PRAWDZIWA HISTORIA ŁKS-u !!!

[Gość: Zbyszek]

KIBICE ŁÓDZKICH KLUBÓW NAZYWAJĄ SIEBIE ŻYDAMI. SPIERAJĄ SIĘ CZYJ KLUB ZAŁOZYLI
ZYDZI.

OTO - PRAWDZIWA HISTORIA ŁKS-u


Jako pretekst do uznania daty 1908 za datę założenia klubu uznano fakt:, że po
powrocie w 1908 r. z zagranicy gdzie kończyli szkoły, trzej młodzi ludzie:
Henryk Lubawski, Arnold Heiman i Hirszberg, pragnęli w dalszym ciągu ćwiczyć
poznane tam dyscypliny sportu. Grali sporadycznie w piłkę nożną wraz z kolegami
będącymi przeważnie uczniami szkół średnich na placu obok fabryki pasażu Szulca
(obecnie ul. 1 Maja). W połowie 1908 r. był ich około 25. Tworzyli zgraną grupę
określaną we własny nie mianem "Łodzianką" . Startowali również w imprezach
lekkoatletycznych, np. w październiku 1908 r., bez podania przynależności
klubowej. (75-lat ŁKS str.7)

J. Strzałkowski w książce ŁKS 1908 -1983 określił to tak " po-mijanie w
dotychczas wydanych książkach jubileuszowych dat i faktów dotyczących
zatwierdzenia statutu i legalizacji Klubu, nie było związane z brakiem
dokumentów lecz raczej dążeniem do usunięcia w niepamięć faktu tak opóźnionej
formalnej reje-stracji."(80-lat ŁKS str.10)

Nie do końca jest jednak pewne, czy wszyscy trzej powrócili z zagranicy bo w
monografii wydanej z okazji 50-lecia ŁKS-u opisują to wydarzenie inaczej:

Uczniowi starej "Handlówki" Henrykowi Lubawskiemu palił się w 1905 r. grunt pod
nogami Musiał wyjechać za granice..... Po powrocie do kraju ,co nastąpiło w
1908 r. , odnowił kontakty z kolegami i od czasu do czasu grał z nimi w piłkę
nożną. Pewnego dnia błysnęła mu myśl zorganizowania polskiego klubu . Zwierzył
się ze swych planów najbliższym przyjaciołom - Arnoldowi Heimanowi i Jerzemu
Hirszbergowi. Postanowili zaagitować kolegów i wkrótce udało im się zgromadzić
sporą ilość młodzieży. Tak powstał klub pod nazwą "Łodzianka" (str.39). Z
zacytowanego fragmentu wynika ,że z zagranicy powrócił tylko Lubawski a Heiman
i Hirszberg z kraju nie wyjeżdżali.

Powodem dla którego Lubawski musiał opuścić Łódź w 1905 roku był strajk
szkolny, tak to wydarzenie opisane jest w I tomie "Łódź -dzieje miasta" str.
409-410:

"Najpóźniej doszło do wystąpienia w Łódzkiej Szkole Handlowej Zgro-madzenia
Kupców, Ponieważ zajęcia po przerwie wznowiono tu dopiero 14 marca. Tego dnia
komitet strajkowy utworzony przez Pet wraz z młodzieżą przybyłą ze szkoły
rzemieślniczej zainicjował akcję, pociągając za sobą tylko część uczniów, a
młodzież żydowska w ogóle nie wzięła w niej udziału. Do niepowodzenia strajku
przyczyniło się ponadto przeciwdziałanie dyrekcji, rodziców oraz Rady
Opiekuńczej szkoły, składającej się z kupców i przemysłowców. Ich postawa
zmieniła się dopiero wtedy, kiedy z inicjatywy młodzieżowej organizacji
socjaldemokratycznej 9 maja odbyto się zebranie ponad 100 uczniów, którzy
domagali się zamknięcia szkoły aż do nowego roku szkol-nego. Doszło przy tym do
ekscesów : wybijano szyby, niszczono sprzęt w kla-sach, a następnie ze śpiewem
pieśni rewolucyjnych i okrzykami antycarskimi młodzież ruszyła na ulice. Lekcje
zostały zawieszone na kilka dni, a dyrekcja wydaliła 90 uczniów w większości
pochodzenia żydowskiego"

Henryk Lubawski ur. Ok. 1888 roku. Polak, Założyciel ŁKS -u ,członek pierwszego
i wielu kolejnych zarządów ŁKS. Osobiście odpowiedzialny za rejestracje statutu
ŁKS w 1909 roku. Zawodnik i organizator sekcji piłki nożnej i lekkoatletycznej.
Członkiem ŁKS był także jego brat Stanisław.

