PIES ZE SCHRONISKA - WASZE DOSWIADCZENIA ?

[Gość: max]

Hej, chcialbym miec psa i zastanawiam sie nad tym, czy warto wziac psa ze
schroniska. Tyle jest roznych apeli, zeby brac, bo one nie maja nikogo i
tylko czekaja zeby je przygarnac, buuu! Z drugiej strony jednak czesto mozna
uslyszec, ze psy takie sprawiaja klopoty, uciekaja, nie moga sie przyzwyczaic
itd.

Macie moze w tym zakresie jakies doswiadczenia ?

Pozdrawiam!

[blanka2]

Wlasnych doswiadczen nie mam aczkolwiek moja przyjaciolka wziela suczke ze
schroniska,miala wtedy 1,5 roku.Na poczatku byl maly problem poniewaz mala
zalatwiala sie kolo miski,a na spacerach bala sie wszystkiego.Jednak po
niedlugim czasie wszystko sie zmienilo.Jest bardzo sympatyczna i rezolutna
psina zyczliwa kazdemu.Poza wspomnianymi problemami nic strasznego sie nie
dzialo i sie nie dzieje.Jak zdecydujesz sie na wizyte w schronisku opiekun psow
powinien Cie poinformowac jaki ma charakter piesek ktorego wybrales i wszystko
co zdazyl zaobserwowac w czasie pobytu psa tam.Do pieska z schroniska trzeba
miec duzo cierpliwosci za nim on poczuje sie z Toba bezpieczny i nauczy sie
zasad panujacych w domu.Patrzac na sunie przyjaciolki uwazam ze warto i
popieram branie pieskow ze schronisk.
pozdrawiam

[Gość: gazeciarz]

Hej gratuluje decyzji. Ja mam psa co prawda nie ze schroniska ale takiego
znajde, ktory przez 3 miesiace blakal sie po osiedlu. A poniewaz nikt nie
chcial sie nim zaopiekowac jesienia wzielismy go do siebie. To prawda ze psy
schroniskowe maja juz pewnie przyzwyczajenia i czesto sa obarczone bagazem
nieprzyjemnych doswiadzczen. Ale na przykladnie swoin jak i 3 moich znajomych
ktorzy maja psy ze schroniska nikt nie zalowal swojej decyzji. Moj pies przez
wiele miesiacy wypuszczal sie na samowolne spacerki uciekajac mi jak tylko
spuscilem go z oka ale zawsze grzecznie wracal. Po jakimz czasie udalo sie go
tego oduczyc. Pozdrawiam i jak podejmiesz juz decyzje daj znac
gazeciarz

blanka2 napisała:

> Wlasnych doswiadczen nie mam aczkolwiek moja przyjaciolka wziela suczke ze
> schroniska,miala wtedy 1,5 roku.Na poczatku byl maly problem poniewaz mala
> zalatwiala sie kolo miski,a na spacerach bala sie wszystkiego.Jednak po
> niedlugim czasie wszystko sie zmienilo.Jest bardzo sympatyczna i rezolutna
> psina zyczliwa kazdemu.Poza wspomnianymi problemami nic strasznego sie nie
> dzialo i sie nie dzieje.Jak zdecydujesz sie na wizyte w schronisku opiekun
psow
>
> powinien Cie poinformowac jaki ma charakter piesek ktorego wybrales i
wszystko
> co zdazyl zaobserwowac w czasie pobytu psa tam.Do pieska z schroniska trzeba
> miec duzo cierpliwosci za nim on poczuje sie z Toba bezpieczny i nauczy sie
> zasad panujacych w domu.Patrzac na sunie przyjaciolki uwazam ze warto i
> popieram branie pieskow ze schronisk.
> pozdrawiam

[Gość: zoja]

Zajmuje sie psami w schronisku i wszystkie moje psy (chwilowo 3) sa
schroniskowe.

Jesli decydujesz sie na psa ze schroniska, nie kieruj sie przy jego wyborze
jedynie jego wygladem. Warto jest porozmawiac z ludzmi, ktorzy sie tymi psami
zajmuja i powiedziec im czego szukasz, czy bylby to Twoj pierwszy pies, jaki
rodzaj opieki jestes mu w stanie zapewnic - np. czy pies bylby duzo sam na
dworze, ile razy moglbys go wyprowadzac, ile czasu dziennie jestes mu w stanie
poswiecic, czy bylbys mu w stanie zapewnic jakies zajecie, czy wzialbys go na
szkolenie (czy tez szkolil sam), itd.

Nie wiem jak wyglada opieka we wszystkich schroniskach. Czasami sa tak
przepelnione, ze ludzie niewiele moga o danym psie powiedziec, ale jest tez
wiele schronisk ze wspaniala ekipa wolontariuszy, ktorzy wiedza wiecej. Byc
moze istnieje opcja zeby wziac psa na jakis czas (np. 2 tygodnie), kiedy to
moglbys zobaczyc czy Ci dany pies odpowiada, albo zaofiarowac sie ze przez
jakis czas bedziesz psa wyprowadzac na spacery.

Na Yahoo istnieje lista dyskusyjna o schroniskach i schroniskowcach
groups.yahoo.com/group/psiakosc
Trzeba sie tam jednak zapisac - ale na pewno udzielono by Ci tam wiecej
informacji.

Bez wzgledu na to skad bierzesz psa, trzeba sie nim zajac i trzeba go szkolic -
czy to szczeniaka czy psa doroslego. Naiwnoscia jest oczekiwac, ze pies ze
schroniska "z wdziecznosci" Ci sie podporzadkuje - na kazdy zwiazek trzeba
sobie zapracowac. Schroniskowce to nierzadko psy z bagazem w postaci strachu,
ale trafiaja tam tez na prawde fantastyczne psy, odwazne, wesole, przyjazne,
chetne do pracy.

