Szukam kochanka - chyba...

[Gość: Stokrotka]

Chyba przyszedł czas, abym poszukała sobie kochanka. Brak mi kogoś, kto
stanie się mi bliski, kto będzie miał czas, aby mnie wysłuchać. Z
doświadczenia wiem, że taka osoba, sprawia, że chce mi się żyć. Mój związek
ogarnęła stagnacja. Od czasu, kiedy mieszkamy razem, wszystko się zmieniło.
Ale to przecież takie normalne. Gdzieś po drodze zagubiła się tęsknota,
wyczekiwanie... I również w sprawach łóżkowych nie jest już tak, jak
wcześniej. Szalona namiętność została zabita przez szarość codziennego życia.
Chyba nie kochanka mi brak, ale powiernika, który może z czasem zdobędzie
moje serce... Sama nie wiem. Czy Was też ogarniają takie tęsknoty, uczucia
pustki w miłości?
Moj mężczyzna pilnuje mnie mocno, sprawdza mnie prawie na każdym kroku. Są
jednak chwile takie, jak ta, kiedy spokojnie mogę zająć sie "swoimi" sprawami.
Pewnie zaraz posypie się lawina krytyki. Nie boję się jej, jednak może wsród
czytelników znajdzie się ktoś, kto czuje się podobnie i zechce ze mna
porozmawiać.
Pozdrawiam

[Gość: Ktoś po...]

Miałem to też kiedyś. Mało mi się małżeństwo nie rozpieprzyło przez chęć bycia
kochanym,czułość i namiętność.
Po pewnym czasie zauważyłem, że to czego szukam jest w domu.
Sztuka polega na tym aby to znaleźć.
Kochanek, kochanka to tylko pójście na łatwiznę. Dlatego ja mówię stanowcze nie.
Nie odradzam, nie zachęcam. Każdy jest dorosły, a przynajmniej tak nam się
wydaje... Trzeba umieć ponosić także konsekwencje takich przygód. Często w
chwili poszukiwania kogoś bliskiego nawet o tym nie wiemy co robimy drugiej
osobie...

[nat.wroclaw]

Bardzo, bardzo mądre słowa. Stokrotko, ja też jestem po .. drugiej stronie.
I codziennie rano gdy wstaję, dziękuję Bogu za to, że miłość, ciepło, czułość i
namiętność leżą zaspane obok i gdy będę zmęczona kładła się spać one tez tam
będą, wiem, że zawsze.

Bardzo, bardzo serdecznie Cię pozdrawiam. Kochanek ze mnie byłby może kiepski
;)), ale jeśli chcesz - pisz maila.

Nat

[stokrotka-73]

Zgadzam się, jednak ja już nie mam siły na szukanie brakującego ciepła i
namiętności. I choć ramiona tulące mnie do snu ogrzewają mnie swoim ciepłem, to
nie jest to już, to ciepło, za którym tęsknię.

[neti13]

stokrotka-73 napisała:

> Zgadzam się, jednak ja już nie mam siły na szukanie brakującego ciepła i
> namiętności. I choć ramiona tulące mnie do snu ogrzewają mnie swoim ciepłem,
to
>
> nie jest to już, to ciepło, za którym tęsknię.


Etaaam , bzdury ;) Tesknisz za czyms , co nie isnieje tak naprawde;)
Ale powodzenia w poszukiwaniach . Daj znac jak Ci sie uda ;) pa

[Gość: obserwator]

Bój się Boga, neti! Co ty wygadujesz? Namiętności nie ma? Ciepła, które parzy i
wysusza tak, że nie można wyksztusić słowa przez zaschnięte gardło - nie ma?
Czy ja muszę zasze przywoływać Cię do porządku i przytomności?

[stokrotka-73]

Gość portalu: obserwator napisał(a):

> Bój się Boga, neti! Co ty wygadujesz? Namiętności nie ma? Ciepła, które parzy
i
>
> wysusza tak, że nie można wyksztusić słowa przez zaschnięte gardło - nie ma?
> Czy ja muszę zasze przywoływać Cię do porządku i przytomności?

Kiedyś było tak:
Czekałam na niego, ubrana w króciutką sukienkę bez pleców. Otwierałam mu drzwi,
on wchodził. Jeszcze dobrze nie przekroczył progu mojego domu, a już tonęliśmy
w miłosnym uścisku... Gdy jego pożądanie rozlewało się po moim ciele, padały
słowa "Dzień Dobry Kochanie". Czekłam na niego, a moje ciało płonęło. On gonił
przez pół świata, niecierpliwie pokonując kolejne kilometry. Chwila spotkania
była eksplozją, odejmującą nam zmysły... Za tym tęsknię, tego mi brak.
Dzisiejsze spotkania nie mają już w sobie tego czegoś właśnie. Są jak drugi
biegun tej samej kuli...

[neti13]

Gość portalu: obserwator napisał(a):

> Bój się Boga, neti! Co ty wygadujesz? Namiętności nie ma? Ciepła, które parzy
i
>
> wysusza tak, że nie można wyksztusić słowa przez zaschnięte gardło - nie ma?
> Czy ja muszę zasze przywoływać Cię do porządku i przytomności?


Ano nie ma , moj drogi przyjacielu :( To o czym marzy stokrotka jest "
chwilowe". Chemia ! Taki stan " wariacji" trwa jakies 2 lata ;) A pozniej , to
juz tylko rutyna , moze przyjazn i " inny" rodzaj uczucia. Moim zdaniem jest
ono wazniejsze niz ten " stokrotkowy plomien" ;) Nic nie poradze , ktos mnie
chyba skutecznie " wyleczyl z romantyzmu ;) A moze to wszystko przez te
przedmioty scisle , za nic w nich romantyzmu , same konkrety :P

Pozdrawiam :)

[stokrotka-73]

neti13 napisała:

> Ano nie ma , moj drogi przyjacielu :( To o czym marzy stokrotka jest "
> chwilowe". Chemia ! Taki stan " wariacji" trwa jakies 2 lata ;) A pozniej ,
to
> juz tylko rutyna , moze przyjazn i " inny" rodzaj uczucia. Moim zdaniem jest
> ono wazniejsze niz ten " stokrotkowy plomien" ;) Nic nie poradze , ktos mnie
> chyba skutecznie " wyleczyl z romantyzmu ;) A moze to wszystko przez te
> przedmioty scisle , za nic w nich romantyzmu , same konkrety :P
>
> Pozdrawiam :)
>

Ja nie chce się z tego leczyć, chce żyć w tym szaleństwie, i nie poddawać się
rutynie, która wdarła się w nasze życie. Życie szaleńców jest o wiele ciekawsze.

[wro73]

stokrotka-73 napisała:

>
> Ja nie chce się z tego leczyć, chce żyć w tym szaleństwie, i nie poddawać się
> rutynie, która wdarła się w nasze życie. Życie szaleńców jest o wiele
ciekawsze
> .

To walcz z tą rutyną - umów się z Nim w motelu, wyskoczcie w góry ( oczywiście
jak będzie cieplej ) - miłość jest jak ognisko, cały czas trzeba dorzucać nowe
polana.

[stokrotka-73]

wro73 napisał:

> To walcz z tą rutyną - umów się z Nim w motelu, wyskoczcie w góry (
oczywiście
> jak będzie cieplej ) - miłość jest jak ognisko, cały czas trzeba dorzucać
nowe
> polana.
>

Nie raz miałam plan, może nie motel i wyjazd w góry, bo na to kasy brak, ale
kolacja, taka uroczysta. Tuż po moim powrocie z zakupów, działo się coś, co
zniechęcało mnie do moich planów. A potem niestety, to już nie mam ochoty.

[wro73]

stokrotka-73 napisała:

>
> Nie raz miałam plan, może nie motel i wyjazd w góry, bo na to kasy brak, ale
> kolacja, taka uroczysta. Tuż po moim powrocie z zakupów, działo się coś, co
> zniechęcało mnie do moich planów. A potem niestety, to już nie mam ochoty.

Stąd właśnie musi to być obce miejsce - aby nic nie zdążyło zepsuć efektu.

[jana2706]

uciekaj Stokrotko,poki czas!

[Gość: Aga]

Zgadzam się, miałam fajny związek, trwał 6 lat.. zachciało mi się zabawy i
odmiany...jak juz mi się znudziło wróciłam, on czekał, minęło kilka miesięcy, 3
dni temu nagle mnie zostawił...nie potrafi wybaczyć, przestał kochać... a ja
sobie nigdy tego nie wybacze...bo w międzyczasie zrozumiałam... za późno.

[Gość: golirka]

A widzisz, ja znalazłam się w odwrotnej sytuacji,
Po 27 latach zostawił mnie mój życiowy partner.
Poszedł do laluni.Minęło już 13 miesięcy.Nawet
nie wiesz, jaki to ból, cierpienie i tęsknota.
Nie wiem, czy potrafiłabym przebaczyć, gdyby
wrócił.Powiedział mi,że nie ma czego wspominać,
tych 27 lat przez które byliśmy razem.A było
tak pięknie.I o czym tu mówić.Nawet nie wiesz,
jaki to ból to czekanie i myślenie o kimś kogo
się kochało przez tyle lat.Chyba nie umiałabym
jednak przebaczyć tak jak on Tobie.

