Na czym polega ECHO SERCA?

[inessa7]

Chcialabym sie dowiedziec na czym polega badanie echo serda? Jak sie go
wykonuje? I co mozna sie z niego dowiedziec?
Jutro mamy wizyte w szpitalu i maja wykonac mojemu synkowi echo serca.
Prosze o wyjasnienia.

[basikrzy]

echo serca to po prostu USG połączone z badaniem pracy serca,
pacjent leży i ma podłączone 3 elektrody dające obraz pracy serca, lekarz,
poprzez przykładanie odpowiedniej głowicy do klatki piersiowej pacjenta, ogląda
na monitorze obraz serca, naczyń, zastawek, przepływów oraz innych narządów,
dokładne badanie trwa mniej więcej od 15 minut do godziny,
na obrazie widać, czy serce nie jest powiększone (zniekształcone), jaka jest
jego wydolność, jaki jest stan naczyń i przepływów międzynaczyniowych itd,
pacjent powinien leżeć spokojnie, więc czasami dzieciom podaje się środki
uspokajające,
jeśli dziecko jest małe, warto mieć pod ręką coś do picia lub jedzenia, bo
nakarmienie dziecka często pomaga w cierpliwym leżeniu, a czasem nawet w
uśnięciu (nam lekarz bardzo często mówił: czy on czasem nie jest głodny? proszę
nakarmić dziecko - i faktycznie pomagało),
przydają się też zabawki (ale coś nowego, żeby było interesujące),
pewnie po wrzuceniu hasła w wyszukiwarkę pojawią się bardziej fachowe opisy,
pozdrawiam i trzymam kciuki za jutrzejsze badania

[aaparzoch1]

Za www.kardiologia.prv.pl :
Echo serca jest badaniem , które pozwala na ocenę budowy serca i jego pracy.
Podczas badania echo oceniane są zastawki (ich budowa i funkcja),jamy serca
(tj.przedsionki i komory) - oceniane są poprzez pomiar ich objętości , grubości
ścian , kurczliwości.To badanie pozwala również zdiagnozować obecność płynu
(np. krwi) w worku osierdziowym (worku otaczającym serce).Echo serca jest
badaniem nieszkodliwym, więc nie ma żadnych przeciwwskazań do jego
wykonywania.
Badanie wykonywane jest w pozycji leżącej.Pacjent leży na leżance na lewym
boku, klatka piersiowa musi być odsłonięta by zapewnić lekarzowi dostep.Na
głowicę aparatu (urządzenie w kształcie małego cylindra, które wysyła i odbiera
fale dźwiękowe) nakładany jest żel a następnie głowicę przykłada sie pod
różnymi kątami do klatki piersiowej w okolicy serca.Obrazy powstałe podczas
badania pokazywane są na monitorze aparatu i nagrywane na nośniku (taśma VHS
lub CD-ROM).Projekcje obrazu serca można także wydrukować na specjalnym
papierze.
Echo przezprzełykowe - jest to odmiana badania, w którym głowica umieszczona
jest na długiej elastycznej rurce i wprowadzana do przełyku pacjenta.Badanie to
wykonywane jest u pacjentów u których obrazy standardowego echo są ałabej
jakości lub w poszukiwaniu skrzeplin w jamach serca.
Badanie trwa ok.30-60 minut, jest nieinwazyjne i bezbolesne dla pacjenta.Zwykłe
badanie echo nie wymaga żadnego przygotowania.Przed echo przezprzełykowym
należy być na czczo.

W praktyce niestety w poradni gdzie czeka kolejka małych pacjentów na wizyte
takie badanie przynajmniej w naszym wypadku trwa zdecydowanie krócej. Powiem
więcej dopiero na oddziale w Zabrzu lekarz nas prowadzący w mojej obecności
przy pełnym skupieniu wykonywał je bardzo długo, az Radek usnął )
Z pózniejszych rozmów wynikało, że nagrywał badanie na nośnik i potem je na
spokojnie analizował. Stąz dopiero on powiedział nam o śladowej niedomykalności
zastawki płusnej i trójdzielnej oraz o arytmii.
Pozdrawiam. Ola

