Ale jestem głupia

[mamaalki]

Nie potrafie o tym nikomu powiedziec wiec napisze, moze troche zrzuce to z
siebie. spotkalam sie z ojcem mojej Alki. Niedawno zrozumialam, ze nie
postepuje dobrze odsuwajac go calkiem od siebie, nie chcialam z nim
rozmawiac, nie odbieralam telefonu, zerwalam zaraz po poronieniu. Wiem, ze
powinnam mu wybaczyc wszystkie zle chwile, juz go wystarczajaco ukaralam. Jak
go tylko zobaczylam peklam, zaczelam ryczec, nie potrafilam mu nic
powiedziec, tylko placz i histeria. Byl cierpliwy, uspokajal mnie,
przepraszal. Gdy tylko probowal wrocic do teamtu ja wybuchalam gromkim
placzem. Wkoncu powiedzialam mu o tych wszystkich nieprzespanych nocach, gdy
modlilam sie smierc, o tesknocie za nasza coreczka, o tym jak sie czulam gdy
mnie zostawil sama, o tej najgorszej w moim zyciu nocy po zabiegu gdy
siedzialam sama i walilam glowa w sciane. I jeszcze o czyms co chcialam
przemilczec... o tym jak chcialam miec natychmiast dziecko obojetnie z kim,
jak sypialam z facetami ktorych nie znalam, jak puzniej czulam sie podle, jak
dziwka. Zaczal na mnie krzyczec, ze robie z siebie taka ofiare a wskakuje do
luzka komu kolwiek. Nie mogl tego zrozumiec, nie wiem czy ktokolwiek jest w
stanie zrozumiec. Teraz wpadam w skrajnosci, raz chce miec tylko moja
Alicje, raz chce byc koniecznie w ciazy. Jakis miesiac temu umawialam sie na
czacie na sex, znowu sie zaczyna. Boje sie powiedziec o tym komukolwiek, moje
przyjaciolki nie maja pojecia co wyrabiam. Powiedzialam im, ze spotkanie w
sumie sie udalo, ze sporo sobie wyjasnilismy, ale w duszy placze, musze
czekac az zasna aby moc plakac naprawde, juz dlugo nie dam rady. Niedawno
odstawilam leki na depresje, ale to byl chyba blad. Zycze spokojnej nocy.

Agniecha

[niunia771]

Kobieto!! opanuj histerie i wex siw za siebie.. Jestesmy nowoczesne ale moiże
lepiej miec ojca dla swojego dziecka?? Jak chcesz zresztą.

[fanta-girl]

Powiem Ci, ze ja tez dlugo chcialam miec dziecko tylko dla siebie.

(Swoja droga to mega bezsens ze sztuczne zaplodnienie jest w Polsce dostepne
wylacznie dla malzenstw.)

Nie mam meza, ale mam chlopaka, ktorego nie bylam pewna.
Tak wspaniale sie mna zajmowal (zmienial mi podpaski w szpitalu, biegal wokol
mnie, wzial urlop, zeby sie mna opiekowac), ze cos we mnie sie przelamalo i
dalej z nim jestem i chce z nim juz zawsze.

[danade]

nie jesteś głupia pisząc, że odstawienie leków to błąd
Co do reszty - poszłabym na Twoim miejscu do psychologa, o ile rzeczywiście
chcesz coś w swoim życiu zmienić. Wydaje mi się, że taka - wybacz słowo -
histeryczna chęć posiadania dziecka to objaw czegoś zupełnie innego, do czego
dotrzeć może pomóc właśnie dobry terapeuta.
Pozdrawiam

[adju]

Agniesiu
Tak naprawdę to masz typowy odruch poporonieniowy-chesz być w ciąży za wszelką
cenę. Tak bardzo chcemy wypełnić pustkę w sercu i wiemy że może ją wypełnić
tylko dziecko. Ja to nazywałam syndromem pustego łona.
Może już czas się pozbierać? świetnie, że zdecydowałaś się skontaktować z tatą
Ali. Jeśli nadal go kochasz to może razem założycie rodzinę. Myslę tu o dziecku
a nie koniecznie o małżeństwie (chociaż moj związek poprawił się po
ślubie )
Skończ jak najszybciej z tym umawianiem się na czacie-z tego nic dobrego nie
wyjdzie. Leki antydepresyjne są dla ludzi ale skoro napisałaś ten post to
znaczy że dojrzewasz do zmian bo widzisz że w Twoim życiu coś się poplątało.
Chcesz stanąc na nogi więc dasz radę bez tej całej chemii-wierzę że jesteś
silna i dasz radę!
Każda z nas tu na Forum przeżywała to samo co Ty. Poczytaj wątki a zobaczysz że
czas pomaga i goi rany, pomaga się pogodzić. Wiele z nas jest znów mamami bo
taka to kolej życia.
Ściskam Cię bardzo mocno i życzę dużo siły aby móc postawić pierwszy
zdecydowany krok i ruszyć do przodu!
Buziaki
Justa