Wątek Neosurrealistyczny

scyklu: myśli i bezmyślnoości neołochuana:

[neochuan]

przedłużanie marchewki w nieskończoność koniecznie spowoduje powstanie kija

Zimowa Szprotka

[szprota]

Zimowa Szprotka jest panią na Julianowskich włościach - ponoć pełna jest
ciepłego majestatu - nosi dzianinki w norweskie wzorki i zajada się słodkim
kisielkiem w kubeczku z Prosiackiem.
Zimowa Szprotka bardziej dba o to, by ładnie pachnieć, a włosy splata w
myszowatopoetycki warkocz.
Zimowa Szprotka lubi się przytulać i mówić dobre rzeczy innym.
Zimowa Szprotka przykrywa w nocy nosek polarem i pozwala Kocie spać w szafie.
Zimowa Szprotka przepłasza mróz pomarańczową lampką i spaniem do późna.

A tak serio, to...

[szprota]

Skądinąd. Mam wrażenie nieodparte jak ściana w igloo, że łódzki surreal
przeżywał swoje epoki. Tak na ten przykład a inny początek, że walka, by
trwał, Aarda, Yavoriusa i Eyemakka a chwilowych PanówBoziów i Yaaów tudzież
Zamków. Zaś potem epoka letnia (a pamiętamy, że historyczny post późnomarcowym
był) z Aricem i Cruachem, każden inaczej, a obaj tak, że dotychczas sięgam i
oczom wierzę, choć z trudem być może to i intelektualnym plateau, na pewno.
Moją stałką jesień się zaczęła i nie tyle od swojego ogoniastego kadłubka
kolejną epokę mierzę, co od ściągnięcia na surre Pijawa (nie kryję sentymentu
do surrealisty, co choć chwilowo, ale na mymłonie i pojedynczej brodawce był
karmion), a w zasadzie potrójnego desantu, bo ówczesnego DosMollendosa pominąć
byłoby wtopą jak stąd do czterech kotków przez bajeczne uszy, Stasiu. Na zimę
zaś, z burz forumowych i czasów niespokojnych podfornie niesfornie poszlimy do
Rezerwatu, by w ciemnościach polarnych WNa nawiązać, co przyrasta, widać, że
wolniej, nie chcąc wartościować dopowiem, że jednak treściwiej i gdy(by)
Neochuan zasuponował Naukę o Mrówkach Neosurre, wybór byłby jak pomiędzy
sikaniem na stojąco a wielokrotnym orgazmem: I want it all and I want it now!,
co nie zmienia, a wręcz przeciwnie, uwypukla, mrau, fakt, że jest inaczej
permanentnie. Zasiliły się wreszcie szeregi kobiet: Lavinka ze swoim czasem
jak guma do żucia (aplauz), Ileana (aplauz), Hanya(aplauz) czy Maginiak
(aplauz). Sporadycznie takoż Lea tudzież Keltoi (aplauz). Dziad Borowy i
Med_Max wreszcie zaczęli pisać na wątku! Trudniej tu określić jakąś epokę,
choć bezdyskusyjna jest nakreślona Aardowską ręką linia Maginiaka i mniej
wyraźny powrót (a ponowne zniknięcie) Cruacha. Takoż i Lavinkowe rozważania
jakąś cezurę stanowią. Niestetyż, również Yavorius nam znikł, a duch jego
krążyć będzie, dopóki nie zarchiwizowany. Jest pisacieli WNowych więcej a
różnorodniej i trudniej mówić o podziałach, jakie rok temu przed oczami nam
stały, że co my to nie glazura, a kto nie schiz z nami, ten HuBrzeciwko nam.
Tak nam Światak dopomóż, co piątek!

A tak serio, to ser

[ktul.shystalker]

szprota napisała o:
> intelektualnym plateau, na pewno
i HuBardzo dobrze, że napisała, ale ja(za e-ncyklopedią Onetu) nie rozumiem:

PLATEAU - rodzaj surra produkowanego z mleka krowiego, głównie w Belgii.
Zaliczany do surrów dojrzewających, podpuszczkowych, półtwardych lub miękkich.
Smak delikatnie pik-Antny.

To dobrze czy źle? Czuję, że ktoś tu kogoś puszczka w malinki, półtwarde
maliniaki, ten tego, plateau mi rośne, więc kończę (lecz ser trzymam, wszystkim
się zdawało, że coś jeszcze opiszę, a tu, ech, opsało.)

śmiejąc się (jak) głupi do surra, uzdrawiam serdecznie
Sir Ktul Shystalker

WątHa!my ser?

[szprota]

Ja lubię blogie zakamary:)
Dziś w tramwaju opadła mnie wizja gór i powrotu knura (czy władcą gór była
wilczyca? czy Vlana? od tamtej pory zaręczam się uroborosem)
One! ta k ja nie skomentuję, czemu napisałam z utopią, a nie wpuścili posta,
tak się konkurencji boją? a było lepsze forum założyć!
Natenczas wydam odgłos z sukni plugawej.

Słuchamy, słuchamy, plik midi, mini, mici

[ktul.shystalker]

szprota napisała:

> Ja lubię blogie zakamary:)
> Dziś w tramwaju opadła mnie wizja gór i powrotu knura (czy władcą gór była
> wilczyca? czy Vlana? od tamtej pory zaręczam się uroborosem)
> One! ta k ja nie skomentuję, czemu napisałam z utopią, a nie wpuścili posta,
> tak się konkurencji boją? a było lepsze forum założyć!
> Natenczas wydam odgłos z sukni plugawej.

Powrót knura?

1. W pogrocie króla gór było echo, i szło to tak: papapapa papa-pam! papa-pam!
papa-pam! papapapapapa-pam pa|papa papa-pam (dalej dopapa speckomandor Zamek :)
2. W krocie króla gór zawsze celował smok, bo smoki są łase na krocie.
3. W krocze króla gór nie zaglądałem, a wstyd, a wstyd.
4. Do wrotów króla knur zawsze łatwo się dostać. Ale gorzej toto wrotworzyć.
Stukanie laską nic nie daje. "Powiedz przyjacielu i w Andź". W oryginale coś o
mellonach było. Nie wiem dokładnie: bo nie czytałem.
4. A z Vlana najmilsza mi Plana dni, niezłudzona: bo nie czytałem. Ale jazz
Vlan Borys godowy był tworzyć, owszem, Panu Godu nów a diabłu gównarek.
5. Oneta rymuje się ze słowem na mi, którego socjologowie nie, ale ja o encykli
a nie o forum, nie zaprzeczy nikt że ser to ser (no co, Freudowi się wszystko z
kozetą kojarzyło. kozety z czasu złudzeń: bo nie czytałem, taki ze mnie nędznik)
6. Jak ja mmmmlubię zakamary sukni...a plugawych zwłaszcza! Jak tak, to na tym
się skummmpię :))

Podpisano:
Seer Gynt

Volga, Volga Jasnowidząca...

[szprota]

ktul.shystalker między innymi równie dobrymi napisał:
4. A z Vlana najmilsza mi Plana dni, niezłudzona: bo nie czytałem.

A nie wierzę! A bo wiem, że masz i to w tem wydaniu, com sama jak własny ogon!
(czy Szprotka ma ogon, spytacie, ma, odpowiem, z niebieską kokardką) A jak
masz, to jak to, że nie czytasz?

PS OKi, a ja mam, to przeczytam, tych siedemnaście mgnień.

Oka Oka Szyroka (ze zdumkinia)

[ktul.shystalker]

szprota napisała:
> A jak masz, to jak to, że nie czytasz?

A gdzieś Ty widziała Vlana u ktulogokolwiek mnie ?8-?
Możeż toś Ty miała w sakwojażyku?
Poza tym podejście u Ciebie kozackie: "widzę Lacha, to go zetnę!"
Lecz niech sobie Lach pochodzi po świecie! Analogia:
Książka niech sobie poleży. Na co ją od razu czytać?

> PS OKi, a ja mam, to przeczytam, tych siedemnaście mgnień.

Jejbohuny!! A skąd masz <a href="forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?
f=63&w=1397610&a=2862907"> Czytaj, czytaj, książka niech nie leży!! ścinać
Lacha natychmiast! co sę bedzie chodził!!