Ja sama biore tylko psy trudne, takie ktorym trudno by bylo znalezc dom.
Pierwszy moj pies byl agresywny ze strachu, drugi bal sie wyjsc z domu, trzeci
ma tyle energii, ze opanowanie go byloby trudne dla przecietnego wlasciciela -
ale to byl moj swiadomy wybor. Ze wszystkimi psami pracuje i wszystkimi jestem
zachwycona - teraz sa wzorcowymi psimi obywatelami (no, najmlodszy dalej jest
narwany, ale ja to lubie).

Ja oczywiscie calym sercem jestem za tym by ratowac psiny ze schroniska i
zawsze kazdego kto to zrobil bardzo szanuje i podziwiam - ale jednoczesnie tez
zawsze kazdego namawiam do tego, zeby ta decyzja byla swiadoma. Psem trzeba sie
zajac.

Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: Yen]

Zoja... Mówisz, że masz doświadczenia z trudnymi psami... Mam pytanie - jak
powinno się z takimi postępować? Możliwe, że zdecyduję się na pewnego psiaka
ONo podobnego, który jest dość nerwowy. Sporo szczeka. Wynika to ze stresu, jak
sądzę, i przeszłości nie dokońca ciekawej. Owa nadpobudliwość nie przejawia się
jednak agresją. Nie chciałabym popełnić błędu już na początku... Więc jaki ten
początek powinien być? Jak powinnam się zachowywać w stosunku do niego? Za
wszelkie rady z góry dziękuję:)

Pzdr.

[Gość: zoja]

Gość portalu: Yen napisał(a):

> Zoja... Mówisz, że masz doświadczenia z trudnymi psami... Mam pytanie - jak
> powinno się z takimi postępować?

Nie mozna dac jednoznacznej odpowiedzi przez internet bez obejrzenia psa... :(

Ale tak najogolniej - trzeba psa szkolic (pozytywnie czyli zadnego szarpania),
zapewnic ruch (dla psa pobudliwego cos co go by NIE nakrecalo dodatkowo, czyli
NIE szalencze pogonie za pilka czy kijkiem, ale dlugie spokojne spacery, moze w
towarzystwie innych spokojnych psow, oraz spacery w nowe miejsca - mecza
mentalnie, pies sie socjalizuje - same plusy), zapewnic zajecie (ja zawsze
polecam tropienie - jest zajeciem spokojnym fizycznie, ale meczacym mentalnie,
do tego czyms co psy lubia robic naturalnie).

Jesli pies duzo szczeka - na co szczeka? Z jakich przyczyn? Z nudy? Chce uwage?
Szczeka na cos czy na kogos? Inaczej sie postepuje w kazdej z tych sytuacji.

> Możliwe, że zdecyduję się na pewnego psiaka
> ONo podobnego,

Fajnie, trzymam kciuki!!!

> który jest dość nerwowy. Sporo szczeka. Wynika to ze stresu,

Masz racje, ze szczekanie i nerwowosc jest czesto objawem stresu (chociaz
niektore rasy niestety "juz tak maja" ;) ). Ale stres to bardzo zlozona sprawa,
bardzo rozne rzeczy moga sie na to skladac.

> jak sądzę, i przeszłości nie dokońca ciekawej. Owa nadpobudliwość nie
> przejawia się jednak agresją.
> Nie chciałabym popełnić błędu już na
> początku... Więc jaki ten początek powinien być? Jak powinnam się zachowywać
> w stosunku do niego? Za wszelkie rady z góry dziękuję:)

Z jakiego miasta jestes? Najlepiej jest zaczac wspolprace z kims doswiadczonym,
kto moglby psa obejrzec.
Pozdrawiam serdecznie i strasznie sie ciesze ze chcesz brac schroniskowca!

[Gość: dotka]

hej
Ja mam psiaka ze schroniska juz starszawego ma ok 8 lat jest najukochanszym
psiakiem jakiego mialam psiaki ze schroniska sa najwierniejsze wdzieczne
kochane a najwazniejsze ze szcesliwe . Moj psiak zanim go wzielam przesiedzial
2 lata w schronisku :( Bardzo mocno sie przywiazuja do czlowieka ktory go
zabierze ze schroniska. Bardzo namawiam Cie na takiego psiaczka .
pozdrawiam
ps. Zobacz sobie jak chcesz strone psiakow z Palucha www.acn.waw.pl/psiaki
to jeden z wielu adresow schronisk sa tam zdjecia psiakow

[Gość: max]

Dziekuje bardzo za dotychczasowe odpowiedzi.
Bardzo mnie to podbudowalo, juz sie niemalze zdecydowalem. Psiaki z palucha sa
urocze.
Bede sie cieszyl z dalszych opowisci i doswiadczen.

pozdr.

Max

[Gość: Kundel]

Pies ze schroniska - wielka niewiadoma, jednak to cos najlepszego co moze nam
sie trafic zyciu.
Zoja napisala o 2 tygodniowym okresie probnym,takiej adopcji na chwile, nic
bardziej okrutnego!- ustawa o ochronie, mowi "zwierze nie jest rzecza", to nie
towar ktory, jak nie pasuje oddaje sie do sklepu.
Najlepiej wybrac psa, do ktorego w naszym sercu cos zaiskrzy i przez te dwa
tygodnie przyjezdzac do niego, zabierac na spacery, karmic, pielegnowac,
zwyczajnie poznawac, nawiazuje sie wtedy pewien kontakt, swojego rodzaju milosc
i zaufanie
Pies adoptowany w takich okolicznosciach jest przyjacielem na cale zycie
sprawdzilam!!!!
Jedz do schroniska pokochaj psa, poznaj go z czlonkami swojej rodziny, aby ich
akceptowal i wiesz co? - wolontariusze z Palucha Ci w tym pomoga, jestem pewna!

Pozdrawiam.

