Bez miłosierdzia na koncercie Sisters Of Mercy

[Gość: elldoctore]

przecież to nie był koncert Franka Sinatry żeby sie obyło bez dymu, a moim
zdaniem najlepiej wypadło This Corrosion oraz śpiew publiczności.
Koncer na duży plus.

Bez miłosierdzia na koncercie Sisters Of Merc

[Gość: Marecki]

Hm... Chyba byłem na tym samym koncercie co poprzedni dyskutant ale na innym niż
twórca artykułu. Porównywanie występu Sistersów do meczu Polska-Ekwador? Jako
"fan" pozbawiony obiektywizmu czuję się "nieco" urażony porównaniem... ;-)
Za dużo dymu na scenie? Na mnie sprawiało to bardzo korzystne wrażenie - być
może z racji płci nie kręci mnie oglądanie szczegółów Eldritcha, natomiast
wyłanianie się członków zespołu z tej mgły było dość... "sistersowe" w moim
odczuciu. Jeżeli chodzi o dość długą kolejkę fanów (co prawda to chyba nie
zarzut recenzenta), to do Studia mieli wpuszczać od 18, a koncert miał
wystartować od 20. To że o 21 była jeszcze kolejka zależy chyba od samej
organizacji i od podejścia fanów. Co do dźwięku, niestety, muszę się zgodzić -
były momenty (na szczęście w moim odczuciu nieliczne), że dźwięk był
"nieczytelny". Co do pozostałych zarzutów... Eldritch, jak to Eldritch nie
popisał się żywiołowością. Nie stanął jak widać na rękach a przy tym na
wysokości zadania. Do tego wbrew obecnemu hołdowaniu zdrowiu, palił na scenie!
Hańba! O czasy, o obyczaje!!! Nie rozumiem też tej rozśpiewanej tłuszczy - jak
mogła się tak zachować i wyśpiewywać przez klika minut refren "This Corrosion"
na tak kiepskim koncercie. Do tego to żałosne wykonanie "Temple of Love" - gdzie
czystość studyjnego dźwięku, gdzie Ofra? I do tego klub studencki. Dziwi mnie,
że Pan Warski zechciał napisać recenzję tak fatalnego koncertu.
Ogólnie cały koncert zaliczam na bardzo duży plus, niedociągnięcia były dla mnie
marginalne, muzyka... Mniam. Jako pozbawiony obiektywizmu miłośnik Sisters
żałuję tylko, że nie byłem w stanie być w Stodole w 2003.

[Gość: keymil]

w 2003 grali w Hali Mera. Też tam niestety nie byłem ale z wypowiedzi znajomych
koncert o niebo lepszy niż tam. A dym robił klimat który do tej muzyki pasuje
jak najbardziej...no chyba ze recenzent lubi ogladać tylną ścianę klubu
Studio...

[Gość: sovi]

Mam dziwne wrażenie, że byłam na zupełnie innym koncercie, a także, że autor
artykułu słabo się zna na temacie, myląc kolejności co niektórych utworów. Jak
dla mnie koncert był rewelacyjny, choć prawda dymu było lekko za dużo, ale
stojąc z tyłu całkiem nieźle widziałam muzyków:>

[Gość: TOMAN]

Byłem na kilku koncertach Sisters of mercy. Na nwszystkich trzech w Polsce!!!
We Wrocławiu było najwięcej ludzi, był najdłuższy i wspominam go najlepiej.
Muzyka była taka jaką znałem z płyt, o które w latach 80 i 90 nie było
najłatwiej.Warszawa (hala Mery) było troszke bezdusznie ale bardziej rockowo.
Kraków muzycznie był najlepszy (ostre gitarowe granie) ale niestety koncert był
najkrótszy!!!!
Piszący recenzję w Gazecie chyba pierwszy raz widział Siostrzyczki w akcji na
zywo. Dym to oprócz świetnej muzyki i samego Jędrusia....to podstawowy atrybut
ich koncertów od przynajmniej 24 lat : )
Swoją drogą SZANOWNY PANIE REDAKTORZE......trzeba było zostać w domku i
kibicować niż zmuszać się do słuchania takiej muzyki.....chyba że Redakcja
kazała na koncert iść. A powtarzanie sloganu o prekursorach rocka
gotyckiego....z tego juz nawet się nie śmieje ani nie komentuję. Siostry to
jeden z lepszych zespołów rockowych na brytyjskiej scenie i już....a że Andrzej
ma niski głos...to nie gotyk!!!
Dziękuje Krakowowi za ten koncert i pomimo czternastogodzinnej podróży jestem
zadowolony!!!!! Dziękuję Ani, że trzeci raz była ze mną na koncercie....wiem że
to nie ostatni raz !
Czekam teraz na Fields of the Nephilim!!!!! Przyjadę!!!!!

