Terrorystyczna akcja Slonca

[leziox]

Poniewaz uparlo sie ono ostatnimi czasy aby mnie wysysac
psychofizycznie,przyznaje sie do tego ze natchnienie odeszlo w cien aby sobie
odpoczac.Jesli tak macie rowniez,prosze o uczciwe przyznanie sie,wtedy bede
wiedzial iz nie jestem osamotniony w swoim twierdzeniu.
I nie piszcie tylko o tym jak slicznie jest na sloneczku bo o tym tez
wiem.Chodzi tylko o polaczenie sie ze mna w braku natchnienia.

[staruszeczka]

No mogę się połączyć w braku natchnienia

[tropem_misia1]

I tak napisze o słońcu!
Skargę!
Oślepia!
Poty wyciska!
Dusi!
Na mózg tez ma negatywny wpływ.
Ogólnie fuj.Czekam na jesień.

[leziox]

Niedlugo bedzie,w koncu to tylko zabi skok.A potem bedziem tesknic za
sloncem,zazywajac srodki antydepresyjne.Jednak to tylko drobny szczegol.

[milky_way_1]

Raz jest raz go nie ma tego natchnienia. Jak jest dener weter, to lepiej nie
pisać, a ciepło też mnie rozbiera na czynniki pierwsze. Nie lubię dużych
upałów.

gdy w blask od rana stroi ten nadchodzący dzień
gdy gorąc mnie rozstroi, to wejdę w drzewa cień
lecz kocham jego ciepło, promienie które pieszczą
i deszcz i niepogodę i zimną w lecie wodę

natchnienie raz przychodzi, to znowu gdzieś zanika
nieznaną dróżką chodzi, zielenią też przenika
gdy uspokoisz myśli, to słowa same spłyną
kaskadą nieraz rwącą, a raz leniwie płynąc

mnie też już opuściła, lecz wraca gdy potrzeba
w uśmiechu i też w nerwach, gdy leje ciągle z nieba
tak szczerze jest gdy spokój, gdy mam i ciszę wokół
inaczej nic nie piszę, bo to jest jak ostrokół

[debi_bebi]

Łączę się. Moje natchnienie też wzięło sobie ode mnie wolne, i udało się w
bliżej nieokreślonym kierunku. Ala jak kocha, to wróci

[milky_way_1]

Debuś, moje natchnienie wróciło, gdzieś było, myślami w nieznane rejony
błądziło. Kocha, nie kocha, niech szlocha, a wróci jak inna porzuci.
Rozsądek niekiedy nakazuje, postępować jak serce kieruje, lecz rozum górę
bierze, teraz tak łatwo mnie nie zawiedzie. Moje wraca, jak poczytam co nieco,
nie zawsze kobieco, lecz wtedy upewniam się, że to był cudowny dzień, bo znow
się przekonałam, że kiedyś... rację miałam. Coś mnie bierze na rymowanie,
wierszykiem mówienie, wierszykiem pisanie. Mam werwę jak trzeba, komuś
przychylę nieba i ja trzeba zdzielę, wieczorem w niedzielę. Właścwie to nie,
wieczorem dobrze jest.)
Jak zmieścić się do światłowodów, czy zna ktoś na to odpowiedź? Będę
niezmiernie wdzięczna!

[leziox]

Niech no wypije pol flaszki scotcha,to wroci natchnienie zeby sie ze mna razem
nagrzac.Gwarantowane.

[debi_bebi]

Lezio, jak chcesz się nagrzać, to nie prościej wyjść na słońce?

[milky_way_1]

Wirtualnie mogę się nagrzać z Tobą, jak będziesz ze mną śpiewać. Tym
radosnym zawodzeniem spowodujemy, że wszyscy z okolicy zlecą się na pomoc.

W życiu trzeba wolnym być

Oprócz
błękitnego nieba
--
„Nie możesz zatrzymać żadnego dnia, ale możesz go nie stracić…”

[debi_bebi]

Czuję się podbudowana, tylko racji czasami mieć bym nie chciała, bo wiadomo- kto
ma rację, zazwyczaj stawia kolację, a miło by było być również zaproszonym, gdy
się zaprosiło. Sprzężenie zwrotne jest piękne, gdy jest nawrotne.
Jak przejść światłowodami, nigdy nie myślałam, choć zawsze strumieniem energii
być chciałam

[milky_way_1]

Mogła by się myśl materializować, to byłoby wspaniałe. Na kolację mogłabym
zaprosić. A tak szczerze to na obiadokolację (dewolaj, młode ziemniaczki z
masełkiem i koperkiem i kalafior z przypieczoną bułką tartą na masełku).
Późno, byłam poza domem. Właściwie chciałabym czasem iść na kieliszek wina czy
kawę lub jakiegoś cientkiego drinka bez wychodzenia z domu wieczorem, a taka
podróż byłaby w sam raz. Na razie to pozostaje w swerze marzeń, ale cobyśmy
bez nich zrobili.