Pust' mnie tak na Bracką, raz jeszcze pytam?

[szprota]

> A gdzieś Ty widziała Vlana u ktulogokolwiek mnie ?8-?
Tamoj hałdy powarkują, że nadmienię.
Tam dąb w rów kimie chmurność w głąb flaszy a w kilcie równie mądry.
Tam my słowice dyrdymały do późna, a tyś jeszcze dłużej.
Dalej...?
Dwojako:
Vlana Władcą Gór, a pierścien zielony, z Uroborosem.
Viana pianę dni wiadomą, wyd. 1993 (po lewej półka, stojąc od drzwi)

>Jejbohuny!! A skąd masz ?
Nie znaju, smatriu, stoit, widać ją tylko z mojego tapczana pod kątem Koty na
półeczce.

Aaah xplanations accepted, Captain Schproota :))

[ktul.shystalker]

szprota napisała:
> Viana pianę dni wiadomą, wyd. 1993 (po lewej półka, stojąc od drzwi)

Po lewej półki należą do wyznawcy Jedi, czyli do Małej Mi. To ona ma Vlana.
Ja mam lektury po prawej stronie, Sithowej, od drzwi. Gdzie np. Sztyrlic.
A po środku jest barek :) (Tu wspominam o Aardzie i złoszczę się, że w TokFM
nic nie słyszę, w temacie.) Docieniając cienną stronę Mocy (spirit vat 69),
pozdrawiam
Vlan Polownik Drankula

I nie usłyszysz, a pies jechał TokFM

[zamek]

Byli szczególi na Utopii i tam stoi jako byk, że się TokFM nadął, wypiął i wydał
odgłos, na który czekali wszyscy radiosłuchacze. W każdym razie relacji nie
będzie z powodów zbliżonych do rabunkowego kataplazmu, pardon, kapilaryzmu.
"Po podwórzu biegał pies
I popuszczał H2S!"

Ano właśnie! Właśnie!

[szprota]

A co z ciebie za surrealist jeden, że Utopii nie czytasz? Zaległości nie
nadrabiasz? No ninjajszym! Na <a
href="https://forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10322&w=9919960&a=10040181">RU</a>
marsz!

PS No to jakże to tak? To Małej Mi knig nie czytasz?;)
PS2 Gdybym miała wszystko, co w biblioteczce, nie 17 ani 27 by nie stało, ze
względu na kolekcję z Tygrysem.

Ano błaźnię! Błaźnię!

[ktul.shystalker]

szprota napisała:

> A co z ciebie za surrealist jeden, że Utopii nie czytasz?
A czytam, czytam bo inaczej jak bym wpadł, że akurat Tok FM a nie Pies FM? Że
nieuważnie czytam, to wina kawy, co nie dość szeroko oczy otwiera. Pokutę za
nieuważność odrobiłem wczoraj - słuchałem bite ileś tam, jak i co zastawiać i
podstawiać i gdzie, żeby kot nie robił kaka, i czy jak się spiłuje pazury, to z
którego piętra puszczony zdoła się obrócić, co mnie akurat ww. kaka interesuje.
A potem jeszcze zapodali o Niemenie :( - i wtedy wyłączyłem.

Aard, jak wróci, niech powie, co w piątek robił. Bo wtedy akurat w Katowicach
rozwarto nową pubostaurację: Surrealistyczna ona jest w wystroju, i zamiarze,
i ha, i ha! Fakty te (gdzie Aard, gdzie Surreastauracja) moga być mistycznie
splątane.

> PS No to jakże to tak? To Małej Mi knig nie czytasz?;)
To się nazywa rozdzielność majątku umysłowego. A sz(cz)erzej: ja własnych nie
czytam. Co do Viana zaś, pytam wczoraj Małą Mi, o czym to. A ona, że nie wie,
bo chyba nudne. A ja: a coś Viana innego ma? A ona, że coś o Trawie. A ja: a o
czym? A ona: że nie wiadomo. A ja: skoro takie nudne, to czemu ma? A ona: że
nie wiadomo. A ja (rozpaczliwie): ale może jest co Viana ciekawego jednak? A
Mała Mi, że owszem, ale nie jako Borys, ale pod pseudo, i szpera. I znajduje, i
patrzę ja: Vernon Sullivan. Ale to nie pseudo, tylko autor, a Vian tłuamczył. A
Sullivana to akurat ja Małej Mi podarowałem dawno. Ale o czym to, nie pamiętam
też: momenty chyba były.

Jednym zdaniem: krucho u nas z czasem, pamięcią i porcelaną.

> PS2 Gdybym miała wszystko, co w biblioteczce, nie 17 ani 27 by nie stało, ze
> względu na kolekcję z Tygrysem.
Moja kolekcja z Tygrysem, w dwie skrzynie na ziemniaki pomierzona, wywieziona
na kumalaturę została ileśnaście lat temu. Czego żal, ale jakoby nie żal.
Tudzież na kumalaturę sto ileś komiksów PRL'owskich, wszystkie Zbiki, Podziemne
fronty, specwydania - ale to bez mojej wiedzy wywiezione! Czego żal. Oraz ze
trzysta winylianów wywiezione na śmietnik, bo jakem się przeprowadzał, to
musiałem bagaż ograniczac. A wśród winylian były takie rzeczy że głuchy by się
nawrócił.p. Niemena opolska oryginałka z auto, ten tego, grafem. Tego to
dopiero żal :(

Drugim zatem zdaniem: poza tym krucho z umem. Ale rokuję poprawę, twierdzą ci w
białych kiltach. Podpisano: Głuszec rokujący

Ano drzaźnię! drzaźnię!

[szprota]

Zafufane fófniarstwo drzaźnię, siedzące obok w kafejce i używające, szywające
szczwanych słów, co to ja w ich wieku miałam bezsenne noce z powody cholery,
ech.
Że nadmienię tylko, że Viana przyjemnie i nienudno, choć może nieznośnie lekko,
ale za to surrealnie. Ale jeśli z czasem nie chce się ustać jak piszesz, nie
nalegam, innym lekturom bardziej warto go poświęcać choćby i w drodze
rezygnacji.
( z umem u cię defaultowo, czyli jak zwykle: Szprocia na palce klawiaturniane
się wspina, by choc czubek buta obejrzeć. Ale Żbików szkoda, choć Polcha nie
lubię)

[zsazsa]

Czego trzeba w sobie, żeby błądzić.
Órtógróficzne. Myślowo, myślę, też.
Coś mnie naszło, femantycznie.
---
Prawdziwy pas cnoty ślusarza się nie boi

[neochuan]

u-uggh! sztrt, a bżdźiźme krawieko! urompepompe kork. hra! chuan neochuan 8*-)

Stan:

[szprota]

Nie wiem: być może wszystko zaczęło się od bosej stopy na szkle.
Czuję: wydmuszka.
Mam: ciągłe poczucie daremności usiłowań.
Wydaje mi się: ślady krwi są żenująco melodramatyczne niezależnie od ich
faktycznej szczerości i nawet cicha śmierć dziecka z wyrazem zdziwienia w
wyłupionych oczach sugeruje wyrachowany akt kreacji.
Odpowiadam: nie ma gniewu przy poczuciu wyższości.
Dodaję: histeryczna jest zmysłowość apriorycznie bolesna i żałosna w swej
zdeterminowanej frustracji.
Myślę: co we mnie kwili, skoro nie ma zgody nawet na zapach spoconych palców?
Odnajduję: dziecko, co przywykło do pieszczot i spowszedniały gwiazdkowe
prezenty.

nieRe:

[neochuan]

a ja słyszałem, że wszystkich pseudograficiarzy mają wtrącać do ciemnego loszku
wraz z pędzlami i farbami. i oni w tej absolutnej ciemnicy za karę mają malować
ściany, a efekty będą takie same

=========Szprota ogłasza dzień urodzin============

[szprota]

Zgadnijcie, kogo...

Z tej okazji specjal gest star w postaci sygnaturki i pościg za przerażoną
książką telefoniczną. Byle z dala od TV!

[neochuan]

No nie wiem, może:

Tego, Co Do Reyestru Zabytków Z Racyi Powagi I Wyeku Oraz Rzadkości A
Oryginalności Architektury Swey?

