"tykanie";)

[Gość: vikka]

Istnieją pewne reguły dotyczace przechodzenia na Ty(starszy proponuje
młodszemu,wyższy rangą-niższemu,kobieta-mężczyzn ie itp)
Ale co sądzicie o przechodzeniu na Ty,bez zbędnych pozwoleń,'bruderszaftu'
itp...czy to niegrzeczne??nie wypada??

czas na przykłady;)

1)idąc na studia byłam zaskoczona tym,ze wykladowcy,panie w dziekanacie
zwracają się do mnie per pani,do czego nie byłam przyzwyczajona(jak wiadomo w
LO jest inaczej-mam na myśli tryb dzienny oczywiście)

2)będąc jakiś czas na zaocznych(są tam różne roczniki)poznałam kilka osób
35-40letnich(dokładnie nie wiem;) i oczywiście byliśmy na Ty

3)na praktykach to samo z bezpośrednim przełożonym(40),spytałam tylko,czy mu
to nie przeszkadza,powiedział,że nie:)

4)do jednego mojego wujka mówie po imieniu,bo tak jakoś było od
zawsze,podczas,gdy inny(w tej samej hierarchii,że tak to nazwę)nadal jest
wujkiem:)

5)sąsiadka proponuje mi,że mam jej mówić po imieniu(różnica wieku 10lat)więc
spoko...tymczasem jej mąż milczy na ten temat...więc były niezłe akcje z
gatunku 'dzień dobry panie P....cześć H';)...ale ostatnio mam na to
sposób:'witam sąsiada'hehehe

6)na ulicy-starsze panie(pewnie z racji wieku)mówią mi na Ty,więc są
zaskoczone,gdy robię to samo.A na txty w stylu"gó..ara" odpowiadam 'stare pudło"

7)no i jeszcze dzieci sąsiadów-co odpowiedzieć 12latkowi,który mówi mi 'dzień
dobry"?póki co odpowiadam dzień dobry,ale jakoś dziwnie sie z tym czuję:(a tym
młodym,zaprzyjaznionym oczywiście cześć:)

[mietek_novak]

jest niegrzeczne ale tylko w jednej konfiguracji - jeśli młodszy (bez względu
na płeć) zacznie mówić na TY do starszego (nawet o powiedzmy 10 lat) - taki
manewr raczej nie przystoi - jednak generalnie wszystko zależy od umowy między
2 osobami

[Gość: vikka]

upsssssss...to jestem niegrzeczna;)
pkt 2,3,4:)

[mankut400]

"W obecnych czasach" podstawą nie są sztywne konwenanse, a pewnego rodzaju
wyczucie sytuacji.
Faktem jest, że ze dwa lata się przyzwyczajałem do mówienia per "Ty" do
współpracownika starszego niemalże o 30 (!!) lat.
A pełen ubaw jest w układach rodzinnych: kuzynka DUUUUŻO starsza od mnie (i od
zawsze mówiło się "ciociu"), a "prawdziwa" ciocia trochę młodsza - no i
rozumiesz... ;-))

[Gość: vikka]

mankut400 napisał:

> A pełen ubaw jest w układach rodzinnych: kuzynka DUUUUŻO starsza od mnie (i od
> zawsze mówiło się "ciociu"), a "prawdziwa" ciocia trochę młodsza - no i
> rozumiesz... ;-))

i mam to samo(może odwrotna kolejność)-od zawsze sie mówilo po imieniu,wiec
cięzko się przestawić(pkt4)

dodaję pkt 8)z moim wychowawcą z podstawówki przeszliśmy na Ty(większośc ludzi
odemnie),a było to na spotkaniu po latach w pubie:)troszkę za dużo
wypilismy...ktoś rzucił hasło-pijemy 'brudzia'z K....i stało się...a pózniej
ciężko było odkręcić sprawę,bo tak jakos mi dziwnie(głupio?)mówić do niego po
imieniu:)

[pan.nikt]

1. Ostatnio Ty-kanie jest modne.
Trochę z mody, trochę z języka angielskiego

2. Za moich czasach na uczelni mówiło się, że przy odrobinie wprawy równie
łatwo opier..ć przez TY, jak przez Pan(i).

3. A z ciotkami?
Do większości kuzynek i kuzynów mojej mamy mówię na TY.
Dlaczego?
Bo trudno było 3, 4, czy nawet 10 latce mówić ciociu, czy wujku. I tak już
zostało. Z tym, że one (oni) swojej kuzynce (mojej mamie) tez mówią na TY.
To takie rodzinne przestawienie pokoleń (najmłodsza dziadka siostra urodziła
się, jak dziadek szedł do wojska (21 lat, bo to było przed wojną).
I naprawde nikomu, to nie przeszkadza.