[Gość: Agnieszka]

A ja dzisiaj odbieram psiaka ze schroniska na Paluchu i już się nie mogę
doczekać
Około miesiąc temy byliśmy tam pierwszy raz, było to bardzo przykre
doświadczenie. Nikt z nami nie chciał rozmawiać, wszyscy byli zabiegani, psy
piszczały i szczekały, a mnie w oko wpadł jeden piesek.
Zraziłam się do Palucha, ale pomyślalam sobie, a co - pies nie jest winny i
trzeba psa zabrać.
pojechaliśmy tam raz jeszcze i tym razem wrażenie było lepsze, dostaliśmy
formularz do wypełnienia i dowiedzieliśmy się, że nasz psiak jest chory i musi
być leczony. Nie powiedziano nam jednak znowu, na co jest leczony.
Dzwonilismy tam kilka razy w tygodniu, zeby się czegos dowiedziec i nigdy nie
otrzymalismy konkretnej odpowiedzi.
Dopiero wczoraj, kiedy pewnie ruch byl duzy i ktos znowu sie psem
zainteresowal, dostalam telefon, czy go biore, bo przeciez on jest juz zdrowy.
Mam nadzieje, ze psiak bedzie zadowolony z przeprowadzki. Poswiece mu duzo
serduszka, bo przecież stworzenie zasłużyło na dobry domek.
Ale co do palucha mam dość złą opinię.
Pozdrawiam,
Agnieszka

[shelter]

8 lat letmu wziełam psa z Palucha
oczywiscie jest ze mną do dzis i nie wyobrazam sobie miec innego
nie wiem czego to kwestia ale jest do nas niesamowicie przywiązany,jak
wyjezdzam jest nie do zycia,spi w moim łózku,reaguje na kazdy ruch przy
drzwiach,nasłuchuje
nazywam go moim synem,je z mojego widelca,dzieli łoże ze mną,blablablablabla
moge o nim gadac duzo i namietnie
na Paluchu spedził około miesiąca a wygladał jak 7 nieszcesc mimo jego długiej
siersci widac było kaloryfer zeberek -teraz oczywiscie nie choc nie jest
absolutnie spasiony
ma okoł 9 lat trudno powiedziec jednoznacznie
nigdy nie chorował,nic nie zniszcył ma usposobienie szczeniaka
je wszystko co mu dasz(ale nie jak koza-po prostu nie gardzi niczym-je to co Ty
np zupe ogórkowa:))
wiem ze psiak jest tak samo indywidualny jak człowiek wszystko zalezy od
charakteru-stosunek do obcych,do dzieci,do zabawy,ale w zyciu nikogo nie ugryzł-
w zyciu nie ujezdzał nogi sasiada :) jest idealnym kompanem,choc nie był nigdy
tresowany ani szkolony pod zadnym wzgledem

syn mój jest po prostu nie zastapiony

psiak ze schroniska zazwyczaj bedzie Ci dozgonnie wdzieczny ze go stamtąd sie
zabrało
kiedys jako prezent urodzinowy sprawilismy kolezance sunie z Palucha
ma ją od 2 lat i złego słowa nie powie-chociaz wieksza łobuzica od mojego-juz
nie jedna zmiana kapci nastapila u niej w rodzinie


okropne sa wizyty w schroniskach-bo najchetniej by sie wzieło lub uwolniło
wszystkie...okrutnie ten swiat jest pomyslany dla zwierzat nad ktorymi człowiek
ma jakąs władze,trudno o tym mówic bez emocji i trudno sie z tym pogodzic
jedyne co moge zrobic to starac sie wrzucic te pare złoty do puszki
zbierającego na schroniska-nie sprostałabym wymaganiom jako wolontariusz w
takim miejscu-płakałabym pewnie co 10minut

sie rozpisałam
pozdrawiam

[Gość: Kundel]

Gość portalu: Agnieszka napisał(a):

> A ja dzisiaj odbieram psiaka ze schroniska na Paluchu i już się nie mogę
> doczekać
> Około miesiąc temy byliśmy tam pierwszy raz, było to bardzo przykre
> doświadczenie. Nikt z nami nie chciał rozmawiać, wszyscy byli zabiegani, psy
> piszczały i szczekały, a mnie w oko wpadł jeden piesek.
> Zraziłam się do Palucha, ale pomyślalam sobie, a co - pies nie jest winny i
> trzeba psa zabrać.
> pojechaliśmy tam raz jeszcze i tym razem wrażenie było lepsze, dostaliśmy
> formularz do wypełnienia i dowiedzieliśmy się, że nasz psiak jest chory i
musi
> być leczony. Nie powiedziano nam jednak znowu, na co jest leczony.
> Dzwonilismy tam kilka razy w tygodniu, zeby się czegos dowiedziec i nigdy nie
> otrzymalismy konkretnej odpowiedzi.
> Dopiero wczoraj, kiedy pewnie ruch byl duzy i ktos znowu sie psem
> zainteresowal, dostalam telefon, czy go biore, bo przeciez on jest juz zdrowy.
> Mam nadzieje, ze psiak bedzie zadowolony z przeprowadzki. Poswiece mu duzo
> serduszka, bo przecież stworzenie zasłużyło na dobry domek.
> Ale co do palucha mam dość złą opinię.
> Pozdrawiam,
> Agnieszka

Miesiac, kilka telefonow, oj - ja kiedy wybralam psa w schronisku i okazalo
sie ze jest chory, dzwonilam kazdego dnia, przyjezdzalam wtedy, kiedy moglam, a
Twoje zainteresowanie tym psiakiem spadlo, skoro ktos ze schroniska do Ciebie
zadzwonil,a nie odwrotnie, mialas szczescie, Twoja adopcje uratowal podpiety
formularz pod karte i jak, sadze chec adopcji tego pieska przez kogos innego.
Ale gratuluje!