Hm, naprawdę nie wyem...

duma chuan, duma i wydumać njelźya

[neochuan]

Wyem! cóż za nyespostrzegawczość - to są urodziny aarda!

nye, zaraz, on ma w gru dnyu po połe dnyu...
to yuż nye wyem. zostaye chyba tylko WS...
chyba nawet data syę zgadza...
y yak yavorius

a może yednak dziś yest dzyeń zamka?

a może to właściwye wczoray?

oy, no w końcu mamy rok przestępczy!

Link dla Aarda, niech se leży

[szprota]

RedNacz wróci, to poczyta;)

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=63&w=10178940&v=2&s=0

Jedźcie na A4 testować rowery!

[szprota]

Najbardziej surrealne jest to, że czytam AutoMoto...
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20&w=10071897&a=10072368

Zwierzątka Borga: Tyrannozaury vs. Demokracjozaury

[the_borg]

Wyjaśnijmy od razu, że jest to potworomachia z gruntu rozstrzygnięta.
Demokracjozaury muszą wygrać, bo są logicznym następstwem Tyrannozaurów. Ponadto
są zdolnie sterowane i nikt nie wymyślił nic lepszego. A nawet gdyby wymyślił,
to NIK by zakwestionował i zasekwestrował i już.
Generalnie Demokracjozaury są przeciwieństwem Tyrannozaurów zarówno pod względem
politycznym, jak i geometrycznym. Jedne i drugie są oparte na łuku, tyle że
Demokracjozaury są wklęsłe, a te drugie (jest to zdecydowanie nadmiernie
rozbudowana nazwa, abyśmy, na Borga i drony, mieli ją wpisywać jeszcze raz -
wykluczone) odwrotnie. No i się łagodnie zaczynają, a brutalnie kulminują.
Do najwybitniejszych przedstawicieli Demokracjozaurów należeli Telesfor i
Teodor, których nie macie prawa pamiętać, bo jesteście za szczyle, a potem i tak
przyszedł w piątek Pankracy i ich zjadł.
Dzierżbórr Hubert Antoszewski zasymilowany w czwaardek szefski!

[neochuan]

asymilacja-asymilacją, a rozmnażać się trzeba. choćby po to, żeby mieć co
asymilować.
FUcKUYAMA - grota w japoniji, gdzie kulminują kończąc demokracjożarły.

Było sobie trzech przyjaciół:

[the_borg]

Brak, Wpisz i Login. Pewnej nocy wszyscy zostali zasymilowani. Bo opór był za
bezcelowy.

Było sobie trzech

[szprota]

Dodałam ich do listy nieprzyjaciół w La Scali. I sprawiłam, by ich wątki były
wygaszane.
Generalnie to z tą trójką jakieś fatum i imperatyw chędożony. Nie dość, że
wszystkiego mam po trzy, nawet dziurek w uszach, to jeszcze mam nieuleczalną
skłonność do trójkątów mentalnych. IZAstanawiające to jest.

1600!!!!

[szprota]

Rościłam sobie i ustrzeliłam. Miałam fory na tem forum, bo wszyscy spali w tę
godzinę uśmiechniętą od ducha do chucha.
Z tej okazji...
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=63&w=1397610&a=3684673
Mam wspomnieniową nockę, bo nawet nostalgia nie jest już tym, czym była kiedyś...

Disclaimer

[aard]

szprota napisała:

> Nie dość, że
> wszystkiego mam po trzy, nawet dziurek w uszach, to jeszcze mam nieuleczalną
> skłonność do trójkątów mentalnych. IZAstanawiające to jest.

Na mnie nie patrz! Ja nie spraszałem!

[neochuan]

Aj, pi........

Było sobie dziewięciu przyjaciół:

[maginiak]

> Aj, pi........i Rus.
> Aj, pi........i Sigma
> Aj, Ja, Jaj.

Była sobie pilsko-aneogielska tablica koniugacyjna

[ktul.shystalker]

czasownik JIĆ = (to) PE

a jistem = aj em pi
a jisteś = aj em pi, too
ak jest = a jes ser

a jesteś mu = aj behum
a jesteś cię = aj bejum
a jisteś są = aj bi em

UWAGA: OBOCZENIE W TEMACIE:
a jistam kto = pi pu pie
a jes teście = ajb-in-law
a juś-ci = aj (j)es-jum

SUPINUM GERONTOVIUM (tryb pokracznie złożony szyboletniczo)
a jistambul = noł noł
a jistamby = aj pi pi
aj pi pi = siur

neosurrealizm wg lei cz kolejna

[lea]

w związku z tym, ze nie mam o czym pisac, pisze, ze nie mam o czym pisać

Mam coś do pobiedzenia:

[maginiak]

Przespałam wuenowy geburtstag. Mało tego. Przespałam cały tydzień niemal. Z
przerwami na wina w ilości kilku litrów z hakiem (to taki kapitan z dębową
nogą). Moja wina, nie moje wina, hej! Chora byłam, a nawet jeszcze chorsza. Bo
się zbiegło z świętem z okazji prawie nowej pracy, z niewłasnej wprawdzie woli
ale nieprzymuszona wcale nie oponuję, bo po co. Tylko czasu żal. Zapominając o
koniach, które również nierzadko przecież bywały pijane. Przespałam się –
siebie samą. I w tym czasie przybyło z milion wuenowych postów, tak mniej
więcej. Maginiaki absencjonalne sprzyjają jak widać spodziewanym powrotom, w
których kierunku posyłam swój najsłodszy uśmiech, ten uśmiech wiszący na
drzewie. Wycieńczona antybiotykowymi jazdami - antybiotyki to przecież nie
narkotyki a ich zbieżność jest całkowicie przypadaczkowa - nie mam
surrealistycznych nastrojów ni nawet surrealistycznych strojów. Ale borg mi
światakiem, że chciałam nieraz zostać czerwonym kapturkiem, czyli Rotkäpchen –
uroczo to brzmi. I miałam też być kopciuszkiem, czyli Aschenputtel - brzmi
uroczo jeszcze bardziej. Ale to w wieku niewinności jeszcze było. Miałam też
kilka spotkań, które mi dały do myślenia, a nawet do wiwatu. Hip hip!
tymczasem (hipopotamy należą do najbardziej krwiożerczych afrykańskich
krwiopijców – więc: umarł król niech żyje król!, a w tym kontekście
szczególnie). Szczególnie narkotycznie, bo (jak już wspomniałam) gdyby handel w
Brazylii był legalny Mały Ze już dawno zostałby człowiekiem roku. Antybiotyki
nie uzależniają ale nie należy z nimi przesadzać bratków, a tym bardziej
frezji, czego dowód widzimy na załączonym robocie kuchennym. Może kiedyś to
zrozumiem, choć to wykluczone. Aha, dnia przestępczego 29.-go w warszawie będą
Einstürzende Neubauten grało (was ist ist, was nicht ist ist möglich, jednak).
Ktoś z Was mógłby Was zaprosić, bo mnie nie wypada. A jeśli nie wtedy, to kiedy
indziej, bo się stęskniłam, co bez krygowania, przyznaję. Z pokuszeniem.
Pozdławiam.

To ja zaproszę!

[szprota]

Może być trzeci czwartek tygodnia? Bo wtedy nam się weekend przedłuży na środę
a nowozburzone budynki zamienią się w jasqłki z okiem opatrzności. Ten koncert
nie będzie brzydki! - zaklną wniebogłosy wszystkie stelle maris, a ich epigoni
przytakną trzeszcząc karimatą.
PS Właśnie odkryłam, że słuchawki w kafejce są po to, by je powiesić na moherze
na gablocie i emablować dżwiękami dobywającymi z nich (disco-anglo, blurp!)
okoliczne dziewoje. Dzięki, nie mam dziś dziobatej pończoszki ani klamki od
lanci w butonierce - widny przecie to znak, że jestem w nastroju
nieprzysiadalnym.
Podpisano: dzień piętnasty, tyleż do powrotu

Jestem wzruszony...

[aard]

szprota napisała:

> Podpisano: dzień piętnasty, tyleż do powrotu

Mimo szwanqjącej arytmetyki.

