Towarzysze szmaciaki

[lechowski51]

do końca swoich dni będą bronić swoich biografii.Wielu z nich broni tez komunistycznych,rodzinnych tradycji.
popieranie.pl/24102013,sld-wykleci-terrorysci.html

Tepy buc Lechowski pisze list do swojej rodziny.

[kmdr_rohan]

Ciekawie zaczyna.

[prawdziwy_olo]

Ojej, taki ten nasz lechoś zaaferowany tematem, że dwoi się i troi byle tylko jasno i rzeczowo nie odpowiedzieć na pytanie, czy stryjaszek pewnych bliźniaków, zasłużony kat wspomnianych żołnierzy wyklętych, zasługuje na miejsce w muzeum terroru i zbrodni komunistycznych.

[Gość: lechowski51]

Spoko, ja tylko blefuję jak dureń Rońda.

[Gość: Klechowski]

No tak, "dureń Rońda"! Szybko to u Was idzie! Jeszce wczoraj ekspert, przewodniczący komisji, a dzisiaj "dureń"! Jaka wiara, taka hierarchia i taki ekspert? ;-)

[mjot1]

Tera panie towarzysz plaszczak uosobieniem cnót wszelakich

[Gość: Klechowski]

Też tęsknię za owymi klimatami z lat 60. Dziś już takich szmaciaków juz nie ma... :-(

[Gość: Hycel]

Jeśli ktoś będzie obrażał żołnierzy wyklętych na tym forum to dostanie ode mnie w ryj.

[Gość: Obrażalski]

Nie rozumiem, chodzi Ci tow. szmaciaków? No nie, tojuż chyba przesada! Szmaciaki to żołnierze wyklęci? Chyba Ci się coś pokiełbasiło! ; -((

[lechowski51]

Straszny miał dzień towarzysz Szmaciak.

Ach, wprost odchodził od rozumu,

kiedy uciekać musiał w gaciach

ścigany wyzwiskami tłumu.

Zewsząd sypały się kamienie,

boleśnie bijąc go w siedzenie.

Na szczęście było — jak już wiecie —

tajemne przejście w komitecie.

Jeszcze ze strachu nie ochłonął,

a za nim już komitet płonął

i płonął w jego gabinecie

największy porno-zbiór w powiecie.



Wielka to strata! Bo, widzicie,

Szmaciak — koneser i esteta —

pozycje stamtąd wcielał w życie

na licznych schadzkach i baletach.

Lecz cóż tam slajdy! Pies je jebał!

Grunt, że się z tego sam wygrzebał!

Bo na cóż mu tam seks-figury,

gdy sam zamieni się w dym bury.





Teraz w swej willi siedzi Szmaciak,

już w spodniach w prążki, a nie w gaciach,

owinął przy tym się szlafrokiem

i pije scotch z wiśniowym sokiem.

Pije, bo się straszliwie martwi

pod kątem własnym i przyszłości

i bardzo źle myśli o partii,

a kierownictwie w szczególności.
literat.ug.edu.pl/szpot/szmaciak.htm

[Gość: Klechowski]

Myślę, że to Szpotański, a nie Miłosz czy Szymborska, zasłużył na Nobla. Ta subtelność, bogactwo języka, wyszukane metafory, wyrafinowane metrum... :-)
Właściwie to Rej, Kochanowski, Mickiewicz, że o Słowackim czy Wyspiańskim nie wspomnę, powinni usługiwać na klęczkach Szpotańskiemu! :-)

[lechowski51]

Szpotański w przeciwienstwie do Szymborskiej nie pisał takiego ohydztwa...
Lenin
Że w bój poprowadził krzywdzonych,
że trwałosc zwyciestwu nadał,
dla nadchodzących epok
stawiając mocny fundament -
grób, w którym leżał ten
nowego człowieczenstwa Adam,
wieńczony będzie kwiatami
z nieznanych dziś jeszcze planet.