[stokrotka-73]

Gość portalu: golirka napisał(a):

> A widzisz, ja znalazłam się w odwrotnej sytuacji,
> Po 27 latach zostawił mnie mój życiowy partner.
> Poszedł do laluni.Minęło już 13 miesięcy.Nawet
> nie wiesz, jaki to ból, cierpienie i tęsknota.
> Nie wiem, czy potrafiłabym przebaczyć, gdyby
> wrócił.Powiedział mi,że nie ma czego wspominać,
> tych 27 lat przez które byliśmy razem.A było
> tak pięknie.I o czym tu mówić.Nawet nie wiesz,
> jaki to ból to czekanie i myślenie o kimś kogo
> się kochało przez tyle lat.Chyba nie umiałabym
> jednak przebaczyć tak jak on Tobie.


27 lat to szmat czasu... i zawsze jest co wspominać...
Mój na razie nie ma mi czego wybaczać, to on był niewierny, ale otwarcie się do
tego przyznał... To ja wybaczyłam...

[Gość: golirka]

A było tak pięknie, tak bardzo go kochałam,
trzymaliśmy się za ręce,gdy szliśmy razem.
Mieliśmy piękny samochód.
Ale on wolał wozić nim lalunię.Ja też jestem
atrakcyjną kobietą.Jak to odbija niektórym
z dobrobytu i anderopauzy.Poczuł się niedopieszczony.
Nie potrafiłabym przebaczyć tego cierpienia,które mnie
spotkało.

[wro73]

Gość portalu: golirka napisał(a):

> Ja też jestem
> atrakcyjną kobietą.

To cały świat przed Tobą :)))


> z dobrobytu i anderopauzy.

andrenopauzy - tym z menopauzą też odbija

> Poczuł się niedopieszczony.

A może faktycznie był?

> Nie potrafiłabym przebaczyć tego cierpienia,które mnie
> spotkało.
>
>

Bo wcale nie musisz...
łącze pozdr.

[Gość: bea]

nie dramatyzuj...........weż się w garść i nie wiś na kimś..

[Gość: browar]

Ja spełnie TWoje wymogi tyl eże mam 16 lat ale jak ci to nie przeszkadza to
bedzie mi miło :)

[Gość: Buahahaha]

Kolego, Ty szukasz dziury. Powiedzmy sobe szczerze.
Na razie radzę jednak rączkę...

[Gość: adonis]

Stokrotko, polecam ci gumowe, dmuchane lale. Meskie, rzecz jasna.

[Gość: obserwator]

Szkoda, że takie wątki prędzej czy później zaśmiecą prymitywni dowcipnisie.

[stokrotka-73]

Gość portalu: obserwator napisał(a):

> Szkoda, że takie wątki prędzej czy później zaśmiecą prymitywni dowcipnisie

Niestety, rozpoczynając ten wątek, byłam na to przygotowana i postaram się je
zupełnie zignorować.

[stokrotka-73]

Gość portalu: adonis napisał(a):

> Stokrotko, polecam ci gumowe, dmuchane lale. Meskie, rzecz jasna


Hmmm, nawet najlepsze gumowe nie zastąpią tego prawdziwego, a taki zasypia
zawsze ze mną... I mogę sobie go używać, kiedy chce. Tęsknota do szalonej
namiętności, jaka nas ogarniała na początku pozostaje nadal.

[stokrotka-73]

Bardzo miła jest Twoja propozycja. Jednak z racji wieku nie mogę jej przyjąć.
Dokładnie 16 lat temu, świętowałam 16 urodziny. Dzisiejszy świat źle patrzy na
takie propozycje, sam powinieneś to zrozumieć. Pozdrawiam.

a jak pachniesz? jak smakujesz?

[Gość: ano]

napisz jak pachniesz, smakujesz...czym w oczy kłujesz, czy tylko uniesien
chwila czy cos większego co zycie umila?

[stokrotka-73]

Pachnę kobietą i tak też smakuję. Sama Ci nie powiem, czym w oczy kłuję, jednak
użyją słów znajomych. A oni twierdzą, że mam to "COŚ". Moje niebieskie oczy,
wygladające spod blond włosów, potrafią zahipnotyzować... Moja mama widząc mnie
w obcisłych spodniach twierdzi, że jestem anorektyczką, a mój mężczyzna widząc
mnie nago twierdzi, że jestem grubaskiem. Idąc ulicami przyciągam męskie
spojrzenia...
Piękon jednak płynie z wnętrza, a moje wnętrze to teraz ruina...

[neti13]

Szukaj dalej . Powodzenia ;)

[Gość: szambonurek]

Nie szukaj kochanka, a szukaj starego chleba ze mną, we wrocławskich kubłach.
Rozkosz nieporównywalnie większa

[Gość: advocatus diaboli]

dziwne wynurzenia kobiety. Coś w tym musi być. Czy to pożądanie podziwiania za
wygląd, powodzenie u facetów? A, może to po prostu chęć znalezienia podobnych
sobie ? Forum to nie to miejsce. Zbyt wiele prostactwa.

[stokrotka-73]

Gość portalu: advocatus diaboli napisał(a):

> dziwne wynurzenia kobiety. Coś w tym musi być. Czy to pożądanie podziwiania
za
> wygląd, powodzenie u facetów? A, może to po prostu chęć znalezienia podobnych
> sobie ? Forum to nie to miejsce. Zbyt wiele prostactwa.

Czy wg Ciebie kobieta nie ma prawa do pragnień?? Powinna być wyrobnicą w
zaciszu domowym i nalożnicą spełniającą zachcianki swojego mężczyzny. Nie
pragnę podziwu od strony meżczyzn, nie szukam podobnych do mnie. Tęsknię po
prostu do czegoś, co w stałym związku zanika i buntuję się przed tym.

Czy ma może ktoś sposób na uleczenie się z rutyny??

[Gość: advocatus diaboli]

Mój staż w stadle, jest dłuższy od Twego wieku i mam iwęcej doświadczenia, niż
większość wypowiadających się tutaj. To prawda, ze człowiek potrzebuje czegoś
więcej, ale życie nie składa się z wiecznych westchnień i rozkoszy. Jest coś,
co łączy bardziej kobietę i mężczyznę dojrzałych do prawdziwych uczuć. To się
nazywa życie z jego drobnymi i dużymi problemami. Doceniamy to dopiero, gdy
dowiadczamy chorób, nieszczęść.
Witanie się w progu słowami : mój kochany, to tylko forma. Treść jest w życiu
codziennym, gdy dostrzegamy małe i większe zalety naszych partnerów. I za to
ich kochamy.

[Gość: advocatus diaboli]

W uzupełnieniu poprzedniego wpisu:
Ty nie potrzebujesz kochanka, Ty potrzebujesz dojrzałej rozmowy z Twoim
mężczyzną, a to wymaga otwartości i wzajemnego poszanowania
Kochanek, to "uzrądzenie" do wydawania dźwięków rozkoszy i podziwiania Cię na
krótki czas.

[stokrotka-73]

Gość portalu: advocatus diaboli napisał(a):

> W uzupełnieniu poprzedniego wpisu:
> Ty nie potrzebujesz kochanka, Ty potrzebujesz dojrzałej rozmowy z Twoim
> mężczyzną, a to wymaga otwartości i wzajemnego poszanowania
> Kochanek, to "uzrądzenie" do wydawania dźwięków rozkoszy i podziwiania Cię na
> krótki czas.

Rozmowy, rozmowy... One są naszą codziennością. Nasz związek od początku
opierał się na rozmowach pełnych treści. Jest to element, który różni nasz
związek od tych poprzednich. Potrafimy rozmawiać otwarcie. Nie neguję
doświadczenia, jednak nie zawsze płynie ono z racji wieku. Człowiek młody może
być równie doświadczony. Życie, które nie oszczędzało mi cierpień, sprawia, iż
mogę powiedzieć, że mój bagaż doświadczeń jest wielki.
Czy mężczyzna będący obok mojego boku, nie powinien byc mi przyjacielem,
pomocną dłonią?? a zarazem kochankiem grającym najpiekniejszą melodię na moim
ciele?? Właśnie tego mi teraz brakuje. Brakuje mi również powiernika,
przyjaciela, nie koniecznie kochanka (stąd chyba w tytule), który mnie
wysłucha, przyjmie moje słowa goryczy, wysłucha i może oceni. A może podpowie,
co zrobić, aby wykrzesać nowy płomień w tlącym się już tylko ognisku...
W sumie szukam kogoś, komu będę mogła się wypłakać, że czasem jest mi źle.

[Gość: pp]

Stokrotko!
mam pytanie, ale najpierw cytat:
> Rozmowy, rozmowy... One są naszą codziennością. Nasz związek od początku
> opierał się na rozmowach pełnych treści. Jest to element, który różni nasz
> związek od tych poprzednich. Potrafimy rozmawiać otwarcie.

