Orędzie Kaczyńskiego do walca drogowego

[iszkariota]

Pan premier wygłosił orędzie na I Kongresie "lepsze drogi-lepsza przyszłość".
Zapowiedział, że walka o nowe drogi bedzie trudna bo są siły, które będą
próbowały powstrzymać te inwestycje. Walka będzie trudna, ale do 2020 roku
powinno się udać....

[yavorius]

Tak, w najbliższych latach całe 7 kilometrów autostrad ;D

[iszkariota]

To przez szarą sieć, która oplata IVRP zamiast autostrad

[hubar]

7km? To gdzie otworzą ten dodatkowy kilomentr?

[lukoza]

Do dzialki prezesa...w Dabkach

[yavorius]

Ach, jednak sześć...

[iszkariota]

Te szesc kilometrow rzucimy w twarz naszym wrogom i niedowiarkom. Nie wywiazanie
się z pozostalych tysiecy bedzie oczywistym dowodem podstepnych knowań
okreslonego układu spod znaku liberalnej postkomuny.

[longeta]

Chyba wszyscy zapomnieli kto ztworzył firmy(zarządy,ministerstwa,kadra) do
budowy autostrad:)
Tutaj jest ;pies pogrzebany;,jesteście śmieszni
Cofnijcie się o 16 lat w tył i zobaczycie kto buduje,a póżniej kase bierze za
przejazd:)

[iszkariota]

No mówię przecież że to knowania liberano postkomunistycznego układu. To oczywiste.

[yavorius]

longeta napisał:
> Cofnijcie się o 16 lat w tył

A można cofnąć się w przód?:)

[iszkariota]

> longeta napisał:
> > Cofnijcie się o 16 lat w tył
>
> A można cofnąć się w przód?:)

Nie czepiaj sie, to był skrot mysłowy, i pewne nadużycie semantyczne.

[yavorius]

I przejęzyczenie!!!

[gray]

longeta potrafi się cofnąć w każdym znanym kierunku i w kilku nieznanych również. właściwie longeta idzie do przodu tylko wtedy kiedy podąża za big_newsem kiedy ten właśnie się cofa.

[iszkariota]

To któryś z tych Panów kiedykolwiek idzie do przodu?
Bo ja mam wrażenie, że Oni cały czas zaglądają do szamba, przyświecając sobie
zapaloną, prawicową gazetą i próbuja ocenić wysokość g*wna po wystajacych
jeszcze kręgach....

To nawet było śmieszne Grya,u

[longeta]

Ale,jak zwykle nie masz racji łącząc mnie na siłe z bigim.
po takim ciosie (cepem) maże do ciebie nie docieraz?,że są ludzie którzy mają
własne zdanie i nie potrzebują klakierów.
To że zgadzam się ze zdanim bigiego,wcale nie oznacza że kiedy zacznie pisać
bzdury?-NAPISZE O TYM!

Jak na razie masz złe skojażenia,ale trudno o lepsze skoro łazisz w kółko po pokoju
szukajac swojego mózgu:)

[iszkariota]

Longeta, prosze, weź słownik bo Twoja pisownia aż w oczy szczypie...

[longeta]

W oczy cię szczypie bo siedzisz we własnym twórczym szambie!
Ale sie nie martw,rozjasniając mrok twjego umysłu prawicową gazetą,wygrzebiemy
cię z tego!:)

zapomniałeś kolego

[awantur-nick]

że w PO panuje epidemia-po prostu wszyscy zachorowali na amnezję.

DONALD TUSK POLAK ROZŁAMANY ZNAK 1987, nr 11-12 (pełny tekst)

Polskość jako zadany temat... Wydawałoby się: tylko usiąść i pisać. A tu pustka,
tylko gdzieś w oddali przetaczają się husarie i ułani, powstańcy i marszałkowie,
majaczą

Dzikie Pola i Jasna Góra, dziejowe misje, polskie miesiące, zwycięstwa i klęski.
Zwycięstwa?