Wstepujacemu do Partii

Pytania brzmią ostro,
ale tak właśnie trzeba,
bo wybrałeś życie komunisty
i przyszłość czeka
twoich zwycięstw.
Jeśli jak kamień w wodzie
bedzie twe czuwanie,
gdy oczy zamiast widzieć
będą tylko patrzeć,
gdy wrząca miłość
w chłodne zamieni się sprzyjanie,
jeśli stopa przywyknie do drogi najgładszej.
Partia. Należeć do niej,
z nią działać, z nią marzyć
z nią w planach nieulękłych,
z nią w trosce bezsennej -
wierz mi, to najpiękniejsze,
co się może zdarzyć,
w czasie naszej młodości
- gwiazdy dwuramiennej.


Młodzieży budujacej Nową Hute

Kto dom zbudował, w którym mieszkam?
Kto kładł swą pracę na fundament?
Ów murarz, zdun i szklarz, i cieśla
minięci są przez ludzką pamięć.
Klasa z pamięcią złą - umiera.
Wierniejszą pamięć wybieramy:
sama jak książka się otwiera
w miejscach najczęściej czytywanych.
Dzis dla was, przy was, od was, młodzi,
miasta zaczyna sie życiorys.
Pamięc imiona wasze co dzień
Notuje słowem zdobnym w podziw,
notuje normy waszej poryw
i włacza w piekny plan obliczeń.
Bo to jest pamieć robotnicza
służąca klasie robotniczej.


Ten dzień
(o śmierci Józefa Stalina)

Jaki rozkaz przekazuje nam
na sztandarach rewolucji profil czwarty?
- Pod sztandarem rewolucji wzmacniać warty!
Wzmocnić warty u wszystkich bram!
Oto Partia - ludzkości wzrok.
Oto Partia: siła ludów i sumienie.
Nic nie pójdzie z jego życia w zapomnienie.
Jego Partia rozgarnia mrok.
Niewzruszony drukarski znak
drżenia ręki mej piszącej nie przekaże,
nie wykrzywi go ból, łza nie zmaże.
A to słusznie. A to nawet lepiej tak.


Na powitanie budowy socjalistycznego miasta

Z asfaltu i woli wytrwałej będzie szerokość ulic.
Z cegieł i dumnej odwagi będzie wysokość budynków.
Z żelaza i świadomosci powstaną przęsła mostów.
Z nadziei będzie drzew zieleń
Z radosci - świeża biel tynku.
Miasto socjalistyczne - miasto dobrego losu.
Bez przedmieść i bez zaułków.
W przyjazni z każdym człowiekiem.
Najmłodsze z miast, które mamy.
Najstarsze z miast, które bedą.
Najmłodsze na jutro bliskie.
Najstarsze na jutro dalekie.


Wiersz o rewolucji bolszewickiej:

Gdy się wdarli na te schody marmurowe,
kołowały światła złoceń jak w lichtarzach,
dygotały ściany płowe, stropy płowe
i warczało echo kroków w korytarzach.
Stary świecie oto przyszła noc zapłaty.
Gdzie się kryjesz przed wyklętym, który powstał
(...)
Więc zapadaj się jak w topiel w głąb zwierciadła
jazdo moru, jazdo głodu, pańska jazdo
z każdą chwilą podobniejsza do widziadła
Kawalerio kapitału, na dno, na dno.


"Robotnik nasz mówi o imperialistach" - W.Szymborska

Nienawidzą naszego węgla.
Nienawidzą naszych cegieł i przędzy.
Nienawidzą tego, co już jest.
Nienawidzą wszystkiego, co będzie.

Naszych okien i kwiatów w oknach.
Naszych lasów i ciszy leśnej.
Nawet wiosny, bo to nasza wiosna.
Nawet szkoły z wesołymi dziećmi.

Rozpruli atom jak pancerną kasę,
lecz nic prócz strachu nie znaleźli w kasie.
O, gdyby mogli, gdyby mogli tym strachem
Uderzyć w domy i fabryki nasze.

W nasze okna i kwiaty w oknach.
W nasze lasy i ciszę leśną.
Nawet w wiosnę, bo to nasza wiosna.
Nawet w szkoły z wesołymi dziećmi.

O, gdyby mogli – gdyby mogli… wiemy.

