Bella Italia 🌍 07.09. 19 - Treviso

[m.maska]

Nowy dzień, nowe miejsce... przyjechałyśmy do Treviso, poprzedniego dnia zwiedzałyśmy Udine.

Bella Italia 🌍 06.09. 19 - Udine (link)
Bella Italia 🌍 06.09. 19 - Udine c.d. (link)

[m.maska]

W drodze z Udine do Treviso... i co z tego, że krzywo stanęłam? i tak stałyśmy tam tylko kilka minut.

[al-szamanka]

m.maska napisała:

> W drodze z Udine do Treviso... i co z tego, że krzywo stanęłam? i tak stałyśmy
> tam tylko kilka minut.
>
>
>

Eeeeetam krzywo, ciut krzywawo po prostu

[m.maska]

I tak nam jakoś wyszło, że obiekt, który miałyśmy obejrzeć jako ostatni, stanął nam na drodze jako pierwszy.

Chiesa di San Nicolò

Jest to największa tego typu budowla w Treviso, przewyższająca nawet Duomo .

Świątynia S. Nicolò jest zbudowana na planie krzyża łacińskiego, z cegły, z trzema nawami i pięcioma kaplicami i jest jednym z arcydzieł gotyku lombardzkiego stworzonych przez Ordini Mendicanti del Veneto (Zakony Żebracze z Veneto).
W tak okazałej konstrukcji najbardziej uderzają elementy rzymskiej tradycji architektonicznej, takie jak zwartość murów, pilastry, gzymsy z wiszącymi łukami.
Kolejną osobliwością jest rozmach wznoszących się linii, który właśnie wyrażają wspomniane pilastry świetlne, zaznaczone gzymsami i białymi kamiennymi obramowaniami wysokich okien, wzmocnione bardzo wysoką dzwonnicą.
Centralna część fasady charakteryzuje się rozetą ozdobioną terakotą oraz ostrokątną górną częścią, która nadaje impetu całości, choć stosunkowo wąskie wymiary dziedzińca utrudniają pełny widok od strony ulicy, z przodu.
A jeśli jest więcej miejsca po stronie północnej i po stronie absyd, świątynia jest wkomponowana w kontekst urbanistyczny zbyt ograniczony, aby godnie pomieścić tak imponującą konstrukcję i umożliwić jej pełny zewnętrzny widok i estetykę.

Kościół znajduje się w południowo-zachodniej części historycznego centrum, na lewym brzegu Sile, na terenie w większości niedawno zabudowanym. Kościół został poważnie zniszczony przez bombardowania z 1944 roku . Do budynku przylega dawny klasztor Dominikanów.

[m.maska]

Od 1221 r. dominikanie osiedlali się w Treviso na bezpośrednie zaproszenie gminy, która również ustanowiła datki publiczne w wysokości 500 lirów na budowę kościoła i klasztoru.
Dominikanie nabyli grunty w południowo-zachodniej części miasta, w obrębie nowo wzniesionych murów, gdzie podobno istniała już kaplica pod wezwaniem św. Mikołaja.
Nowy kościół został konsekrowany już w 1282 roku, o czym świadczy dokument opisujący go jako wzór do budowy nowego kościoła Santa Margherita degli Eremitani. Ten pierwszy kościół miał już spore rozmiary: 24 słupy wysokości 49 m i 7 szerokości 14 m.
W tych latach Nicolò Bocassino, przyszły papież Benedykt XI, założył swoją formację zakonną w sąsiednim klasztorze. Najpierw został prowincjałem dominikanów prowincji lombardzkiej, a następnie, w 1296 r., mistrzem generalnym zakonu . Później został również kardynałem i nuncjuszem na Węgrzech, a wracając z misji i przejeżdżając przez Treviso, zostawił w prezencie braciom aż 25 000 florenów na rozbudowę kompleksu klasztornego. Papieżem został kilka dni później. Kościół zawsze pozostawał w sercu Benedykta XI, do tego stopnia, że ​​zgodnie z tradycją, która nie ma obiektywnego potwierdzenia, przekazał kolejnych 48 000 florenów na dokończenie prac. Mówi się również, że Benedykt XI zamierzał przenieść siedzibę papieską do Treviso, dlatego finansował prace przy budowie i rozbudowie kościoła.

[m.maska]

Wnętrze S. Nicolò to rozległa przestrzeń, rozciągająca się na długość około 88 metrów, wysokość około 33,35 metra, przy szerokości 27,50 m dla korpusu centralnego i 38,32 m przy krzyżu. Ciepłe, złociste odcienie cegły sprawiają, że panuje tam przyjemna, świetlista atmosfera.
Krzyż łaciński budowli podzielony jest na trzy nawy przecięte transeptem, na którym otwiera się pięć równoległych kaplic absydowych.

[m.maska]

Organy piszczałkowe; w prawej nawie, na wzniesieniu, widoczne są organy zbudowane przez Gaetano Callido w latach 1778-1779 z drzwiami malowanymi przez Giacomo Lauro przedstawiających sceny z życia papieża Benedykta XI.