Szprotka on-line = WN on-top!

[szprota]

I tak ma być!
Szprocia ostatnio, przyznaję, biega z małą, podręczną armatą i wypala chwilami
na oślep. Efektem jest dyskusja z Zusmannem i głupia przepychanka z Keri - za
to drugie surr przepraszam, bo chyba nawet zabawnie nie było:/

Nie ma za co!

[maginiak]

A czy nie było zabawnie? Może i nie było, ale przecież mogło być:-). Niemniej,
ogólnie rzecz wziąwszy, w takich sytuacjach nie warto chyba strzępić nawet
chusteczki do nosa, że o języku nie wspomnę. Co do języków zaś, to podobnie
głupie gęsi podpadły już kiedyś jednemu rejowi i doprawdy źle na tym wyszły.
Ciekawe, czy trzaskały wtedy drzwiami równie głośno...

Rej wachy nie wątHa!ł i to dlatego

[Gość: depresja_wąpierza]

Pamiętajmy jednak, że gęś to nic innego jak Eyemakk z długą szyją o prezencji
niebieskiej żaby i twarzy ogólnomłodzieżowej w stylu trędy.
W takich sytuacjach strzępić można co najwyżej koszulki i inne bieliźniane
akcesoria (wyloguj!), bo jak wiadomo, na nierozładowany gniew seks jest
najlepszy.

--
Czarnym kotom w perły się stroić, nie w żelazo ciągnione z łoskotem.

iż rzymianie nie gęsi

[neochuan]

polotu nie mają. (z ulotki reklamowej linii Flash&HookAir)

Przede wszystkim: mniamniuśny wątek Dzidki!

[dwie_kobiety]

<a href="https://forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=63&w=10257112>Coś bAARDzo
Sur</a>
A po piąte, dawno nas tu nie było, bo wbrew sygnaturce musiałyśmy pójść na
epilację brwi do kosmetyczki.

Paniom się potaśtało i pokielbasiło!

[szprota]

Tak się wstawia linki.... Polecam forum testowe.

Poprzedniej nocy, a nawet już nad ranem

[maginiak]

Oddech rozchodzi się po kręgosłupie od dołu do góry, oddech łaskocze szyję,
parzy. Stukot, pęd, pulsacja. Słyszał własny puls dzwoniący w jego własnych
uszach. Jego własna krew nie chciała płynąć w jego własnych żyłach. Próbuję
biec ale nogi jak zwykle pozostają gdzieś daleko za myślami o ucieczce. Choć
sił nie staje to chęć jest chwalebna – wyszeptał do mnie mnich bhikkhu – a
nawet jeśli tego nie zrobił to zrobiłby to na pewno, gdyby był blisko. Sądzisz,
że słowa płyną same, pod prąd jak łososie, niegotowe jeszcze na ciepły uścisk
łapy głodnego niedźwiedzia. Jeśli mają szczęście nie zostaną schrupane ze
smakiem zbyt wcześnie. Próbując powłóczyć nieposłusznymi, rozwydrzonymi,
kapryśnymi nogami próbujesz sięgnąć. W szyję wbija się niemodny już Vatermörder.
Subtelna aluzja do oczywistej sprawy. Bądź poprawny, ale nie do bólu. Nie
próbuj nic naprawiać, nic tłumaczyć, bo każdy jest mądry w swej głupocie i
równie głupi w swej mądrości. Pozłacasz swoje myśli. Każda myśl błyszczy jak
szalona, ale tylko do momentu gdy kubeł zimnej wody wsiąknie w rozgrzaną
ziemię, nawet włosy będą jeszcze wilgotne i wciąż pachnące iluzją własnej
doskonałości.
Zatańcz z szablozębnym tygrysem, wtedy będziesz naprawdę wielki.

Zsazsacuczek & smutezcek

[szprota]

Że ja, k...? tak = nie.
Umiem. Umem zarządzam, gramotna jestem.
Palce na medal, na wspinaczkę. Po to jestem.
Waitig: rebirth. In the meantime: breathing. If it doesn't happen, I'll go
asleep. Long sleep.

WspółSzprotoqł z Cytrusa

[mistrz_i_frateressa]

Trzeba przenieść Łużyczan. Bez sensu mieszkają, na południowym zachodzie czegoś.
Spakować się w węzełki i pomaszerować czwórkami w górę mapy szlakiem Dzikich
Mrówek, Orlich-Gniazd i Wiecznego Deszczu. A pustynia na to: idę na Bracką.

Znowuż cisza...

[szprota]

No_pyskietka_mode dziś jestem, więc przewidzian tekst pójdzie w zastępstwie
urlopowym, a teraz luźne refluksje i dłonie zaciśnięte na poręczach stolca.
W:skazać?
L&M: skiwa. Głową naręczę.
Konie: c naszymi łbami.
Są też rzeczy inne, na przykład: karłom w bojówkach ślizgają się palce na
czerwonych przyciskach nawigacyjnych w tramwaju, ale nie gasi to im
łobuzerskiego błysku w oku.
Lgnienie.
Do rzeczy.
Tutaj?!

nie będę kucharzem

[neochuan]

nad bezmiarem bieli

[neochuan]

rozlanego mleka

[neochuan]

Jedyne, co mam

[neochuan]

to spam!

[neochuan]

Szpromocja spamu

[szprota]

AARD MA SPAM, JASIEK MA SPAM, MAM I JA!

spam, spam

[neochuan]

polisz cham

[neochuan]

funkcją mej

[neochuan]

regresji

[neochuan]

koniec.

Dodam:

[szprota]

Że podpisano.
Czy? Tell: Nie!
Dzień siedemnasty, trzynaście dni do powrotu.

Nechuan nołtekstuje...

[szprota]

...ale się nie wcinam. Mnie się podoba, jak odświerzbiam i widzę kolejne
schódki wersy wyte, klawiaturą ryte.
Podpisano: Kris de Walor

Off Thorgalopic

[zsazsa]

szprota napisała:
> Podpisano: Kris de Walor

Ano właśnie! :) Skoro Kris to imię męskię, to Crufinnez doszedł był do wniosk,
że imię żeńskie to będzie Krissa. Tedy jako Valkrissa produkował był, i był, i
cierpiał, i jamusiał, tam nań go czekali, i skonał, i wrócił w realik.

Cieszy mnie wspólnota lekturu.
Martwi mnie wspamota kanguru.

(Mam nadzieję, że nasz nowy narapek narybek z RU tego nie czyta, a nawet jeśli
czta, to nie rozumie.)

Aaryczęja!

[szprota]

A postrzyżyny po studniówce nie mają wpływu na żadne komisje.
Mnie nie martwi ani żywi. Jakieś pozitiw wajbrejszyn w tym widzę, a pewnie
czyta, a pewniej rozumie, a nie pytam, kto pisał, choć czemuś przekonana
jestem, że narybek starszy niż wygląda.

Acz nie ma fondue, ani prondu, El Candur paasso

[ktul.shystalker]

dzisiaj kochane ptysie w aardomowym przedszkolu
z inspiracji Mistrza Kluski Schlosskiej:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=63&w=10212325&a=10314274
przepis z ptyszka wal w dente

chciaua zjeść ptyszka anakondua
bo ptyszek straszny był ćwir i gadua
wpeuzua więc na szczyt aconcagua
(tuż pod stopami orangatua)
(toto tak, potomac)
ptaszka schwytaua i go przeżua
(tusta oliwua)

(odtąd ptyszek zachowywał się
z wymownym milczeniem choć mógł choć
jęknąć z rozkaszy)

Opakowania wtórne

[szprota]