Wiec oczy mamy przenikliwe.
Więc serca mamy niełamliwe.
Więc czoła mamy nieustraszone.
Więc ręce mamy niezwyciężone.


Wisława Szymborska
NIENAWIŚĆ

Spójrzcie, jak wciąż sprawna,
Jak dobrze się trzyma
w naszym stuleciu nienawiść.
Jak lekko bierze wysokie przeszkody.
Jakie to łatwe dla niej - skoczyć, dopaść.

Nie jest jak inne uczucia.
Starsza i młodsza od nich równocześnie.
Sama rodzi przyczyny, które ją budzą do życia.
Jeśli zasypia, to nigdy snem wiecznym.

Religia nie religia -
byle przyklęknąć na starcie.
Ojczyzna nie ojczyzna -
byle się zerwać do biegu.
Niezła i sprawiedliwość na początek.
Potem już pędzi sama.
Nienawiść. Nienawiść.
Twarz jej wykrzywia grymas
ekstazy miłosnej.

Ach, te inne uczucia -
cherlawe i ślamazarne.
Od kiedy to braterstwo
może liczyć na tłumy?
Współczucie czy kiedykolwiek
pierwsze dobiło do mety?
Porywa tylko ona, która swoje wie.

Zdolna, pojętna, bardzo pracowita.
Czy trzeba mówić ile ułożyła pieśni.
Ile stronic historii ponumerowała.
Ila dywanów z ludzi porozpościerała
na ilu placach, stadionach.

Nie okłamujmy się:
potrafi tworzyć piętno.
Wspaniałe są jej łuny czarną nocą.
Świetne kłęby wybuchów o różanym świcie.
Trudno odmówić patosu ruinom
i rubasznego humoru
krzepko sterczącej nad nimi kolumnie.

Jest mistrzynią kontrastu
między łoskotem a ciszą,
między czerwoną krwią a białym śniegiem.
A nade wszystko nigdy jej nie nudzi
motyw schludnego oprawcy
nad splugawioną ofiarą.

Do nowych zadań w każdej chwili gotowa.
Jeżeli musi poczekać, poczeka.
Mówią, że ślepa. Ślepa?
Ma bystre oczy snajpera
i śmiało patrzy w przyszłość
- ona jedna.

[Gość: Klechowski]

I, mimo to, Nobla nie dostanie! Jaki poeta taki Nobel! :-)

[Gość: Wieszcz]

Szpotański?
Prymitywny, prostacki wierszokleta... :-(

[Gość: Klechowski]

No tak, towarzysze szmaciaki:

" Nienawidzą naszego węgla.
Nienawidzą naszych cegieł i przędzy.
Nienawidzą tego, co już jest.
Nienawidzą wszystkiego, co będzie.

Naszych okien i kwiatów w oknach.
Naszych lasów i ciszy leśnej.
Nawet wiosny, bo to nasza wiosna.
Nawet szkoły z wesołymi dziećmi.

Rozpruli atom jak pancerną kasę,
lecz nic prócz strachu nie znaleźli w kasie.
O, gdyby mogli, gdyby mogli tym strachem
Uderzyć w domy i fabryki nasze.

W nasze okna i kwiaty w oknach.
W nasze lasy i ciszę leśną.
Nawet w wiosnę, bo to nasza wiosna.
Nawet w szkoły z wesołymi dziećmi.

O, gdyby mogli – gdyby mogli… wiemy.

Wiec oczy mamy przenikliwe.
Więc serca mamy niełamliwe.
Więc czoła mamy nieustraszone.
Więc ręce mamy niezwyciężone."

Tylko szkoda, że takich szmaciaków juz nie ma... ;-(
Nie ma...?

[lechowski51]

To nie towarzysze szmaciaki...
Rozpruli atom jak pancerną kasę,
lecz nic prócz strachu nie znaleźli w kasie.
O, gdyby mogli, gdyby mogli tym strachem
Uderzyć w domy i fabryki nasze.
...to amerykańscy imperialiści!.Nie tylko straszyli nas atomem ale niszczyli w inny sposób;
www.youtube.com/watch?v=0CYKU9jmBK0