Ludzie i przedmioty

[leziox]

Czasami, trzymając coś w ręku, lub czegoś dotykając, zastanawiam się, co by było, gdyby przedmioty te mogły opowiadać historie o sobie oraz ludziach, którzy je tworzyli, dotykali, przeżywali z nimi określone historie.
I nie myślę tutaj tym razem o pełnych lub pustych butelkach.
Taka moneta np., ciągle przechodząca z rąk do rąk. Buty. Czapka. Biustonosz.
No tak, im dalej myślę, tym zaczyna się robić coraz ciekawiej...

[coco.franelka]

no... szkoda, że nie pociągnąłeś tej myśli dalej... To mogłoby być bardzo interesujące
Czyżby fetyszysta???
Nigdy się nad tym nie zastanawiałam, może dlatego, że byłam ich pierwszą właścicielką (tych wymienionych). A nad monetami... szczęśliwa, że są u mnie w portfelu, nigdy nie zastanawiałam się nad ich przeszłością
Ale oglądając wystawy, czy to obrazów, czy to np. kamieni szlachetnych, które rzadko zmieniają właściciela, parę razy zastanawiałam się jaką rolę odegrały w życiu swoich właścicieli. Nie zawsze to były szczęśliwe role...

[leziox]

Zwykła myśl a nie chorobliwe podniecanie się przedmiotami.
A taka moneta. Z kawałka blaszki uderzona prasą tworzy się moneta, wydawana przez bank. Ktoś dostaje ją jako pierwszy właściciel, może obraca w palcach. Zachwyca się jej blaskiem, nowością. Myśli sobie - jaka ładna moneta. Może ją chowa na szczęście a może wydaje na piwo. Moneta rzucona na szynkwas zalany piwem jakby tracila swoj blask, wpada do szuflady. Potem jest oddana komu innemu, kto kupuje za nią bilet na tramwaj...
Dosyć.
Faktycznie jest o czym pisać i im dalej się w to zaglębiam, tym bardziej czuję że natłok myśli robi się coraz większy. A to nie na teraz i nie na forum.

[coco.franelka]

(to było do tego biustonosza ) Nad monetami nigdy się nie zastanawiałam. Tak jak już powiedziałam, zastanawiałam się nad obrazami i kamieniami szlachetnymi. Takie kamienie (słynne!) np. w koronach, czy ogólnie w insygniach królewskich. Większość z nich ma bardzo ciekawą przeszłość. Przechodziły z rąk do rąk, począwszy od przeważnie ubogiego górnika, przez często stulecia. Bito się o nie, jednym przynosiły szczęście, innym pecha, nieszczęścia. Ich właściciele często nie są anonimowi, wiemy kim byli, jak żyli... łatwiej jest więc prześledzić ich historię. A taka moneta.... krąży z rąk do rąk, ale nie umiemy, możemy, przypisać jej nikomu. Nic o niej nie wiemy... możemy tylko fantazjować... Tak jak i o właścicielach starych, "zaczytanych" książkach. Czy przynosiły radość? ukojenie czasem? czy myślano o tym co ją napisał?
Nie o wszystkich przedmiotach da się tak myśleć...

[leziox]

No ale można fantazjować.
O tych zwykłych ludziach, a nie o tych tak bardzo znanych, bo kogo w sumie interesuje jakiś tam król, z reguły morderca, pijak lub bydlak, czy inny krwopijca, mający ludzi, którzy go utrzymują, za nic.
Takie losy zwykłych ludzi są z reguły najciekawsze, chociaż bardzo często nie kończące się happy endem.

[coco.franelka]

Hmmm... zwykli ludzie. Wracam do monety. Mieli ją w ręku i bogacze i biedni. Może setki, a może i tysiące takich ludzi. Anonimowych ludzi. Możemy tylko fantazjować, bo nikogo z nich nie znamy, nie znamy jego losu... a fantazjować można nawet w zależności od nastroju - pesymistycznie lub optymistycznie. Wolę więc myśleć o przedmiotach, które mają udowodnioną historię i ich - znanych nam - właścicielach. Wiemy jak się ich losy potoczyły. Możemy stwierdzić, czy zostali ukarani, czy też nagrodzeni. Jedynie w muzeum... np. zbroja - poszczerbiona, możemy pofantazjować na temat jej właściciela - jak długo ją miał, czy w niej zginął, czy dzięki niej ocalał w bitwie... tu fantazja ma pole do popisu

[leziox]

Wszystko to racja.
A ja mam pewien pomysł albo ich kilka, co do tych przedmiotów.
Będę po prostu musiał to przemyśleć.

[coco.franelka]

Mam nadzieję, że podzielisz się z nami tymi przemyśleniami

[leziox]

Podzielę, kiedy pora przyjdzie, a póki co, myślę dalej nad tym, co taki biustonosz mógłby opowiedzieć dziennikarzowi.

[coco.franelka]

no.... sporo....

[leziox]

A jeszcze ciekawsze co mogłyby piersi mu powiedzieć.

[coco.franelka]

Wtedy to już przestałby myśleć...

