Pomysły na urządzenie Teatru w Budowie

[blow-up]

Po kilkudziesięciu latach marazmu, nie wiadomo czy to jawa czy sen.

[Gość: ryża małpa]

Łał!
Oby nie zakończyło sie to planach.
Nie sądziłam, ze dożyję "uruchomienia" teatru w budowie.
Jest w budowie odkąd pamiętam.

[Gość: Fungicyd]

Oby się nie skończyło w chwili wyborów samorządowych:-)

Coś z tym trzeba zrobić...

[robertw18]

Taka wielka, mocno zestarzała, rozwalicha w środku miasta, przy filharmonii i
na drodze uniwersytety - Stare Miasto przez dziesiątki lat obrzydza Lublin.
Na pewno raczej na uporządkowanie tego miejsca powinny iść środki zamiast na
betonowe koryta pod deskorolki, szopki czy lodowisko na Litewskim.
Ale też są w Lublinie jeszcze istotniejsze potrzeby i dlatego konieczna jest tu
istotna pomoc państwa (i zapewne UE). Pomocy tego rodzaju Lublin otrzymywał
mało, za to ściągano z nas haracz na Warszawę (ostatnio metro) i szczególne
strefy ekonomiczne umieszczane poza Lubelszczyzną.
Jednak można mieć obawy, bo p. Marcinkiewicz ostatnio oznajmia, że zamierza
wyłożyć 500 mln (co zapewne się powiększy, jeśli sprawa ruszy) na stadion w
Warszawie. Mają już wprawdzie nieco podniszczony stadion, który jest dla nich
za duży, ale chcą całkiem nowy, bo może urządzą mistrzostwa świata w piłce
nożnej... :)
W dodatku to, że sprawa pojawia się w nagłaśnianych wypowiedziach, może wiązać
się z nadchodzącymi wyborami samorządowymi.
Więc - pełny spokój.
Pozdr.

[Gość: chart]

Nie chciałbym być niegrzeczny dla panów fachowców, ale zdaje się, że nie byli
oni w Teatrze. Tam zwyczajnie nie ma tyle miejsca. To ogromny obiekt, ale
przeznaczony pod Teatr. Nie kwalifikuje się na galerię, podobnie jak i nie
nadaje się np. na multikino. Zresztą zamiast zajmować się jedynie niewykończoną
częścią - trzeba podejść do gmachu całościowo. Tymczasem władze marszałkowskie
tolerują tam absolutny chaos i niegospodarność. Dla porównania - marszałek
płaci wojewodzie 36 zł za m. kw. pomieszczeń w budynku przy
Spokojnej/Wieniawskiej. Tymczasem potężne powierzchnie biurowe są w Teatrze
odnajmowane po preferencyjnych kosztach rzędu 3 zł za m.kw. Gdzie tu sens?
Dlaczego sala prób baletu (ze specjalną profesjonalną podłogą) jest użytkowana
przez szkołę karate (związaną z SLD) a artyści Teatru ćwiczą w salach
nieprzystosowanych do treningów? Czy nie można np. porozumieć się z władzami
miasta i udostępnić dotychczasową salę Teatru na potrzeby Teatru Lalki i Aktora
zamiast budować za kolejne dziesiątki milionów teatro-biurowiec przy Spokojnej?
Burza mózgów jeśli ma mieć sesns nie może być tylko zbiorem pobożnych życzeń,
ale winna oprzeć się o rachunek ekonomiczny, realia budowlane itp.

[Gość: Fungicyd]

Jesteś pewien że Akademia karate ma związki z SLD? Ja znam dosć skrajnych
antykomunistów, którzy tam działają:-)

ZAMKNĄĆ "TEATR LALKI I AKTORA"

[robertw18]

Wydaje się, że chart ma wiele słuszności.
Jeśli taki przywódca występów kukiełkowych nasila swoje żądania, to niech sobie
zamówi jakiś skład na stroje i objeżdża samochodem szkoły. Jednak nawet dzieci
wolą wiadomości dające bardziej do myślenia (por. program TV, w którym wypytuje
się dzieci o ich wiedzą w różnych sprawach) i obrazki bardziej wypracowane.
Dopiero w czasie w/po szkole średniej nabiera się jakiegoś smaku do teatru (lub
nie), a opowieści o szczytnych zaletach "wpajania od dziecka" nawyku chodzenia
do teatru - to olbrzymia przesada.
Wydaje się też, że miejsc na występy w Lublinie przybywa i będzie przybywać,
tylko że coraz mniej chce się chodzić na to, co tam można zobaczyć.
Pozdr.