Całkiem spora część mnie tkwi w słoiczkach, tubkach i aplikatorach, da się
wyrazić długimi wzorami chemicznymi lub określonym, sfabrykowanym zapachem.
Uważne śledzenie grymasu: główna kwatera pod lustrem.
Zadanie: okiełznać rysy za pomocą baterii szminek i kredek.
Ciągła obserwacja śladów drgnięć, gotowość do podejmowania natychmiastowych
decyzji związanych z ingerencją korektora.
Strategia lśniącej cery, długich rzęs, wypukłych ust.
Logistyka przebarwień i krost.
Rozplanowuję kolejności kremów i podkładów. Zatracam się w puszystej,
nieważkiej konsystencji na czubku palca.
Zapominam, chwilami zwyczajnie zapominam, że to nadal mój palec umożliwia tę
całą kampanię. Że jestem także w drżeniu dłoni rysującej kreskę, wargach
smakujących pomadkę, pulsowaniu tętnicy poznaczonej perfumami. Jestem nawet
bardziej w złamanym paznokciu czy rozmazanym tuszu. Zapominam, że powinnam dać
sobie do tego prawo, by nie przedręczyć się przed toaletką na wszystkie okazje
temperatur i deszczy.
Specyfcznie ambiwalentny jest mój stosunek do ciała. Koncentruję się na nim jak
nigdy: chwilami jestem tylko tym, co widać w lustrze, poszarpanym na fragmenty,
które koniecznie trzeba skorygować kolorem, fasonem, kosmetykiem, takim czy
innym prefabrykatem z okładki. Rzęsa po rzęsie, paznokieć po paznokciu
przekształcam je w doskonałe narzędzie manipulacji.
Kompletnie nie słucham jego trajkotania o głodzie, senności, zimnie i seksie.
Traktuję je jak małą, rozkapryszoną dziewczynkę, która popłakuje z nudów i
usiłuje podważyć mój autorytet.
A przecież wiem, że tak się nie da. Wystarcza jedna bezsenna noc, gdy jest się
przykutym do łóżka, by to zrozumieć. Wystarcza przepić sobie wolność, by
pozwolić tej małej dziewczynce dać się wypłakać

[dark.of.the.matinee]

szprota napisała:
> Uważne śledzenie grymasu (...)

A czemuż nie "uważne SZPROCENIE grymasu"? Cóż to za fluktuacje międzygatunkowe?
Co tego przyczyną? By nie rzec - praprzyczyną? Pra-sednem (sedo sednem sederem,
verbus vulgaris) wszechrzeczy? Ba!

Rewtórne

[szprota]

dark.of.the.matinee spytała:
> A czemuż nie "uważne SZPROCENIE grymasu"?
Śpieszę donieść, iż:
Szprocenie jest szczególnym przypadkiem śledzenia. Impliqje nadnaturalną
koncentrację nad tym, co partykularnie Szprocie przypisane, jak: pierwsze
siwokoperkoworóżowe włosy na przedziałku wiekowym 81-77, pierwsze zmarszczyki
mimostatystyczne, obwisy i fałdy z zagubionych przez Keltoi patelenek
beztłuszczowych i zaduszki bez Boruty w Łęczycy.
Dlategóż.
Nie witam, bo się znamy z Utopii i - sprzed niej...? (tak mnie, cię mam, w
skrzynkach baranka, w wężu słoń, słoniocy!)

Popiątne przez pokątne

[dark.of.the.matinee]

Się (mnię) mam, iż żmirłaczenie (mylone częstokroć z agonią w atakach ośmiu;
przyp. aut.) także pod przypadek alter-śledzenia podpada (dzięki czemu również
poza mrocznym wieczerzaniem w rtęciowe odbicie zaglądać mogę się i ja nie
lękać)? Ulgę (z ang. taks ridakszyn) w słupokręgu odczuwam przemożną...
Za słowami wieszcza błądząc, rzekę: "dała nam przykład Bona (part E)", takoż i
ja nie witam (choć kłaniam kłaniam - aż mi w steranych wiekiem minionym
kościach strzyka), wzdragając się jednakoż przed zwierzożernymi odniesieniami:
boa-bao-bab weganiniem wszak został i zakanszając barankową trawkę (której
wszak moc) wersję kapeluszniczą (jak donosi konkubent ofiary, Marcowy Z., znany
organom ścigania jako Zając M.) głosi w swych podróżach misyjnych - a skoro
jesień w Pekinie, to czy zima u Migotki (jeszcze panny)?

Sześciennie Borżę Dzierze

[szprota]

Obie i cuję, i mam, i casem cytuję, a jakze. I przy wszystkim tak zzuję.
Jeśli jednak zbyt długo wraz ze świecą się w zwierciadle szukasz, strażnika
przyzwiesz, a wstyd to; cóż: siły nie masz, by magicznymi sposobami się chronić?
jako dziecko we mgle się stajesz? to pakować się do drogi już czas. A
niewiniątkom rzezi faktycznie nie nada, poręcz niech chropowatą będzie, nie zaś
śliskoczerwienną z Macon.
Odrzekłam (Szprota says): idą jelenie na rykowisko, jesień w Pekinie na
rykowisku, jelenie rządzą, vivat Afryka.
Zima w siedemnastu migotkach.
A panna była wężem, co podłożon pod but wędrowca.

Sześcienną dzierżę dzieżę

[dark.of.the.matinee]

szprota zasugerowała:
> (...) wraz ze świecą się w zwierciadle szukasz (...)
Dyć ja właśnie w tem celu wieczorową ciemnicę sobie upodobałam by ni krztyny
promienia do swych alabastrowych lic nie dopuścić. Jeśli świca to gromnica! Ale
tu już bardziej hrabiowskie konotacje wypływają, ciskając mię, niczym broczącą
krwią mniszkę, na pastwę Tego-Który-Własną-Ręką-Ubit-Przy-Wystrzałowo-Usłużnej-
Pomocy-Srebrnej-Gałki-Od-Cukiernicy...
Siedemnaście migotnień zimy nie czyni wiosny ani tym bardziej latawca, ale
problematyka ta (i jej para le-le) za bardzo sprowadza nas do kardynalno-
riszeljalnej różnicy pomiędzy surrealistyczną sytuacją przedmiotu a sytuacją
przedmiotu surrealistycznego, więc wstrzymam koń i na wyprzódy - ani kroku
wprzód.
Kończyć muszę, bo ze śpiewem na ustach nadchodzi właśnie jedenaście ślepych
dziewczynek z sierocińca im. Juliusza Apostolskiego, a zobowiązałam się
wyszykować im na drogę dziesięć kanapek (ta nadprogramowa do podziału) z
pasztetem z rzepy.

A mysz? A mysz?

[szprota]

Pamiętaj, że gdyby nie ona, nijak nie dałoby się zwalczyć orchidei ani innych
snów, czy to w świetle dnia czy świec. Może wazony, może dostały. Nie wiadomo,
nie dziś, nie mnie, a ptaki budzą się w tych porach około piątej, wzlatują w
niebo zadziwione swym zbyt późnym zmartwychwstaniem, choć śnieg spada dziś na
bladoniebiesko.

Aha, pozostaje jeszcze kwestia przystawek...?
[prv] Widzę, że. I skoro, to tak.

A kysz!

[dark.of.the.matinee]

Juszudynthewaskt! Dziewczynki wszak (wieszak?) przedefilowały po kocim
ogonie (wyprostowanym jak wieszak?), więc sama dobrze wiesz co z myszą -
zupełnie straciła głowę i wątpię (a propos, cuś mi burczy w wątpiach, chyba
kuskusa przypichcić zaraz podrepczę...) by dało się z nią jeszcze rzeczowo
pogadać (ale komu w dzisiejszych czasach na rzeczowości wypowiedzi może
zależeć?!)... Choć kto wie, bo z myszami różnie bywa, jak mawia mój Monsieur
Kocur (spluwający właśnie z niesmakiem, czując smak gumy do żucia dla myszy -
sprzedawca znów się pomylił, sturba go suka malowana, dziamdzia go szać
zaprzała!).
Nader palącą kwestię przystawek zmuszone będziemy przedyskutować kolejną razą
(w kolejny złudny dzień, gdy niebo krwawo zaściele się szatańskim
pomarańczem?), bo na razie sam dźwięk rzeczonego słowa przyprawił mnie o
ślinotok przy akompaniamencie kiszkowego marszo-mysza pomięszanego z myszo-
marszem (podczas gdy w tle nagrany dziś z dwójkowego radyja Mykietyn brzdąka)
wołający o pomstę do nieba lub o nakarmienie do lodówki (tabule cały dzień dziś
za mną chodzi, kryjąc się po krzakach w swoim zielonkawym mundurze niczem
leśniczy, podkręcając moją manię prześladowczą do granic możliwości; nie będę
taka-owaka i ulegnę, niech ma coś od życia i parę oliwek na dokładkę), więc aż
strach mi futerko na grzbiecie podnosi, gdy pomyślę, co by się tu
fizjologicznie i akustycznie działo przy podjęciu głębszej dyskusji.

post scribo: Z sennie rozmarzonego spojrzenia Herr Kocura wyczytałam, że
mam "pozdrowić Szprotę" (albo "zaserwować szprotę" (w domyśle: na kolację) -
nie mogłam rozczytać w tym półmroku...), co niniejszym czynię - tj.
pozdrawianie, nie serwowanie (bo po pierwsze martwych zwierzątek u mnie nie ma
na składzie, a żywej szprotki też by nie dostał w charakterze posiłku, gdybym
takową gościła w domu, a po drugie - niedawno przecież jadł i niech nie myśli,
że uda mu się mnie wykiwać!).