[aaparzoch1]

Wklejam za portalem medycznym, bo zawiera duzo informacji. Także o dopplerze :

Najbardziej rozpowszechnionym sposobem obrazowania morfologii i czynności serca
jest obecnie echokardiografia. Metoda wykorzystuje zjawisko odbicia fal
ultradźwiękowych na granicy dwóch ośrodków – stałego (tkanki) i płynnego
(krew). Obecnie wykorzystuje się obrazowanie płaszczyznowe, które przedstawia
na monitorze echokardiografu dowolnie wybrany przekrój serca. W trakcie badania
wykonujący je lekarz ocenia morfologię i czynność serca w wielu różnych
płaszczyznach.
Najczęściej badanie wykonuje się przez ścianę klatki piersiowej, po przyłożeniu
do niej przetwornika wysyłającego i odbierającego fale ultradźwiękowe. Fale te
mają różną częstotliwość (wybór badającego) – im wyższe (około 5 MHz) tym
większa rozdzielczość obrazów a mniejsza penetracja wiązki. Wysokie
częstotliwości wykorzystuje się w neonatologii i pediatrii. Badanie dorosłych
przeprowadza się wiązką ultradźwięków o częstotliwości 2–3 MHz.
Dzięki ogromnemu postępowi technologicznemu uzyskiwane obrazy struktur serca są
niezwykle czytelne, o ile nie ma obiektywnych trudności, takich jak rozedma
płuc czy nieprawidłowa budowa kośćca klatki piersiowej. Dodatkowo wykorzystuje
się obrazowanie z ujęć podmostkowych i z wcięcia jarzmowego. Każde badanie
morfologiczne jest uzupełnione badaniem dopplerowskim. Badanie to wykorzystuje
efekt opisany przez Christiana Dopplera – zmianę częstotliwości fali po odbiciu
od ruchomego obiektu (często przytaczany przykład w podręcznikach – zmiana
wysokości dźwięku nadjeżdżającego a następnie oddalającego się motocykla).
Dzięki temu rejestruje się kierunek
przepływu krwi i jego prędkość. Na podstawie różnych wzorów można oszacować tym
sposobem wiele kluczowych dla podjęcia decyzji terapeutycznej parametrów. W
rezultacie, w ogromnej większości przypadków wad serca nie wykonuje się obecnie
diagnostyki inwazyjnej serca (cewnikowania). Badanie dopplerowskie dokładnie
określa, między innymi, stopień zwężenia i niedomykalności zastawki oraz
objętości krwi pompowanej przez serce. Bardzo przydatne jest obrazowanie tzw.
Kolorowym Dopplerem, w którym kierunek i prędkość krwi jest kodowana kolorem i
jego odcieniami. Jest to efektowny i dość łatwy do interpretacji sposób
badania.

Inną metodą obrazowania serca jest echokardiografia przezprzełykowa. Polega ona
na wprowadzeniu na giętkim gastroskopie małego przetwornika ultradźwiękowego do
przełyku
(często również do żołądka). Badanie wykonywane jest wówczas, gdy obrazowanie
przezklatkowe nie jest wystarczająco diagnostyczne z jakiegokolwiek powodu i
nie pozwala wdrożyć odpowiedniego postępowania. Najczęściej badanie wykonuje
się po podaniu dożylnych środków uspokajających, po uprzednim znieczuleniu
tylnej ściany gardła. Ta część procedury jest identyczna jak podczas
przeprowadzania badania gastroskopowego i jest z reguły dobrze tolerowane.
Wymaga dużego doświadczenia od wykonującego je lekarza. Przetwornik umieszczony
na końcu gastroskopu może być łatwo obracany w taki sposób, że kolejne
przekroje obrazują serce w płaszczyźnie od 00 (płaszczyzna poprzeczna) do 1800
(obraz lustrzany do poprzedniego). Tak szeroki zakres badania pozwala uzyskać
nie tylko czytelne obrazy, ale również zrekonstruować je przestrzennie w
wyobraźni badającego.