[m.maska]

Fresk na górze przedstawia Pokłon Trzech Króli

Nawy boczne dzięki znacznej wysokości sprawiają płynne i jednolite wrażenie przestrzeni, w której wyróżnia się 12 cylindrycznych kolumn (10 z cegły i dwie przednie z kamienia).
Kolumny podtrzymują prosty, rzeźbiony drewniany strop, na nich widoczne są freski autorstwa Tommaso da Modena; druga kolumna po lewej, przedstawia San Girolamo, Santa Agnese i San Romualdo. Inne freski w kościele przypisuje się jego szkole, choć nie bezpośrednio nauczycielowi. 12 kolumn, jest zgodne z liczba Apostołów.

[m.maska]

Ówcześni patroni pragnęli, aby mistrzowie zbudowali świątynię o precyzyjnym rozmieszczeniu okien, medalionów i fresków.

[m.maska]

W ten sposób kościół zbudowano pod kątem 91 stopni i 4 minuty względem linii słońca, aby w dniu przesilenia zimowego, około południa, promienie idealnie trafiły w sześć medalionów ustawionych po północnej stronie kościoła ...
Przedstawieni święci są dziełem weneckiego artysty działającego w latach 1220-1330, ale są tacy, którzy stawiają hipotezę, że mogą być również, przynajmniej częściowo, dziełem Tomaso da Modena.

[m.maska]

W prawej nawie znajduje się wielki fresk przedstawiający Świętego Krzysztofa.

[m.maska]

Szczególnie smukła jest apsyda gotycka, z wieloma bardzo wysokimi wąskimi oknami między cienkimi żebrami. Plan krzyża łacińskiego podzielony jest na trzy duże nawy.
Każda nawa odpowiada absydzie. W centralnej, w prezbiterium, znajduje się pomnik nagrobny Agostino Onigo ( XV w. ), cenne dzieło rzeźbiarskie. Również w centralnej absydzie znajduje się panel przedstawiający Intronizowaną Madonnę z aniołem muzykiem i świętymi.

[m.maska]

Do kościoła Chiesa di San Nicolò przylega kompleks klasztorny, to dawny klasztor dominikanów będący dzisiaj siedzibą Seminarium Biskupów, z uroczymi krużgankami.

[m.maska]

Seminarium Biskupów mieści się w dawnym klasztorze dominikanów od 1840 roku. Warto tam zajrzeć, choć kiedy tam byłyśmy trwały prace renowacyjne i tylko częściowo mogłyśmy obejrzeć freski w Sala del Capitolo dei Domenicani (kapituły dominikańskiej).

[m.maska]

Na całym obwodzie kapitularza znajduje się rozległy fresk autorstwa Tomaso da Modena ( 1352 ), przedstawiający różnych opatów.

[m.maska]

Warto wśród nich odszukać Hugona z Saint-Cher i Nicolò z Rouen, te są uważane za pierwsze prace malarskie, które przedstawiają odpowiednio okulary i szkło powiększające.

[m.maska]

[m.maska]

I już opuszczamy Chiesa di San Nicolò...

[m.maska]

Po drodze wstąpiłyśmy jeszcze do niewielkiego kościoła Chiesa dell'Adorazione Eucaristica...

[m.maska]

[m.maska]

I oto wychodzimy na Piazza del Duomo - czyli Plac Katedralny. Palazzo Marini mieszczący się po jednej stronie placu, kiedyś musiał się pięknie prezentować, ale wyraźnie czasy swojej świetności ma już dawno za sobą.

[m.maska]

Przed nami wznosił się budynek katedry w Treviso, Cattedrale di San Pietro (Duomo) – Il Duomo di San Pietro Apostolo, architektonicznie bardziej przypominał starożytną świątynię grecką niż katedry, jakie spotykałyśmy podczas naszych podróży.

Katedra posiada siedem kopuł, pięć w nawie głównej i dwie kolejne zamykające kaplice w transepcie. Obecna fasada, zaprojektowana i ukończona w 1836 roku składa się z szerokich schodów zwieńczonych imponującym pronaosem z sześcioma jońskimi kolumnami. Po bokach schodów znajdują się dwa niosące kolumny lwy z czerwonego marmuru, które podtrzymywały ganek romańskiej budowli. Innym znaleziskiem z okresu romańskiego, które nadal istnieje, jest starożytny portal, znaleziony na dworze Starych Kanoników.

Początki swiatyni sięgają epoki wczesnochrześcijańskiej ( VI wiek ), została ona zbudowana w centralnej części miasta, gdzie, o czym świadczą znaleziska, znajdowała się świątynia, teatr i być może kilka łaźni termalnych .
Między XI a XII wiekiem z inicjatywy biskupa Rotario teren ten przybrał obecny układ, a sama katedra została przebudowana w stylu romańskim (z tego okresu pochodzi krypta ).
W roku 1760 - 82 budynek przebudowano w stylu klasycystycznym. Fasada pochodzi z pierwszej połowy XIX wieku.

[m.maska]

Kiedy powrócę do tematu, ale dzisiaj taki świąteczny obrazek Treviso...

[al-szamanka]

Ach te stare, przedpandemiczne czasy. Mozna bylo tak beztrosko zwiedzac, planowac i marzyc... a teraz, eeeech.
Ale co zobaczylysmy, to nasze