Proste- zróbice tam IKEĘ !!!!

[Gość: ZygZag]

[nekroskop88]

Albo Megasklep Reserved.

[Gość: efad4d]

jezeli juz to kilkudziestu

Jak zwykle w Lublinie: projekty, analizy, pomysły,

[Gość: Smok]

rozważania. I na tym się kończy. I tym razem też się tak skończy. Bo pieniędzy
jak nie było tak nie ma. Trudno znaleźć również inwestorów-szaleńców, którzy
byliby skłonni wyłożyć pieniądze na te wszystkie życzenia. Nie wiadomo czy za
godzinę nie zmieni się w województwie koalicja rządząca. Opluwajcie lewaczki
przedsiębiorców, śmiejcie się z liberałów i głosujcie na te wasze samoobrony,
peesele,elpeery, pisy, załatwiajcie sobie kolejne lewe renty i zasiłki i
miejcie to na co zasłużyliście: megabazar przy Al. Tysiąclecia. Tak wygląda
cash-flow w Lublinie :-/

Jaki CASH taki FLOW

[Gość: ZygZag]

Po co ludziom budować WC, skoro oni wolą rżnąc kloca w krzakach?

artykuł ze strony www.lubelscy.demokraci.pl

[Gość: mzl]

La Scala - artykuł pierwszej potrzeby?
Od razu chcę zaznaczyć – jestem pełen uznania dla senatora, który podjął się
zdobycia środków centralnych dla Lublina. Będę prawie szczęśliwy, jeżeli plan
się uda i faktycznie za dwa lata w operze lubelskiej rozlegną się dźwięki
muzyki i sopranowo-barytonowe śpiewy. A dlaczego prawie szczęśliwy, a nie w
pełni?




Teatr Wielki w Lublinie ( tak się kiedyś nazywał) to efekt nostalgicznie
wspominanych przez wielu czasu wielkich budów – gdzieś tam powstawała Huta
Katowice, gdzieś Port Północny – w Lublinie wielki teatr. Już wtedy odzywały
się nieśmiałe głosy kwestionujące sens budowy takiego obiektu w mieście 300
tysięcznym – ale nie istniały te wątpliwości w oficjalnym obiegu. Na pytanie,
kto zasiądzie na tej wielkiej widowni po kilku przedstawieniach – zawsze można
było powiedzieć, że wielkoprzemysłowa klasa robotnicza, której z funduszu
socjalnego ufunduje się bilety i autokarem zakładowym dowiezie.


Czas płynął – zmienił się ustrój, klasy robotniczej coraz mniej, autokary
zakładowe zniknęły w otchłani dziejów – a Teatr Wielki stoi, i do lat jest
bólem głowy kolejnych ekip władz publicznych. Pamiętam kolejne projekty – a to
centrum finansowego, a to galerii handlowej – nie było odważnego, który
myślałby o dokończeniu budowy i utrzymaniu funkcji teatralnej. Sejmik
wojewódzki w przerwach pomiędzy odwoływaniem i powoływaniem marszałków nawet
chciał budynek sprzedać – ale jak zwykle naszemu sejmikowi jakoś nie wyszło. I
teraz raptem węzeł gordyjski rozcięty – budujemy teatr!




W odgłosach fali entuzjazmu jaki ogarnął wszystkich – nie słyszę odpowiedzi,
czy Lublin stać na operę – nie na budowę, bo rozumiem że to problem senatora i
ministra – ale na istnienie? Argument p. Cugowskiego, że musi jeździć do
Warszawy, żeby zobaczyć spektakl operowy niezbyt mnie przekonuje – bo nie wiem,
ilu jeszcze konsumentów tej sztuki jest w mieście wielkości Lublina – czytaj
ile razy zapełnią widownię na 1200 foteli? Nie słyszę w entuzjastycznych
wypowiedziach urzędników marszałka województwa żadnego echa głośno
rozstrząsanych ostatnio kłopotów z finansowaniem Teatru Muzycznego (całkiem
małego, w porównaniu z planowanym „Wielkim”).