Szczególnym zastosowaniem echokardiografii przezprzełykowej jest monitorowanie
skuteczności zabiegów kardiochirurgicznych oraz przezskórnej terapii wybranych
wad serca. Rzadszym sposobem badania jest echokardiografia nasierdziowa
wykonywana podczas zabiegów kardiochirurgicznych (przetwornik rejestruje obrazy
po przyłożeniu do powierzchni serca) oraz echokardiografia śródsercowa. Ta
druga metoda wymaga jednak nakłucia naczynia żylnego i wprowadzenia cewnika do
serca, jest, zatem metodą inwazyjną o wąskich obecnie wskazaniach.
Echokardiografia jest bardzo chętnie wykorzystywana w diagnostyce nabytych wad
serca.
Dzięki ocenie morfologicznej zastawek oraz charakteru przepływu można rozpoznać
zwężenie i niedomykalność zastawek serca, określić stopień zaawansowania wady
oraz, wraz z danymi klinicznymi, zaproponować sposób leczenia. W przypadku
leczenia operacyjnego, dane echokardiograficzne są podstawą do zaplanowania
jego sposobu i zakresu. Jest to szczególnie chętnie wykorzystywane w ocenie
przyczyn niedomykalności zastawki mitralnej. Przezklatkowe badanie
echokardiograficzne tej patologii, uzupełnione często obrazowaniem
przezprzełykowym, pozwala kardiologowi i kardiochirurgowi wybrać optymalną
technikę rekonstrukcji (naprawy) zastawki dla danego uszkodzenia. W tych
przypadkach echokardiografia przezprzełykowa wykorzystywana jest rutynowo do
monitorowania skuteczności zabiegu.

W razie niepowodzenia, chirurg podejmuje decyzję o wymianie zastawki, bez
konieczności reperacji obciążającej chorego. Zwężenie zastawki mitralnej u
niektórych chorych można skutecznie leczyć poszerzeniem przezskórną metodą
balonową (bez operacji) - także w tych wypadkach echokardiografia jest kluczową
metodą, kwalifikującą do tego sposobu leczenia. Podobny sposób postępowania
odnosi się do zastawki aortalnej.

Dodatkowym zastosowaniem echokardiografii jest ocena odległych efektów leczenia
dotyczących zarówno korzystnych zmian w budowie serca jak i czynności
sztucznych zastawek.
Szczególnym zastosowaniem echokardiografii jest obrazowanie wad wrodzonych
serca, zarówno u dzieci jak i dorosłych. Dzięki tej metodzie znacznie rzadziej
wykonuje się inwazyjne badania diagnostyczne, gdyż obrazowanie nawet złożonych,
skomplikowanych wad serca jest na tyle precyzyjne, że na jego podstawie można
zaplanować nie tylko zakres leczenia operacyjnego, ale i jego sposób. Podobnie
jak w przypadku wad nabytych, echokardiografia jest bardzo chętnie
wykorzystywana w celu monitorowania zabiegowego leczenia. Z pewnością
przedoperacyjna diagnostyka wad wrodzonych serca stanowi jeden z trudniejszych
działów echokardiografii. Odległe obserwacje chorych po zabiegowym leczeniu
także wymagają dokładnej i kwalifikowanej oceny echokardiograficznej.

Echokardiografia pełni także bardzo istotną rolę w diagnostyce chorych z
niewydolnością serca, prawdziwą epidemią XXI wieku. Każdy chory, u którego
stwierdzono objawy niewydolności serca powinien mieć wykonane badanie
echokardiograficzne. Pozwala ono
w ogromnej większości przypadków ustalić nie tylko przyczynę niewydolności, ale
również ustalić zaawansowanie wtórnych zmian w sercu (niekorzystna przebudowa).
Bardzo ważnym przyczynkiem badania echokardiograficznego jest możliwość
wyodrębnienia chorych z upośledzonym napełnianiem lewej komory, z zachowaną
czynnością skurczową. Jest to szczególnie ciekawa grupa chorych. Tego typu
zaburzenia są nierzadkie u chorych z nadciśnieniem tętniczym, chorobą
niedokrwienna serca, kardiomiopatiami. Analiza nieprawidłowego napełniania
pozwala wyróżnić grupę ze złym rokowaniem. Częściej stwierdza się nieprawidłowy
skurcz komory jako przyczynę niewydolności, najczęściej po zawale serca.