[Gość: Agnieszka]

> Miesiac, kilka telefonow, oj - ja kiedy wybralam psa w schronisku i okazalo
> sie ze jest chory, dzwonilam kazdego dnia, przyjezdzalam wtedy, kiedy moglam,
a
>
> Twoje zainteresowanie tym psiakiem spadlo, skoro ktos ze schroniska do Ciebie
> zadzwonil,a nie odwrotnie, mialas szczescie, Twoja adopcje uratowal podpiety
> formularz pod karte i jak, sadze chec adopcji tego pieska przez kogos innego.
> Ale gratuluje!

Chyba żartujesz.
Najpierw przyjeżdzałam codziennie, ale nie miałam co tam robić. Nikt nie miał
czasu ze mną porozmawiać. Stałam po dwie godziny w kolejce po identyfikator, a
kiedy pytałam się, czy mogę np. psa wziąć na spacer - nie było mowy o tym.
Nikt mi również nie chciał powiedzieć, co się z psem dzieje.
A co do karty - to kiedy podpinałam kartę i kiedy powiedzieli, że pies jest
chory i mam spokojnie czekać, pytałam się czy mam dzwonić, przyjeżdżać,
powiedziano mi, że absolutnie nie, bo nie mają czasu telefonów odbierać. A jak
wyzdrowieje, to sami zadzwonią do mnie.
I zadzwonili.
To tyle wyjaśnienia.
Nie osądzaj, skoro nie znasz sytuacji.

[Gość: Agnieszka]

Poza tym zapewniano mnie, że skoro moja karta jest podpięta, to nikt inny tego
psa nie weżmie
A dzień wcześniej do nich dzwonilam i powiedzieli, że pies jest dalej leczony,
po czym ktoś rzucił słuchawką.
Moim zdaniem, wogóle tego psa nie leczono systematycznie, a dopiero wczoraj
ktoś się również nim zainteresował i wtedy nareszcie ktoś spojrzał w kartę.
Beznadzieja.
Tym bardziej trzeba psy stamtąd zabrać, co polecam gorąco.
Pozdrawiam,
Agnieszka

[Gość: Kundel]

Hm- Jest juz po trzeciej i jeszcze go nie zabralas

[Gość: Kundel]

Zadzwonili, bo trafil sie ktos zainteresowany, to raz, dwa: jesli Twoja ankieta
adopcyjna byla podpieta do karty, to identyfikator powinnas dostac
automatycznie, a trzy wczoraj byli moi znajomi zabrac sunie po sterylizacji,
ktora sobie wybrali byla niedziel multum ludzi i jakos sprawnie to wszystko
poszlo, czekalam na nich w ich domu za Warszawa, wiec wiem ile to trwalo!!

[Gość: zoja]

Gość portalu: Agnieszka napisał(a):

> być leczony. Nie powiedziano nam jednak znowu, na co jest leczony.
> Dzwonilismy tam kilka razy w tygodniu, zeby się czegos dowiedziec i nigdy nie
> otrzymalismy konkretnej odpowiedzi.
> Dopiero wczoraj, kiedy pewnie ruch byl duzy i ktos znowu sie psem
> zainteresowal, dostalam telefon, czy go biore, bo przeciez on jest juz zdrowy.

Tak bywa. Psow na Paluchu sa ogromne ilosci, ludzi niewiele. Podobnie bylo jak
bralam pierwszego psa ze schroniska (nie z palucha), tez niby byl chory, niby
go mialam brac, ale nie moglam bo costam (z ich strony), potem sie okazalo ze
maja go uspic, bo za dlugo byl chory - zupelnie przypadkiem to odkrylam i go
stamtad zabralam. Tak na marginesie, wyzdrowial u mnie w ciagu chyba 3 dni -
wczesniej mial bezustanna biegunke najwyrazniej spowodowana stresem, a oni nie
potrafili wykryc przyczyny.

Praca w schronisku jest bardzo trudna glownie z psychologicznego punktu
widzenia. Jak juz ktos zauwazyl, w zasadzie to chce sie tylko plakac jak sie
tam pojdzie. Ludzie ktorzy tam pracuja musza sie jakos na to uodpornic, bo
inaczej nie byliby w stanie wykonywac zadnej pracy przy psach - jest ich tak
wiele, nie ma fizycznej mozliwosci im wszystkim pomoc. Przez to uodpornienie
moga sie wydawac zupelnie znieczuleni - jest to niestety taki efekt uboczny.
Pomijam juz fakt, ze praca platna jest bardzo kiepsko, dotacje na schroniska sa
marne, trzeba bezustannie szarpac sie o jedzenie, o medykamenty i o inne
przyziemne rzeczy.

Agnieszka, masz juz tego pieska ?

[Gość: max]

Agnieszka, masz juz tego pieska, jaki jest ? Napisz cos!!!

[Gość: zoja]

Gość portalu: Kundel napisał(a):

> Zoja napisala o 2 tygodniowym okresie probnym,takiej adopcji na chwile, nic
> bardziej okrutnego!- ustawa o ochronie, mowi "zwierze nie jest rzecza", to
> nie towar ktory, jak nie pasuje oddaje sie do sklepu.

Zgadzam sie, ze to nie jest optymalne rozwiazanie, ale jest lepsze niz to zeby
psa, ktory komus nie odpowiada wystawiac potem na ulice. Podobnie jak szanujacy
sie hodowcy maja klauzule, ktora mowi, ze jesli pies nie odpowiada
wlascicielowi oddaja go wlasnie do hodowcy.

A co, z ciekawosci, sadzisz o "foster'owaniu" czyli braniu psow do domow
zamiast do schroniska ale z zamiarem wyadoptowania go. Rownie okrutne? Bez
przesady...