[z_oddali]

Dobry wieczór

Może wena potrzebuje wypoczynku i pojechała na wakacje?
Moja śpi rozleniwiona, choć przyznaję, że to wpływ Leziowej,że pozwoliłam jej
się otworzyć przed światem, więc myślę, że wróci.

Spędziłam dziś fajny dzień, mam nadzieję, że wasz był podobny.

[milky_way_1]

Miło przeczytać, że spędziłaś fajny dzień Z_oddali. Dobry wieczór
Pięknie i słonecznie było, to też byłam poza domem. W wakacje, mam prawdziwe
wakacje, a soboty i niedziele są szczególne. Chwytam wtedy każdy nowo budzący
się dzień z pierwszymi promieniami słońca.

[milky_way_1]

Moja robi co chce, z nią mi dobrze.
Mogę Ci dać nieco, choć troszkę weny kobieco,
ale pewnie masz dużo swojej,
to nie chcesz takiej weny też mojej.

wena, wena- zdradliwa wena
raz jest przy boku- a raz jej nie ma
myśli zajmuje- czasem strofuje
nieraz jest temat- piękny poemat
nieraz odchodzi- by wrócić z drogi
nieraz się staczam- z drogi zawracam
za pióro chwytam- zębami zgrzytam
rozpocznę dzieło- znów wenę wcięło
i się przekręcę- znów mokre ręce


już wyobraźnia w obrazach płonie
i już jest przy mnie i znowu w tonie
słyszę muzykę co w duszy dźwięczy
coraz piękniejszy jest obraz tęczy

z nieba już spada deszcz meteorów
piszę, przelewam w papier utworów
jedni podziwem czytają wiersze
inni z pogardą patrzą na wers ten

lecz słucham głosu w sercu głęboko
i nie pomoże szkiełko i oko
patrzę podziwiam na innych z boku
próbując nawet dotrzymać kroku

rozwijam w sobie dobre techniki
nie tylko atak, także uniki
bo moja wena, zdradliwa wena
od dawna ze mną ma stały temat

gdy mam za dużo czasu wolnego
to prowokują wenę do tego
by była znowu moim natchnieniem
moją radością, moim marzeniem

[leziox]

A moja wena,przebrzydla fládra
Raz jest przyglupia,a czasem mádra
Raz sie zeszmaci a raz upije
Czasem ma kaca i ledwie zyje

Nieraz popada w jakies rozterki
Chcialaby zagrac z dziwkami w bierki
Lub bez galotow lezec na sianie
Mlodym dzieweczkom dac bierzmowanie

A gdy nudzicie piszác pierdoly
I nikt was za to nie wsadzi do smoly
I nie wytarza czasami tez w pierzu
To pisze wiersze.Gdzies w Sandomierzu

I tak juz czekam na wyzsze racje
Aby mi dala tá demokracje
Raz czasem zeslac grom mój na paly
Zeby wierszyki-lepsze pisaly.

Horror trwa

[leziox]

Horroru czesc nastepna,ponad 36 stopni ciepla.Wlasnie zrobilem 6 km na piechotke
i wysuszylem sie jak mumia.Wiec dolewam wlasnie.

[milky_way_1]

To ja się składam w przeróżne męki
Gdyż słyszę straszne przedziwne dźwięki
Wena odeszła… słyszę z zapałem
Przecież to nie jest… tu piedestałem

Pisać gdy trzeba wiersze poważne
I o miłości nieco rozważne…
Także o wódce… co smutki topi
I też o zwierzu… co łanie tropi

Za nos powiodła, czyżby słabego
Widzę od dawna mocno biegłego
We wszystkich sztukach, także pisania
Poemów wielu w rymach o paniach

Na demokracji nic nie wyrośnie
Bo rządy ludu w zerowym wzroście
Mowy tu nie ma zapomnieć trzeba
Niech każdy myśli jak dojść do nieba

Także pomyłki w świecie bywają
Niekiedy w słowach nas omamiają
Lecz widzieć sercem, pisać i mówić
I wtedy wcale… wątku nie gubić

Dolewamy.

[milky_way_1]

Co dolejesz, albo komu ?