Czy mamy z powyższego wnioskować, że przedmiotem tych rozmów jest również
dylemat, którym dzielisz się z nami na forum? A może nawet Twój mąż wie o
wątku, który założyłaś na forum?
Pozdrawiam ciepło, pp

[stokrotka-73]

Gość portalu: pp napisał(a):

> Czy mamy z powyższego wnioskować, że przedmiotem tych rozmów jest również
> dylemat, którym dzielisz się z nami na forum? A może nawet Twój mąż wie o
> wątku, który założyłaś na forum?
> Pozdrawiam ciepło, pp

Tak, przedmiotem tych rozmów jest również mój problem. Może nie tak obszernie,
ale moje niezadowolenie z formy, jaka przyjął nasz związek niejednokrotnie
zostało wyrażone przeze mnie. W jego odpowiedzi dostaję, że nie ma siły, nie ma
ochoty, nie chce mu się, problemy go przytłaczają. Ale postara się to zmienić i
nie zmienia. Przez takie obietnice zmiany rozpadło się moje małżeństwo.

"Mój mąż" - nigdzie nie powiedziałam, ze jesteśmy małżeństwem. Żyjemy sobie w
wolnym związku, a dzieci, które wychowujemy - żadne z nich nie jest naszym
wspólnym.

[Gość: andreos]

napisz chetnie zaprosze Cie na kawe i porozmawiam [e-mail]

[stokrotka-73]

Gość portalu: advocatus diaboli napisał(a):

> Mój staż w stadle, jest dłuższy od Twego wieku i mam iwęcej doświadczenia,
niż
> większość wypowiadających się tutaj. To prawda, ze człowiek potrzebuje czegoś
> więcej, ale życie nie składa się z wiecznych westchnień i rozkoszy. Jest coś,
> co łączy bardziej kobietę i mężczyznę dojrzałych do prawdziwych uczuć. To się
> nazywa życie z jego drobnymi i dużymi problemami. Doceniamy to dopiero, gdy
> dowiadczamy chorób, nieszczęść.
> Witanie się w progu słowami : mój kochany, to tylko forma. Treść jest w życiu
> codziennym, gdy dostrzegamy małe i większe zalety naszych partnerów. I za to
> ich kochamy.

Zgadza się "prawdzia miłość jest wyrażana w czynach a nie w słowach". Na czyny
czasem sił mi brak. Życie z problemami nas mocno przytłoczyło.

[Gość: szambonurek]

Czym są Twe problemy w porównaniu, przykładowo z moimi? Brak pieniędzy ? Złe
dzieci? Choroby ? Nie, Ty twierezisz jedynie, ze niezrozumienie wzajemne, brak
czasu. Zmień to, zacznik od siebie

[stokrotka-73]

Gość portalu: szambonurek napisał(a):

> Czym są Twe problemy w porównaniu, przykładowo z moimi? Brak pieniędzy ? Złe
> dzieci? Choroby ? Nie, Ty twierezisz jedynie, ze niezrozumienie wzajemne,
brak
> czasu. Zmień to, zacznik od siebie

Hmm, oboje pozostajemy bez pracy, a mamy do utrzymania trójkę dzieci. Więc nie
oceniaj, bo brak kasy też jest naszym problemem. Dzieci w wieku buntu i fazy na
nie. W tym wszystkim, próbuje odnaleźć nas. Moje oddanie domowi, dbanie o
rodzinę, jaką sobie stworzyliśmy, oddaliło od nas, nas samych. Nikt w domu nie
chodzi głodny, dzieci są ubrane i zadbane. Ale nie chce być tylko gosposią,
martwiącą się o to, co wsadzić do garnka i skąd wziąc zimowe ubrania dla
dzieci. Chce być również kobieta - tą kobietą, którą byłam na początku naszego
związku. Jak to zrobić, pomimo wszystkich trudności życiowych, aby płomień nie
przygasał??

[jlesiecki]

piszesz o swoich obawach i dolach, a co mysli Twoj facet? moze nie rozmawialas z
nim o tym? Swoja droga zazdroszcze, ze bez pracy utrzymujecie trojke dzieci.
Moze wode w wino tez zmieniacie?
a moze Ty szukasz poprostu sponsora?
jesli tak, to uczciwie to przyznaj

[stokrotka-73]

jlesiecki napisał:

> piszesz o swoich obawach i dolach, a co mysli Twoj facet? moze nie
rozmawialas
> z
> nim o tym? Swoja droga zazdroszcze, ze bez pracy utrzymujecie trojke dzieci.
> Moze wode w wino tez zmieniacie?
> a moze Ty szukasz poprostu sponsora?
> jesli tak, to uczciwie to przyznaj

Wiesz, ciągle rozmawiamy o tym, w jaki sposób poprawić nasze życie. Cały trud
utrzymania nas, leży na mnie. Mój mężczyzna dużo mówi i w sumie mało robi. To
ja dostaję od niego "prace zlecone". To moim zadaniem jest wysłać aplikacje na
ogłoszenia, które on znajduje. Wysłać zapytanie, smsa, po prostu, on wyszukuje
temat, a rozwinięcie tematu jest już moim zadaniem. Czasem czuję się, że
wychodowałam sobie wampira energetycznego.
Wody w wino nie zamieniam, tylko staram się jak mogę zarobić, wykombinować, coś
sprzedać, aby zapewnić nam jako taki byt.
Nie szukam sponsora. Szukam spokojnego portu, do którego mogę wpłynąć
zostawiając za soba szarą rzeczywistość. Tego mi potrzeba. Jeśli czasem w
porcie zagości sztorm namiętności też nie będę miała nic przeciwko temu.

[neti13]

Ech , przejdzie Ci to bujanie w oblokach ;)
Sprobuj dostrzec jakies dobre strony swojego zwiazku , bo wszystko negujesz,
wszystko jest zle i nie tak.Tak przynajmiej opisujesz swoje zycie.
Nie nadaje sie chyba na pocieszyciela ;)


Pozdrawiam ;)

[Gość: szambonurek]

Nie licytujmy się. To nie ma nic do rzeczy. Ty jestes Mądrością rodziny, więc
walcz o to wszystko. Chcesz zobaczyć większe problemy ? Zajdź do przychodni w
klinice hematologicznej. Ja tam zaglądam co miesiąc, nie z ciekawości. I, co
narzekam? A, moja renta nie starcza na opłaty ! I co ? narzekam ? Moi chłopcy
przeszli bunty wszelkiego rodzaju, i co narzekam? Ech, dziewczyno, dziewczyno!

???

[Gość: sanka]

Myślisz, że kochanek rozwiąże twoje problemy?.
Nie łudź się. One staną się jeszcze większe, duuuuużo większe.

Nigdy nie ma tak, żeby było płomiennie od początku do końca związku/ chyba, że
związek krótko trwa/
Zacznij od początku Waszego związku.
Było jak było, a potem dodaliście do tego swoją wspólnotę, jakiś plan na życie,
obowiązki, dzieci. Nie wiem czy to wszystko oparte na jakimkolwiek małżeńskim
przyrzeczeniu. Jeśli zakłada sie rodzinę to trzeba przemyśleć konsekwencje
tego. Jeśli się decyduje rodzić dzieci to trzeba mieć świadomość jakie sie
będzie miało obowiązki, z czego dla siebie trzeba zrezygnować na rzecz rodziny,
dzieci.
Jeśli taki model życia wybrałaś, to musisz wiedzieć, że nie da się być motylem,
gwiazdą, ósmym cudem swiata.
A twój mężczyzna?
Czy ty wiesz czego on by chciał?
Co mu doskwiera i czego najbardziej mu żal z tamtych czasów.
A może jemu też chodzi po głowie myśl o kochance, skoro ciągle przebywa w
towarzystwie niezadowolonej, niezaspokojonej, zapatrzonej w siebie, chcącej
ciągle czegos innego niż to co jest?
Wg mnie występujesz tu w roli istoty unieszczęśliwionej przez zycie i
otaczający cie świat.
No ale ty taki model wybrałaś, dlaczego ktoś inny miałby być odpowiedzialny za
to, ze nie możesz żyć tak jak iles lat temu. Po prostu każdy etap życia jest
inny, w każdym co innego jest ważne, inne sprawy stawia się na pierwszym
miejscu.
W zasadezie mogłabyś żyć inaczej, nawet tak jak sobie wyobrażasz, że byłoby z
tym kochankiem. Musiałabyś sie jednak wykazać wielką bezdusznością, ogromnym
egoizmem i przeświadczeniem, że tylko tobie należy się stąpanie po drodze różmi
usłanej niezależnie od tego kogo przy tej okazji się podepce.
I jeszcze - czy potrafisz odpowiedziec na pytanie dla kogo byłoby to dobre
- dla ciebie? - na jak długo, ile czasu mogłabyś z dwoma mężczyznami, jak długo
mogłabyś spoglądać w lustro na twarz takiej oszustki w stodunku do swojego
mężczyzny i swoich dzieci?
- dla twoich dzieci? - przecież żaden kochanek nie potrzebuje przychówku swojej
kochanicy, rozwalenie rodziny, którego w konsekwencji takiego twojego
postępowania moznaby się nichybnie spodziewać, przecież też nic dobrego by im
nie przyniosło,
-dla twojego mężczyzny? - żaden nie byłby w stanie tego znieść, odpowiedz sobie
na pytanie dlaczego jesteś pilnowana przez niego - chyba nie bez powodu.
Co więc masz zrobić?
Przeanalizuj wszystko, zastanów się, zapytaj członków swojej rodziny czego oni
by chcieli, czego pragną, czego im potrzeba do szczęścia. Zobaczysz, że nawet
się nie spodziewasz jak bardzo to będzie odlegle od twojego przekonania i
twoich przypuszczeń na ten temat.