[leziox]

Wersje są rożne, np. ochrzan dla stanika że paskudnie niewygodny.

[dunajec1]

Kiedys jeden pracownik (polak, ale pracowal na slowacji, duzo takich bylo skadinad) chcial kupic w ichnim sklepie stanik dla zony, ale jak to nieraz bywa , zapomnial jak sie nazywa, heheh, ekspedientka patrzy na niego i cos mruczy a ten dalej nic, w koncu nie strzymal i mowi
_to te cyckowe wygody.
Tak ze zaden stanik ani nic inne a wygody. Cyckowe.

[coco.franelka]

no, jak dobry to wygoda. Ale wyobraźcie sobie, że kiedyś były gorsety! To musiały być tortury....

[leziox]

Kobiety same sobie zgotowały ten los.
Chcąc być pięknymi.
A w ogóle geneza słowa stanik musi być ciekawa.
Cyckonosz brzmi zresztą o wiele lepiej.

[coco.franelka]

Na szczęście feministki ruszyły do boju i popaliły staniki A po niemiecku jak?

[leziox]

Po prostu BH.
Każdy używa tego skrótu.
Od Büstenhalter.

[coco.franelka]

Jakoś tak brzydko... to już ładniej cyckowa wygoda

[leziox]

Nie ma jak to piękny język naszych sąsiadów.

[coco.franelka]

A najważniejsze, dziwne, bo zagraniczny, a my go rozumiemy... ot, jacy mądrzy jesteśmy

[leziox]

Nie wszystko w czeskim jest takie, jak to sobie wyobrażamy.
ruchadło

[coco.franelka]

"Odbyt" to po polsku dział zbytu. "Porucha w odbyte" to tylko awaria w dziale zbytu. Jeśli w autobusie usłyszymy: Kto ne ma listka w zadu? - nie mamy powodu do obaw. Kontroler pyta jedynie o bilety pasażerów siedzących z tyłu.
Ruchadlo to po prostu pług, który wynaleziono w Czechach. Chyba jeszcze lepiej brzmi tylko awaria pługa: "porucha na ruchadle".

ale kwiatki!

[leziox]

No przecież to śliczny kabaret jest-te pomyłki językowe i nieporozumienia.

[coco.franelka]

Szefie! Ustrzeliłeś setkę!!!!!!!

[coco.franelka]

Ależ można wpadki zaliczyć, a nawet w gębę dostać

[leziox]

E tam. To na pewno był kto inny.

[coco.franelka]

NIE, NIE, NIE. To twoja robota! Poczekałam, sprawdziłam i dopiero potem wysłałam

[leziox]

Moja robota. Bo sprawdziłaś.
Brzmi dobrze, hyhyhy.
Jeszcze lepiej, że nie pisze tego moja znajoma 18-latka.

[coco.franelka]

ależ ty masz skojarzenia No ale przy okazji to możesz spać spokojnie

[leziox]

A pewnie że mogę.
Nic tak czleka o tej porze nie cieszy, jak zdrowy i niczym nie zakłócany sen.

[coco.franelka]

Czyżbyś już się do snu szykował? Coś podobnego! ciekawe co cię tak zmogło....

[leziox]

A powiedziałem coś takiego?

[coco.franelka]

Niby nie, ale skoro tak zachwalałeś spokojny sen.... Czyżbyś dziś planował jakieś nocne życie?

[leziox]

Zawsze.
Nigdy nie wiadomo, w którym lesie puchacz straszy.

[coco.franelka]

Co to za strachy.... jak to mówią, krowa, która głośno ryczy, mało mleka daje...

[leziox]

No krowa tak.

[coco.franelka]

Puchacz też za cichy nie jest

[coco.franelka]

No to dziś melyna się wreszcie rozruszała Jak za dobrych czasów rozgadaliśmy się

[leziox]

Nie słyszalem puchacza który ryczałby jak krowa.

[coco.franelka]

Bo on pohukuje sobie i to też głośno.
Chyba jednak zmienię pozycję na horyzontalną, bo już cztery litery bolą od siedzenia
A ty puchaczu leć do dziupli lepiej i nie budź ludzi
Dobrej nocy, spokojnej, tak jak lubisz.... i do potem. Ładnie dziś się spisaliśmy, co?
Dobranoc

[coco.franelka]

PS.... jeszcze się tylko przejadę po Alpach

[leziox]

Jak najbardziej. Samo jakoś szło.
Dobrej nocy i do dzisiaj.

[leziox]

Ciekawe co mógł opowiedzieć but takiego ruskiego sołdata...Co zobaczył.

[coco.franelka]

Uuuuu.... lepiej nie myśleć, bo szlag by człowieka trafił

[cambria1.2]

Zobaczył, co to grzybica.

[coco.franelka]

to w 100%... i chyba nic więcej...

[leziox]

Kambryzia myśli od niewłaściwej strony.
Mnie chodziło raczej o to, co but obserwował, a nie to co miał w środku. To ostatnie byłoby dobrym studium dla lekarzy pracujących nad niebezpiecznymi szczepami śmiercionośnych bakterii.

Oraz dla producentów perfum.