Śmiertelne ofiary wypadków na drogach

[Gość: my]

ADASIU Żegna Cię SP 149
www.sp149.toya.net.pl

[Gość: paulinapagowska]

adasiu zegna cie rowniez cala szkola medyczna z narutowicza 58 wszyscy
nauczyciele sa w szoku zal i bol jest straszny.byles dla nas aniolkiem
widzielismy sie w listopadzie jak przyszedles do naszej szkoly z marszalkiem
rozmawialismy wtedy byles radosny i usmiechniety ......nikt nie wiedzial ze to
nasza ostatnia rozmowa.ale powiem jedno wiem ze i tam ci bedzie bardzo dobrze
wszystkim nam cie brakuje ale tam tez jestes potrzebny i bedziesz
najszcesliwszym aniolkiem na gorze nie patrz na nasze cierpienie,szkoda ze tak
wczesnie odszedles ale widocznie i tam masz swoja misje do spenienia.bog tak
chcial.

[Gość: marta@]

jak trudno pogodzić się ze stratą młodego człowieka. Jaki był adam nie ma
potrzeby mówić bo każdy kto go znał dobrze wie że był dobrym człowiekiem. On
odszedł ale zostawił nam ważne zadanie, pokazał jak żyć i jak pełnić
służbę...tak jak on CAŁYM ŻYCIEM!! Trzeba się pozbierać i koniecznie właśnie
dla niego działać tak jak nam pokazał!
Czuwaj!

[Gość: AG]

Nauczyłeś mnie:

"...że kiedy pada,
kiedy nasturcje na deszczu mokną,
Siadasz przy stole, wyjmujesz farby
i kolorowe otwierasz okno."

Mam nadzieję, że teraz - już niestety bez Ciebie- będę potrafiła tak żyć.

Dziękuję za to, że pokazałeś mi co w życiu jest najważniejsze...

[Gość: awangarda]

„przy innym ogniu, w inną noc, do zobaczenia znów..."

druhu, Adamie, Dżemer- tak bardzo nam Cię brakuje...

ja w kwestii formalnej

[Gość: ja]

co ten temat ma wspolnego z komunikacja?

[Gość: Ewa]

Uczestniczyłam w pożegnaniu i utkwiła mi jdna rzecz - w pewnym momencie ponad
głowami zawisł skowronek i zaczął śpiewać. Myślę, że ONI byli znami.
...nie zgaśnie tej przyjaźni żar ...

[Gość: asia [*]]

Dzis bylo to ostatnie i najbardziej bolesne pożegnanie Adama i jego wspaniałej
rodziny...
To dzis na niebo było żółto-niebieskie.
Pożegnalismy go wszyscy z calym sercem, bo byl czlowiekiem wspanialym...
Znałam go bardzo dobrze, pamietam nasze wspolne wyjazdy na obozy, jego dobre
rady, to jak potrafil pocieszyc i zachecic do pracy.
Teraz juz go nie ma, czemu??

Adamie bardzo mi Ciebie brakuje ale zawsze bede Cie pamietac [*]

Niech Cie prowdzi ten szczery usmiech jak najwyzej!

"Zawsze odchodzą ci, na których najbardziej nam zależy,
Zawsze ci, którym nie zdażylismy wszystkiego powiedzieć"

[Gość: Madzia]

Wierzę w to że nic nie dzieje się bez przyczyny - ich tragiczna śmieć też musi
coś za sobą nieść. Może Adaś ma nową misję - zadanie specjalne?! Może my mamy
wyciągnąć wnioski.... To nie może być bezsensowna śmierć, idźmy ich drogą,
drogą Adasia - Nim zawsze kierowała miłość do ludzi i chęć pomocy innym. Adam
byłeś Wielki i takim zostaniesz w naszej pamięci i sercach!!
Pozostał smutek i tyle niewypowiedzianych słów.....
Bardzo serdeczne i gorące wyrazy współczucia wszystkim najbliższym Adasia i
Eweliny i ich mam.

"Szukam, szukania mi trzeba..." Spijcie spokojnie z Aniołami takimi jak
Wy....

[Gość: niebieska@]

Jedna chwila... życie ludzkie jest tak kruche. Wczoraj nie mogłam powstrzymać
łez choć robiłam to przez cały tydzień!! Zdjęcie Adama-nie uśmiechnietego...Choć
wczoraj byłam na pogrzebie nie dociera do mnie to że juz nigdy go nie zobacze
nie zamienięani jednego słowa...ale wiem czego chciałby Adam. Chciałby aby jego
śmierć nie była dla nas powodem bólu...on nie lubił sprawiac ludziom
przykrości...trzeba wziąć na swoje barki motto życiowe Adama: zostawić świat
troszeczkę lepszym niż się go zastało...
Wczoraj po raz pierwszy od dłuższego czasu byłam dumna że jestem harcerką. Nie
bałam się jechać przez pół miasta w mundurze...i ten krąg w którym było miejsce
dla każdego i który tak szybko sie powiekszył...i puste miejsce dla Adama...

"...nie zgaśnie tej przyjażni żar co połączyła nas..."

[Gość: ..]

nie potrafie odnaleźć sensu bez Ciebie Przyjacielu.. czegokolwiek.. planowania
nawet nastepnego dnia.. tak pełno było Ciebie w moim życiu.. tak wiele cgciało
mi się robić ze względu na Twoją obecność.. nikogo nie zdarzyło mi się
podziwiać tak jak Ciebie.. i mogę tylko dziękować losowi, że miałam szczęście
Ciebie znać.. że miałam niewymowne szczęscie mieć z Toba plany na najbliższe 10
lat.. dzięqje..

