KLATWA WROCLAWSKIEGO DRZEWA PRZYJAZNI POLSKO-CZESKIEJ !

[Gość: wroclawi]

czy pamietacie przepiekne drzewo przyjazni Polsko-Czeskiej - przy Fredrze n
Rynku ?
Dawno dawno temu gdy Rynek Wroclawski otaczala rzeka aswaltu stalo sobie
drzewo - roslo zdrowo i nadwyraz szybko.
Rynek postanowiono odnowic -> architektowi to piekne drzewo nie podobalo sie.
Drzewo zabito. Jednak w kazdej istocie zywej jest dusza i swiadomosc - chec
zycia. Istota ta rzucila klatwe. od tego czasu w tamtym miejscu drzewa nie
rosna zbyt dobrze - kazdy wroclawianin zapewne zauwazyl, ze kolo Fredry jest
zawsze jedno uschniete, badylowate drzewo - probowano juz wiele razy posadzic
nowe, zmieniano ziemie, lano hektolitry nawozu... i nic !

mysle, ze moznaby zostawic jedno uschniete drzewo obok Fredry juz na zawsze,
historie spisac i opowiadac turystom - moglaby byc z tego nowa legenda...

[Gość: hen]

Moja propozycja Legendy: Kasztelan Bogdan I ze Zdroju wyszedł właśnie zmęczony
z po pracy do domu, jeszcze nie zasiadł na tylne siedzenie swojej służbowej
błyszczącej szwedzkiej karocy, bowiem spragnio był okrutnie. Och najlepszy
trunek serwował sam pan Spiż, któremu niegdyś tak głośno zaburczało w brzuchu,
że wszyscy pomyśleli, że to spiżowe serce dzwonu zabiło na wieży Elżbiety. I
takie przezwisko mu juz zostało. Na myśl o zimnym piwku kasztelan pokrasniał i
zaszedł do piwnej jamy imć Spiża. Nie minęła chwilka, potem druga, a nasz
kasztelan wypił kilka kufeków złocistego napoju. Gdy wychodził naszła Go
okrutna potrzeba. Zauważył jedyne rosnące podówczas na rynku drzewo i ...

Od tej pory nie wyrósł na nim ani jeden listek.

[Gość: hen]

Jeszce coś o fontannie:
Obok wytrysnęło źródło mądrości i prawośći. Wszyscy piastujący wysokie funkcje
oraz zwykli mieszczanie codziennie rano wypijali czarę tej cudownej,
krystalicznej wody. I od tej pory wszyscy rządzący miastem Wrocławiem stali się
prawi, nieprzekuni, a ich decyzje cechowała mądrość i dobro mieszkańców.

:-)
Pozdro

[Gość: Roberto]

Gość portalu: hen napisał(a):

> Moja propozycja Legendy: Kasztelan Bogdan I ze Zdroju wyszedł właśnie zmęczony
> z po pracy do domu, jeszcze nie zasiadł na tylne siedzenie swojej służbowej
> błyszczącej szwedzkiej karocy, bowiem spragnio był okrutnie. Och najlepszy
> trunek serwował sam pan Spiż, któremu niegdyś tak głośno zaburczało w brzuchu,
> że wszyscy pomyśleli, że to spiżowe serce dzwonu zabiło na wieży Elżbiety. I
> takie przezwisko mu juz zostało. Na myśl o zimnym piwku kasztelan pokrasniał i
> zaszedł do piwnej jamy imć Spiża. Nie minęła chwilka, potem druga, a nasz
> kasztelan wypił kilka kufeków złocistego napoju. Gdy wychodził naszła Go
> okrutna potrzeba. Zauważył jedyne rosnące podówczas na rynku drzewo i ...
>
> Od tej pory nie wyrósł na nim ani jeden listek.

Niezłe, niezłe...