Możliwość wykazania następstw dysfunkcji skurczowej – wtórnej niedomykalności
zastawki mitralnej, nadciśnienia płucnego, poszerzenia jamy lewej komory i
lewego przedsionka, uszkodzenia prawej komory, płynu w worku osierdziowym i
innych wskazuje na szczególną przydatność echokardiografii. Wyzwaniem dla
kardiologów jest wyszukanie chorych, u których dysfunkcja skurczowa nie
prowadzi do objawów. Stan ten określa się bezobjawową dysfunkcją lewej komory.
Ze względu na zadawalające samopoczucie nie zgłaszają się do lekarza a powinni
otrzymywać stosowne leczenie w celu wydłużenia życia. Zatem, echokardiografia
wpływa istotnie na optymalizację zarówno jakości, jak i kosztów leczenia.

Z punktu widzenia kardiologicznego, z niewydolnością serca związany jest
nierozerwalni

[aaparzoch1]

Z punktu widzenia kardiologicznego, z niewydolnością serca związany jest
nierozerwalnie problem choroby niedokrwiennej serca. Także i w tym przypadku
badanie echokardiograficzne jest ogromnie przydatne. Jedynie u chorych z tzw.
stabilną postacią choroby bez zawału serca badanie to nie wnosi istotnych
informacji diagnostycznych i terapeutycznych, choć dzięki niemu można uniknąć
wykonywania wentrykulografii (inwazyjna ocena czynności lewej komory z użyciem
kontrastu), o ile kardiolodzy lub kardiochirurdzy znajdą uzasadnienie dla
wykonania tego badania. Poza tym echokardiografia jest szalenie przydatna w
każdej innej postaci choroby. U chorych z ostrym zespołem wieńcowym pozwala
wykluczyć inne przyczyny bólu w klatce piersiowej, co ma szczególne znaczenie w
razie tętniaka rozwarstwiającego aorty czy zapalenia osierdzia, gdyż wdrożenie
zalecanego dla ostrego zespołu wieńcowego postępowania może prowadzić do
zagrażających życiu powikłań. Następnie, badanie echo może ocenić przetrwałe po
ostrym epizodzie zaburzenia kurczliwości lewej komory, co jest szczególnie
przydatne przy okresowej kontroli tych chorych i ustalaniu ich rokowania. W
przypadku tzw. mechanicznych powikłań zawału serca (pęknięcie/oderwanie mięśnia
brodawkowatego, pęknięcia przegrody międzykomorowej lub wolnej ściany lewej
komory) z reguły znacznie obciążających chorego a nawet prowadzących do
śmierci, echo pozwala je uwidocznić, zróżnicować a także wpływać na sposób
leczenia. Niezwykle istotna rola przypada echokardiografii obciążeniowej w
diagnostyce choroby niedokrwiennej serca.

Echokardiografia obciążeniowa jest powszechnie stosowaną metodą zarówno
diagnostyczną jak i badawczą. Polega ona na rejestrowaniu czynności serca
(lewej komory, zastawki) w czasie obciążenia, na przykład pod wpływem wysiłku
lub leków zwiększających pracę serca. Tym sposobem można w bardzo czuły sposób
wykazać zaburzenia kurczliwości lewej komory u chorych z chorobą niedokrwienną,
u których nie można z jakichkolwiek powodów wykonać próby wysiłkowej lub jej
wynik jest trudny do interpretacji. Szczególnie cenną zaletą próby
dobutaminowej, wykonywanej z użyciem małych dawek leku, jest wykazanie
zachowanej żywotności tych segmentów lewej komory, które wskutek długotrwałego
niedokrwienia wykazują znaczne upośledzenie czynności, naśladujące czasem
martwicę pozawałową. Ma to kapitalne znaczenie dla wdrożenia zabiegowego
leczenia zwiększającego dopływ krwi (chirurgicznego – by-pass’y, rozszerzenie
przezskórne). Wykazanie żywotności mięśnia lewej komory uzasadnia takie
postępowanie, pomimo związanego z nim ryzyka i kosztów.

