Święta poza domem dziecka? To złe dla wychowanków

[murderdoll]

"Tu sa u siebie, czuja sie bezpiecznie."
Za****cie bezpiecznie. Bite i gwalcone przez starszych wychowankow.

Rzeczywiście bardzo to szlachetne i mądre :>

[pooh5]

To tak, jakby wziąć psa ze schroniska na święta albo wakacje, a potem je oddać
z powrotem do schroniska.

Święta poza domem dziecka? To złe dla wychowanków

[kokoten]

Może i jakaś racja w tym jest, ale przykre, że argumentem jest również"później
jest z nimi tylko większy kłopot". Najlepiej nie mieć kłopotów, niech się w tych
"bidulach" dzieje co chce? Wolałbym zamiast zbytniej troski psychologicznej/jak
w tym przypadku/ więcej kontroli i czuwania nad tymi smutnymi przybytkami, bo co
z tego, że nie będziemy zapraszać tych dzieci do normalnych domów , dla ich
równowagi psychicznej, gdy tam na miejscu dzieje im się dużo większa krzywda.
Aż wierzyć się nie chce , że opiekunowie mogą być sadystami , a doroślejsi
podopieczni gwałcicielami. To wszystko, to jeden wielki, bolesny problem.

Zgadzam się w pełni z artykułem

[inzynier2]

Święta prawda! To "wypożyczanie" dzieci z sierocińca na święta kojarzy mi się
z "użyć i wyrzucić". Rodzina "wypożyczająca" dziecko chce się poczuć dobra i
szlachetna przez dwa dni pozostawiając dziecko porzucone przez pozostałych 363
dni roku. To tak jak dać upominek na dwa dni i go potem zabrać. Olbrzymia
większość ludzi czuje się bezpiecznie w stabilnym otoczeniu.

Problemy z niektórymi sierocińcami, brak wystaczającej opieki, jest inną
kwestią. Wydaje mi się, że organizacje społeczne typu harcerstwo powinny się
angażować w pracę z dziecmi z sierocińców. Budując zaufanie z ich wychowankami
bedą mogły wiedzieć o ewentualnych patologiach w tych domach i informować o tym
władze.

To bardzo przykre byc sierota....

[gs-arts.net]

...

[rakunica]

gs-arts.net napisała:
<To bardzo przykre byc sierota....

Tak, to jest straszne nie miec rodziny, kogos bliskiego na stale. Z dziecinstwa
przeciaga sie to na zycie dorosle.

"Zabieranie" na swieta lub od swieta to pokazywanie opuszczonemu dziecku swiata
za szyba. Dziecko wraca do przytulka i mysli: "nikt mnie nie chce, nikt mnie
nie kocha, dlaczego nie mam prawdziwego domu?".

Swieta to nie tylko wspanialy prezent rzeczowy, ktorym zapewne w dobrej wierze
ludzie obdarowuja sierote. To ciag dalszy w postaci stresujacych wspomnien.

Mysle, ze myslacy dobrzy ludzie zapraszajac dzieci z domu dziecka do swojego
domu, maja z nimi czestsze kontakty, rozumieja, ze takie gesty nie powinny byc
na pokaz lub dla poprawienia sobie samopoczucia ("jaki jestem szlachetny").

Wszystkie takie gesty, jesli maja miejsce, sa rozpoznawane przez dzieci. One
mysla sercem i wyczuwaja czy cos jest sztuczne.

W domach dziecka sa nie tylko sieroty. Wiem, ze czesto dzieci w domach dziecka
nie moga byc adoptowane przez dobrych ludzi lub trafiac do rodzin zastepczych bo
stoja na przeszkodzie normy prawne, uwzgledniajace takze prawa rodzicow
naturalnych, ktorzy nie chca lub nie moga wywiazywac sie ze swoich
rodzicielskich obowiazkow. Czasem rodzice nie moga im podolac, niedostateczna
jest pomoc panstwa. Czesto rodzice nie wyrazaja zgody na zrzeczenie sie praw
rodzicielskich. Dziecko przebywa latami w domu dziecka zamiast trafic do
adopcji jak najszybciej. Starsze dzieci nie sa juz tak chetnie adoptowane.

I pomyslec, ze domy dziecka sa pelne a ludzie bezdzietni (i niektorzy "dzietni")
marza o tym zeby miec na stale nowego czlonka rodziny, nie tylko od swieta.

Anna Kozlowska