stary71
28.04.07, 00:04
Wczoraj zmarł.
Ja bardzo przepraszam, że się wpitalam z tym wątkiem pomiędzy różne inne
ważkie tematy, ale jestem potężnie wkurzony na tę naszą polską odporność na
sztukę, na to, że od kilku pokoleń polskie społeczeństwo wychowuje się w
głuchocie. Sztuki, literatury, a zwłaszcza muzyki albo się nie uczy w ogóle,
albo się uczy źle, metodą p...enia o Chopinie. W czołowych polskich
dziennikach z GW na czele krytyka muzyczna nie istnieje. Skąd na Boga ma
Polak wiedzieć, kim był Rostropowicz - no, chyba że zna tę historię z
Sołżenicynem. Umarł jakiś słynny muzyk, słynny - bo mówią, że słynny. Co mnie
to obchodzi. Jest źle, mówię Wam. Od pokoleń już nawet prawdziwe elity, o
nowej pseudoelicie nie wspominając, mylą sztukę z rozrywką, z jakimś
ornamentem, luksusem, bez którego można się obejść. W tym stanie rzeczy
trudno się dziwić, że dyskutujemy o tym, kto lepszy: Rubik czy Wiśniewski.
Brukiew, czy rzepa?
Muzyka artystyczna stała sie jakimś egzotycznym azylem dla wtajemniczonych.
Dominuje odruch taksówkarza, który przelączał natychmiast radio, gdy
przypadkiem natrafił na dźwiek orkiestry symfonicznej: "Panie, na tym się
trzeba k...a znoć! Przypominam sobie, jak pokazałem kiedyś pewnemu szacownemu
zgromadzeniu partyturę orkiestrową. Wykształceni, poważni i naprawdę zacni
ludzie, starej daty, nie mogli się nadziwić, że Beethoven (bo to była
partytura Beethovena) sam to wszystko wypisał, z takimi szczegółami. Sądzili,
że Beethoven wymyślał jakieś melodie (pewnie przy księżycu), a ktoś, lub coś
to wszystko opracowywał, nie wiadomo w jaki sposób.
No nic. Idę spać. Świat jest uboższy o jednego wielkiego artystę. Może to i
dobrze, że nie odczuwamy tej straty? Tyle mamy przecież innych zmartwień