Próby obciążeniowe są wykorzystywane także w ocenie innych chorób – wad
zastawkowych, kardiomiopatii, po wszczepieniu zastawki. Echokardiografia jest
metodą stale się rozwijającą. Od niedawna spełniło się marzenie twórców
echokardiografii – pojawiły się urządzenia przedstawiające przestrzennie budowę
i czynność serca. Choć dostępne obecnie urządzenia, przetworniki, jak i
uzyskiwane obrazy wymagają nadal wytężonej pracy inżynierów w celu ich dalszej
poprawy, to już teraz ten sposób obrazowania spełnia wymagania lekarzy.
Perspektywy rysują się również przed echokardiografią kontrastową. Kontrast, po
podaniu kontrastu do żyły odłokciowej pojawia się on w jamie lewej komory (po
przedostaniu się przez mikrokrążenie płucne) znacznie poprawiając możliwości
interpretacji kurczliwości jego segmentów, oszacowanie kurczliwości całkowitej
(frakcji wyrzutowej) oraz obrazowanie dodatkowych nieprawidłowych struktur w
jej świetle, na przykład skrzeplin. Następnie, kontrast przedostają się do
mięśnia serca. Tym sposobem ocenia się przepływ krwi przez mięsień (perfuzję).
Choć nie jest to jeszcze metoda zaakceptowana do wykorzystania klinicznego to
już teraz wiąże się z nią duże nadzieje. Dzięki temu niedługo będzie można
szybko i pewnie ocenić efekt poszerzenia zwężonych tętnic wieńcowych na
przepływ tkankowy. Zatem jedną metodą będzie można ocenić wielkość lewej
komory, czynność jej poszczególnych segmentów oraz ich perfuzję!

Inne nowe techniki pozwalają oceniać regionalną czynność skurczową i
rozkurczową lewej komory. Echokardiografia stała się podstawową metodą
diagnostyczną w kardiologii, w wielu przypadkach decyduje o wyborze metody
leczenia, pozwala ocenić jej skuteczność i dostarcza wiedzy dotyczącej
rokowania. Jest, zatem niezastąpionym narzędziem w doświadczonych rękach. Jej
ograniczenia są głównie związane z badaczem, jego wiedzą lekarską, jest, zatem
w dużej mierze subiektywna. Inną wadą pozostaje wciąż wysoka cena urządzeń,
sięgająca kilkuset tysięcy złotych za aparat wysokiej klasy. Problem potęguje
brak refundacji za badania echokardiograficzne, co uniemożliwia wymianę
starego, wysłużonego sprzętu.

Echokardiografy, oprócz klinik kardiologicznych, powinny być rutynowym
wyposażeniem sal kardiochirurgicznych oraz oddziałów intensywnej opieki
kardiologicznej. Wspomniane wyżej zalety echokardiografii czynią ja metodą
diagnostyczną z wyboru przy podejrzeniu stanów zagrażających życiu. W tych
wypadkach niezwykle przydatna jest echokardiografia przezprzełykowa dokładnie
rejestrująca ostre powikłania zastawkowe, rozwarstwienie aorty,
zatorowość płucną i inne. Należy wspomnieć, że u chorych zaintubowanych (sale
intensywnego nadzoru pooperacyjnego lub medycznego -OIOMy) często właśnie
badanie przezprzełykowe pozostaje sposobem szybkiej i pewnej diagnostyki.
Wykonujący je lekarze powinni być szczególnie doświadczeni w posługiwaniu się
tą metodą, a ich wiedza kardiologiczna musi pozwalać na prowadzenie diagnostyki
różnicowej w czasie tych trudnych i stresujących badań. Także te badania nie
mają refundacji.

[karolina.bawej]

Echo serca jest niczym innym jak dokładnym USG. Rozbiorą synka od pasa w górę i
specjalną głowicą będą przesuwali po skórze. Może się przy tym troszkę
denerwować, ale jak lekarz jest w porządku to będzie zabawiał Ci dziecko.
Pozdrawiam. Karolina, mama Adrianka, HLHS

[inessa7]

Bardzo Wam dziekuje, jestescie cudowne
Pozdrawiam