Autor recenzji jest pajacem ignorantem

[wujekgorg]

Jak Gazeta mogła na koncert Sistersów delegować pogrążonego w żalu nedzielnego
kibica? Czy to nie ten pijaniutki grubasek w szaliku, który zaczepiał ludzi
stojących w kolejce do wejścia? To, ze był pijany nie ulega kwestii, bo z opisu
wynika, że koncert w więksości przespał i zna go jedynie z opowieści innych
ignorantów. Sam koncert zabrzmiał świetnie (poza pierwszym kawałkiem, który
faktycznie poszedł zbyt cicho - ale czysto!!!), atmosfera była rewelacyjna (co
potwierdzają zgodnie wszyscy uczestnicy koncertu). Rzeczona "improwizacja" jest
dziwnym trafem od ładnych paru lat zwykle wykonywana na bis (a dokładnie
początek drugiego) i ma nawet tytuł "Top Nite Out". Wystarczyło panie redaktorku
zapytać obecnych.
Koncert SoM to nie jakieś superjedynki. Konwencja jest taka od dwudziestu pięciu
lat i taką widownia akceptuje i za taką płaci. I nie chce innej. A koncert
Sióstr to nie konkurs pieprzonego karaoke tylko nabożeństwo, na które zawsze
czekamy. I czekać będziemy.

[Gość: Zwierz]

A mi się wydaje,że albo ja albo autor był na innym koncercie. Muzyka i oprawa
na duży plus. Jedyne minusy to duchota w klubie i brak kawy.

[Gość: Doktór Lawina]

Hm. Wg mnie redaktor GW ma dużo racji. Na plus rzeczywiscie swietna postawa
publiczności (która uratowała wg mnie koncert) i oprawa świetlna (+ ten dym
ktory zawsze towarzyszyl ich wystepom). Nagłośnienie było dobre (moim zdaniem
lepsze niz 2003w Wa-wie) z tym ze za duzo dzwięków leciało z "pudełka": oprócz
tradycyjnie perkusji (Dr A) i klawiszy (co zrozumiale bo nie było klawiszowca)
niestety czasem niektóre partie gitary. Także aranżacje były nazbyt hardrockowo-
metalowe ale to bym jeszcze przebolał: najbardziej raziły solówki pana z lewej
(zupełnie nie w klimacie). Co to "Top Nite Out" to zachowanie gitarzystów w
trakice jego wykonania nasuneło nam skojarzenie z jakims cyrkiem
rock`n`rollowym (w Wa-wie było jakos z większym wykopem i na poważnie). Nie po
raz pierwszy Eldritch zakpił sobie z publiczności ale za to przecież wszyscy go
kochamy :)

P.S. Koszulka Brasil również ok

[Gość: can-d]

A mnie się bardziej podobał dresik z zameczkami ;)
Koncert zdecydowanie lepszy niż w 2003 roku i Eldritch jakby w lepszej formie.
No i to This Corrosion :)
A tak na marginesie to gitarzyści przechadzali sie przed koncertem wśród publiki
i z tego co widziałam chyba nikt ich nie poznał :P

[rafal.gtv]

Panie Warski -
Nie martw się Pan !
Rewelacyjne imprezy w Galicji już niedługo !

www.krakow.pl/kalendarium/?MODE=kalim&TYPE=show&IM_ID=2153
Zgłoś się Pan na to !
Będzie z Pana jakiś pożytek....

[Gość: mofo2]

A ON ;-) gdzieś tam siedzi sobie i pęka ze śmiechu, przyglądając się jak Ci w
których to wszystko zaszczepił dzielnie dają świadectwo... miłosierdzia ;-)
Ciekawe, czy Pan Warski wie o kim piszę i czy kiedykolwiek czytał poniższy
tekst może wtedy zdałby sobie sprawę, że ten zaspół jest dla fanatyków, a nie
słuchaczy muzyki. ;-)


Afterhours...Twarzą w twarz z Ojcem Przełożonym

Niniejszej relacji nie należy traktować poważnie; chociaż opisane wydarzenia
miały miejsce w rzeczywistości, a wszystkie występujące osoby istnieją naprawdę.