[Gość: Kundel]

Gość portalu: zoja napisał(a):

> Gość portalu: Kundel napisał(a):
>
> > Zoja napisala o 2 tygodniowym okresie probnym,takiej adopcji na chwile, ni
> c
> > bardziej okrutnego!- ustawa o ochronie, mowi "zwierze nie jest rzecza", to
>
> > nie towar ktory, jak nie pasuje oddaje sie do sklepu.
>
> Zgadzam sie, ze to nie jest optymalne rozwiazanie, ale jest lepsze niz to
zeby
> psa, ktory komus nie odpowiada wystawiac potem na ulice. Podobnie jak
szanujacy
>
> sie hodowcy maja klauzule, ktora mowi, ze jesli pies nie odpowiada
> wlascicielowi oddaja go wlasnie do hodowcy.
>
> A co, z ciekawosci, sadzisz o "foster'owaniu" czyli braniu psow do domow
> zamiast do schroniska ale z zamiarem wyadoptowania go. Rownie okrutne? Bez
> przesady...

Droga Zoju "foster'owanie", inaczej przysposobieni, branie na hotel {mozna
porownac do uslugi pensjonatow dla psow bezdomnych, tyle ze nie odplatnie
praktykowane z sukcesem w Niemczech}, ale roznica jest zasadnicza - jesli tego
jeszcze nie widzisz to blad. Wytlumacze na czym polega - przybycie i sam pobyt
psa w schronisku, jest dla niego tak ogromnym stresem, ze przez kilka dni
dochodzi do siebie, wziecie go do domu danie nadzieji na lepszy los, a potem
oddanie znow do schroniska, bo nie znalazl sie chetny, jest zabojstwem, bywa ze
taki pies ginie w oczach nie walczy, nie wierzy.
Takie dzialanie zda egzamin, jesli jest sie pewnym, ze dom dla psa sie
znajdzie!

[Gość: zoja]

Gość portalu: Kundel napisał(a):

> Wytlumacze na czym polega - przybycie i sam pobyt
> psa w schronisku, jest dla niego tak ogromnym stresem, ze przez kilka dni
> dochodzi do siebie, wziecie go do domu danie nadzieji na lepszy los, a potem
> oddanie znow do schroniska, bo nie znalazl sie chetny,

Przez lata pracy w schronisku wiem, ze czesto ludzie psa tak czy inaczej sie
pozbywaja. Pies wraca do schroniska (znaleziony po raz kolejny) albo jest
gdzies wywozony i np przywiazywany do drzewa. Dwutygodniowa opcja jest
mniejszym zlem.

Co mi sie w moim schronisku podoba (opcji dwutygodniwej nie ma), to to, ze
zanim pies jest komus oddany, ta osoba przechodzi przez bardzo powazne rozmowy.
Kiedy psa juz wezmie, co jakis czas kontaktuje sie z nia osoba ze schroniska
zeby sie upewnic czy wszystko jest ok, oferuje tez porady dotyczace szkolenia,
kontakt z behawiorysta, itd.
A i tak nierzadko te psy znow laduja na ulicy.

Czesciowym rozwiazaniem jest zapobieganie - sterylizacja... No i uswiadamianie
spoleczenstwa.

[Gość: Kundel]

Gość portalu: zoja napisał(a):

> Gość portalu: Kundel napisał(a):
>
> > Wytlumacze na czym polega - przybycie i sam pobyt
> > psa w schronisku, jest dla niego tak ogromnym stresem, ze przez kilka dni
> > dochodzi do siebie, wziecie go do domu danie nadzieji na lepszy los, a pot
> em
> > oddanie znow do schroniska, bo nie znalazl sie chetny,
>
> Przez lata pracy w schronisku wiem, ze czesto ludzie psa tak czy inaczej sie
> pozbywaja. Pies wraca do schroniska (znaleziony po raz kolejny) albo jest
> gdzies wywozony i np przywiazywany do drzewa. Dwutygodniowa opcja jest
> mniejszym zlem.
>
> Co mi sie w moim schronisku podoba (opcji dwutygodniwej nie ma), to to, ze
> zanim pies jest komus oddany, ta osoba przechodzi przez bardzo powazne
rozmowy.
>
> Kiedy psa juz wezmie, co jakis czas kontaktuje sie z nia osoba ze schroniska
> zeby sie upewnic czy wszystko jest ok, oferuje tez porady dotyczace
szkolenia,
> kontakt z behawiorysta, itd.
> A i tak nierzadko te psy znow laduja na ulicy.
>
> Czesciowym rozwiazaniem jest zapobieganie - sterylizacja... No i
uswiadamianie
> spoleczenstwa.

A w jakim miescie jest to schronisko, w ktorym to przez wiele lat pracowalas,
lub pracujesz - jesli mozna wiedziec, moze podpowiam Ci jakie bledy popelnilas
ze psy wracaly!

[Gość: zoja]

Gość portalu: Kundel napisał(a):

> A w jakim miescie jest to schronisko, w ktorym to przez wiele lat pracowalas,
> lub pracujesz - jesli mozna wiedziec, moze podpowiam Ci jakie bledy
> popelnilas ze psy wracaly!

Widze, ze zajmujesz sie glownie psychologia ludzka. :)

Pracuje w schronisku w Kanadzie. Nie wydaje mi sie, zeby konkretniejsze namiary
pomogly Ci w udzieleniu mi odpowiedzi. ;)

[Gość: Kundel]

Gość portalu: zoja napisał(a):

> Gość portalu: Kundel napisał(a):
>
> > A w jakim miescie jest to schronisko, w ktorym to przez wiele lat pracowal
> as,
> > lub pracujesz - jesli mozna wiedziec, moze podpowiam Ci jakie bledy
> > popelnilas ze psy wracaly!
>
> Widze, ze zajmujesz sie glownie psychologia ludzka. :)
>
> Pracuje w schronisku w Kanadzie. Nie wydaje mi sie, zeby konkretniejsze
namiary
>
> pomogly Ci w udzieleniu mi odpowiedzi. ;)

