymaj sie, zobaczysz, ze to ciekawe doswiadczenia. I przyjemne

Pa, Pozdrawiam,

Karolcia z Krysia, Zosia i Natalka
ur. 10.10.2005.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=34599210

[grzalka]

Wszystko co się da zabezpieczyliśmy (szafki, szuflady, kontakty) usunelismy z
zasięgu wszystkie niebezpieczne przedmioty. Co do główek to planowałam zakupic
kaski, ale jakoś pomysł upadł

[monikgebicka]

Witaj!
Ja zakupiłam takie kaski ochrony na główki swoich chłopaków, ale cóż wszystko
co jakoś ogranicza nie spotyka się z entuzjazmem moich maluchów więc szybko
nauczyli się je zdejmować. Pozostało zabezpieczanie czego się da i jak
najwięcej wspólnej zabawy i cierpliwości.
Pozdrawiam

[agam_m]

Po pierwsze, trzeba trochę dać na luz!!! Czyli nie biegaj za każdym i nie chroń
je totalnie przed wszystkim, ty się umęczysz a efekt będzie mizerny. Dzieci
muszą poznać świat i wiadomo, że wejdą wszędzie. I przygotuj się na to, że to
nie bedzie tak przez tydzień czy miesiąc, ale już zawsze. Ja dawałam im sporo
swodoby, dlatego też bardzo szybko się nauczyły jak się "poruszać", jak się
wdrapać na łóżko i potem zejść, żeby nie spaść. Oczywiście nie uniknęliśmy
kilku upadków, ale nie było tego zbyt dużo. Generalnie zabrałam do jednego
pokoju (sypialnia) wszystkie bardzo niebezpieczne rzeczy i ten pokój jest
najczęściej w dzień zamknięty. Te mniej niebezpieczne zostały na swoich
miejscach, ale np. lampa stojąca jest przywiązana do ściany, coś innego jest
przesunięte w kąt, żeby nie upadło itp. Ale np. szklany stolik jak stałm tak
stoi i dzieciaki jakoś się w głowy nie uderzały. Do tego kupiłam i zamontowałam
w ich pokoju bramkę, jak już miałam dosyć i chciałam ich zatrzymać na jakiś
czas w ich pokoju, to ją zamykałam.Ich pokój jest w miarę bezpieczny, więc
miały taki duży kojec. Mogłam nawet wyjść i zrobić coś do jedzenia itp.
Oczywiście nie uniknie się też tego, że się rozbigają po mieszkaniu w różne
strony, ale wtedy albo namawiałam jednego, że pójdziemy się bawić tam gdzie
drugi, albo stałam na środku i obserwowałam ich i reagowałam tylko w
niebezpiecznych sytuacjach.

[gocha129]

Dzięki dziewczyny za rady.
Dałam im więcej luzu i nie leciałam do nich jak zaczynały wstawać i już dzisiaj
było lepiej (mniej upadków). Powoli uczą się same siadać jak stoją przy meblach.
Pomyśle też chyba o zamontowaniu barierki w jednym z pokoi.
Pozdrawiam

[aglask]

Gdy moje dzieci weszły w ten etap rozwoju akurat zmienialiśmy mieszkanie i
urządzaliśmy wszystko od początku. Wszystkie niebezpieczne dla dzieci rzeczy
umieszczaliśmy wysoko na półkach (np. sprzęt RTV, naczynia itd.), z mebli
powyciągaliśmy szyby, natomiast półki, szuflady znajdujące się w zasięgu rączek
dzieci pozostawialiśmy puste (więc mało interesujące). Nie zawieszałam firanek,
ani nie kładłam obrusów. Pozabezpieczałam gniazdka. I dzięki temu nie musiałam
dzieciaków pilnować na każdym kroku, a one miały sporą swobodę w poruszaniu się.
Mimo tego, że Maluchy w sierpniu skończyły 3 latka wygląd naszego mieszkania
zmienił się w niewielkim stopniu (tylko książki wróciły na półki).
Dla chodzących maluchów, które zaczynają się usamodzielniać (a właściwie dla
kręgosłupa ich mamy) fajną sprawą jest plastikowy podeścik do kupienia w IKEA.
Moje dzieciaki dzięki niemu szybko nauczyły się myć rączki, siadać na sedes, a
ostatnio wchodzą też same do wanny.

[ja1974]

My naszego mieszkania jakoś szczególnie nie przystosowywaliśmy na potrzeby
dzieci, jedynie przymocowaliśmy regały do ścian i zamontowaliśmy furtkę w ich
pokoju - nasze życie toczyło się wówczas głównie u Maluszków.

[prolens]

Moje maja 10 m-cy, raczkuja, jedno wstaje przy meblach. Zabezpieczone szuflady,
kontakty, ksiazki zdjete z najnizszych polek regalu. I tyle.
Ja jestem zdania ze nie powinno sie asekurowac dzieci przy probach stawania.
Dziecko samo musi sie nauczyc lapac równowagę. Co najwyzej pomagam klapnąć na
pupę, gdy długo stoi i zaczyna marudzić.
Też się rozłażą, ale rzadko jest tak że przebywaja w innych pomieszczeniach.