Ucieczka z Warszawy

[tg]

Wreszcie sprawy ida we wlasiwym kierunku. Ciekawy artykul, moze nie pisza
dokladnie, ale ujmuja trend:)

serwisy.gazeta.pl/metro/1,50145,3033047.html

[Gość: warszawianka]

Nareszcie! Przerażająca jest statystyka która mówi,że 60 % mieszkańców stolicy
nie urodziła się tu, ANI NIE WYCHOWAŁA.
Przyjezdni najczęściej wynajmują w kilka osób mieszkanie a raczej tylko łóżko w
tym mieszkaniu aby zminimalizować koszty, tyrają za nieakceptowalne przez
tubylca pieniądze, a na sobotę wyjeżdżają do żony i dzieci.
Warszawiak który tu mieszka nie utrzyma domu w Warszawie za takie pieniądze,
chyba,że tak jak wyżej wymieniony zamieszka w trzy rodziny w jednym mieszkaniu:(
Dobrze że powstają miejsca pracy w innych miastach, choć nie życzę wam
Poznaniacy do posmakowania tego miodu

[mankut400]

Gość portalu: warszawianka napisał(a):

> Nareszcie! Przerażająca jest statystyka która mówi,że 60 % mieszkańców stolicy
> nie urodziła się tu, ANI NIE WYCHOWAŁA.

A myślisz, że ilu "poznaniaków" znajdziesz w Poznaniu?
Następuje swoiste przesunięcie - kto może emigruje z mniejszego ośrodka do
większego. A najbardziej "ambitni" ;) wyjeżdżają na mityczny Zachód.
I większość "przesuniętych" "zaniża standard" w nowym miejscu pobytu.
pozdrawiam

[Gość: warszawiak]

z dziada pradziada Warszawiakiem nie jestem, ale tak się nazywam, bo tam się
urodziłem i tam spędziłem wiele lat mojego życia. dziś jestem Warszawiakiem
pracującym i mieszkającym w Poznaniu. nie żałuje przeprowadzki, nawet jeśli ktoś
będzie mi wmawiał, że w Warszawie jest lepszy rynek pracy. i dobrze wiem także,
że tu w Poznaniu ludzie ze stolicy nie są dobrze przyjmowani dlatego dlugo
jeszcze bede musiał się ukrywać ze swoim pochodzeniem.

[dobrusia_to_ja]

Gość portalu: warszawiak napisał(a):
> i dobrze wiem także,
> że tu w Poznaniu ludzie ze stolicy nie są dobrze przyjmowani dlatego dlugo
> jeszcze bede musiał się ukrywać ze swoim pochodzeniem.
Ja akurat jestem Poznanianką z dziada pradziada, choć maleńkimi korzonkami tkwię
również na Górnym Śląsku. Podobno któryś z przodków pochodzi ze wschodniej
Polski, inny z Niemiec, ale pyrą jestem 100%, choć wolę ryż;).
Naprawdę dziwię się, że masz wokół siebie ludzi, którzy mogą nie tolerować
kogoś, kto pochodzi z Warszawy. Wiem, ludzie lubią krytykować warszawkę, ale
tutaj bardziej chodzi o styl bycia, nie o miejsce urodzenia. W Krakowie mam
rodzinę ze strony męża. Kiedyś nie raz słyszałam o tym, jak w tym mieście
traktuje się przyjezdnych. Przyznam Ci się szczerze - nigdy mi nie dano odczuć w
jakikolwiek sposób, że jestem dla nich kimś gorszym. Wręcz przeciwnie. Przyjęli
mnie z otwartymi ramionami.

[Gość: warszawianka]

Pamiętajcie jednak proszę,że osoba podróżująca samochodem z rejestracją warszawską
nie musi być warszawiakiem. Tak jak osoba podająca się za warszawiaka:(
Wydaje mi się,że im kto bardziej podkreśla swe pochodzenie tym krócej tam mieszka

[pan.nikt]

To normalne, nie tylko w Warszawie.
Podobnie np w Poznaniu.
A jeszcze gorzej "na zachodzie".
Ledwo wyjedzie do Ameryki, czy do Niemiec, zapomina Polskiego.
Rozśmieszyła mnie kiedyś kobieta (po 40-ce), która po dwóch latach mieszkania w
Niemczech (wyszła za mąż za Niemieca), w czasie rozmowy przy stole co chwilę
wtrącała "jak to się mówi po Polsku".
To był szok.
A jeszce wiekszy szok był po pierwszym papierosie wypalonym na ogródku z tym
Niemcem, kiedy facet wracając do stołu powiedział, "wiesz, że oni lepiej mówią
po Niemiecku, niż TY",
Kurcze wyleczył ją. Od razu wróciła jej znajomość Polskiego.