[Gość: obserwator]

No i widzisz stokrotko, doigrałaś się. To nie jest świat trubadurów, ani
nawet "Dekamerona". Tu musisz być konsekwentna, pracowita, wytrwała,
wyzbyta "zachcianek", za wszystkich odpowiedzialna, wierna swoim błędom,
cierpiąca jak matce-Polce przystało. Masz przechlapane. Nie będziesz już dla
nikogo motylem ani gwiazdą, ani ósmym cudem świata. Musisz się poświęcić
stokrotko. Masz zobowiazania wobec otoczenia, dzieci, męża,ojczyzny, ludzkości,
wartości, ale świat nic nie jest ci winien. Musisz zapomnieć o tym jak serce
skacze ci do gardła, a ziemia pod tobą porusza jakby nagle ożyła i świat znowu -
razem z tobą - stał się młody. To chciałaś usłyszeć, stokrotko? A czego
spodziewałaś się na forum, jeśli nie przytomnych rad i pouczeń - z dobrego
serca zresztą i z głębi życiowych doświadczeń dawanych. Myślę, że wszyscy
jesteśmy już wypaleni (może od szkoły podstawowej) - więc nas gorszysz i
przerażasz.

[neti13]

Gość portalu: obserwator napisał(a):

> No i widzisz stokrotko, doigrałaś się. To nie jest świat trubadurów, ani
> nawet "Dekamerona". Tu musisz być konsekwentna, pracowita, wytrwała,
> wyzbyta "zachcianek", za wszystkich odpowiedzialna, wierna swoim błędom,
> cierpiąca jak matce-Polce przystało. Masz przechlapane. Nie będziesz już dla
> nikogo motylem ani gwiazdą, ani ósmym cudem świata. Musisz się poświęcić
> stokrotko. Masz zobowiazania wobec otoczenia, dzieci, męża,ojczyzny,
ludzkości,
>
> wartości, ale świat nic nie jest ci winien. Musisz zapomnieć o tym jak serce
> skacze ci do gardła, a ziemia pod tobą porusza jakby nagle ożyła i świat
znowu
> -
> razem z tobą - stał się młody. To chciałaś usłyszeć, stokrotko? A czego
> spodziewałaś się na forum, jeśli nie przytomnych rad i pouczeń - z dobrego
> serca zresztą i z głębi życiowych doświadczeń dawanych. Myślę, że wszyscy
> jesteśmy już wypaleni (może od szkoły podstawowej) - więc nas gorszysz i
> przerażasz.



Nie dramatyzuj ;) Zycie jest przeciez piekne , choc ( kurcze) malo
romantyczne ;)
Jak sobie poscielisz , tak sie wyspisz ;) Stokrotka mogla o tym wczesniej
pomyslec , ze ciagle bedzie chciala byc " krolewna z bajki".Teraz to
przepadlo , ma gary , sprzatanie , dzieciaki ( male potworki) :) , choc pewnie
nie dla jednego to bardzo wiele , ona chce wiecej. Pomarzyc kazdy moze , tylko
zeby te marzenia nie staly sie dla nas obsesja ;)

[Gość: obserwator]

No to w takim razie na czym polega uroda życia? Wal, neti!

[neti13]

Gość portalu: obserwator napisał(a):

> No to w takim razie na czym polega uroda życia? Wal, neti!


Mysle , ze nie nalezy robic czegos , czego napewno bedziemy zalowali.
Na przykladzie stokrotki, ona ma jakies " tesknoty " , czegos jej
brakuje.Chcialaby to zmienic , ale nie mowi wprost o konkretach. Chce miec
podwojne zycie ? Wymykac sie z domu od meza i dzieci do faceta , ktory rozpali
w niej ogien? Nie wiem , byc moze jest do tego zdolna , moze potrafilaby nawet
z tym zyc , ale co dalej ? Przeciez ten ksiaze z bajki tez jej sie w koncu
znudzi , albo ona jemu . I co wtedy ? Znow bedzie szukac nastepnego ? Dla mnie
to bez sensu. Trzeba umiec wybrac. To co ma w tej chwili , lub cos bardzo
niepewnego , cos co moze sprawic , ze straci nawet to co ja w tej chwili tak
bardzo przytlacza i ogranicza. Pokretne to troszke , co napisalam , ale sens
jest ten , ze nie ma na swiecie takiego uczucia , ktore wiecznie pali sie tym
samym plomieniem. Inaczej kochasz na poczatku , inaczej czujesz , gdy juz kilka
lat jestes z ta sama osoba. Zycie juz chyba takie jest , zmieniamy sie my
sami , zmieniaja sie nasze uczucia . Niesprawiedliwe to troche , bo ja zawsze
bylam fanka Kopciuszka;)( i zyli dlugo i szczesliwie ) Fairy tale ;)


Pozdrawiam ;)

[Gość: obserwator]

A skąd wiesz, neti, że robiąc cokolwiek nie będziesz tego później żałowała?
Trzeba - powiadasz - umieć wybierać i podejmować jedynie słuszne decyzje. Ale
do tych najważniejszych (wybór zawodu, wybór męża czy żony)zmusza nas życie
wtedy, kiedy nie jesteśmy jeszcze przygotowani, bo zbyt młodzi, zbyt głupi i za
mało doświadczeni. A później już tylko wybieramy pomiędzy bezpieczeństwem i
stagnacją a ryzykiem i społecznym potępieniem. Bo przecież nie możemy narazić
nikogo na jakikolwiek dyskomfort, bo mamy milion zobowiązań, bo liczą się
czyjeś uczucia, ale nigdy nie nasze. Przecież nie potrafilibyśmy żyć realizując
własne plany i ulegając własnym pasjom. Gdybyśmy byli dobrzy dla siebie samych -
zżarłoby nas sumienie. A poza tym : lepszy wróbel w garści niż kochanek na
sąsiedniej ulicy. Wygodniejsze to i bardziej bezpieczne. No, neti, obudź się.

[Gość: miki]

Życie nas zmusza do wyboru zawodu i małżonka??? Skąd taki pomysł, to MY
wybieramy i tylko MY jesteśmy odpowiedzialni za te wybory. A dlaczego wybieramy
tak a nie inaczej, to już inna kwestia.

[Gość: zgadzam sie]

zgadzam sie, to my dokonujemy wyborow. inna kwestia jest tez fakt, ze wiekszosc
sunie przez zycie jak lunatycy. malo kto zastanawia sie nad swoim zyciem, jego
jakoscia (i nie mam tu na mysli sfery materialnej), jest swiadomy swych
wyborow/dokonuje swiadomych wyborow. ludzie boja sie zmian, wola diabla
znanego. poczucie winy? obowiazki? zobowiazania? konformizm. obserwatorze - czy
to na pewno takie zdrowe? samym bedac nieszczesliwym nie mozna dac szczescia
drugiej osobie. czasami trzeba zburzyc ruine zeby zbudowac cos nowgo, lepszj
jakosci. szczescie to nie stan, to droga. droga czasami trudnych decyzji, ktore
jednak trzeba podjac zeby moc nia kroczyc dalej. do odwaznych swiat nalezy!

[stokrotka-73]

Gość portalu: zgadzam sie napisał(a):

> zgadzam sie, to my dokonujemy wyborow. inna kwestia jest tez fakt, ze
wiekszosc
>
> sunie przez zycie jak lunatycy. malo kto zastanawia sie nad swoim zyciem,
jego
> jakoscia (i nie mam tu na mysli sfery materialnej), jest swiadomy swych
> wyborow/dokonuje swiadomych wyborow. ludzie boja sie zmian, wola diabla
> znanego. poczucie winy? obowiazki? zobowiazania? konformizm. obserwatorze -
czy
>
> to na pewno takie zdrowe? samym bedac nieszczesliwym nie mozna dac szczescia
> drugiej osobie. czasami trzeba zburzyc ruine zeby zbudowac cos nowgo, lepszj
> jakosci. szczescie to nie stan, to droga. droga czasami trudnych decyzji,
ktore
>
> jednak trzeba podjac zeby moc nia kroczyc dalej. do odwaznych swiat nalezy!


Bardzo mądre słowa... Nie każdego stać na podjęcie decyzji, na zmianę... Lepsze
czekanie niż działanie. Dlatego mam za sobą rozwód, i teraz (po upływie czasu,
jaki upłynął od rozpoczęcia tego wątku) podjęliśmy następną próbę szukania
wspólnego szczęścia. Jeśli się nie powiedzie, nikt nikogo nie trzyma.
Nauczona życiem moich rodziców, którzy czekali przez prawie 15 lat do
pełnoletności mojej młodszej siostry, nie zamierzam popełniać ich błędu. Będę
szukać, aż znajdę...