A krzyż?

[szprota]

Że dziewczęca defilada, wiadomym jest, ot, sprawdzalna znajomość lekturu.
Na dorzeczowości wypowiedzi nie dość, że nikomu nie zależy, to jeszcze myszy
nawet surra nie wąchają. No, może to i lepcej. O myszach wszakże już było,
choćby tu. (lubię ten tekst, bo mój)
Kocurowi odrzeknij zdrowenia, a dodaj, że tak samo jak nie każda prostytutka ma
orgazm całując w usta, tak i nie każdym kocurom szprotki smakują (moja Kota na
ten przykład przedkłada ciasto drożdżowe). Za WąSy nie szarpać, mruczenia
słuchać, opowiada Szprotka zimowa.

Posti herbaciarne:
Gdyby komuś było mało... (lubię ten tekst, bo Holly'ego)

Krzyż tyż - tam gdzie šišmiš!

[dark.of.the.matinee]

Jak dziewczę do dziewczęcia, tak mysz do myszęcia - bez dwóch zdań (skoro w
jednym się zmieściwszy).
Zaś surr tylko surrikatki wąchają, a i to nie często ostatniemi czasy, bo i do
Reykjaviku daleko, i nie po drodze z teatru, a nadrabiać drogi nikt nie lubi,
nawet włodarz najbardziej puchatego futerka.
A takiego kota to nie rozgryziesz, nawet najmocniejszymi siekaczami - Mr. Kocur
esq. nigdy rybencją się nie jadłospisił (stąd zaskoczenie!), największym
apetytem darząc wszelkiego rodzaju owocowo-warzywną zieleninę (z jabukami na
czele peletonu), nawet zupełnie bezwonnej sałacie czy ogniście wonnej cebuli
nie przepuszczając. Ale czasy się zmieniają, więc dlaczego i kot miałby się na
klikanie nie napalić i krągłą fi(o)letową kuleczką zachodzącego słoneczka nie
pobawić? I zrozum tu takiego!
Jak ją sklei wśród pościeli - ani zipnie ciotka, nie potrzeba młotka. Dobranoc.

Czarnym kotom...

[szprota]

czarnym kotom w perły się stroić nie żelazo ciągnione z łoskotem znaleźć moc w
zwierzęcości strachu przed głodem umieć doszukać się władzy w swoim
nieokiełznaniu pokochać adrenalinę krzyku rozedrgana lina - tyle mojego życia
ile jej dygotu - dobyć siły z brzucha bez lęku przed nieodwracalnością
przekroczenia tej linii

dziś w dziennikó

[Gość: b00g13]

co dzień nowe dzieńdobry, którego unikam jak ognia. bo ogień pali, jak zapali to
(o!) dziwo - czasem na niebiesko, żółto, czerwono a nigdy na czarno. znaczy
wesoły. a ja niewesoły.
tak patrzę na ścianę, aż widzę własne odbicie i oczy niebieskie (bo ściana
zielona).
gdybym mignął choć raz czymś tak ciepłym że aż cierpkim, mącznym w smaku, żółtym
lub złotym to bym został poetą i wymazał pszeniczne kłosy nad srebrnym
strumykiem wśród wierzb - sępów.
teraz jadę tramwajem i oglądam rynek starych ludzi, czuje świeży mocz i zimowe
kartofle. starzy ludzie stoją z dala od przystanków chyląc się jak sportowcy
czekający na znak startera. wtem nadchodzi. ciągnie się po szynach. starzy
ludzie podnoszą szyje. podciąga się do przystanku. oni trucht biorą. drzwi
otwiera - pędzą galopem. wpadają do środka, rzucają w koło błędnymi oczyma.
żylaste ramiona dźwigają kurczowo siatkowe torby. z pomiędzy zębów, wśród
dziąseł, tryskają pasemeczka śliny. plują wkoło jak jadem licząc na zastraszenie
innych w biegu zawodników. wtem! ławeczka wolna - idą, biegną. koślawe ręce
łapią za karki spychają pod nogi. warkoty i ciamkania, gwałtowne spazmy świstów,
jęki orgazmu - rządzy dup: "oto jesteś krzesełko, mam cię kochanie".
wytrzeszczone oczy i pazurzaste szpony, tępy zapach potu i daleka woń marchewki.
jest on! zwyciezca! siada powoli z jękiem kościanego wroga. reszta zastyga w
bezruchu.
słysze już werble i fanfary, patrzę na ten maraton żywych trupów. uśmiecham się
życzliwie - babciu, ustąpić babci miejsca?

dziś w Bógó

[szprota]

Aleś mi/nam pan pojechał, że aż się cieszy klawikord całymi sześcioma czarnymi
zębami różńej płci. Czy cokolwiek. Jestem dostępna nad tlenem i cudowności
widzę, powtarzam! przy kawie;)

dziś w dziennikó

[b00g13]

wchodząc na schody natychmiast poczułem wyniosły zapach orgazmów. zapach miłości
białej jak pleśń.
nade mną nieduża sówka odchrząknęła i zapytała "czego tu szukasz patafianie".
popatrzyłem na nią; zastanawia mnie jak daleko odejść trzeba od siebie, żeby
własna głowa pokazała ci swój tył.
wszedłem na schody, po lewej drzwi, po prawej drzwi, przede mną drzwi, schody z
góry i z dołu. nade mną pan bóg a diabeł stopy niesie. metafizyka i relatywizm
trąci spod drzwi lewych, spod prawych lekki swąd truizmów, te przede mną nie
pachną. wyciągnąłem nos w przód, taką mackę z łapką mysią na końcu z niego kręcę
i tą łapką macam klamkę, wpycham ją do dziurki od
klucza, łapczywie wsuwam i wysuwam, oblizując przy tym wargi i zasłaniając ręką
czoło by guzów nie nabić o ciężkie wywijasy zameczne i klameczne zdobienia. wtem
usłyszałem cichy jęk. zamarłem na chwile, nos marszcząc (poniekąd śmiesznie, bo
zwinięty w rulonik z łapką na końcu tkwił jeszcze w tej dziewiczej dziurce). nic
więcej... cisza,,, ja na to dalej w drzwiach nosem kręce. kręce i wierce.
wzrokiem je zgniatam, sam przed sobą udając jakbym je przenikał. i znowu ten
dźwięk, palcem po szybie? odrzwiem w zawiasie?? jęk niejęk, pisk niepisk, zgrzyt
niezgrzytliwy. raz grzeczny, raz wrzaskliwy, przymila się a czasem grozi. jak
małe dziecko, jak stary człowiek. jak święty i jak uliczna kurwa. wtem czuję.
wtem wiem!
już mnie nic nieobchodzi. już za głowe się nie trzymam, guzy mam i klamki
odciski. za to jestem szczęśliwy, bo znalazłem w tych drzwiach
dziurkę do orgazmu.

Jutro już się stało

[szprota]

To nie orgazmy pachną jak sen o katedrach i nie nasienie smakuje cierpkim młodym
winem w nie dość spragnionych ustach. A w bieli miłości więcej kolorów niż w
dreszczach zaciskanych pięści.
Masz jednak rację, że dłoń na klamce jest dobrym początkiem.
Tylko czemu mój nos zakleszczony w szelestach?

jutro zaś dziś będzie pojutrzem wczoraj (?)

