ZŁY - WARSZAWA

[Gość: bromden]

kontynuujac watek 'co by tu poczytac':

'zly' leopolda tyrmanda to swietna ksiazka!
jedna z rzeczy, ktora mi sie w niej podobala, to to, ze w niesamowity sposob
opisuje powojenna warszawe, bardzo zazdroszcze warszawiakom tego, swego
rodzaju, dokumentu,

czy sa podobne ksiazki o wroclawiu? chcialbym cos takiego przeczytac...

[noritz]

eee tam, ma dłużyzny, bo TYrmandowi płacili od strony, więc wysmażył taką
cegłę, Zapamiętałem scenę w knajpie jak dwóch gości rozmawiało ze sobą a
pianista grał akurat takie kawałki które idealnie pasowały do tej rozmowy

[yetta]

A czytałeś "Niskie Łąki" P. Siemiona ?
Można tam znależć trochę "klimatów wrocławskich"
z czasów stanu wojennego i późniejszego okresu kiedy to już braliśmy "swoje
sprawy w swoje ręce"...
Pozdr. Yetta.

trudne dni

[Gość: bonczek]

To taka 3 częsciowa ksiązka napisana przez pionierów wrocłąwskich zaraz po wyzwoleniu ale z wątkami dni
ostatnich "Festung Breslau"Jest przesączona klimatem socjalistycznej ojczyzny i powrotu ziem odzyskanych
ale stanowi chyba do dzis najlepsze kompedium wiedzy tych dni zaraz po......Mozna znalezcc kilka ciekawych
watków opowieści...i pozwiedzac z zamkniętymi oczyma to co zostalo w maju 45 roku.\
Pozdrawiam serdecznie
bonczydlo

[wromario]

Gość portalu: bromden napisał(a):

> kontynuujac watek 'co by tu poczytac':
>
> 'zly' leopolda tyrmanda to swietna ksiazka!
> jedna z rzeczy, ktora mi sie w niej podobala, to to, ze w niesamowity sposob
> opisuje powojenna warszawe, bardzo zazdroszcze warszawiakom tego, swego
> rodzaju, dokumentu,
>
> czy sa podobne ksiazki o wroclawiu? chcialbym cos takiego przeczytac...

"Sowa córka piekarza" Marka Hłaski!

[Gość: piegdoń]

> czy sa podobne ksiazki o wroclawiu? chcialbym cos takiego przeczytac...
zróbmy pełną listę
to może byc bardzo ciekawe. Z młodzieństwa pamiętam taką powieść dla nastolatek, rzecz dzieje sie we
Wrocławiu. Pamiętam, że rodzicie głównej bohaterki się rozwodzili, co na tamte czasy było szokujące w
literaturze dla panien.
I listę filmów z Wrocławiem w tle - pamiętam taki z Nowickim i Brylską. Ona malowała reklamy na
ścianach, na rusztowaniu, była dość zaborcza. On nazywał ja cholernym jamochłonem. Potem mu się
odmieniło.
Ale o co chodzio?

[Gość: Janek]

Prof. Bohdan Urbankowski: "Czerwona msza czyli uśmiech Stalina" pisze: "Władze
zdawały sobie sprawę, że w każdym kraju tak prozachodnim i w takiej sytuacji
jak Polska - antyzachodnia propaganda nie odniesie sukcesów. Dość szybko wpadły
więc na pomysł tworzenia własnego zachodu i produkowania imitacji......Imitacją
bowiem, pomimo swojskich realiów był nagłaśniany swego czasu ZŁY Tyrmanda,
mający przekonać Polaków, że mają swoich gangsterów i swoich szlachetnych
kowbojów, nie gorszych od amerykańskich."....
Czytałem kiedyś "Dzienniki" Leopolda Tyrmanda. Nie wynikało z nich, żeby ten
głośny playboy socrealizmu był na usługach władz, a tu masz babo placek.

[Gość: tyrysek]

komu wierzyc, komu wierzyc????
wierze juz tylko sobie...

[Gość: bromden]

to, ze propaganda wykorzystywala 'zlego' do swoich niecnych celow, nie oznacza,
ze tyrmand byl sluzalczy wobec systemu,
nie wydaje mi sie, aczkolwiek bylbym wdzieczny za wszelkie informacje rzucajace
swiatlo na ta sprawe,

niezaleznie od tego, 'zlego' skonsumowalem z przyjemnoscia

a co do listy, kiedys na forum byla robiona lista filmow z wroclawiem, trzeba
tylko odnalezc watek,
a liste ksiazek trzeba zrobic *koniecznie*

[Gość: Jajaccek]

Tyrmand musial opuscic Polske i przez Nowy Jork dotarl do Rockford, 65mil na
zach. od Chicago.Wykladal na tamtejszym uniwersytecie.Niestety, obszerny
artykul jaki sie o Nim ukazal, wyladowal w smietniku podczas switecznych
porzadkow.:(

[Gość: Janek]

We wstępie do wydanej przez Res Publicę w 1989 r. w Warszawie książki Leopolda
Tyrmanda "Dziennik 1954" Jan Zieliński pisze:"... Kim był zatem Tyrmand w roku
1954? To zależało od punktu widzenia. Dla niektórych był nikim, człowiekiem
przegranym, któremu powinęła się noga. Wariatem, co nie chce zrozumieć
dziejowej konieczności i nie bierze udziału w realizacji postulatów
socrealizmu. Dla niektórych był barwną postacią Warszawki, cynicznym
bikiniarzem w kolorowych skarpetkach, arbitrem elegancji, propagatorem
zachodnich nowinek. Dla niektórych wreszcie był Tyrmand wzorem postawy
niezłomnej, człowiekiem, który niedostatek i brak możliwości publikowania
przedłożył nad ewentualną karierę i zaszczyty - z lojalności do swoich
przekonań. Co ciekawsze, autor w trakcie dziennika sam - zależnie od nastroju
chwili - patrzy na siebie z tych trzech perspektyw... Tyrmand porzucił
dziennik, ponieważ nieoczekiwanie podpisał umowę z "Czytelnikiem" na powieść
ZŁY....W roku 1965 wyjechał na zachód...."

[Gość: Jajaccek]

Te "nowinki zachodu" to m.in.propagowanie jazzu.Zbior;"U brzegow jazzu".W
tamtych czasach bardzo tego wladza nie lubiala.