[stokrotka-73]

Gość portalu: sanka napisał(a):

> Myślisz, że kochanek rozwiąże twoje problemy?.
> Nie łudź się. One staną się jeszcze większe, duuuuużo większe.

- Kiedyś kochanek rozwiązał moje problemy. Stałam się na nowo piękna i kochana,
poprawiło to nawet stosunki z moim mężem - byłym, ale tamto małżeństwo i tak
nie miało prawa przetrwania.
>
> Nigdy nie ma tak, żeby było płomiennie od początku do końca związku/ chyba,
że
> związek krótko trwa/
> Zacznij od początku Waszego związku.
> Było jak było, a potem dodaliście do tego swoją wspólnotę, jakiś plan na
życie,
>
> obowiązki, dzieci. Nie wiem czy to wszystko oparte na jakimkolwiek małżeńskim
> przyrzeczeniu. Jeśli zakłada sie rodzinę to trzeba przemyśleć konsekwencje
> tego. Jeśli się decyduje rodzić dzieci to trzeba mieć świadomość jakie sie
> będzie miało obowiązki, z czego dla siebie trzeba zrezygnować na rzecz
rodziny, dzieci.
> Jeśli taki model życia wybrałaś, to musisz wiedzieć, że nie da się być
motylem,
>
> gwiazdą, ósmym cudem swiata.

- Związek luźny, nie oparty na żadnej przysiędze. Dzieci są nasze, ale nie
nasze wspólne. Obowiązki wobec swoich dzieci, a nawet cudzych są mi świadome i
staram się je wypełniać. Nie znaczy to, że każda kobieta z kochanki, tej
uwielbianej, musi stać się gosposią, matką, żoną. Dlaczego nie może całe życie
być kochanką swojego mężczyzny?? Może szukam kochanka - mojego kochanka z
tamtych lat, kochanka, który zasypia i budzi się ze mna, ale nie jest już tym
samym?? Albo kogos, z kim będę mogła porozmawiać. CHYBA Wybrałam taki model
życia - trochę pokręcony, ale podobny do tego, o którym piszesz. I dlaczego nie
mogę być przez całe życie motylem, cudem świata. Zabroni mi ktoś??

> A twój mężczyzna?
> Czy ty wiesz czego on by chciał?
> Co mu doskwiera i czego najbardziej mu żal z tamtych czasów.
> A może jemu też chodzi po głowie myśl o kochance, skoro ciągle przebywa w
> towarzystwie niezadowolonej, niezaspokojonej, zapatrzonej w siebie, chcącej
> ciągle czegos innego niż to co jest?

- Mój mężczyzna - rozmawiając o moim problemie nie raz wyraził czego mu brak.
Mój mężczyzna oczekuje ode mnie bezwarunkowego posłuszeństwa i oddania. Nie
znosi słowa sprzeciwu, a moja dusza jest zbuntowana i zawsze taka była. Na
początku nie mieszkaliśmy razem, a na spotkaniach nigdy nie odkryjesz drugiej
osoby do końca. Mój mężczyzna uważa, że z początku byłam mu posłuszna, bez
słowa sprzeciwu. Ale ja wiem, że tak nie było, a on tego nie widział. Teraz
widzi, i jest z tego powodu niezadowolony. Właściwie nie mam prawa głosu,
krytyki. Co innego jest kiedy rozmawiamy, jednak kiedy dochodzi do spornych
tematów, to ja musze zbastować. Jedyny temat, który można rozwijać bez obrazy,
to nasz związek.

Jeszcze do niedawna tęsknił do kobiety, która go zostawiła a później pragnęłą
powrotu. Był wtedy już ze mną. Teraz nie raz rozmwaiamy o tym. O zdradzie też a
może przede wszystkim - "nie zdradzam Cię, nie mam nawet możliwości i nie
nawet ochoty" - wolalabym inną kolejność. Od dawna moj mężczyzna twierdzi, że
nie potrzebuje zdrady. A ja potrzebuję jego z tamtych czasów. Zasypiam z nim i
tęsknię do niego.


> Wg mnie występujesz tu w roli istoty unieszczęśliwionej przez zycie i
> otaczający cie świat.
> No ale ty taki model wybrałaś, dlaczego ktoś inny miałby być odpowiedzialny
za
> to, ze nie możesz żyć tak jak iles lat temu. Po prostu każdy etap życia jest
> inny, w każdym co innego jest ważne, inne sprawy stawia się na pierwszym
> miejscu.
> W zasadezie mogłabyś żyć inaczej, nawet tak jak sobie wyobrażasz, że byłoby z
> tym kochankiem. Musiałabyś sie jednak wykazać wielką bezdusznością, ogromnym
> egoizmem i przeświadczeniem, że tylko tobie należy się stąpanie po drodze
różmi
>
> usłanej niezależnie od tego kogo przy tej okazji się podepce.
> I jeszcze - czy potrafisz odpowiedziec na pytanie dla kogo byłoby to dobre
> - dla ciebie? - na jak długo, ile czasu mogłabyś z dwoma mężczyznami, jak
długo
>
> mogłabyś spoglądać w lustro na twarz takiej oszustki w stodunku do swojego
> mężczyzny i swoich dzieci?

- a czy nie jestem oszustką oszukując wszystkich wokoło, że jestem szczęśliwa,
jeśli ciągle mi czegoś brak. Jak mam dawać szczęście swojemu dziecku, kiedy w
sercu mam cierń. Jak mam dawać szczęście jego dzieciom, kiedy nawet swojemu nie
potrafie tego dać.

> - dla twoich dzieci? - przecież żaden kochanek nie potrzebuje przychówku
swojej
>
> kochanicy, rozwalenie rodziny, którego w konsekwencji takiego twojego
> postępowania moznaby się nichybnie spodziewać, przecież też nic dobrego by im
> nie przyniosło,

- dzieci nasze, choć nie wspólne są naszymi dziećmi. Czyli jak to brzydko
określiłaś - są przychówkiem kochanicy i kochanka.


> -dla twojego mężczyzny? - żaden nie byłby w stanie tego znieść, odpowiedz
sobie
>
> na pytanie dlaczego jesteś pilnowana przez niego - chyba nie bez powodu.

- pilnuje mnie, ponieważ jestem atrakcyjną kobietą. Wszędzię gdzie się pojawię,
mam propozycje spotkania, pojawia się chętny do flirtu. A znając siebie, wiemy,
że nie wiele nam brakuje do zdrady. Była ona kiedyś naszą codziennością. Mój
mężczyzna posiadał kochanki, a ja kochanka. Nasze poprzednie życie nie stanowi
dla nas tajemnicy.

> Co więc masz zrobić?
> Przeanalizuj wszystko, zastanów się, zapytaj członków swojej rodziny czego
oni
> by chcieli, czego pragną, czego im potrzeba do szczęścia. Zobaczysz, że nawet
> się nie spodziewasz jak bardzo to będzie odlegle od twojego przekonania i
> twoich przypuszczeń na ten temat.

[timoszyk]

Gość portalu: szambonurek napisał(a):

> Czym są Twe problemy w porównaniu, przykładowo z moimi? Brak pieniędzy ? Złe
> dzieci? Choroby ? Nie, Ty twierezisz jedynie, ze niezrozumienie wzajemne,
brak
> czasu. Zmień to, zacznik od siebie

Trudno oceniac tak zlozona sytuacje na odleglosc i nie chcialbym byc zle
zrozumiany. Jednakze brak umiejetnosci cieszenia sie pomyslna codziennoscia
bywa czasem poczatkiem depresji, ktora domaga sie jakiegos racjonalnego
uzasadnienia. Przygody, szalone zycie, te depresje chwilowa gasza, ale
niezbedna do poprawy samopoczucia ich dawka rosnie.

Wac

[Gość: JA]

Ja właśnie zmieniłam po wielu latach i nie narzekam.

[Gość: sanka]

Pewnie, ze to możliwe i nawet może dać szczęście, pod warunkiem, że ma sie
taką sytuację, w której taka zmiana jest zdarzeniem dotyczącym tylko ciebie i
tego pozostawionego mężczyzny.

[zbyszek.kwasnica]

To bes sęsu, isz poszukujesz rozrywki
na Forum Wrocław. Przeciesz wiadomo, że
najlepsze kochanki występują na Forum
Szachista!

[Gość: heniek]

Głupek i tyle. Zamknij się jak mądrzejsi od ciebie rozmawiają.

[Gość: szambonurek]

Nieprawda, najlepsze kochanki rosną na placu Pigalle

[neti13]

Gość portalu: szambonurek napisał(a):

> Nieprawda, najlepsze kochanki rosną na placu Pigalle



Klamiesz :P Tam rosna chyba kasztany ;)A zreszta tu nie ma mowy o kachance
tylko o kochanku ( rodzaj raczej meski) :P

[Gość: szambonurek]

A, ciotka Zuzanna, to kochanka, czy kochanek ? Już się pogubiłe/a/m, kto kogo,
kto z kim. Ale wino marki Wino, jest ałmazją kochanków, i tylko to się liczy

[Gość: heniek]

O w mordę, byłem niedawno na placu Pigalle, a tam ani kasztanów, ani kochanek.
W ogóle nic nie rośnie i nie ma nic dobrego. Co się porobiło?