[neochuan]

szprota napisała:

> To nie orgazmy pachną jak sen o katedrach i nie nasienie smakuje cierpkim
młody
> m
> winem w nie dość spragnionych ustach.

na-wą z tym! ławą gromnice w alkierzu prosim! szły w rzędzie takie same, tylko
ostatnia różniła się od pierwszej kolejnością. wracały zaś odwrotnie: ostatnia
była pierwszą. szuranie kadzidła sprawia, że czujesz się niecodziennie. chyba,
że bywasz tu codzień...

[b00g13]

nos zakleszczony by szukać po omacku

[maginiak]

b00g13 napisał:
> nos zakleszczony by szukać po omacku

a nie przypadkiem: szukać po czesku? oczywiście omacki są niewykleszczone...

Lecz...

[szprota]

Czy to o to idzie? O nieprzerwane plateau miast spełnienia?

Dziś jest pojutrze przedwczoraj

[maginiak]

Cudo. Pokój pachnący miłością przez klucz od dziurki do orgazmu. Zazdroszczę...
Nawet jeśli to będzie dopiero przedpojutrze kwadrans po białej ścieżce lub było
wcześniej niż wczoraj o szklanej przezroczystej butelce. Czas utonął w
ciemnościach. Ważne że zmysł jest nie jeden tylko, a potęgowany jeszcze dwa czy
trzy nawet razy do potęgi kuli lub zróżniczkowany zapachem snu po stokroć mniej
przyniesie niż jedna myśl o tym, a po tysiąckroć mniej niż to, co będzie
naprawdę.

a propos jutro, dziś itd.....

[imaginarygirl]

szare niebo dziś to jutrzejsze łzy, więc czekać musisz na wczorajszy dzień

Ja nic nie muszę :)

[szprota]

Ale fakt, wczoraj bardziej musiałam niż będę musiała jutro, jeśli.

[imaginarygirl]

zawsze można zaśpiewać:

"niczego mi nie trzeba, ja niczego już nie muszę" :)

(pomaga)
+
"wszystko samo za mnie się robi
wszystko samo się dzieje"

kazimierz waits prezentuju:

[neochuan]

jadem ranny
mpociągiem

neosurrealizm wg Lei cz. egzaminacyjna

[lea]

Polska importuje szmergiel....

***

[neochuan]

podali, że na marsie jest woda
zamrożona.
wyglądam za okno:
no rzeczywiście lawiniasto
*
podali, że na marsie jest woda
zamrożona.
a jaka ma być
kurka zimą?
*
podali, że można kupić
działkę na marsie:
słodkie
dragi.
*
--
chchucha chuchucha, a tu braki atmosfery

[zsazsa]

towarzysz neo napisał, że na marsie jest woda ale nie zachowuje nic a nic z
klasowej czujności. towarzysz neo daje w temat niby to niewinne trzy gwiazdki,
ale wiadomo dobrze, towarzysze, do czego on pije i co. towarzysz propaguje niby
martini, niby koniak, rozpijać chce młodzież naszą i kwiat. wstyd, towarzyszu,
oraz wstyd! towarzysz nie zauważa istoty tudzież sedna, przed którym stoimy: w
tej chwili woda przede jest wszystkim w benzynie. i w kolanie pierwszego
sekretarza. i to są, towarzysze, respektywnie, problemy hierarchicznie pierwszy
i drugi. i to z nimi trzeba się zmierzyć w jakże teraźniejszej dialektycznej
rzeczywistości. bowiem woda w paliwie nasze unieruchamia traktiry, jak stonka
uprawy. zaś kolano pierwszego sekretarza unieruchamia cały kraj, cały rad, w
ręce nas, mas. a unieruchawka kraju, to w to mi graj wrogowi klasowemu. a co to
jest, towarzysze, woda? jest to socjalistyczny związek dwóch republik wodoru i
jednej republiki tlenu. a co to jest mars? czy jest to związek czegokolwiek?
jaka nauka wypływa z marsa? bynajmnniej. szowimperializm kompromituje się
ostatecznie, towarzysze, bo oto my, idei spadkobiercy szczytni, nie pytamy, czy
da sie poleciec na marsa, ale czy da sie poleciec po marsa. i jak sie ma cena
marsa w ogólnym koszyku batonów. i baton ów jak się ma do prorodzinnych
skojarzeń. przecież wszyscy dobrze znamy reklamy, w których zgniła blond rubin
reakcjonistka bierze marsa do ust i się rozpływa. nagą odsłońmy, rewolucyjną,
towarzysze, prawdę! mars jest batonem z barwy i z przekonania mulackim a mulaci
są w usa! nie dajmy się jednak zwieść pochopności wniosków! otóż kiedy kobieta
ssa marsa, to jest, towarzysze, dobrze, bo nie dochodzi do burżuazyjnej koicji,
przez co u wroga klasowego nie rodzi się więcej komórek społecznych. dlatego
powinniśmy promować reklamy batonów - ale tylko tam! u nas - należy promowac
jedynie ssanie kamazów, i gaz, i po plon w pole wyjeżdżać. chwila wymaga od nas
obywateli, żołnierzy, towarzyszy, astronautów, w bajkę nurów. gdyż chciwa ręka
reakcjonisty już sięga po drugi mars, mars nasz, mars czerwony! nie pozwolimy
na to oraz stanowczo mówimy i z przytupem: nie! całe ssanie w usta usa! zaś
cała kopulacja w ręce plenum! wytyczne na wtyczne! dragi: nie! drażki: tak!
przebrała się miarka, w korzec! pud, siegda budiet ssące, dla ssącego, bowiem,
towarzysze, nic trudnego! (burzliwe brawa.)

odpryski chułana (po szkle):

[neochuan]

i znów rankiem miałem nieskoordynowane ruszki. "za wszystko nam przyjdzie
beknąć!" rzekł gastrolog o dźwięcznym imju: Pocałej Bendembrau. prośba
skacowanego hydrologa: śpieszmy się kochać wody. tak szybko w ciąż odchodzą.

Mars marsz do wioski!

[aard]

Jeszcze Bolsem nie spłynęlim
póki my go ssiemy
co nam szwedzka swołocz wleli
marsem zagryziemy!

Mars marsz do wioski
z bezwodnika w kaloszki
gdy z twoim posmakiem
nawet figę z makiem!

[neochuan]

schlę vistulę
i chopina - będę pijawami!
dał mi przykład aard zwycięzca
jak pisać wierszami!

Trzy gwiazdki z ziemi...

[maginiak]

Lub gwizdki z drewna. Lub pajac pinotio spity białym włoskim winem ścigany
przez hordę nosów długich jak stąd do ameryki. Co za untershit...

Tysiące schizoimionek, malutkich drobniutkich imioneczek, takich nibynicusiów.
A może: Pozamieniajmy się hasłami do nicków. Wtedy każdy będzie mógł być każdym
kiedy tylko mu chętka przyjdzie. A potem wrócimy na falstart, lub nie. I nikt
się już nigdy nie dowie, czy ten, który jest, jest nim tym czy nim innym -
tylko którym?. Taka mała zabawa, taka zabawusia niewinna a surrealna.
Dzięki niej powstałby taki piękny chaos. Szkoda że surrrealność tego pomysłu
jest zbyt nierealna.
Podpisano:
Konstanty Ildefons Witkiewicz oraz Jan Maria Jeziorański.

Komuna nicków:)

[szprota]

W zasadzie z co najmniej dwóch surrealystów mogłabym pisać bez ich wiedzy;
ciekawe, czy reszta czytelników rozpoznałaby zmianę?
Z innej: mam wrażenie, że to już nastąpiło, ale mogę być w mylnym.
Minęło czasu.
Podpisano: dzień dwudziesty trzeci, sześć dni do powrotu.

ORMENS VÄG (dobry ormen, zły ormen) TAO NI SVENSKA

[kangur.hip.hop]

Kto woła słoniocy, temu od-słonione będzie.