No coz, to nie pgadamy bo realia sa rozne, Kanada hm?-piekny kraj, mam tam paru
znajomych i rodzine, ale nie rozmawiam z nimi o zwierzetach bo im tylko kasa w
glowie. Wracajac jednak do schroniska i psychologi, znajomosc tego drugiego
tematu pomaga mi przy mojej pracy na rzecz zwierzat, aby po wyadoptowaniu nie
trafialy na ulice, lub nie wracaly do schronisk.
Nie znam Kanadyjskich ustaw i przepisow dotyczacych ochrony zwierzat, i byc
moze dlatego to co napisalas jest dla mnie nie do przyjecia. Ja i paru moich
przyjaciol zajmujemy sie Polskimi biednymi schroniskami, gdzie wlasciwie
walczymy o dobra i trafiona adopcje kazdego psa, czy kota, aby nigdy nie
zdazalo sie to co zdaza sie tam, u Ciebie w schronisku Kanadyjskim!!!
A kazda odpowiedz, raczej teraz podpowiedz jesli sluzy w dobrym celu jest na
wage zlota.

[Gość: dorka]

bierz ze schroniska!
Ja mam psa schroniskowego już ponad 8 lat. był wzięty jako maluch, jest piękny,
spokojny, słucha się swojego pana, nie ugryzł nikogo nigdy (oprócz mnie:). jest
(odpukać) zdrowy. jedynym jego mankamentem jest to, że ... nie lubi innych psów
samców (oprócz takich malutkich i jednego owczarka szkockiego), a ma swoje
gabaryty (ponad 4 kilo).
jedna rada dla Ciebie - od poczatku zadbaj bardzo o zdrowie psa - zwłaszcza,
jeżeli zdecydujesz się na malucha. mój był mocno zapchlony no i miał robaczycę,
przez którą o mało nie przeniósł się na tamten świat (niedouczony wet) -
właściwie już był bardzo wycieńczony, ale jakimś cudem wyżył.
jeżeli chodzi o moje doświadczenia - nie ma minusów. oczywiście psy są różne,
mają różną przeszłość, ale, tak jak już inni pisali - jesteś dla któregos z
nich szansą - na dom i miłość. więc odwagi i ... adoptuj. pozdrawiam.

[Gość: dorka]

nie 4 tylko 40 kilo waży mój pupilek:))))

[Gość: Efka]

Jeśli poważnie myślisz o psie ze schroniska - powinieneś także wiedzieć o
jeszcze kilku rzeczach.
Jeśli zastanawiasz się nad adopcją psa dorosłego - bierzesz zwierze z jakims
już doświadczeniem, czegoś nauczone, nawet jeśli nauka polegała na jej braku.
W przypadku psa dorosłego - nawet takiego który ma stałych opiekujących się nim
wolontariuszy - do końca nikt nie zagwarantuje Ci jak dokładnie ten pies będzie
zachowywał się w domu. Oczywiście im dłużej pies jest pod opieką wolontariusza
tym więcej może na jego temat powiedzieć - ale reakcje i zachowanie psa w domu
i w schronisku nie są identyczne. Można zauważyć pewne podstawowe cechy - czy
pies jest nerwowy, czy bojaźliwy, czy agresywny - ale to jaki będzie w domu do
końca nie jest wiadome i w dużej mierze zależy od Ciebie samego. Od tego jak
zaczniecie swoją wspólną przyszłość.
Jeśli pragniesz dać psu ze schroniska dom - najprawdopodobniej zyskasz
najlepszego przyjaciela - ale może to kosztowac trochę pracy i trochę wysiłku -
oczywiście pracy i wysiłku wymaga też każdy rasowy i nierasowy szczeniak - aby
był wspaniałym domownikiem a nie zmartwieniem.
Dlatego jeśli chcesz mieć psa - czyli żywą i czujaca istotę - i jesteś w stanie
i masz chęć - poświęcić mu czas i popracowac nad jego wychowaniem - jesteś
wspaniałym potencjalnym właścicielem dla każdego psa - tak schroniskowego jak i
nie schroniskowego.
Jeśli uważasz, że pies nie powinien sprawiać żadnych kłopotów - nie uciekać,
nie szczekać, nie brudzic, byc sam z siebie grzeczny i dobrze wychowany - bez
pracy z twojej strony - to nie powinieneś mieć żadnego psa.

[Gość: Agnieszka]

Witam wszystkich serdecznie,
wczoraj jak tylko mogłam wyrwać się z pracy pojechałam po psiaka i go wzięłam.
Jest fantastyczny!
Najpierw oczywiście zestresowany, ale podróż autem na drugi koniec Warszawy
zniósł dzielnie. W domu - zachowywał się bardzo dobrze, na spacer bardzo
chętnie poszedł, bardzo żywy i wesoły. Zjadł normalnie.
Noc również przeszła spokojnie. Jedyne, co mu doskwiera, to upał. Szuka psina
chłodnego miejsca.
Teraz został z moim narzeczonym, bo musiałam na chwilę wpaść do pracy, ale już
do niego wracam. Później będzie musiał niestety zostawać kilka godzin sam w
domu, ale na początek oczywiście wzięłam urlop, żeby się psina przyzwyczaiła.
Pozdrawiam, odezwę się jak będę mieć dostęp do sieci (w domu niestety jeszcze
nie mam).
Agnieszka

[Gość: zoja]

Gość portalu: Agnieszka napisał(a):

> Witam wszystkich serdecznie,
> wczoraj jak tylko mogłam wyrwać się z pracy pojechałam po psiaka i go wzięłam.
> Jest fantastyczny!

Super, gratulacje!!! Napisz cos wiecej o nim.

> ale na początek oczywiście wzięłam urlop, żeby się psina przyzwyczaiła.