[Gość: jam]

chętnie sie Tobą spotkam, porozmawiam i w ogóle ;-) jak tego potrzebujesz :-)
w.20

[e-mail]

[Gość: szambonurek]

znalazł się spowiednik, o żesz Ty, mnie też "wyspowiadaj"

[Gość: Mąż Stokrotki]

Musiałaś wynieść nasze słodkie tajemnice aż na Forum ? Nie dawałem Ci słodkości
i namiętności. A Ty ciągle w papilotach, nieokrzesana i z papierosem w ustach.
Masz, jak chciałaś ! Nie wracam do Ciebie.

[stokrotka-73]

Gość portalu: Mąż Stokrotki napisał(a):

> Musiałaś wynieść nasze słodkie tajemnice aż na Forum ? Nie dawałem Ci
słodkości
>
> i namiętności. A Ty ciągle w papilotach, nieokrzesana i z papierosem w
ustach.
> Masz, jak chciałaś ! Nie wracam do Ciebie.

I dobrze Mężu Stokrotki - pozostań przy swojej nowej żonie i swoich nowych
dzieciach, a mnie i nasze dziecko racz utrzymywać tak, jak się do tego
zobowiązałeś - mężu Stokrotki przypominam o alimnentach.
:)

Zaczynam się gubić...

[no.logo]

stokrotka-73 napisała:

> a mnie i nasze dziecko

Hmmm... czy możesz zdecydować, czy macie "trójkę dzieci, z których żadne nie jest wspólne", czy też jakąś inną konfigurację rodzinną?

Jak to będzie?

[Gość: Mąż Stokrotki]

Dlaczego tyranizujez mnie i ludzi na Forum ? Obiadów nie gotujesz, dziecko
głodne i robi już za zbieracza datków na Świdnickiej. Proszę Cię, nie ośmieszaj
nas więcej. Wybaczę Ci Twe lenistwo, niechlujstwo i Twe marzenia o Syrence.
PS> dzisiaj jestem w domu normalnie.

[stokrotka-73]

Gość portalu: Mąż Stokrotki napisał(a):

> Dlaczego tyranizujez mnie i ludzi na Forum ? Obiadów nie gotujesz, dziecko
> głodne i robi już za zbieracza datków na Świdnickiej. Proszę Cię, nie
ośmieszaj
>
> nas więcej. Wybaczę Ci Twe lenistwo, niechlujstwo i Twe marzenia o Syrence.
> PS> dzisiaj jestem w domu normalnie.

Gdybyś poczytał, wiedziałbyś, że moje i mojego mężczyzny dzieci nie chodzą
głodne. Moje obiady mój mężczyzna chwali sobie bardzo, co i jego waga wskazuje
coraz dobitniej. Więc daj sobie spokój z zaśmiecaniem tego wątku. Byłbyś może
wiarygodny, gdyby nie to, że mój mężczyzna dzisiaj jest cały czas w domu i
jeszcze nie dotknął sie komputera. Ale to wiem tylko ja. Poza tym, ostatnio
przebywamy ze sobą 24h na dobę. I może to powoduje stres i zmęczenie materiału.

[stokrotka-73]

no.logo napisał:

> stokrotka-73 napisała:
>
> > a mnie i nasze dziecko
>
> Hmmm... czy możesz zdecydować, czy macie "trójkę dzieci, z których żadne nie
je
> st wspólne", czy też jakąś inną konfigurację rodzinną?
>
>
Dla zagubionego wyjaśnienie:
- jestem rozwódką z dzieckiem
- obecnie w związku z mężczyzną, który ma swoje dzieci, ale nie jesteśmy po
ślubie - wolny związek nie uregulowany żadna umową, wspólnota jedynie na
potrzebne bierzące wydatki i opłaty, reszta majątku oddzielna
- ktoś, kto podaje się tutaj za Męża Stokrotki, jest "dowcipnisiem", albo
elementem, jaki od dawien dawna zaśmieca forum, nie jest on ani moim mężem, ani
moim mężczyzną
- moj były mąż - jak to w Polsce normalnie - nie płaci mi alimentów, a sam
dobrowolnie się do nich i ich wysokości zobowiązał

Czy już jasne?? Jak jeszcze nie, to pytaj.

[no.logo]

Dziękuję za wyjaśnienia.

A da się tego Twojego gamonia namówić na wiytę u psychologa zajmująccego się terapią małżeństw/związków? Skoro nie wychodzą poważne rozmowy inicjowane przez Ciebie, to spróbujcie ze specjalistą...

Wracaj

[Gość: Dzieci Stokrotki]

Mamo, wracaj do nas. Nie rób jaj. Będzie dobrze, jeśli nie będziesz bić taty.
Jeszcze raz Ci zaufamy.

...

[Gość: mimima]

Wpółczuje, aczkolwiek uważam, że sama pogrążasz się w tej rozpaczy, znajdź jakiś
plusy, bo one tez istnieją, tylko Ty i tak juz masz klapki na oczach i
podświadomie postanowiłaś...w dzisiejszych czasach bardzo wiele rodzin ma
problemy finansowe i jakoś sie trzymają, nie można wszystkiego zwalać na brak
kasy, nie skupiaj sie tak na tym, a na swoim mężczyźnie...Pozdrawiam i zycze
powodzenia !!!

[Gość: obserwator]

Czy jeszcze nie masz dosyć, stokrotko, sprowadzania cię na właściwa drogę? Co
za urodzaj na moralistów i terapeutów.Niewielu jest takich, którzy poprzestają
na wyrażeniu swego poglądu - prawie wszyscy pouczają. Wiedzą lepiej niż ty, co
słuszne, a co niesłuszne. Wiedza lepiej niż ty, co jest dla ciebie dobre, co
jesteś winna innym i czego ci nie wolno. Masz znaleźć plusy i odrzucić klapki.
Masz się poświęcić i opamietać. A pieniądze - jak powszechnie wiadomo - wcale
sie nie liczą.

[stokrotka-73]

Gość portalu: obserwator napisał(a):

> Czy jeszcze nie masz dosyć, stokrotko, sprowadzania cię na właściwa drogę? Co
> za urodzaj na moralistów i terapeutów.Niewielu jest takich, którzy
poprzestają
> na wyrażeniu swego poglądu - prawie wszyscy pouczają. Wiedzą lepiej niż ty,
co
> słuszne, a co niesłuszne. Wiedza lepiej niż ty, co jest dla ciebie dobre, co
> jesteś winna innym i czego ci nie wolno. Masz znaleźć plusy i odrzucić
klapki.
> Masz się poświęcić i opamietać. A pieniądze - jak powszechnie wiadomo - wcale
> sie nie liczą.

Wiesz Obserwatorze, od zawsze sprowadzano mnie na "właściwą" drogę. I nie mam
dosyć. Ta właściwa droga dla mnie, to taka, na której będę szczęśliwa i będę
mogła dać szczęście mojemu potomstwu. Niestety nie znajduję jej, ale kto szuka
w końcu znajduje. Może i ja znajdę.
Pragnę szczęścia, czy to tak wiele. Nie jestem zobowiązana, nie jestem
związana. Mogę odejść, kiedy tylko zapragnę, a tego jestem już bliska. Mój
mężczyzna przedkłada własne dobro ponad wszystko inne. Nawet swoje własne
dzieci plasuje na entym miejscu. Nie jest dla niego ważne, jak się czują, co
czują. Więc nigdy też nie będzie dla niego ważne szczęście mojego dziecka.
Ostatnio najważniejsze jest dla niego to, aby było się czego napić. Nie
wspólnie, ale on musi mieć piwo. Jak nie ma kasy, to mogę iść nawet "Dupą pod
latarnią zarobić" potem mi robi wymówki, że mnie tak długo nie było. A ja tylko
szukałam, skąd mogę jeszcze pożyczyć. Ale to nie ważne. Stoję na rozdrożu i
zastanawiam się, czy wybrać wielką niewiadomą, czy pozostać w toksycznym
związku. W związku, w którym czasem dostaję zadowolenie, a przeważnie ból i
cierpienie. Lepsze to co znamy... Zgadza się. A;e może nieznane jest lepsze od
tego co mamy?? Problem kasy - od dłuższego czasu mój mężczyzna nie przyniósł
ani grosza do domu, a wymaga codziennego piwka - sztuk najlepiej od 6 w górę.
Wymusza na mnie wzięcie kredytu, choć nie mam zdolności kredytowej. Gdy tego
nie dostaje, słyszę słodkie "odpie.....rdol się ode mnie". Więc zastanawiam
się, czy warto kochać, co kocham bardzo i dlatego bardzo cierpię. Toksyczna to
miłość, zżerająca mnie od środka. Mam dziecko i jestem matką, czasem cierpi ono
przeze mnie, bo nie potrafie inaczej odreagować. Czy inni nie będąc materacem i
ścianami w moim domu mają prawo oceniać moje tęsknoty?? Wydaje mi się, że nie.
Ja pragnę tylko szczęścia, w biedzie może być. Ale starajmy się oboje podołać
trudom zdobycia pożywienia. Mogę przynosić kapcie, mogę latać po piwko, mogę
robić wszystko, ale niech moje starania i działania będą doceniane. Dokładnie
od dwóch miesięcy mój mężczyzna nie zrobił nic, a tylko wymaga, i ciągle jest
nie zadowolony, bo za malo się staram - czytaj nie przynoszę mu po 10 piwek
dziennie. To co mu daję, jest przez niego niedoceniane, przynajmniej w moim
odczyciu.