Arnold Heiman , Polak żydowskiego pochodzenia, podobnie jak Lubawski założyciel
oraz członek pierwszego oraz wielu kolejnych zarządów ŁKS. W 1909 należał do
drużyny piłkarskiej. Członek komitetów redakcyjnych ,które redagowały
monografie ŁKS -u z okazji XV i XXV - lecia klubu. Członek Towarzystwa
Krzewienia Oświaty. Organizacji związanej z Pedecja. Pracował w IV czytelni TKO
( w tym samym miejscu była także czytelnia żydowska prowadzona przez to samo
stowarzyszenie, działał tu także R. Winter pierwszy prezes ŁKS -u ) przy ulicy
Zgierskiej 15. Nie przeżył II wojny światowej.

Jerzy Hirszberg - podobnie jak poprzednicy założyciel oraz członek pierwszego i
wielu kolejnych zarządów ŁKS. Polak żydowskiego pochodzenia. Wraz z bratem
Janem zawodnik sekcji piłkarskiej. Nie przeżył II wojny światowej.

Próbując określić kim byli Heiman i Hirszberg znalazłem innych znanych łodzian
o tych samych nazwiskach:

Heiman Edward.- przemysłowiec żydowski. Prace rozpoczął w firmie Poznańskiego.
Następnie kupił w okolicy Warszawy przędzalnie bawełny. Wielki społeczni, wraz
z żoną byli fundatorami budynku dla gimnazjum Polskiego w Łodzi (obecne I
L.O.), podobną inwestycje poczynili w Gdańsku. Heimanowie równie hojni byli dla
organizacji żydowskich. W okresie międzywojennym przyleli wiarę katolicka ( do
nazwiska dodali człon Jareccy. Ich syn był senatorem RP.

Heiman Stanisław - malarz żydowski sponsorowany przez rodzinę Poznańskich

Hirszberg Jakub- żydowski przemysłowiec. Właściciel wytwórni artykułów
dziewiarskich przy ul. Kościuszki 23/25 (Dresso)

Hirszberg Józef - członek Żydowskiego Komitetu wyborczego do rady miejskiej w
1934 roku.

Hirszberg E. - działacz oświatowy członek Towarzystwa Krzewienia Oświaty.

Po statutem Łódzkiego (Towarzystwa) Klubu Spor-towego widnieją podpisy
mieszkańcy Łodzi Feliks Markus Wasserzug zamieszkały przy ul. Ogrodowej w domu
pod nr 26 (domy fabryczne Zakładów I.K.Poznański) pracownik wspomnianej firmy i
Arnold Fabianow Heiman. Ten z kolei fakt tak komentuje autor kolejnej
monografii wydanej przy okazji 80-lecia ŁKS str. 9 "W urzędzie Generała
Gubernatora pracowali również Polacy. Jeden z nich Adamczewski podpowiedział
jak należy spreparować statut aby nie budził one żadnych zastrzeżeń , a ponadto
jakie nazwiska powinny pod nim figurować. Oczywiście ,że nie o typowym polskim
brzmieniu. Henryk Lubawski znalazł przychylnych mu ludzi wśród Polaków
żydowskiego i niemieckiego pochodzenie." I wszystko jest jasne. Pod statutem
były dwa popisy więc który był ..... żydowskiego a który niemieckiego
pochodzenie. Heiman obok Lubawskiego i Hirszberga pomysłodawca założenia kluby
czy Markus Wasserzug.

J.Strzałkowski autor monografii ŁKS to ustosunkowuje się do tego faktu "Z
brzmienia nazwisk i wspomnień najstarszych członków ŁKS-u, wynika że wśród
działaczy i sportowców w ówczesnych latach przeważali .......Polacy, przy
znacznym udziale spolszczonych osób narodowości niemieckiej i żydowskiej" (75-
lat ŁKS str. 17)

Dużo do myślenia w kontekście "rewolucyjnej" przeszłości założycieli ŁKS daje
jeszcze jedna uwaga: "po zło-żeniu podania wraz z tekstem statutu, Piotrkowski
Urząd Gu-bernialny zwrócił się do naczelników policji w Łodzi z prośbą o opinię
o osobach występujących jako założyciele." (75 -lat ŁKS str. 9 ) opinie były
chyba pozytywne skoro towarzystwo zarejestrowano.

