Złamane słowo

[aduram]

Podobno nieobecni nie mają racji. No to stało się. Zostałem zrobiony w przysłowiowego Karola. Bardziej nadszarpnięta ambicja i oczekiwania niż jakaś strata materialna. Mam jednak wątpliwości jak mam się zachować. Pokazać, że spłynęło to po mnie (nie spłynęło, ale nerwy już wyładowałem)? Udać zaskoczenie i się oburzyć (aż takim dobrym aktorem nie jestem)? Próbować przekonać do swojej racji (szczerze mówiąc nie mam ochoty)? Nie okazać zdenerwowania ani żalu i uznać to za normę, włączając się do dalszej pomocy przy projekcie? Sprawa dosyć poważna. Co mi radzicie?
Wiem jedno "na pewno": niczego nie można być pewnym.

[ixtlilto]

Jeśli bardzo zależy Ci na tym projekcie to proponuję go skończyć, a sprawę
wyjaśnić po skończonej robocie (jeśli nadal będziesz miał ochotę to wyjaśniać).
A to co się stało: zapamiętaj. Przy następnej okazji będziesz mądrzejszy. :)

[tulka]

Trudne pytanie, bo możemy się tylko domyslać, w czym rzecz...
Mnie się wydaje, że granie, udawanie oburzenia nie ma sensu. W ogóle nie warto
czegoś udawać. Także tego, że Cię to nie dotknęło.
Myślę, że próbowałabym jak najspokojniej powiedzieć komuś, kto mnie zawiódł, że
czuję się w jakiś sposób oszukana, nie robiąc z tego wielkiej afery. A potem,
jeśli bardzo zależałoby mi na, jak to ująłeś, dalszej pracy nad projektem,
włączyłabym się. A jeśli nie- zrezygnowałabym bez zbędnych scen.
Ale byc moze w Twojej, konkretnej sytuacji, znając szczegóły, zachowałabym się
inaczej.
Tak czy inaczej- trzymaj się!

[aduram]

Nie mogę precyzyjniej napisać, bo nie wiem, kto to przeczyta, wybaczcie.
Chodzi w całej sprawie też o to, że nawet gdybym chciał sprawę postawić jasno, mogę się naciąć, ponieważ chodzi o osobę starszą ode mnie, podejmującą pewne decyzje. Wiem, że na nic będą moje zapewnienia o niesłusznym i kłamliwym postępowaniu. Czasem aż chce mi się wyć, że mam lat ile mam :///
A moje szczere chęci zostały w tym momencie ukrócone (taka sytuacja, ze nie mam możliwości działania 'mimo to') a ewentualna pomoc może sprowadzić się jedynie do drobiazgów. Nie wiem czy jest sens. Czas pokaże. Grać nie będę. Może i bez elementu zaskoczenia, ale okażę moje niezadowolenie. Dziś odbyłem dwie ważne rozmowy, które pomogły mi się trochę zebrać w sobie na tę rozmowę.

Jak to powiedziała moja mama, jeszcze w życiu nieraz spotkam się z czymś takim, trzeba się hartować.

(Maruda)

[ixtlilto]

"Lajf is brutal..."
Niestety.
W takiej sytuacji moge napisać: "co Cię nie zabije, to Cię wzmocni". Bierz się
w garść i na drugi raz nie dopuść do takiej sytuacji jak teraz!

[jasam]

Rób swoje.
To co jeszcze mozesz wykonać - zrób. Abyś mogł kiedys z czystym sumieniem
powiedzieć, że ty zrobiłeś wszystko dobrze.
A wykorzystanie przez innych ? Nikt nie obiecywał, że w życiu jest łatwo.

------------------------
Przykład z jednej z łódzkich uczelni. Młody pracownik naukowy pisze artykuł do
prasy fachowej lub na konferencję. Dopisuje wszystkich powyżej do prof.
dyrektora instytutu. A i tak jeżeli nie będzie to zgodne z planami
publikacyjnymi profesora - może nie otrzymac jego zgody na upublicznienie
materiału. Zdarza się tam, że art. na pół strony podpisało 5-6 osób.

Konkluzja - trzeba jak najszybciej dotrzeć na szczyt, gdzie mozliwe są decyzje.
pozdr.

[tulka]

aduram napisał:

> Nie mogę precyzyjniej napisać, bo nie wiem, kto to przeczyta, wybaczcie.

Rozumiem, nie próbowalam Cię do tego namawiać.

(...) Czasem aż chce mi się wyć, że mam lat ile mam :///

Niestety, takie sytuacje zdarzaja się nam przez całe życie... I nawet gdybyś
był starszy, nie byłbyś dzięki temu mniej bezsilny.

(...) Jak to powiedziała moja mama, jeszcze w życiu nieraz spotkam się z czymś
takim,
> trzeba się hartować.

I miała rację, jak to często z mamami bywa... Być może z tej przykrej sytuacji
będzie chociaż taki pożytek, że się czegoś nauczysz. O życiu i o ludziach.

[aduram]

Dzięki za dobre słowa.
Może wszystko to byłoby dla mnie prostsze, gdyby nie fakt, że wszystko to
zadziało się poza moją wiedzą i przez cały tydzień nikt nie raczył mnie o tym
poinfromować. Może i jestem przeczulony, może i mam o sobie wygórowane
mniemanie, co teraz przyszło mi do głowy, ale trudno. Ze tak powiem ubodła mnie
cała ta sprawa i czegoś nauczyła. Tego CZEGOŚ. I TO, o czym piszecie też jest
warte całego zamieszania.

"Aaaaaa miało być tak pięęęęęęęknieeeeeee"

Pozdrawiam, M.