A po dzisiejszym wieczorze jestem pewna, że muszę to zmienić. Ale nie mam na
tyle odwagi, aby sama przez to przejść. Bo kocham, ale nie jestem szczęślowa. I
chyba potrzebuję kogoś, kto mi pomoże. Ja poprostu nie mogę, nie umię być sama
i potrzebuję kogoś u swojego boku. Będę próbować tak długo, aż znajdę!!!

[Gość: lele]

Dokładnie
od dwóch miesięcy mój mężczyzna nie zrobił nic, a tylko wymaga, i ciągle jest
nie zadowolony, bo za malo się staram - czytaj nie przynoszę mu po 10 piwek
dziennie. To co mu daję, jest przez niego niedoceniane, przynajmniej w moim ..."



Rzuć śmierdziela

[stokrotka-73]

Gość portalu: lele napisał(a):


> Rzuć śmierdziela

Sęk w tym, że nie jest to takie proste i nie potrafię. Zawsze wymiękam i
proszę, żeby został, że będę już posłuszna, bez słowa sprzeciwu...

[Gość: obserwator]

Trzeba to było napisać na poczatku, stokrotko. Wtedy nie byłoby tej dyskusji.
Bo oczym tu dyskutować, jeśli facet potrzebuje od ciebie 10 piwek dziennie, a
ty ciągle kochasz i nie możesz zdecydować sie na żaden ruch. Nie kochanka ci
trzeba, stokrotko, ale odwagi i zdrowego rozsądku.

[stokrotka-73]

Gość portalu: obserwator napisał(a):

> Trzeba to było napisać na poczatku, stokrotko. Wtedy nie byłoby tej dyskusji.
> Bo oczym tu dyskutować, jeśli facet potrzebuje od ciebie 10 piwek dziennie, a
> ty ciągle kochasz i nie możesz zdecydować sie na żaden ruch. Nie kochanka ci
> trzeba, stokrotko, ale odwagi i zdrowego rozsądku.



Zdrowego rozsądku nigdy nie miałam, a odwagi chyba mi też brak. Chyba spakuje
mojego mężczyznę, bo on sam tego nie zrobi, zniose mu rzeczy do samochodu i
pożycze szczęśliwej drogi. Problem w tym, że w baku pusto i daleko nie
zajedzie. A po pewnej sytuacji z przeszłości obiecałam, że nigdy go nie wyrzuce
z domu. Więc nie mogę go tak wystawić, żeby to zrobić potrzebuję kasy na
paliwo, żeby miał za co wrócić do domu. Pokręcone to wszystko.
A potem będzie tak: cały dzień się nie będziemy odzywać, nie będzie całusków w
przejściu, nie będzie przytulania. W nocy, gdy spoczniemy pod jedną kołdrą,
powie mi, że mam mu zrobić dobrze, a ja to zrobie. Potem mnie nie przytuli, ale
pozwoli mi się do siebie przytulić i do rana mi przejdzie. Jutro rano będę
miała dawać mu buziaczki i tak dojdziemy do momentu, w którym już w miarę
będzie ok, ale przyjdzie wieczór i przyjdzie ochota na piwko...

[mimima]

Faktycznie, nie napisałaś odrazu o co chodzi i stąd te nieporozumienia. Może
postaw mu ultimatum...zmiana, albo odejdziesz. Tylko może byc jeszcze tak, że on
wie, że tego nie zrobisz, iż jesteś za słaba na to...pokaż, że tak nie jest.
Jesteś młoda, po co marnować sobie życie u boku takiego darmozjada, który
jeszcze ma o wszystko pretensje, nie dajac nic z siebie?

[Gość: chlacz]

Daj sobie spokój, zajmując wielu ludzi tym prostym problemem. W jaskini
pierwotengo ludu, byłabyś już na szarym końcyu w sztuce zapładniania. Tisze
jed'esz, dalsze pobud'esz

[Gość: hrabiaa]

Nie, nie mogiem Trzymajcie mnie. Kobieto, co Ty wyprawiasz! Pół Wrocka dba o
Ciebie, a okazuje się, że nie masz problemu z nim, tylko ze sobą. Zwykłe
lenistwo i strach przed zostaniem sam na sam ze swym jestestwem jest powodem,
ze "musimy" Ci doradzać. Gdyby wszyscy tak podchodzili do sprawy, to nikt we
Wrocku nie pracowałby, nie poruszał się samochopdami, nie chodził na zakupy - a
utyskiwał na swe "nieszczęście". Ty jesteś swym "nieszczęśiem. Jesteś nie babą
w dobrym znaczeniu, a kobitką llękliwą, bojącą się samotności, tej sztucznej -
bo bez chopa.
Nie marudź, masz dzieci i myśl o nich , a nie o sobie. Wykazujesz cechy
neurasteniczne, a nawet szaleńcze. Czas myśleć realnie. Nie pasisz mu, to
trudno.

[stokrotka-73]

mimima napisała:

> Faktycznie, nie napisałaś odrazu o co chodzi i stąd te nieporozumienia. Może
> postaw mu ultimatum...zmiana, albo odejdziesz. Tylko może byc jeszcze tak, że
o
> n
> wie, że tego nie zrobisz, iż jesteś za słaba na to...pokaż, że tak nie jest.
> Jesteś młoda, po co marnować sobie życie u boku takiego darmozjada, który
> jeszcze ma o wszystko pretensje, nie dajac nic z siebie?


Chyba jestem za słaba... A swoje postawienie się, i doprowadzenie do spakowania
jego klamotów, opłaciłam bardzo boleśnie. Zresztą nie tylko ja. Oboje
wyraziliśmy swoje uczucia w bardzo nietypowy sposób. Od dwóch tygodni jest ok,
ale jak dlugo??? Jeszcze oboje nie wylizaliśmy ran, jakie sobie zadaliśmy.
Padały okrutne słowa, już Cię nie kocham, już nie chce z Tobą być... Były to
kłamstwa, które miały ułatwić rozstanie...
Dwa dni po: "Wiesz ja Cię naprawdę kocham, nawet to, że czasami jesteś
taka "pier....do...nieta", ale nie mów nikomu..."

Nasz związek jest pokręcony, to wiemy oboje. Dochodzi do punktu wrzenia i
wybucha. Potem jest ok.
Ale mimo wszystko jestem za słaba, żeby się z nigo wyrwać. Uczucia, jakie nami
rządzą, są zbyt silne. Z jednej i z drugiej strony.

[Gość: zgadzam sie]

wiesz jak sie nazywaja problemy twojego faceta: alkoholizm i depresja (lub w
odwrotnej kolejnosci). znam to, raz jest dobrze, potem znowu zle. taka hustawka
zachowan. toksyczny zwiazek to na pewno, dodatkowo "wspoluzaleznia" czlonkow
rodziny. facet jest slaby psychicznie, a szanse aby chcial cos pozytywnego w
tym kierunku zrobic male (jednak nie powiem, ze nie istnieja; ale z
doswiadczenia wiem ze naprawde malutkie). cierpisz nie tylko ty, ale jak
piszesz - cala rodzina. brak ci odwagi na zmiany? a moze juz podjelas decyzje i
potrzebujesz wsparcia? zgadzam sie z obserwatorem, ze pelno tu wytycznych,
pouczen jak zyc, ale... ja tez pozwole sobie dolozyc cegielke. rozstanie moze
byc budujace i dla ciebie i dziecka (szkoda mi tylko dzieci twojego faceta).
dasz sobie rade. z doswiadczenia wiem, ze zycie z takim czlowiekiem wyniszcza
psychicznie. w sumie to wszystko co piszesz jest dobra analiza, ale jeszcze
zdawac sobie z czegos sprawe nie jest wystarczajacym. czas wprowadzic w zycie
decyzje jaka podjelas?

[neti13]

Gość portalu: obserwator napisał(a):

> Trzeba to było napisać na poczatku, stokrotko. Wtedy nie byłoby tej dyskusji.
> Bo oczym tu dyskutować, jeśli facet potrzebuje od ciebie 10 piwek dziennie, a
> ty ciągle kochasz i nie możesz zdecydować sie na żaden ruch. Nie kochanka ci
> trzeba, stokrotko, ale odwagi i zdrowego rozsądku.



Dawno nie czytalam tego watku , jakos czasu brakuje na pisanine o milosci ,
rozsadku i takich tam bzdetow ;)
Wlasnie drogi obserwatorze , " naszej stokrotce " brakuje odwagi i zdrowego
rozsadku ;) Zmienilam zdanie . Jesli stokrotce brakuje milosci , niech jej
szuka za wszelke cene . Moze naprawde istnieje takie uczucie , dla ktorego
warto jest zawalczyc . Jak na to wszystko spojrzec , to przeciez mamy tylko
jedno zycie , a ono jest tak bardzo krotkie , moze rzeczywiscie szkoda marnowac
je na noszenie mezusiowi browara....