Nie chcę wyjść na malkontenta – naprawdę mnie cieszą każde pieniądze ściągane
na Lubelszczyznę – ileż bardziej cieszyłyby mnie ściągnięte na obwodnicę
Lublina, na finansowanie projektu któregokolwiek lotniska. Czy w
najbiedniejszym regionie UE opera to artykuł pierwszej potrzeby? Czy może tylko
zaspokojenie gigantomanii i lek na poczucie niższości – cóż z tego, że mamy
niższe PKB od innych – ale my będziemy mieli operę! Cóż z tego że Rzeszów ma
lotnisko – my operą w nich! Cóż z tego że Lublin nie ma obwodnicy – nie ma
powodu omijać miasta z operą! I czy w skali kraju – kraju bez przyzwoitych
dróg, jest sens wydawać 45 mln na operę w regionie, który nie będzie w stanie
utrzymać jej na przyzwoitym poziomie?




Ale pewnie na te pytania odpowiadać sobie będziemy po uroczystym otwarciu...




<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

Marcin Celiński

[Gość: chart]

To jest demagogia. Tak można podsumować niemal każdą inicjatywę: po co nam
drogi, po co nam mosty, po co nam lotnisko, po co nam teatr? Przecież można by
np. wszystkie pieniądze wziąść i rozdać piednym dzieciom! Sęk w tym, że właśnie
nie można. Inne środki pozyskuje się na kulturę, inne na infrastrukturę, inne
na cele socjalne. Instytucje kultury - w tym przede wszystkim te artystyczne
mają problemy nie np. ze zbyciem biletów, tylko z decydentami, którzy sztucznie
i bezmyślnie starają się manipulować ich finansami i organizacją. Co zaś się
tyczy samego Teatru. Choć budowano go od dziesięcioleci dopierow ciągu
ostatnich 3 latach pokazało się, jak niewiele w istocie zrobiono. Budynek był
całkowicie niezinwentaryzowany, ba miał nieuregulowany stan prawny części
działki. Pomysł sprzedaży ujawnił te wady, ale dał jednocześnie politykom do
myślenia. Obiekt nie nadaje się praktycznie do adaptacji na cele inne od
pierwotnie zakładanych. Nie wiadomo, czy jego ewentualne wyburzenie nie
wpłynęłoby na stan budowlany funkcjonującej już części Stąd inicjatywa
dokończenia budowy - całkowicie osiągalna tak finansowo, jak i technicznie.
Skandalem jest za to niemrawość władzy. Spotkania, rady, konsultacje nie wnoszą
do sprawy nic nowego. Pomysł wydania przez rok ledwie 1 mln zł to kpiny z
pogrzebu. Pieniądze pójdą na opracowania i studia, które w istocie już istnieją
(wymagają co najwyżej niewielkich korekt). Realne plany odbudowy Teatru mówiły
o 10,5 mln zł (bez wyposażenia) i półtorarocznym cyklu inwestycyjnym. Teraz
mówi się o 40 mln i trzech latach, choć dane te nie są oparte o żadne
ekspertyzy. Jedna rzecz pozostaje bezsprzeczna - to miał być Teatr Muzyczny
(otwarty dla innych scen oraz widowisk impresaryjnych). I takim też powinien
pozostać. Opera w Lublinie za kilka lat może stać się zjawiskiem naturalnym i
zwykłym, nie ma więc sensu wybrzydzać, że "eee tam, a po co nam...". NIe
potrzebujemy też koniecznie (wykpiwanej tu parokrotnie) Akademii Muzycznej -
ale już pożądne muzyczne studium zawodowe wcale by nie zaskoczyło. Czy to się
komuś podoba czy nie - kultura wysoka też nadaje ośrodkowi cech
wielkomiejskich. A skoro jest na to szansa - to trzeba działać.

[clavi]

Pomysł przeznaczenia wielofunkcyjnej sali widowiskowej dla wszystkich
lubelskich instytucji kultury – wydaje się trafiony.
Choć administracyjnie może być to trudne i kosztowne daje pewność,
że klucz od Sceny nie będzie uczepiony szyi jednego „zarządcy”.
Może dmucham na zimne. Ale nie bez powodu.
Bywało, iż prasa (nie tylko regionalna) donosiła o przypadkach prowadzenia
przez niektórych zarządzających działalności, która nie przysparzała im chwały.
Z tego powodu zaufanie do nich zostało bardzo ograniczone.
Wolałbym, aby ci ludzie nie doradzali jak „urządzić” teatr.