Paragraf V Statutu ŁKS brzmi :Członkiem towarzystwa mogą być osoby obojga płci
od lat 21 bez różnicy wyznania i narodowości zamieszkałe w okręgu działalności
Towarzystwa. Ten paragraf jednoznacznie wskazuje ,że założyciele Towarzystwa
(trudno też odgadnąć nazwa opisywanego tworu. Czy była to: Łodzianka, ŁTS
(Towarzystwo) czy ŁKS) nadali mu pod względem narodowym charakter otwarty, beż
żadnych uprzedzeń rasowych i klasowych. 80-lat ŁKS str.10

Jak widać założycielami ŁKS -u byli ludzie którzy w wielonarodowej i kulturowej
Łodzi nastawili się na współprace ludności polskiej i żydowskiej.( tj. tej
części społeczności żydowskiej która chciała asymilować się z polska
większością ). Nie przypadkowo cześć działaczy zakładających ŁKS wcześniej
zbierało doświadczenie w Towarzystwa Krzewienia Oświaty organizacji ideowo
związanej z Związkiem Postępowej Demokracji, partii łódzkiej liberalnej
burżuazji nie zgadzającej się z linią Ligi Narodowej (Narodowej Demokracji).

Związkiem Postępowej Demokracji skupił w Łodzi liberalne elementy inteligenckie

[Gość: Zbyszek]

...Związkiem Postępowej Demokracji skupił w Łodzi liberalne elementy
inteligenckie i mieszczańskie ,odrzucające program endecji.. Petecjca
opowiadała się za autonomią dla Królestwa polskiego i liberalno -
demokratycznymi przeobrażeniami w państwie rosyjskim ,sympatyzowała także z
ruchem robotniczym. Z czasem przeszła pewną ewolucje w kierunku zachowawczym. W
roku 1906 9 wybory do I Dumy) z ZPD wyłoniła się grupa pod nazwą Polska Partia
Postępowa. ( Łódź - dzieje miasta str. 423) W roku 1907 Pedecja zawarła blok z
Żydowskim Komitetem Wyborczym. Podobnie było w roku 1912. Pedecja prowadziła
agitacje za wybraniem na posła z Łodzi Polaka lub Żyda wyznając zasadę
równouprawnienia politycznego i społecznego wszystkich narodowości. Był to
program odmienny od ZPD w Warszawie - tam Związek podzielał stanowisko endecji
odmawiając Żydom równouprawnienia. Wynikało to zapewne z faktu, iż wśród
postępowców łódzkich sporo było przedstawicieli inteligencji żydowskiej. (Łódź -
dzieje miasta str. 449)

W okresie reakcji stolypinowskiej (okres po upadku rewolucji 1905-07) zamarła
aktywność społeczna wszystkich warstw społeczeństwa łódzkiego. Większość
inteligencji i mieszczaństwa, przerażona rozmiarami represji stosowanych w
walce z klasą robotniczą odsunęła się od działalności masowej, ograniczając
nawet akcje kulturalno - oświatowe. Polskie Zjednoczenie Postępowe powstałe w
wyniku połączenia się ZPD i PPP nie miało mocnego oparcia a działalność swą
sprowadzało do pracy Towarzystwa Krzewienia Oświaty (Łódź - dzieje miasta str.
448)

Czołowymi działaczami TKO byli: adw. A.Babicki, E. Berlinerówna, dr S. Skalski,
dr H. Trenkner, dr L. Błaszkowski, dr B. Handeisman, dr B .Heyman, inż. E.
Hirszberg, dr W. Jasinski, dr M. Kaufman, S. Kaufmanowa, inż. J. Klocman,
F .Rudnicki. Była to organizacja programowo apolityczna, skupiająca postępową
inteligencje łódzką, złożona częściowo z członków aktywu Związku Postępowej
Demokracji, następnie Polskiego Zjednoczenia Postępowego - wzorowa organizacja
oświatowa nie tylko w Łodzi ,lecz w całym Królestwie, mająca najpoważniejsze
zasługi w zwalczaniu analfabetyzmu i podnoszenia poziomu wykształcenia. (Łódź -
dzieje miasta str. 530)

TKO prowadziło również biblioteki w 1916 roku było ich 5. Oddziaływanie TKO nie
ograniczało się tylko do środowiska polskiego. Wchodząca w skład zarządu dość
znaczna grupa Żydów asymilatorów dążyła od początku istnienia towarzystwa do
wprowadzenia wykładów w żargonie tj. jidysz, oraz utworzenia własnej
wypożyczalni książek w tym języku. W maju1907 r. powołano do życia odrębną
Sekcję Żargonów, która mimo wielu przeszkód ze strony kół zachowawczych
doprowadziła do uruchomienia jednej a potem drugiej biblioteki żargonowej.
(Łódź - dzieje miasta str. 569 -570). Właśnie w jednej z nich przy ul.
Zgierskiej 15 pracowali społecznie założyciel ŁKS-u A. Heiman i jego pierwszy
prezes R .Winter.