Pozdrawiam cieplutko , a Tobie stokrotko mila zycze rozwiazania tego dylematu.

[stokrotka-73]

neti13 napisała:

> Gość portalu: obserwator napisał(a):
>
> > Trzeba to było napisać na poczatku, stokrotko. Wtedy nie byłoby tej dysku
> sji.
> > Bo oczym tu dyskutować, jeśli facet potrzebuje od ciebie 10 piwek dzienni
> e, a
> > ty ciągle kochasz i nie możesz zdecydować sie na żaden ruch. Nie kochanka
> ci
> > trzeba, stokrotko, ale odwagi i zdrowego rozsądku.
>
>
>
> Dawno nie czytalam tego watku , jakos czasu brakuje na pisanine o milosci ,
> rozsadku i takich tam bzdetow ;)
> Wlasnie drogi obserwatorze , " naszej stokrotce " brakuje odwagi i zdrowego
> rozsadku ;) Zmienilam zdanie . Jesli stokrotce brakuje milosci , niech jej
> szuka za wszelke cene . Moze naprawde istnieje takie uczucie , dla ktorego
> warto jest zawalczyc . Jak na to wszystko spojrzec , to przeciez mamy tylko
> jedno zycie , a ono jest tak bardzo krotkie , moze rzeczywiscie szkoda
marnowac
>
> je na noszenie mezusiowi browara....
>
> Pozdrawiam cieplutko , a Tobie stokrotko mila zycze rozwiazania tego
dylematu.


Neti dorastasz do mojego dylematu.
Jest miłość, ta szalona, pokręcona, namiętna... ale, zawsze jest zawsze jakieś
ale...

[Gość: bea]

nie róbcie tego publicznie.................porozmawiajcie bez publiki

[Gość: [e-mail]]

Stokrotko zgadzam sie/

[jjasio]

tak , tak ...monotonia jest obrzydliwa. polecam się . ja zaliczam się do
tych "łotrów" którzy sobie z tym poradzili. i wcale nie mam dużego poroża ;-)
wierze w przyjaźń damsko - męską . bo o to chyba chodzi , tak?

[Gość: Roswita]

A moj kochanek nic nie robi tylko lezy i czeka kiedy mu d..y dam,

[Gość: jjasio]

skoro uważasz ,że tak chcesz , że tak lubisz. twój wybór.

[stokrotka-73]

Ja nie posiadam przyjaciółek, od zawsze tylko przyjaciele... Przyjaźń damsko-
męska jest trwalsza, chociaż znika kiedy pojawia sie seks... Przyjaźń damsko-
damska znika, gdy pojawia się atrakcyjny mężczyzna, działający na obie
przyjacióki... Czy istnieje w ogóle przyjaźń????

[Gość: TAKI JEDEN.]

Szczerze.......to Twój mąż jest katem ja CIĘ pilnuje.
Albo w związku jest zaufanie albo to nie jest związek.
Każdy jest wolny i to nie jest ok.

Ja z moją dziewczyną wyznajemy inną zasadę .....ONA nie ma zakazu umawiania się
z innymi facetami.....
Często robi to nawet ze mną....lubimy porozmwaiać z innymi....

Trzeba współpracować w związku i urozmaicać go a nie popadać w szarość.\

Napisz do mnie [e-mail]

[stokrotka-73]

Gość portalu: TAKI JEDEN. napisał(a):

> Szczerze.......to Twój mąż jest katem ja CIĘ pilnuje.
> Albo w związku jest zaufanie albo to nie jest związek.
> Każdy jest wolny i to nie jest ok.
>
> Ja z moją dziewczyną wyznajemy inną zasadę .....ONA nie ma zakazu umawiania
się
>
> z innymi facetami.....
> Często robi to nawet ze mną....lubimy porozmwaiać z innymi....
>
> Trzeba współpracować w związku i urozmaicać go a nie popadać w szarość.\
>
> Napisz do mnie [e-mail]


Ja nawet nie moge otrzymywać smsów od starych "znajomych", a każdą rozmowę
telefoniczną muszę relacjonować...
Za dużo naszej przeszłości jest podobna do siebie... On stajnia kobiet, ja
stado ogierów... Nigdy nikomu nie byliśmy wierni, i zawsze używaliśmy ile się
dało... W naszym związku jest "wierność", od dawna jesteśmy tylko ze sobą, i
pewnie to się nam daje we znaki...

[Gość: ptyś]

Smutne to Stokrotko. Mnie też niedawno stuknęły trzy lata w związku. Ludzie
pytają mnie o ślub a ja zastanawiam się, co ja tu robię. I ciągle to w sobie
duszę. A może faktycznie warto z kimś pogadać?

[stokrotka-73]

Gość portalu: ptyś napisał(a):

> Smutne to Stokrotko. Mnie też niedawno stuknęły trzy lata w związku. Ludzie
> pytają mnie o ślub a ja zastanawiam się, co ja tu robię. I ciągle to w sobie
> duszę. A może faktycznie warto z kimś pogadać?

Jeśli już po paru latach dusisz w sobie pytanie tego typu, to uciekaj...
Trudniej będzie, kiedy pojawi się potomek... Mója decyzja o rozwodzie miała
miejsce, kiedy nasze dziecię skończyło 2 lata...
O wiele za późno... Jenak Stokrotka-02 jest super dziecięciem i nie żałuję, że
ją mam (opinia bardzo sugestywna - jak każdej Matki)

MILOSC JEST JAK OGROD...

[Gość: Renata]

Milosc jest jak ogrod. Trzeba go pielegnowac codziennie inaczej zarasta
chwastem. Spojrz na siebie . Co robisz dla niego, aby sie dobrze czul? Czy
wiesz o czym marzy twoj facet? Bieganie w krotkiej kiecce i szybki sex przy
drzwiach wejsciowych moze sie szybko znudzic. Co robicie razem co sprawia wam
przyjemnosc? Czy czesto smiejecie sie razem? Kochanek nie rozwiaze twoich
problemow, wrecz przeciwnie. Szukaj rozwiazan miedzy wami. Okaz mu czulosc,
sympatie i przyjazn nie oczekujac od razu sceny jak z pornosa.

[Gość: Renata]

Teraz dopiero przeczytalam o tych jego piwkach, wiec moj poprzedni post nie
odnosi sie do tego Frania z ktorym jestes. Jedyne co moge ci powiedziec w
takiej sytuacji to wykop go jesli tylko mozesz, bez wzgledu czy ma benzyne w
baku czy tez nie. Przestan byc slaba bo tylko kreujesz sie w ten sposob na
ofiare. Napewno znajdziesz faceta dla ktorego bedziesz cos warta. Ten tylko cie
WYKORZYSTUJE.

[stokrotka-73]

Gość portalu: Renata napisał(a):

> Milosc jest jak ogrod. Trzeba go pielegnowac codziennie inaczej zarasta
> chwastem. Spojrz na siebie . Co robisz dla niego, aby sie dobrze czul? Czy
> wiesz o czym marzy twoj facet? Bieganie w krotkiej kiecce i szybki sex przy
> drzwiach wejsciowych moze sie szybko znudzic. Co robicie razem co sprawia wam
> przyjemnosc? Czy czesto smiejecie sie razem? Kochanek nie rozwiaze twoich
> problemow, wrecz przeciwnie. Szukaj rozwiazan miedzy wami. Okaz mu czulosc,
> sympatie i przyjazn nie oczekujac od razu sceny jak z pornosa.

Jak ta bezrozumna niewolnica spełniam wszystkie Jego zachcianki... Oczekuje ode
mnie budzenia lodzikiem, ma to prawie każdego dnia... Oczekuje ode mnie
bezgranicznego posłuszeństwa, a tego nie potrafie mu dać, chociaż jestem, w
porównaniu do jego poprzednich partnerek, najposłuszniejszą kobietą, jaką miał.
Jednak cykl miesięczny to zakłóca... I z tego rodzą się problemy.
Jeśli chodzi o sceny z pornosów, to niektórym nawet się takie sceny w
najskrytszych fantazjach nie objawiają... Jednak "zmęczenie materiału",
problemy finansowe, znudzenie robią swoje... Czułość jest, na każdym kroku...
Walczę tylko z buntem przeciwko bezgranicznemu posłuszeństwu... Ten bunt mój
rodzi wiele sytuacji zapalnych...

[e_eneida]

przez moment zdawało mi się , że to ja napisałam... ale chyba nie mam aż takiej
amnezji...

[...]

[Gość: suska]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

...

[stokrotka-73]

wiadomość skasowana, szkoda, że nie poznałam jej treści...

Czyżby, aż tak kontrowersyjny wątek????

NAPRAWDĘ - dla mnie ten post to LIPA

[Gość: KOMUNISTA]

Za dużo w nim sprzeczności i skrajnośći oraz komplikacji kreowanych na potrzeby
odbiorców serialu ....

[Gość: Ciekawy]

I co? Jakie efekty?

[Gość: Hm....]

Hm....

[cezarea]

Zostań mą kochanką. Razem przynajmniej weźmiemy udział w Paradzie

[Gość: Ciekawy]

a gdie diengi?