[Gość: Beatka]

Znałam Adama, może niedługo i nie tak dobrze jak inni... ale był on Światełkiem
w tunelu... Przez jedynie 2 tygodnie chodziłam do 15ŁDH Grotołazów, ale
widywaliśmy się na osiedlu i pomyśleć, że zawsze mnie pamiętał, choć bym się
tego nie spodziewała. Mówił cześć, uśmiechał się promiennie. Żył dla innych nie
dla siebie. Zawsze służył radą, pomocą, nigdy sie nie odwracał plecami. Na
pierwszym planie stawiał drugiego człowieka. Świat, Polska a przede wszystkim
Łódź straciła wspaniałego człowieka. Ci, którzy go nie znali nie wyobrażają
sobie nawet ile w nim było ciepła i miłości. Tak nie musiało być...
Idzie noc,
Słońce już,
Zeszło z gór,
Zeszło z pól,
Zeszło z mórz,
W cichym śnie,
Spocznij już,
Bóg jest tuż.

Dżemer [*]

[Gość: zmartwiona]

Co będzie gdy wyschną łzy ??
Martwię się,że bieżące sprawy zepchną Adama i wszystko co dla nas zrobił w
dalekie zakamarki pamięci! Co Wy na to????

[Gość: ewa]

Szkoda, że wspominamy Adama pod tym adresem.Dobrze byłoby aby te wspomnienia
gdzieś zachować. Pomyślcie o tym. Był absolwentem i przyjacielem naszej szkoły
/SP149/. Na stronie znajdzie się miejsce na wspomnienia. Myślę,że na stronie
hufca również a może przede wszystkim. Co o tym myślicie?

[Gość: Jola]

Nie wyobrażam sobie aby te wspomnienia gdzieś zniknęły!!! Myślę że należy je
przenieść na inną stronę ( najlepiej hufca Łódż Widzew lub na tę wskazaną przez
Ewę)i sprawić żeby ta strona cały czas żyła dzięki ludziom, którzy o Adamie
pamiętają. Dzięki temu Adam będzie zawsze wśród nas i chociaż w taki sposób
będziemy mogli spotkać się z Nim.Moją prośbę kieruję przede wszystkim do
administratora strony widzewskiego hufca.

[Gość: Anonim]

Znałam Adama.Nie pamiętam drugiej takiej osoby, która zrobiła tyle dla
innych.Przez chwilę głupoty zginął on i trzy inne osoby.....+........
Aby nikt inny nie powtórzył jego błedu na drodze !

[Gość: Marta i Kasia]

Znałyśmy Adama"Dżemera" Dżmełyka.Był na prawdę wspaniałym CZŁOWIEKIEM miał w
soebie tyle radości oraz energii.Oprócz tego że był harcerzem należał również
do Polskiej Akcji Humanitarnej.Jego śmierć przyniosła nam dużo smutku.Szkoda że
go z nami nie ma.Pamiętamy jeszcze jak uczył nas "co to jest Tolerancja"

[Gość: lady a]

Długo zastanawiałam się, czy napisać to co czuję, bo z pewnością wiele osob to
urazi :( Byłam z Adamem na paru wyjazdach. Spieralismy się non stop o wszystko,
i... niestety nie rozstalismy się w zgodzie. Nigdy nic tego nie odmieni, i nie
moze to do mnie dotrzeć. Wziełam zdjęcie Dzemera i probowałam naprawic błędy
przeszłosci, mowiąc do niego. Idiotka ze mnie, wiem. Niedobrze mi się robi, jak
czytam opinie typu "Bog otworzył drzwi i wezwał ich do siebie na wieczną
wartę". No wielka szkoda ze wspaniałomyslny Bog nie pomyslał np o Tacie Adama,
o tym jak mu teraz ciezko. Przeciez to bzdura ze "tak miało byc", to
przeczyłoby harmonii swiata. Sami wymyslilismy te stwierdzenia, zeby było nam
łatwiej. W koncu po to nam religia. Skąd przychodzą Wam do głowy tak
niedorzeczne zdania?

czemu oni.......

[Gość: marta]

Druhno Ewelino i druchu Adamie "przy innym ogniu w inną noc dozobaczenia znnów"
Cały świat za wami płacze........

[Gość: Marta]

Nie zapomnę widoku gdy cztery trumny zostały wynoszone z kaplicy.Chyba w dopiero
wtedy zrozumiałam,że Adam nie żyje.Przez jedną chwilę nieuwagi życie straciły
cztery osoby, cztery cudowne osoby

[Gość: ja]

A życie toczy się dalej i nikt już nie pamięta. Na stronie hufca nawet nie ma
śladu. A tak przeżywaliśmy...

[Gość: zółto- niebieska]

Pamiętamy. Pamięć o NIm pozostanie zawsze. NIe sposób ciągle mieć Jego imię na
ustach, lecz trzymać je w sercu. Minął miesiąc. Minie drugi, trzeci, minie rok.
10 lat i wtedy dpiero będzie można stwierdzić czy "przeżywaliśmy". Dla mnie
jest to nadal nieprawdopodobne. Wydaje mi się jakby On był wśród nas - robił
swoje dziwne i zakręcone rzeczy i poprostu nie ma czasu, żeby się odezwać.
Poprostu- każdy jest dzieś zaabsorbowany tysiącem różnych spraw. Tak samo ja i
on- robimy swoje... Czekam aż jego słoneczko na gg się pokaże, czekam na sms,
wpatruje na mieście. Ciągle...
Niestety do wakacji coraz bliżej i wtedy będe musiała sobie jakoś inaczej
wytłumaczyć jego nieobecność.

[Gość: Małgośka]

Dziś właśnie mija rok od kiedy nie ma Was z nami. Niby Was nie ma a jednak
Jesteście.

[Gość: ...]

Zdjęcia z ostatniego spotkania z Eweliną. foto.zapiecek.art.pl/ewelina