Nie dziwi więc zaskoczenie dziennikarza polskiego "Rozwoju" W. Kamińskim który
pisze że "zwrócić należy większą uwagę naszego ogółu" ( ludności polskiej) na
działalność ŁKS, o którym mało wiedziano (75-lat ŁKS str.14). Co należy
zrozumieć w ten sposób ,że ludność polska w trzecim (lub czwartym jak wolą
inni) rok działalności ŁKS nic o nim nie wiedziała ani tym bardziej z nim się
identyfikowała. Gdyż "Rozwój" był gazeta związaną z Narodową Demokracją a jej
naczelny W. Czajewski był członkiem kierownictwa łódzkiej endecji.

Ełkaesiacy twierdza, że są pierwszym polskim klubem w Łodzi. Nic bardziej
mylnego. Pierwszy był "Sokół" założony przez endeków w grudniu 1905 roku.
Następnie zdelegalizowany i powtórnie zalegalizowany 6.VI 1909 roku pod nazwą
Towarzystwo Zwolenników Rozwoju Fizycznego (nazwa bardzo podobna do pierwszej
nazwy Widzewa). Gdyby za oficjalna datę powstania ŁKS-u przyjąć datę
rejestracji statutu 1.VIII 1909 a nie 1908 to ŁKS-owi odpadła by palma
pierwszeństwa!!

Ostatecznie społeczeństwo Łodzi dowiedziało się o powstaniu ŁKS-u z prasy
niemieckiej "Nazwa klubu po raz pierwszy wymieniono na łamach łódzkiej prasy
wychodzącej w języku niemieckim latem 1909 r." (75 -lat ŁKS str. 10)
.
ŁKS przed I wojną światową bardzo dużo łączyło z fabryki Spółki Akcyjnej
Wyrobów Bawełnianych Izrael Kalmanowicz . K. Poznańskiego ( największym
żydowskim przedsiębiorcą w Łodzi). Feliks Markus Wasserzug (jego podpis
widnieje pod dokumentem rejestracyjnym) był buchalterem u Poznańskiego i
mieszkał w jego "domach fabrycznych" przy Ogrodowej. Drugi z prezesów ŁKS - W.
Taubwurcel ( w latach 1909 -1921) był również w okresie sprawowania urzędu
pracownikiem Poznańskiego a później jego dyrektorem. Kolejnymi członkowi klubu
byli także dyrektorami Zakładów Poznańskiego : Tomasz Horrocks (a zawodnikiem
jego syn Artur) i dyrektor J. Wolczyńskim ( wiceprezes z1923 i pięciokrotny
prezes ŁKS -u w latach 1934-39)

W pracach klubu brali udział syn Izraela Poznańskiego - Maurycy, zięciowie
Jakub Herbst (brał udział w pracach TKO) i Karol Lewiński oraz wnuk Maurycy
Ignacy Poznański. Tak też na 110 członków ŁKS w roku 1912 (75 -lat ŁKS str. 16)
ok. 10 % to ścisłe kierownictwo drugiej co do wielkości przemysłowej fortuny w
Łodzi .

Nie może więc dziwić fakt ,że zebraniu sprawozdawczym za rok 1912, ŁKS
charakteryzuje się jako prężny organizacyjnie (w tym roku uzyskano boisko od
Poznańskiego) ,samowystarczalny finansowo a jako problem stawia elitarność
ograniczającą m. in. ze względu na wysokość składek dobór członków z warstwy
inteligencji, głównie technicznej. (75-lat ŁKS str. 17). Podkreślam stawki
członkowskie w ŁKS -ie w roku 1912 były za wysokie nawet dla inteligencji
technicznej czyli grupy dobrze sytuowanej. O źródłach finansowania towarzystwa
dowiadujemy się z przebiegu wspomnianego już zebrania sprawozdawczego:

23 II 1913 odbyło się zebranie członków ŁKS na którym przedstawiono działalność
ŁKS za 1912 r dochody ze składek wynosiły 476 rubli, wpływy z organizacji meczy
piłkarskich wynosiły 1909 rb. 51 kap a największy zysk zawodnicy ŁKS mieli z
prowadzenia teatru - 2311 rb.