Godzina 23.00. Hall hotelu "Wrocław". Gromadka dziennikarzy i fanów oczekuje na
miłosierdzie losu. Bezgłośnie rozsuwają się drzwi i do hallu wkraczają Tim
Brincheno, Andreas Bruhn, Andrew Eldritch i Tony James w otoczeniu menadżera,
goryli i przedstawicieli Inter-Artu. Gdy trwają formalności w recepcji, artyści
krążą po hallu. Lady Monika (The Sisterhood Productions), Tomasz Beksiński
("Magazyn Muzyczny", The Sisterhood Productions), Piotr Metz i Tomasz Słoń
(Radio FMF Kraków) oraz Arkadiusz Pragłowski i Agnieszka Walczak ("Beat"')
zastanawiają się, czy atakować od razu, czy też jeszcze poczekać. Plotka głosi
bowiem, że Siostry wybierają się do jakiegoś klubu o ponurej nazwie "Rura".
Trudno jednak wierzyć plotkom. Tymczasem sytuacja klaruje się sama. Zwabieni
mdlącymi dźwiękami czegoś, przy czym bawią się goście hotelowej restauracji z
dancingiem. Andreas Bruhn i Tony James odłączają od pozostałych. Wkrótce ich
śladem podążą też Andrew Eldritch z wielką szklanicą tajemniczego żółtego płynu
w łapie. Słysząc coś, co kiedyś może było "La Bambą", Eldritch improwizuje
ironiczny taniec. Podczas gdy amator kobiecych wdzięków, Andreas Bruhn,
rozpoczyna rozmowę z lady Moniką, Eldritch przygląda się przez szybę
podrygującym gościom hotelowym. Ma wyraz twarzy turysty odwiedzającego ogród
zoologiczny. Niewątpliwie znalazł potencjalny temat na następny album.

Otrzymawszy klucze do pokoi, Siostrzyczki znikają. Piotr Metz i Tomasz Słoń
decydują się na powrót do Krakowa, pozostali czekają cierpliwie. Po chwili
pojawia się Tony James. Fani proszą go o pięć autografów, które posłusznie
wypisuje. Następnie rusza w kierunku baru.

Jest już 23.30. Siedzimy w barze, kupujemy sok pomarańczowy, czekamy. Nadchodzi
Eldritch i Brincheno, na końcu Bruhn. Wszystkie miejsca przy barze są zajęte,
Lady Monika zaprasza go więc do naszego stolika. Otrzymawszy szkocką z colą za
marne 91 tysięcy, Bruhn odpowiada konkretnie na jedno tylko pytanie: Jak
myślisz, jak długo będziesz grał w tym zespole?

BRUHN: Nie wiem. Dziesięć minut, a może dziesięć lat. Dowiedziawszy się, że
Monika nie nocuje w hotelu, robi smutną minę, dopija drinka i spojrzawszy na
zegarek stwierdza: Pora spać. A więc idę na górę. Sam. Co czyni. Ojciec
Przełożony siedzi plecami do nas. Zdjął okulary. Można mu się dokładniej
przyjrzeć: mały, niemiłosiernie chudy, przypomina zaćpanego licealistę.
Czekamy, aż wleje w siebie trochę tego cudownego płynu, który wszystkim
rozwiązuje języki. Lady Monika podchodzi pierwsza, w nadziei, że kobieta ma
zawsze więcej szans.

LADY MONIKA: (pokazując książkę Philipa K. Dicka "Trzy Stygmaty Palmera
Eldritcha"): Znasz tę książkę?

ELDRITCH: Tak. Bardzo dobra. Ale podoba mi się tylko do momentu, w którym
Palmer Eldritch zostaje bogiem. Nie lubię zakończenia.

LADY MONIKA: Mógłbyś mi ją podpisać? Eldritch miłosiernie podpisuje. Wówczas
decyduję się podejść do niego. Na ekranie znajdującego się nad naszym stolikiem
telewizora emitującego MTV pojawia się Gary Moore. Eldritch odwraca się:
Śpiewam w tej piosence!

TB: Właśnie, jak to się stało, że nagrałeś coś z Garym Moore'm?

ELDRITCH: Poprosił mnie o to!

TB: Nie sadziłem, że cię kiedykolwiek spotkam prywatnie. Kolega sugerował,
żebym przetłumaczył "This Corrosion" na język polski. Wówczas spotkalibyśmy się
na sali sądowej, gdyż zaznaczyłeś, że zaskarżysz każdego, kto spróbuje ten
tekst przełożyć. Zrobiłbyś to?

ELDRITCH: Owszem. Gdybym chciał, żeby "This Corrosion" było po polsku,
napisałbym tekst po polsku.

LADY MONIKA: Co sądzisz o języku polskim?

ELDRITCH: Ohydny.

LADY MONIKA: A jaki jest twój ulubiony język?

