Mikroskrzepy fibryny amyloidogennej po narażeniu na szczepienia mRNA
gloria.tv/post/L9VFTvC6zVtr4a9EvEyybLAj4
substack.com/home/post/p-163255744
Cadaver "Calamari" Amyloidogenic Fibrin Aggregates
Spike Protein Pathology from Cadavers Exposed to Bioengineered SARS-CoV-2
KEVIN W. MCCAIRN PH.D.
MAY 10, 2025
Kevin W. McCairn, Ph.D., Kevin McKernan Ph.D., Shojiro Kato M.D., Charles Rixey retired (USMC-CBRN)
Wstępna makroskopowa inspekcja próbek skrzepów pochodzących od zwłok wykazała uderzająco nieprawidłową morfologię. Próbki wydają się gumowate, włókniste i często zwinięte lub pasiaste — wykazując powierzchowne podobieństwo do kalmarów morskich. W przeciwieństwie do konwencjonalnych zakrzepów, agregaty te nie mają czerwonobrązowego zabarwienia i warstwowej, bogatej w erytrocyty stratyfikacji, powszechnie obserwowanej w skrzepach pośmiertnych.
Obrazy zebrane w rozdzielczości 4K pod mikroskopem sekcyjnym pokazują, że struktury zachowują solidną, rozciągliwą integralność. Próbki są odporne na rozdarcie, nie zapadają się pod wpływem umiarkowanego ściskania i zachowują spójność strukturalną podczas manipulowania, co sugeruje skład różniący się od typowych żeli fibrynowych. Wewnętrzne przekroje poprzeczne pokazują gęstą, warstwową architekturę bez wyraźnych prześwitów naczyniowych, co dodatkowo odróżnia je od zakrzepów związanych z naczyniami. Te cechy morfologiczne sugerują albo zaawansowane usieciowanie w obrębie macierzy białkowej, albo strukturalnie nieprawidłową formę polimeryzowanej fibryny. Zachowana integralność i odporność na manipulację podnoszą prawdopodobieństwo przebudowy amyloidogennej...