W sprawozdaniu nadmieniono że z boiska ŁKS i wskazówek jego członków powinna
korzystać zorganizowana przy ŁKS drużyny robotnicze z fabryki Akc. Tow. I. K.
Poznańskiego. (stąd wniosek ,że zawodnicy ŁKS robotnikami nie byli., a właśnie
w tej grupie 80 % osób było narodowości polskiej). Jak już było wspomniane.
Markus Wasserzug był pracownikiem zakładów I. K .Poznańskiego podobnie - jak
prawie wszyscy członkowie pierwszego zarządu. (75 -lat ŁKS str. 9 ) a oto skład
pierwszego zarządu ŁKS z 1909 roku prezes: R. Winter, wiceprezes - Z.
Sienkiewicz, sekretarz - J. Szwarc, członkowie: H. Lubawski, J. Hirszberg, A.
Heiman. Z sześciu osób prawie wszyscy byli pracownikami Poznańskiego 1912-
największy sukces organizacyjny sprzed 1914 roku ówczesnych Ełkaesiaków było
pozyskanie własnego boiska również związane było z I.K.P:

"Boisko położone było przy ul. Srebrzyńskiej 37/39 na obecnym rogu z ul.
Kasprzaka, prostopadle do ulicy. Bliskość przystanku linii tramwajowej
dochodzącej wówczas do Starego Cmentarza miała wpływ na jego powodzenie. ŁKS od
chwili powstania był po-przez swych prezesów i działaczy ściśle związany z
zakładami Towarzystwa Akcyjnego I. K. Poznański. Zarząd zakładów zło-żony
częściowo z członków ŁKS pozwolił na urządzenie boiska na wolnym terenie
należącym do Zakładów. Przyczynili się do tego: Maurycy Poznański, Jakub Herbst
i Maurycy Hertz, a ze strony ŁKS dyrektor zakładów - Tomasz Horrocks (naprawdę
Thomas był Anglikiem spolszczenie imienia Horrocka to jeden z przykładów
retuszowania polskości ŁKS -u) i prezes Klubu W. Taubwurcel. (80-lat ŁKS str.
12 Na koszt zakładów zniwelowano teren o powierzchni 4 mórg, posiano trawę,
ogrodzono teren płotem i samo boisko drewnianą barierką, zbudowano szatnie,
loże i ławki dla widzów. Prace po-stępowały bardzo

[Gość: Zbyszek]

Prace po-stępowały bardzo szybko przez wiosnę, tak że po otwarciu boiska
pozostało do wykonania boisko do lekkoatletyki, wykończenie kortów tenisowych
i "hockey''a dla pań".

Pierwsza siedziba ŁKS -u mieściła się na ul. Mielczarskiego (dawniej Szkolna
23) ,rzut kamieniem od fabryki Poznańskiego. "Opieka" Poznańskiego a później
komunistycznych zarządców jego fabryki (Zakładów Przemysłu Bawełnianego im.
Marchlewskiego) nie wygasają na przekazaniu ŁKS-owi boiska 1913 Członek ŁKS -
Karol Lewiński zięć Poznańskiego pełniący funkcję dyrektorem Towarzystwa
Akcyjnego I.K. Poznańskiego uzyskał w marcu 1913 teren fabryczny obok boiska
pod budowę kortów tenisowych. Budowa mająca kosztować 800 rubli terała do
wiosny 1914 r. (75-lat ŁKS str. 151)

1913 że z boiska ŁKS i wskazówek członków ŁKS powinna korzystać zorganizowana
przy ŁKS drużyny robotnicze z fabryki Akc. Tow. I. K. Poznańskiego.

1922 Uchwała zarządu miejskiego z dnia 21 II .Klub otrzymuje w dzierżawę plac o
powierzchni 10 mórg i wymiarach 340x150m przy al. Unii 2. Powołano "Komitet
Budowy Parku" J. Wolczyńskim (dyrektor zakładów I. K. Poznań-skiego) jako
przewodniczącym .(75-lat ŁKS str. 39) W skład komitetu patronackiego budowy "
Parku Sportowego ŁKS " przy al. Unii wchodził M. Poznański, J. Wolczyński, W.
Toubwurcel, K. Lewiński.