1:
zapowiedział Isa:
rozpuszczę na pustyni węże
nikt nie umknie błogosławieństwu
szybkiej śmierci
DOLINA ISY, kompleta XI-1

2:
Potęgą wzburzył Pramorze, roztrzaskał marzenia Rahaba swą mocą, wichurą
oczyszcza strop nieba, Węża Zbiega niszczy swą ręką.
KSIĘGA HIOBA 26: 12–13

3:
W ów dzień Nieprzyjaciel złoży miecze twarde, wielkie i mocne z Lewiatanem,
wężem płochliwym, Lewiatanem, wężem krętym; spróbuje się też z Potworem Morza.
KSIĘGA IZAJASZA 27: 1

4:
Lecz ojcowie nie zrozumieli takiej odpowiedzi, więc objaśnił ich Nemrod: Nie
może być tak, aby siła wybierała prawa i zawiązywała kodeksy, bo wtedy wąż
byłby prawem dla myszy, mysz byłaby prawem dla zboża, zboże byłoby prawem dla
ziemi, ziemia byłaby prawem dla człowieka głodnego plonów, a ten przecież
potrafi zabić węża, zadając prawo ostatniej chwili.
PSALM DNIA ÓSMEGO, cz.XII, stos 3

5:
Ciernie wyrosną w jego pałacach; pokrzywy i osty w jego warowniach; będzie to
nora szakali, dziedziniec strusich samic. Zdziczałe psy spotkają się z hienami
i kozły będą się przyzywać nad grobowcami dawnych czarów; i Lilith tam
przycupnie i znajdzie zacisze. Tam wężyca gnieździ się i znosi jaja, wysiaduje
młode i zgarnia je pod swój cień. Tam i sępy zlecą; nie będą patrzeć, szukając
jeden drugiego.
KSIĘGA IZAJASZA 34: 13–15

Zaprawdę, zaprawdę, dopowiadam : Belzebub, Belial, Beele? Lew, smok, wąż?
Rybelial! Dopowiadam, rozpowiadam Wam:
1. Z Lindgrenów Astrid do głów wpuściliście.
2. A siedemnaście migotek ułudnego świata
3. A z Lindgrenów Torgny martwy pod butem waszym.
4. A cięcie po fallusie podłości nie skraca.
5. A nie wieńczy. A nie wiecie
6. Że Waż sam sobie winien.
7. Że ogon pożera.
8. tedy to Pytający o węża staje się Tańczącym z wężami.


Kang Szaruro Burostary
(Bez Pary Statku)

Uważaj, to zaraźliwa maniera

[szprota]

Przgarści kulków żelaznych, Kangurku?;)

[neochuan]

czy to Ty pisałaś Schprtt?

[maginiak]

neochuan napisał:
> czy to Ty pisałaś Schprtt?

Raczej nie. Szprota nie buduje zdań niejednokrotnie niezłożonych. Ja osobiście
podejrzewam Ciebie:-)

???

[imaginarygirl]

Mózgomałżowina trzeszczy jak nigdy wcześniej. I kto zapewni o jej
prawdziwości. – najbardziej zakłamane słowo wśród wszystkich pieczołowicie
wymyślonych przez ludzkoród. I pewnie nie tylko jak dotąd. Ale, ale co z tym
trzaskiem – może Trzaską? Bo Łoskot już się chyba nie za kapie, tfu: załapie.
[i czy ktokolwiek się w tym (jeszcze) /po/łapie] Jeśli dżeżdży to pewnie... hmm
może lepiej do czegoś to porównać. To prawie jak ten niepokój, który pojawił
się od pewnego czasu podczas mycia zębów. Oczywiście nie tak po prostu - woda w
kubku ma ten dziwny smak. Posmak jakiegoś płynu do czyszczenia albo proszku.
Nie pomaga nawet opłukiwanie czystą wodą. Zawsze zostaje. Dziwne, prawda? No
więc to niepokoi tak samo. Nawewt jeśli w pokoju. W bokoju - z boku. Może to ma
coś wspólnego z fizjologią mózgu. Przecież ostatnio okazało się, że ludzka jest
taka sama, jak ta bogów. A to jeszcze bardziej niepokojące. Czy to może s[o - ?]
późniona somatyczna świadomość tego faktu? I czy ewentualnie dwustronna? Tylko,
że wtedy każdemu człowiekowi musiałby być przypisany jakiś bóg. A to już pewnie
herezja. Najwyraźniej fizjologia to nie wszystko. Jakaś różnica czai się za...
Czaj, czaj się, ma differance.

A dlaczego nie?

[aard]

imaginarygirl napisała:

> [...] że wtedy każdemu człowiekowi musiałby być przypisany jakiś bóg. A to
już pewnie herezja.

Eee tam, to też już było. "Na każdego mieszkanca jeden szeryf przypadał/ jeden
szeryf na jednego mieszkańca"

> [...] Jakaś różnica czai się za...
> Czaj, czaj się, ma differance.

Sleep with one eye open, może ją dostrzeżesz.
A rączki trzymaj na poduszce.

ad. boskości

[imaginarygirl]

nie jestże to właśnie boskością, że są bogowie, a nie ma Boga? [Nietzsche]

Kosturautorytetu (Re: @boskości.pl)

[aard]

Może i tak (aard)
--

zaprzeczam podwójnie:

[neochuan]

jeśli coś jest, to Niczego nie ma! monstruiki czas przeczyć!

========Alkoholowie ogłaszają siódmy miesiąc======

[szprota]

Trzeźwej Szproty.
Powiem krótko: jedni zdobywają Aconcaguę, inni pracę, a ja i tak podnoszę most
zwodzony ruchem brwi i wyłączam jednym spazmem oświetlenie na całym osiedlu!

[neochuan]

siódmy miesiąc... no, no!
wygląda na to, że donosisz :)))

Ja też jestem w siódmym miesiącu

[maginiak]

Ale ja nie donoszę i sobie bynajmniej heja wypłaszam. To agencje donoszą!
I można to sprawdzić, bałdzo płoszę: www.agencje.pl.

A co do istoty: Miesiąc siódmy, dzień... który to? Ech, ten czas to psubrat
(jakże ja nienawidzę gdy ktoś stoi za moimi plecami kiedy ja tak ciężko pracuję
pracując). Leci ten czas szybciej niż żurawie, ba! szybciej nawet niż
Boeing 747 (kto mi dał skrzydła)... Pamiętam takie wydarzenie z dzieciństwa, o
którego prawdziwości jestem przekonana, choć wszystko co logiczne (wszyscy co
logiczni) świadczy (świadczą) przeciw mnie, a nawet więcej: posądza się mnie o
opowiadanie tak zwanych jawnych bredni. A było to tak: stałam przy kredensie w
pokoju rodziców i pomyślałam, że chcę polecieć - no i poleciałam. Oczywiście na
moment tylko, po krótkiej chwili wróciłam. A po co ja o tym? Chyba po to tylko,
żeby się przekonać po raz kolejny, że surreal to nie jest dobre miejsce na
prawdziwe historie.

W siódmym miesiącu mogę już wiele. Na przykład mogę być z siebie dumna. Ale
mogę też zapytać, czy mi się opłacało...No cóż, Marlboro znowu drożeją (i czy
to nie jest pocieszające jak cholera?) Choćby wymierność korzyści pozwala mi
wierzyć w sens moich dobrych postanowień. Ale o czym to ja chciałam...
No cóż: chaos rulez! (i czy to nie jest aby piękne?).

Dużo ognia

[szprota]

Jeszcze rozpaczliwe wybory nieatrakcyjnych ciotek: szarość zaniechania,
plamistość bezsenności, szorstkość obcowania. Księżycowy krajobraz o statecznym
zapachu krochmalu.

Wyzyskać
Stachurę do opisania mitu bez azbestowych skarpetek; dobrze
znów się ten tekst da napisać
listem do pozostałych w zapieckowym pazurze drącym na strzępy
wszelkie klamki. Został.
Może po raz pierwszy chciał się zadomowić. Ileż można milcząco
plusze kanapy czy parzące uszka filiżanek?
Owszem, urzekająca jest gorąca obręcz warg lub miękki pomost żeber. Ale
już jestem gotowa się obudzić.
Nie pukaj, nie
jesteś już gościem.

1671 - był to dziwny post

[neochuan]

w którym wszystkie znaki (przystankowe) wskazywały na pojawienie się aarda
rychłe, a wkótce!
heniek.