ELDRITCH: Niepamięć. Podchodzą fani. Chcą pięć autografów. Eldritch wypisuje
trzy, a na dalsze nalegania odpowiada: Fuck off! Następnie wstaje, włazi na
krzesło przy naszym stoliku i przełącza kanał w telewizorze. Zamiast MTV na
ekranie mamy film sensacyjny.

TB: Zadowolony jesteś z koncertu?

ELDRITCH: Nie. Nie śpiewałem najlepiej.

TB: Spodziewałeś się tak ciepłego przyjęcia?

ELDRITCH: Spodziewałem się.

TB: Dlaczego nagrywasz tak rzadko?

ELDRITCH: Bo moje płyty są bardzo dobre i nad każda trzeba długo pracować.

TB: Czemu zdecydowałeś się na trasę koncertową, skoro kiedyś proklamowałeś
jawną niechęć do występów "na żywo"?

ELDRITCH: Szmal! (pokazuje palcami liczenie pieniędzy)

TB: Co sprawiło, że The Sisters Of Mercy znów jest zespołem rockowym?

ELDRITCH: Znudziły mi się klawisze.

TB: Szkoda, gdyż jednym z naszych ulubionych utworów jest 1959.

ELDRITCH: To też mój ulubiony utwór. Napisałem go dla jednej dziewczyny z
Belgii, Isabel. Próbowałem potem skomponować coś podobnego, ale to niemożliwe.

TB: Podobał nam się teledysk.

ELDRITCH: Doskonały! Sam go wyreżyserowałem! Znów podchodzą fani. Pytają, czy
mogą zrobić mu zdjęcie.

ELDRITCH: Nie! Teraz nie jestem na służbie. Fani są nieustępliwi. Interweniuje
menażer. Tymczasem Eldritch odwraca się do Lady Moniki i patrząc jej z bliska w
oczy pyta: Masz jakieś prochy? Usłyszawszy odpowiedź przeczącą, wstaje i
ponownie wspina się na krzesło, żeby zmienić kanał w telewizorze. Gdyby nie
Arek Pragłowski, który przytrzymał krzesło, mogłoby być niewesoło. Maestro
wraca do baru. Próbuję spytać go o teksty piosenek.

ELDRITCH: Nie mam ochoty gadać o tych rzeczach! Moja muzyka mówi za mnie. Teraz
chcę się spokojnie upić. Nie możemy pogadać o czymś innymi Na przykład o
futbolu, albo polityce?

LADY MONIKA: Jak ci się podobał ostatni jihad Saddama Husseya, przepraszam,
Husajna?

ELDRITGH: Było fajnie.

TB: Nie myślisz poświęcić temu zagadnieniu następnej płyty?

ELDRITCH: Dwie chyba wystarczą. A na razie zamierzamy się pobrać. (obejmuje
siedzącego obok Tima Brincheno) Poważnie. Będziemy mieć rodzinę i psa.
Dochodzimy do wniosku, że czas się chyba pożegnać.

TB: Mam jeszcze jedno pytanie, potraktuj je jak żart. Czy zatrudniłeś Maggie
Reilly dlatego, że śpiewała "Nigdy nie pojedziesz do Francji"?

ELDRITCH: Nie. A co, naprawdę tak śpiewała? (w jego oczach pojawia się radosny
błysk, a na obliczu szczery uśmiech) Świetnie! Doskonale! To mi się podoba!

Zostawiamy go w tym pogodnym nastroju. Despota i pozer z niego
nieprawdopodobny, ale to właśnie sprawia, że Eldritch jest jedyny w swojej
wielkości, chociaż ma niewiele ponad 160 cm wzrostu.

Arek pozostał przy barze ("Sitting in this bar for hours...") - i udało mu się
dogadać z menażerem, rano czatował w hallu i zdybał Siostrzyczki przy śniadaniu
o niemiłosiernej godzinie 9.00. Nie zazdroszczę mu jednak. O takiej porze nie
odróżniam Eldritcha od Husseya.

TOMASZ BEKSIŃSKI ("Magazyn Muzyczny" nr 6 1991)

[Gość: taki jeden]

hehehe, pamnietam podniecenie Lady Moniki po powrocie z tego koncertu. Ciekawe
swoja droga, co sie z nia teraz dzieje. Dawno to bylo :(