A.... Raz mnie taka ciocia "wkurzyła", w teatrze. Miała inne zdanie niż ja, o
czymś tam w sztuce. A ja w ramach protestu, na cały głos mówię do niej "ciocia,
nie masz racji". Ludzie popatrzyli na mnie jak na idiote, bo domniemana ciocia
wyglądała młodziej niz ja (byliśmy koło 30-ki).

GENERALNIE, TO KWESTIA KONWENCJI, ROZSĄDKU I BLISKOŚCI STOSUNKÓW (tylko bez
dwuznaczności)

[Gość: vikka]

pan.nikt napisał:

> 1. Ostatnio Ty-kanie jest modne.
> Trochę z mody, trochę z języka angielskiego

ano właśnie...np takie forum:)trudno byłoby wymagać,żeby wszyscy zwracali się do
siebie per pan/pani...ale z drugiej strony,są tu osoby różniące się trochę
wiekiem(niedaleko szukać;) i co by było gdyby np spotkały się w realu?!zaczynać
wszystko od nowa,jakies tam pan/pani...czy od razu na Ty...

> 2. Za moich czasach na uczelni mówiło się, że przy odrobinie wprawy równie
> łatwo opier..ć przez TY, jak przez Pan(i).

hmm...biorąc to dosłownie,to chyba nie...mi przynajmniej znacznie łatwiej
przychodzi "wyrażanie"swoich emocji;)w nieoficjalnych kontaktach(rozmowie)

[pan.nikt]

1. Mi w realu tykanie kompletnie nie przeszkadza.
A właściwie, przeszkadza jedynie w jakiś bardzo oficjalnych kontaktach, kiedy
rozówca próbuje Ty-kaniem uzyskać przewagę. Wtedy jest jedna rada, też zacząć
Ty-kać.

2.
> hmm...biorąc to dosłownie,to chyba nie...mi przynajmniej znacznie łatwiej
> przychodzi "wyrażanie"swoich emocji

Bo nie masz wprawy. Sprawdzałem i naprawdę można pieknie opierdo..ć per Pan,
Pani.

3. Zwróć uwagę na ciekawostkę.
Ty-kanie zależy równiez od zawodu. Np nauczyciele, czesto Ty-kaja dorosłych
ludzi (nawet obcych), a są bardzo zdziwieni, kiedy oni zaczynaja Ty-kać im.
Podobnie lekarze pediatrzy. Mało, który pediatra, mówi przez Pan, Pani.
A np Interniści, często odruchowo, nawet do dzieci mówią Pan, Pani.
To takie zawodowe "zboczenia"

[Gość: vikka]

pan.nikt napisał:

> Bo nie masz wprawy. Sprawdzałem i naprawdę można pieknie opierdo..ć per Pan,
> Pani.

możliwe...od jutra zaczynam trening;)

> 3. Zwróć uwagę na ciekawostkę.
> Ty-kanie zależy równiez od zawodu. Np nauczyciele, czesto Ty-kaja dorosłych
> ludzi (nawet obcych), a są bardzo zdziwieni, kiedy oni zaczynaja Ty-kać im.
> Podobnie lekarze pediatrzy. Mało, który pediatra, mówi przez Pan, Pani.
> A np Interniści, często odruchowo, nawet do dzieci mówią Pan, Pani.
> To takie zawodowe "zboczenia"

ale moja rodzinna mówi wciąż do mnie na Ty,mimo,że już jakis czas temu
skończyłam 18lat i ma to w karcie:(

[pan.nikt]

To może jeszcze chodzisz do pediatry (też mogą byc i są rodzinnymi)

[Gość: vikka]

raczej nie:/

[pan.nikt]

Co raczej nie??

[Gość: vikka]

nie,ona jest internistą:(ma taki zwyczaj...zresztą pielegniarka też
albo ja tak młodo wyglądam;)

[Gość: dr huckenbush]

Przypomnialo mi sie co innego. Jestem w jakims sklepie z mama. Mialem wtedy
jakies 18-19 lat. Sprzedawczyni sie do mnie odzywa per pan. Na to mama nagle
mowi, ze po imieniu ma mi mowic, bo to w koncu jeszcze prawie dziecko :)
Z kolei jak weszla do sklepu i w wakacje pomagala jakas 14-latka, to slysze jak
mama do niej mowi "moze Pani mi pokazac..." :)

[Gość: vikka]

no jak już miałeś te 18 to można:)
ale do 14latki?!dziwne...