1928 przy zakładach Towarzystwa Akcyjnego I.K. Poznańskiego powstał kolejny
klub fabryczny po II wojnie światowej odrodził się pod nazwą Zakładowy Klub
Sportowy "Bawełna" i rozgrywał swoje mecze przy ul. Ogrodowej i hali przy ul.
Jerzego 22 (obiekt przedwojennego I.K. Poznański ) w skład zarządu z 1930 jako
prezes J.Wolczyński, wiceprezesi W.Taubwurcel, A.Horracks, (osoby które
zakładały także ŁKS)

1935 do fabrycznego klubu I. K. Poznań-skiego przechodzą z ŁKS sekcje: hazena
żeńskiego (piłka ręczna rozgrywana na otwartym boisku), koszykówki kobiet i
mężczyzn

1935 Wybudowano krytą trybunę na 1800 miej siedzących, położoną w miejscu
obecnych miejsc przed trybuną. Autorem projektu był inż. Stanisław Kowalski,
wykonawca mim. in. pra-cownicy zakładów I. K. Poznańskiego.

Do budowy trybuny przyczynił się głównie ówcze-sny prezes Klubu, którym był
dyrektor zakładów I. K. Poznań-skiego - Józef Wolczyński. (75-lat ŁKS str. 41).
Wolczyński w latach 1934 -38,czterokrotnie wybierany był na prezesa ŁKS -u (75 -
lat ŁKS str. 23).

Dużo daje do myślenia jeszcze jeden epizod. - Gdy zwróciliśmy się do Magistratu
m. Łodzi o wydzier-żawienie placu przy Al. Unii na boisko dla ŁKS - wspomina
prezes Taubwurcel - Zarząd Miasta odniósł się do tego przy-chylnie i obiecał
wnieś naszą prośbę na najbliższe posiedze-nie Rady Miejskiej. Lecz Rada Miejska
odmówiła. Wtedy zwróciłem się do ówczesnego prezydenta m. Łodzi o radę, co mamy
dalej robić. Na moją usilną prośbę Prezydent zgodził się zaprosić mnie i dyr.
Wólczyńskiego na posiedzenie komisji do spraw ogólnych, na którym, po dłuższej
dyskusji z przedsta-wicielami klubów Makkabi i Hakoah, zdecydowano wnieś po-
nownie naszą prośbę, na posiedzenie Rady Miejskiej. Dopiero wtedy podjęto
reasumpcję poprzedniej uchwały. (50 lat ŁKS str.79).

Ciekawe dlaczego fabrykant Poznański dał ŁKS -owi lekką ręką tereny pod
boisko ,a pierwsza w niepodległej Polsce, Rada Miasta ziemi dać nie chciała? I
dlaczego o zmianie decyzji zapadła narada z klubami żydowskimi Makkabi i Hakoah
( założony V 1922) .

[Gość: Zbyszek]

Jestem Łodzianinem i jestem dumy ze swojej historii, jaka ona by nie była. Łódź
była miastem trzech narodowości i ówczesna elita łódzka składała się z Polaków,
Niemców i Żydów. To, że ludzie związani z ŁKSem potrafili porozumieć się ze
wszystkimi jest tylko powodem do dumy, a nie jakąś skazą.

Ktoś pomysli że, zaraz sie znowu zacznie...
kto żyd a kto wiesniak, a kogo nie ma w Łodzi itd. itp...
Nie napisałem tego po to, ale dlatego by ludzie wreszcie zrozumieli,że to co
się obecnie dzieje jest chore.
Zeby panowie dziennikarze coś może wreszczie zrozumieli i wzięli sie do
rzetelnej pracy, a nie pisali tylko o zadłużonych klubach, kibicowskich
zadymach i jak to u nas jest źle. Przecież wy też powiniście pokazywać młodym
drogę.
Sam kibicuję Widzewowi i napisałem to po to by młodzi zastanowili się choć
chwile... zanim krzykna ŁKS czy WIDZEW żydzi.

[hubar]

A mnie to wkurwia jak ktoś wyzywa innych od Żydów! Ciekawy jestem jak on by
zaragował kiedy by usłyszał że w innym kraju wyzywa się od polaczków?!? Ja
jestem łodziakiem, Polakiem i jestem dumny z historii "mojego" miasta

pozdrowy

[Gość: Blue]

hubar napisał(a):

> A mnie to wkurwia jak ktoś wyzywa innych od Żydów!
Nie tylko ciebie. Historii nie da sie zmienić, tylko nie wszyscy to chcą
zaakceptować.

[petter]

Ale zes sie gleboko dokopal :-)

peter

[hubar]