Panie Łukaszu, zamilcz Pan

[Gość: AlkorXIII]

bo o gotyku masz Pan zerowe pojęcie. I takież o koncertach SoM. Bo nie wiesz
Pan, że SoM i FotN (mówi Panu coś ten akronim?) zawsze na koncertach spowici są
kłębami dymu. Jeśli zaś chodzi o Pańskie doznania słuchowe to polecam nie
chodzić więcej na imprezy techno to może i sluch się poprawi i "uczytelni" Panu
dźwięk.
A tak poza tym to chyba jednak na innym koncercie bylismy, ponieważ za Boga
Eldritcha nie przypominam sobie, abym 10.06.2006 w Krakowie na koncercie Mother
Russia uslyszał. Ale starym, wiec i skleroza wdać się mogła, co i tak przy
Panskiej ślepocie i gluchocie niczym wielkim nie jest.
Ale coz - Gazeta Wyborcza o muzyce rockowej w ogóle wypowiadać sie nie powinna.
Bo szczytem głupoty było przeciez zamieszczenie w dodatku Co Jest Grane zdjęcia
Wayne'a Husseya w pierwszostronicowej zapowiedzi koncertu Sióstr. Po prostu
bla,aż na całej linii. Ale skoro w Gazecie tacy 'znafffcy" jako redaktorzy
pracują...

[Gość: Doktór Lawina]

Do pana AlkorXIII. Był Pan na koncercie czy nie? Jeśli tak to chyba w 10 osób
uleglismy zbiorowej halucynaccji i usłyszelismy "Mother Russia". A może to
nagłośnienie jednak było złe (zaprzeczyłbym poprzedniemu postowi)? :)))

[Gość: Andy]

Alkor, ale tu akurat pan redaktor ma rację, "Dominion/Mother Russia" było w
całości, dam sobie głowę za to uciąć ;)

Co do samego artykułu - już chyba wszystko zostało powiedziane. Chyba wszyscy
którzy byli na koncercie mieli świadomość tego, że TSOM nie graja długich
koncertów. I że jak raz na pół godziny uda się dostrzec wyraźnie muzyków to
będzie dobrze. W końcu opary suchego lodu na koncercie to od zawsze znak firmowy
Siostrzyczek, więc nie rozumiem pretensji.
Poza tym redaktor nie może się zdecydować. Bo raz ma za złe zespołowi odcinanie
kuponów od dawnych dokonań, a z drugiej strony o to, że za dużo było na
koncercie nowych utworów.

[Gość: Ania]

Czy to aby ta sama Gazeta Wyborcza, ktora w dodatku "Co Jest Grane" reklamujac The Sisters Of Mercy na
okladce umieszcza gigantyczne zdjecie Wayne Husseya (ktory z zespolu pdszedl ponad 20 lat temu) i
informuje w artykule, ze Patricia Morrison napisala "Vision Thing" z Andrew Eldritchem???? Jednym
slowem panowie - ignorancja. (nawiasem mowiac, zespol otrzymal od nas kopie dodatku "Co JEst Grane"z
tymi makabrycznymi bledami - wstyd!

[Gość: Doktór Lawina]

Do pana AlkorXIII. Był Pan na koncercie czy nie? Jeśli tak to chyba w 10 osób
uleglismy zbiorowej halucynaccji i usłyszelismy "Mother Russia". A może to
nagłośnienie jednak było złe (zaprzeczyłbym poprzedniemu postowi)? :)))

[rafal.gtv]

Gość portalu: Ania napisał(a):

> Czy to aby ta sama Gazeta Wyborcza, ktora w dodatku "Co Jest Grane"
reklamujac
> The Sisters Of Mercy na
> okladce umieszcza gigantyczne zdjecie Wayne Husseya


Pani Aniu - powszechnie znanym jest fakt , że Sumienie Narodu - GAZETA
WYBORCZA - zawsze ma rację !
W związku z czym proponuję przejąć założenie , że wśród sióstr nadal brylują
siostry Hussey i Morrison , a niejaki Eldritch ( jak wiadomo wiecznie
zaćpany...) nie do końca panuje nad składem tej formacji . ( Co przy tej ilości
dymu jest prawdopodobne - po prostu nie widzi , kogo ma po bokach.)
:)

[Gość: elldoctore]

proponuje jeszcze dodać że niejaki "doktor Awalansz" to Przystojny Brunet
Wieczorową Porą ( 180 cm wzrostu 75 kg wagi i opalony na heban ) heheh

Track Lista

[Gość: Dr Lawina]

Track lista koncertu (żeby już nie było wątpliwości co było a co nie)

Crash And Burn
Ribbons
Dr. Jeep/Detonation Boulevard
Still
When You Don't See Me
Flood I
Giving Ground
Summer
Dominion/Mother Russia
Slept
Alice
Anaconda
Romeo Down
Neverland
(We Are The Same) Suzanne
This Corrossion
> I bis
Something Fast
Lucretia (My Reflection)

> II bis
Top Nite Out
Temple Of Love