Agnieszko, nawet jesli jestes caly czas w domu, przyzwyczajaj go do zostawania
samemu, zeby potem roznica nie byla zbyt wielka. Lepiej zaczac od krotko (nawet
kilka minut) ale czesto.

[Gość: Kundel]

Gość portalu: Agnieszka napisał(a):

> Witam wszystkich serdecznie,
> wczoraj jak tylko mogłam wyrwać się z pracy pojechałam po psiaka i go wzięłam.
> Jest fantastyczny!
> Najpierw oczywiście zestresowany, ale podróż autem na drugi koniec Warszawy
> zniósł dzielnie. W domu - zachowywał się bardzo dobrze, na spacer bardzo
> chętnie poszedł, bardzo żywy i wesoły. Zjadł normalnie.
> Noc również przeszła spokojnie. Jedyne, co mu doskwiera, to upał. Szuka psina
> chłodnego miejsca.
> Teraz został z moim narzeczonym, bo musiałam na chwilę wpaść do pracy, ale
już


> do niego wracam. Później będzie musiał niestety zostawać kilka godzin sam w
> domu, ale na początek oczywiście wzięłam urlop, żeby się psina przyzwyczaiła.
> Pozdrawiam, odezwę się jak będę mieć dostęp do sieci (w domu niestety jeszcze
> nie mam).
> Agnieszka

Gratuluje psa i decyzji o urlopie, wzietym pewnie tak troche pod niego,bo
zdarza sie czasem, ze ktos bierze psine wychodzi do pracy ,a potem sie dziwi ze
w domu zastaje niespodzianki, Efka dala kilka bardzo dobrych rad dla
potencjalnych wlascicieli psow, Tobie ich nie trzeba, Ty wiesz co robisz -
chyle glowe!
Pozdrawiam i mam nadzieje ze to najpiekniejsza rasa, to znaczy: Kundel!

[Gość: dotka]

hej
Agnieszko jak mozesz napisz ktorego psiaka wzielas z palucha. Najlepiej chcac
wziasc psa z palucha kontaktowac sie z wolontariuszami wtedy na pewno
nikt was nie bedzie zbywal,ja wzielam swojego psiaka dzieki wolontariuszce
jeszcze pojechala ze mna przywiozla samochodem. Naprawde im bardzo zalezy na
adopcji kazdego psiaka.
Pozdrwaiam
Aga napisz koniecznie ktorego spiaczka wzielas

[Gość: Agnieszka]

To już kolejny dzień pobytu Palucha (bo tak go nazwaliśmy) u nas.
Piesek jest bardzo kochany, powoli zaczyna reagować na swoje nowe imię. To nie
jest już najmłodszy pies (powiedziano nam, że ma około 7-8 lat), ale jest
bardzo mądry.
Co prawda w pierwszą noc zrobił nam niespodziankę, ale na balkonie i poza tym
od tego czasu nic się nie przydarzyło. Wczoraj nawet pokazał, że chce już iść
na spacer. Przyzwyczaja się. Na spacerach zaś zachowuje się jak młody
szczeniak. Biega, cieszy się i co najważniejsze - ogląda się za nami ( ma długą
smycz, która pozwala mu na swobodne bieganie, więc nie czuje się na uwięzi, a
mimo to ma dużo swobody).
Piesek wygląda jak jamnik szorstkowłosy, ale jest dużo większy od jamników, w
związku z tym to raczej Kundel ;-)
Uwielbia szczotkowanie, ale na widok puszcanej wody w wannie ucieka, chociaż
jeszcze wcale nie mamy ochoty go kąpać, żeby psa nie stresować tak na samym
początku.
Kości, którą dostał od nas w pierwszym dniu bardzo pilnuje, warczy na mojego
narzeczonego, na mnie na początku też, ale już dzisiaj był postęp i pies
pozwolił mi kość dotknąć. Na początku nie chciał się również dać dotknąć przy
gardle, ale już nabrał zaufania. Wszystko idzie więc dobrze.
Jest bardzo zazdrosny o uczucia. Jak tylko przytulam się z moim narzeczonym, to
natychmiast się denerwuje i domaga głaskania.
Macie rację, że należy psa przyzwyczajać do zostawania samemu, co też czynię.
Wczoraj doszliśmy do dwóch godzin, po powrocie wszystko było w jak największym
porządku. Kochany pies.
Pozdrawiam wszystkich i dziękuję za rady.
Następny raport w poniedziałek.
Agnieszka

[Gość: Grazyna]

Moja suczka tez ze schroniska w Sopocie jest juz z nami 11 lat,a miała wtedy
ok.6.Nie bylo z nia zadnych klopotow.Jest bardzo kochana.Dodam,ze byla z
powodu zycia w schronisku,a moze z powody blakania sie lub zlego traktowania u
poprzednich wlascicieli bardzo zestresowana.Bardzo bala sie szczotki,a przez
1,5 roku w ogole nie szczekala.Z tego powodu byla rozpieszczana ,nigdy nie byla
karcona ,ani tresowana,ale nie wykorzystuje tego .Od paru tygodni z racji wieku
niedomaga na zdrowiu (m innymi nie widzi),a my nosimy ja kilkaset metrow na
rekach (11kg) na łączke,aby załatwila swoje potrzeby i miala troche ruchu.
Ja uwazam,ze jak ktos juz dojrzal do posiadania psa to powinien wziac go ze
schroniska,albo przygarnac blakającego się.Gratuluje decyzji.Grazyna

MAM JUZ PSA!!!!

[Gość: max]

Hej ludzie!!
Dzieki za wszystkie wasze rady i doswiadczenia. Dzis jest wielki dzien bylem w
schronisku w Bytomiu - Miechowicach (super schronisko - nie spodziewalem sie,
ze Polsce zwierzeta moga miec tak komfortowe warunki) i przygarnalem.
Jest kochany i strasznie kudlaty, dlatego zapadla juz decyzja o imieniu -
Shaggy (ang. kudlatek ;-) ) Dzis przezylismy pierwsza kapiel - skonczylo sie
strasznie smutna mina. Mimo to wykazalismy baaaaardzo duzo cierpliwosci. Teraz
spimy jak zabici (po 2h festwialu ziewnac - jak tu spac wsrod 150
wspoltowarzyszy niedoli ;-) ).
Jutro nowa porcja wiadomosci.