[Gość: dr huckenbush]

Gość portalu: vikka napisał(a):
> ano właśnie...np takie forum:)trudno byłoby wymagać,żeby wszyscy zwracali się d
> o
> siebie per pan/pani...ale z drugiej strony,są tu osoby różniące się trochę
> wiekiem(niedaleko szukać;) i co by było gdyby np spotkały się w realu?!zaczynać
> wszystko od nowa,jakies tam pan/pani...czy od razu na Ty...
>

Mnie sie juz pare razy cos zdarzylo. Np pierwsze spotkanie z ludzmi, ktorych
znam z grupy dyskusyjnej. Jestesmy na "ty". Przyjezdzam i co widze - jeden z
moich internetowych rozmowcow jest o 30 lat starszy ode mnie. Ale skoro przez
net bylismy na "ty", to bez sensu by bylo nagle zmieniac przyzwyczajenie.

[Gość: vikka]

i to jest właśnie to...na necie na Ty,a pózniej może być problem;)tzn ja tak
mam,że do ok 40letnich spoko(bez jakiegos pozwolenia)

tyczy sie "tykania"

[Gość: Pani.Nikt]

od nadmiernego "tykania", to nawet słoń się może potknąć, zwłaszcza jeśli się
go dźga dzidami

[Gość: kiks]

Jako człowiek starej daty (skończyłem juz dawno 30 lat) jestem oczywiście
zwolennikiem dawnych form grzecznościowych- popieram przechodzenie na Ty wg.
reguł opisanych przez Vikke.
Przyszło mi jednak pracowac w miejscu, gdzie z dawien dawna była świecka
tradycja mówienia bez wyjątku przez Ty i musze powiedziec, że miało to swój
walor praktyczny- ułatwiało kontakt między różnymi poziomami władzy.
Trzeba jednak rozróżniać życie prywatne od stosunków służbowych- tradycja
polska i chyba tradycja całego cywilizowanego świata nakazuje okazywać szacunek
osobom starszym czy zajmującym wyższą pozycje społeczną. Szacunek okazujemy
poprzez stosowny strój ( do cioci na imienimy jednak ubieramy sie inaczej niż
na wycieczkę rowerową) czy właśnie poprzez formę zwracania się.
Odchodzenie w stosunkach prywatnych od tych tradycji to forma "dziczenia",
powrotu do prehistorii, bo jednak w czasach historychnych istniały i to mocno,
mocium Panie, sformalizowane formy stosunków interpersonalnych.
Zupełnie inny wątek- to pozdrawianie sie np. na ulicy. Mieszkam około 40 km. od
Poznania i poczatkowo dziwiło mnie, gdy zupełnie obce dzieci na dworze
mówiły "dzień dobry" każdemu starszemu, także zupełnie obcemu. Tak były
wychowywane przez rodziców. Dziś juz to niestety powoli zanika.
Jednak będąc kiedyś w Niemczech w małej wiosce wybrałem się na spacer przed
śniadaniem i gdy pierwszy mijany tubylec ukłonił się- pomyslałem oczywiście, że
mnie z kimś pomylił. Jednak po piatym Niemcu odkryłem,że jest to bardzo
sympatyczny tamtejszy obyczaj i odtąd sam do stosuje, jednak oczywiście tylko
wobec obcych osób napotkanych w mało uczęszczanych miejscach, na spacerze w
lesie czy na drodze wiejskiej. Trudno wyobrazic sobie takie zachowanie na
deptaku w Poznaniu.
Życie w dużych skupiskach zrywa niestety więzi międzyludzkie- polecam wieś.

[Gość: vikka]

Gość portalu: kiks napisał(a):

> Trzeba jednak rozróżniać życie prywatne od stosunków służbowych- tradycja
> polska i chyba tradycja całego cywilizowanego świata nakazuje okazywać szacunek
>
> osobom starszym czy zajmującym wyższą pozycje społeczną. Szacunek okazujemy

no ok...ale jak to widzisz?w pracy "dzień dobry"...a
prywatnie"cześć"...hmm..dziwne by to było

> Zupełnie inny wątek- to pozdrawianie sie np. na ulicy. Mieszkam około 40 km. od
>
> Poznania i poczatkowo dziwiło mnie, gdy zupełnie obce dzieci na dworze
> mówiły "dzień dobry" każdemu starszemu, także zupełnie obcemu. Tak były
> wychowywane przez rodziców. Dziś juz to niestety powoli zanika.

mnie nauczyli,że sąsiadom należy mówić "dzień dobry"(chyba,że zalezli za
skórę;)...i teraz mam z tym problem,bo mieszkam w "nowym" miejscu już 9lat i
nadal nie kojarzę wszystkich....hehehehe(ok 20domów z najbliższego otoczenia)