Jak wyzwolić się z tych stereotypów, które towarzyszą nam niemal od urodzenia,
wzmacniane literaturą, historią, powszechnymi resentymentami? Co pozostanie z
polskości, gdy odejmiemy od niej cały ten wzniosło-ponuro-śmieszny teatr
niespełnionych marzeń i nieuzasadnionych rojeń?
[190]

Polskość to nienormalność — takie skojarzenie narzuca mi się z bolesną
uporczywością, kiedy tylko dotykam tego niechcianego tematu. Polskość wywołuje u
mnie niezmiennie odruch buntu: historia, geografia, pech dziejowy i Bóg wie co
jeszcze wrzuciły na moje barki brzemię, którego nie mam specjalnej ochoty
dźwigać, a zrzucić nie potrafię (nie chcę mimo wszystko?), wypaliły znamię i
każą je z dumą obnosić. Więc staję się nienormalny, wypełniony do grainic
polskością, i tam, gdzie inni mówią człowiek, ja mówię Polak; gdzie inni mówią
kultura, cywilizacja i pieniądz, ja krzyczę Bóg, Honor i Ojczyzna (wszystko
koniecznie dużą literą); kiedy inni budują, kochają się i umierają, my walczymy,
powstajemy i giniemy. I tylko w krótkich chwilach przerwy rozważamy nasz
narodowy etos odrobinę krytyczniej, czytamy Brzozowskiego i Gombrowicza, stajemy
się normalniejsi.

Jest jakiś tragiczny rozziew w polskości - między wyobrażeniem a spełnieniem,
planem a realizacją. Jest ona etosem pechowców, etosem przegranych i zarazem
niepogodzonych ze swą przegraną. Wolność jest w nim wartością najwyższą — [----]
[Ustawa z dnia 31 VII 1981 r. O kontroli publikacji i widowisk, art. 2 pkt 6
(Dz. U. nr 20 poz. 99, zm.: 1983 Dz. U. nr 44 poz. 204)] porywa się na czyny
wielkie z mizernym zwykle skutkiem. Polskość w rzeczy samej jest nieadekwatną do
ponurej rzeczywistości projekcją naszych zbiorowych kompleksów. Piękniejsza od
Polski, jest ucieczką od Polski tej na ziemi, konkretnej, przegranej, brudnej i
biednej. I dlatego tak często nas ogłupia, zaślepia prowadzi w krainę mitu. Sama
jest mitem.

Tak, polskość kojarzy się z przegraną, z pechem, z nawałnicami. I trudno, by
było inaczej. „Czym jest nasze życie? — pisał Andrzej Bobkowski w Szkicach
piórkiem (ile w nich trafnych uwag o polskości!). — Nawijaniem na kawałek
tekturki krótkich kawałków nitki bez możności powiązania ich ze sobą. Gdzie mam
szukać metryki urodzenia mojego dziadka? Gdzie odnaleźć ślad prababki? Do czego
przyczepić cofającą się wstecz myśl? Do niczego — do opowiadań, prawie do legend
tego kraju, który wynajął sobie w Europie pokój przechodni i przez dziesięć
wieków usiłuje urządzić się w nim z wszelkimi wygodami i ze złudzeniem pokoju z
osobnym wejściem, wyczerpując całą swą energię w kłótniach i walkach z
przechodzącymi. Jak myśleć o urządzeniu tego pokoju ładnymi meblami, bibelotami,
serwantkami, gdy błocą ciągle podłogę, rozbijają i obtłukują przedmioty? To nie
jest życie — to ciągła tymczasowość życia motyla i dlatego w charakterze naszym
jest może tyle cech
przypominających tego owada. Jakim cudem mamy być mrówkami?..."

Gdy spisuję te luźne uwagi, czuję w każdym momencie, że coś
[191]

umyka, że z wielkim trudem formułuję nawet banalne myśli. Refleksja
zniekształcona jest nastrojem, emocją, a i te są zmienne. Bo choć polskość
wywołuje skojarzenia kreślone przez historię, jest ona także przecież dzianiem
się, jest niepewnym spojrzeniem w przyszłość. I szarpię się między goryczą i
wzruszeniem, dumą i
zażenowaniem. Wtedy sądzę — tak po polsku, patetycznie - że polskość,
niezależnie od uciążliwego dziedzictwa i tragicznych skojarzeń, pozostaje naszym
wspólnym świadomym wyborem.
[192]

Donald Tusk

[iszkariota]

awantur-nick napisał:
............

Ale osochozi ?