LUDZIE BIERZCIE PIESKI ZE SCHRONISKA

max

[Gość: gosia]

Ja tez chcialam sie podzielic moim doswiadczeniem. Moja sunie mam juz 3-ci
rok, wybral ja z bardzo smutnego schroniska moj syn{ ja wolalam mniejszego
pieska}.Dlugo byla bardzo strachliwa{ chyba musiala byc bita}, ale dzisiaj....
nie znam kochanszego zwierzatka - kocham ja szalenie. Moja Sonia to moja
najlepsza przyjaciolka na swiecie - wskoczylabym za nia w ogien! Znam bardzo
wiele osob, ktore maja pieski ze schronisk i NIKT nie zaluje - wprost
przeciwnie. Jestem zdecydowanie ZA braniem zwierzat ze schronisk!!!

Gratulacje!

[Gość: Dina]

Chcialam serdecznie pogratulowac Agnieszcze i Maxowi, za podjecie decyzji o
adopcji psiakow ze schroniska. Jestescie wspanialymi ludzmi, dzieki Wam psiaki
znalazly kochajacy dom i cudownych wlascicieli.
I bardzo sie ciesze ze odezwalo sie tyle wlascicieli psiakow ze schronisk, to
jest naprawde niezwykle ze sa tacy ludzie na tym swiecie, dla ktorych nie liczy
sie rasa psa, tylko najwazniejsza jest dla nich przyjazn, jaka zapewniaja te
uratowane stworzenia.
Zycze wszystkim wlascicielom psiakow ze schronisk wszystkiego dobrego i bardzo
serdecznie pozdrawiam!
Dina.

[wybredna]

Mam dwie suczki ze schroniska-obie wzięte jako dorosłe psy.Starsza była w
schronisku 2 lata(!),młodsza "tylko" 2m-ce.Są cudowne,chociaż szalenie różnią
się charakterami.Starsza trafiła do schroniska po wypadku-policjanci znaleźli
ją na poboczu.Widać było,że ktoś ją musiał nieźle katować-bała się każdego
gwałtowniejszego ruchu.Druga była oddana przez starszego pana,który był zbyt
chory by się nią opiekować-od początku była niezłą cwaniarą i widać było,że
niczego jej w życiu nie brakowało.
Wielu znajomych odwodziło mnie od wzięcia psów ze schroniska i do dzisiaj nie
mogą sie nadziwić jak bardzo nie mieli racji.
Psy porzucone są o wiele bardziej przywiązane do nowego właściciela niż te
wychowane od małego w komforcie.

[Gość: Ewa]

gratuluje wybory -kolejna sierotka ma swój własny dom. Pół roku temu podjęłam
taką samą decyzję i nie żałuje. Nasza "sierotka" ma już 7 miesięcy, strasznie
rozrabia i nie ważne jest że zjadła nam właśnie program TV lub kolejne kapcie,
najważniejsze że ma dom.Dodam że mam biorąc psiaczka ze schroniska miałam już 7
letniego psa, mieszkam w bloku. Teraz mam dwa psiaczki i strasznie je kocham.
Pewnie gdybym mieszkała w domku miałabym mini schronisko! Pozdrawiam wszystkich
bardzo ciepło którzy kochają zwierzaczki :)))

[Gość: nika]

Zajrzyjcie na stronę
organizacjapraw.republika.pl
- adopcje psy
Mnóstwo wspaniałych psiaków do adopcji!!!

[Gość: MISIA]

WWW.NAPALUCHU.PL - TAM SIĘ WSZYSTKIEGO DOWIESZ I KROPKA !!!
WEDŁUG MNIE PSY ZE SCHRONISKA TO WIERNE SKARBY !!!

[Gość: MISIA]

www. napaluchu.pl

[Gość: MISIA]

napaluchu.pl papa

[Gość: colette]

moją sunie wzięłam ze schroniska jak miała 8 miesięcy, teraz ma 5 lat. Na
początku była przestraszona, ale to normalne - nowi ludzie, nowe miejsce bardzo
się do nas przymilała. Na pierwszym spacerze byłam z nią b. długo (oczywiście
na smyczy) i wcale się nie załatwiła, nie wiedziała co ma robić. Okropnie bała
się innych psów na ich widok siusiała pod siebie (była z innymi psami zamknięta
w klatce), ale ludzi w ogóle się nie bała. Byłam trochę przerażona, nie
wiedziałam czy sobie z nią poradzę, do tego niektórzy ludzie z psami spotkani
na spacerze mówili mi, że będzie ciężko i ona nigdy nie będzie normalna.
I okazało się to nieprawdą w ciągu zaledwie kilku dni nauczyła się załatwiać na
dworze, szybko nauczyła się, że psy spotkane na spacerze niczego złego jej nie
zrobią i najczęściej chcą się z nią bawić. Nigdy mi nie uciekła, zawołana
zawsze przybiega (są ludzie, którzy krzyczą na psa jak do nich od razu nie
przybiegnie, a potem dziwią się, że pies boi się ich), nigdy niczego w domu nie
pogryzła i jest bardzo kochanym, grzecznym pieskiem.
Jeśli zdecydujesz się na psa ze schroniska na początku będziesz musiał mieć do
niego trochę cierpliwości (nie spuszczać go ze smyczy od razu bo może Ci
uciec), zajmować się nim, dużo go głaskać, aż w końcu Ci zaufa i będzie b.
przywiązany.

pozdrawiam i życzę powodzenia