nie daję rady

[nikt111]

Od odejścia naszej Sywlunii minęło już 3 tygodnie. A ja się wciąż
nie mogę pogodzić.... mam wyrzuty sumienia że jej nie chciałam na
początku że bałam się kolejnego dziecka. A teraz? a teraz nie mogę
sobie wybaczyć tych myśli...wciąż płaczę, łzy mi same płyną. Czy ona
mi kiedyś wybaczy???????

[aagata4]

przykro mi z tego powodu ... poczucie winy jest tu naturalne choc nieuzasadnione
... chyba nie ma wśród nas żadnej, która by nie obwiniała siebie ... choć nic
złego nie zrobiłyśmy ... przyznam, że dośc dużo czasu upłynęło zanim to
zrozumiałam, zanim uporałam sie z tym poczuciem winy ... otóż, kiedy mnie to
spotkało to wymyśliłam sobie, że takie rzeczy zdarzają się w rodzinach
patologicznych (alkohol, papierosy, narkotyki na porządku dziennym albo rodziny
obciązone, czyli takie w których są chore dzieci ... a ja na poczatku ciązy
wypiłam lampkę wina ... wiec to pewnie od alkoholu ...

zanim zrozumiałam to, że to nie moja wina minęło kilka miesięcy ... chyba
dopiero wtedy jak po raz drugi straciłam dziecko ...

życzę Ci abys się z tym uporała jak najszybciej ...

pozdrawiam

Agata

[agang]

hormony opadną, będzie lepiej

miałam to samo

[primavera34]

a ja mysle kochana, ze to nie sprawa hormonow. Kazda z nas
potrzebuje inna ilosc czasu, i nie na to zeby sie pogodzic, ale na
to zeby nauczyc sie zyc troche od nowa. Moj synek zmarl prawie 3
miesiace temu w 26 tc. Do dziasiaj placze, choc wiem ze to nie moja
wina i ze nic nie moglam zrobic - przynajmniej medycyna nie zna
odpowiedzi na pytanie ,,dlaczego?''. I chociaz moja glowa to rozumie
serce ciagle cierpi... Ale mysle ze trzeba tez spojrzec na to co
mamy i docenic to co zostalo nam dane - z tego co wyczytalam masz
dwojke dzieciaczkow, mam nadzieje ze kochajacego meza... Dla nich
warto zyc. A bol moze nigdy nie zniknie, ale dzieki niemu bedziesz
wiedziala jak cenne i kruche jest zycie, i jak ogromnym jest darem.
Tule Cie mocno bo wiem przez co przechodzisz - pamietaj pozwol sobie
na zolobe... My tu jestesmy, wiec jak tylko potrzebujesz pisz, mi to
pomoglo...

[nikt111]

dziękuję
wciąż mi ciężko wciąż trudno mimo że minął już ponad miesiąc. Od
smierci pierwszego dziecka 4 lata a i tak wciąż to boli...Wcale czas
nie leczy ran tylko je gdzieś pomiędzy inne rzeczy wkłada. Teraz
czekam aż kamieniarz zrobi nagrobek, który jak musiałam wybierać to
aż mi serce krwawiło
Niestety nie znam przyczyny śmierci Sywluni. W badaniu
histopatologicznym. LEkarz też nie wie. A ja wolę nie myśleć o tym
bo i tak nic nie wymyślę... Dobrze że mam dwoje tych małych urwisów
bo one nie dają mi za wiele płakać. JEdynie wieczorem mogę się
mojemu mężowi w ramię wyżalić...

[kasiu.l.inka]

Czas zeczywiscie nie leczy ran

Po smierci Bianki pierwsze "przeblyski slonca" widzialam gdziec 5-6 m-cy
pozniej. Tak tylko, czern i lzy...
Gdy wybieralismy nagrobek ryczalam jak bobr Potem gdy zobaczylam go juz na
cmetarzu... Wrocilismy akurat z Pl. Bylo ciemno gdy pojechalam na cmetarz.
Przytulilam sie do kamienia i ryczalam, ryczalam, ryczalam. Czulam tak ogromny
zal za to wszystko co mnie spotkalo, za to co spotkalo Moja Coreczke, nie moglam
sie z tym wszystkim pogodzic. Pozniej gdy oslablam na tyle, ze nie mialam sil
juz plakac tulilam dalej ten kamien z Jej imieniem i cieszylam sie, ze Moja
Dzewczynka ma taki sliczny pomniczek. Najpiekniejszy jaki widzialam.

[nikt111]

a wczoraj dowiedziałam się że moja bratowa jest w 8 tyg ciąży....bardzo się
cieszę ich szczęściem ale od razu mam myśli że przecież teraz Sylwunia byłaby w
moim brzuszku 5 tygodni starsza...

[kasiu.l.inka]

Ja tez tu po pogrzebie Bianeczki dowiedzialam sie ze moja bratowa jest w 5tc.
Nie chcieli mi wcale nic mowic, by mnie nie ranic a mnie wlasnie najbardziej
zranilo to, ze chcieli milczec. I tak sie wszystkiego domyslilam i zadzwonilam z
gratulacjami.

A potem wszedzie brzuchy wyrosly jak po deszczu. Gdzie sie nie obrocilam tam
ciezarna. Jakby sie na mnie zmowily czy co...
Wtedy wlasnie jedna dziewczyna mi napisala "widzac ciezarna nie wiemy jaka jest
jej historia...

[tosia.2003]

wcale nie jesteś taki nikt111
jesteś mamą i masz dla kogo żyć
jeszcze nie przeszłaś przez żałobę i masz prawo w niej trwać tyle czasu, ile
będzie trzeba
mam nadzieję, że sobie poradzisz
a jeśli rzeczywiście nie dajesz rady to skorzystaj z pomocy specjalisty
pozdrawiam i trzymam kciuki