Bajki ...

[kookardka]

Umiecie panowie opowiadać bajki ? ;)

[modrooka]

Kookardka, no co ty??
Przecież to są mistrze w opowiadaniu bajek

[forumowicz_pospolity]

umiemy
włoskie
niemieckie
arabskie
klechdy domowe
do wyboru:)

[kookardka]

arabska poproszę na dobry sen :)

[forumowicz_pospolity]

kookardka napisała:

> arabska poproszę na dobry sen :)
>
>

dawno dawno temu za siedmioma szybami za siedmioma minaretami
żył sobie przeciętny Arab płci męskiej
któregoś dnia postanowił się rozerwać w towarzystwie innych ludzi

i tu przestane bo bedziesz miala koszmary:)

[kookardka]

no bomba ... to daj niemiecką ;)

[forumowicz_pospolity]

kookardka napisała:

> no bomba ... to daj niemiecką ;)

za siedmioma browarami za siedmioma masarniami
żył piękny i nadobny Niemiec
miał tylko jedno strapienie, brak żony
postanowił znaleźć sobie ją znaleźć - śliczną Niemkę


i tu bajke musze zakonczyc ze wzgledu na zbyt optymistyczne nawet jak na bajkowe
warunki założenie :)

[mahadeva]

widze, ze dla Ciebie wszystkie kobiety sa brzydkie
ciekawe, czy powiedziales to tylko mi

[forumowicz_pospolity]

mahadeva napisała:

> widze, ze dla Ciebie wszystkie kobiety sa brzydkie
> ciekawe, czy powiedziales to tylko mi

idź spać
nie opowiadaj bajek:)

oczywiscie :)

[facettt]

ale tylko atrakcyjnym kobietom :)

[smutas27]

Też chyba umiałem.

[kookardka]

uuu to ja na bajkę nie zasłużyłam ;(

[facettt]

no niestety...

ale niemam, ze te rozowe bobaski tez Ci jakies opowiadaja :)))

[mahadeva]

mi jest chyba za dobrze :)
nie potrafie sobie z tym radzic, gdy wiedze, jak ludzie cierpia

to sprobuj :)

[facettt]

mahadeva napisała:

> nie potrafie sobie z tym radzic, gdy widze, jak ludzie cierpia


przeciez klapki na oczy (jak te dla koni) sa niedrogo do kupienia?

[mahadeva]

dzieki :) bede sie starac :)

[buszmen33]

Mówimy o bajkach do snu? Tak umiem:):):)

Pewnego razu, dawno, dawno temu żył sobie Król. Król miał piekną córkę,
księżniczkę. Ale mieli jeden duży problem. Wszystko, czego dotknęła się
księżniczka, stawało się miękkie. Wszystko jedno co: metal, drewno, plastik,
czegokolwiek dotknęła, rozpuszczało się.
Z tego powodu Król martwił się okrutnie. Nikt nie chciał poslubić księżniczki.
Zmartwiony Król zastanawiał się, kto chciałby pomóc jego córce? Wezwał więc
najtęższych czarowników i magików. Stary czarnoksiężnik poradził Królowi:
"Jeżeli Twoja córka dotknie czegoś, co nie stopi się w jej rękach, będzie
uleczona."
Król, słysząc te słowa, bardzo się ucieszył. Nastepnego dnia ogłosił orędzie.
Każdy mężczyzna, który przyniesie jakiś przedmiot, który w rekach księżniczki
się nie rozpuści, będzie mógł ją poślubić i zostanie następcą tronu. Trzech
młodych książąt podjęło wyzwanie.
Pierwszy przyniósł kawałek twardego tytanu.Ale, kiedy tylko księżniczka wzięła
metal w swoje ręce, ten rozpuścił się jak podgrzany wosk. Książę odszedł
zmartwiony.
Drugi książę przyniósł ogromny diament, wiedział bowiem, że diament jest
najtwardszy na świecie. Ale, kiedy tylko księżniczka wzięła diament w swoje
ręce, ten rozpuścił się jak sopel na wiosnę. Ten książe też poszedł jak
niepyszny.
Wtedy zjawił się trzeci książę. Powiedział do księżniczki: "Włóż rączkę do
mojej kieszeni i zgadnij, co tam jest." Księżniczka zrobiła, co powiedział, i
zaczerwieniła się. Poczuła coś bardzo twardego. Trzymała to w ręku. I to coś
się nie rozpuściło!!!
Ucieszył się stary Król. Ucieszyli się także wszyscy mieszkańcy królestwa. A
trzeci książę ożenił się z księżniczką, a potem żyli długo i szczęśliwie.

t bardzo dzielny młody człowiek, a to jak horror

[floo77]

jak zdesperowany musi być mężczyzna, żeby narazić się na dotyk, który..
sprawia, że wszystko staje się.. miękkie. jakże dzielny.. prawie jak Fabio ;))

[buszmen33]

Taaa bardzo dzielny w szczególności że w kieszeni miał M&Msy a wiadomo że one
rozpuszczają się w ustach a nie w dłoni:):)

oooo eheheheh

[floo77]

ojej... się zrumieniłam no heh :-))

[kookardka_z_banem]

Ten Książe musiał być z rodu Twardziochów a nie Mięciochów ;)

[grzech_o_1]

Bajka śniona przez wszystkie kobitki:

"Spojrzała na jego barczystą, wysportowaną sylwetkę, na
złotą grzywę opadającą mu na czoło. Turkusowe oczy
przenikały ją całą, brały w posiadanie. Robiło się jej
gorąco, coraz goręcej. Osunęła się bez zmysłów na
ziemię..."

[floo77]

oo blond grzywa barki.. to Fabio <pisk podniecenia> i teraz cały dzień będę
dochodzić do siebie ;))

[grzech_o_1]

Weekend majowy. Wszystko przed Tobą.:)))

[floo77]

myślisz, że będę do siebie dochodzić przez cały weekend? eh.. dobrze
przynajmniej że z boskim Fabio ;-))

O rybaku i złotej rybce

[nemo1968]

Za siedmioma górami, za siedmioma morzami.....
żył oniegdaj ubogi rybak. Stary już był i pochylony ku ziemi. Mieszkał w
nędznej chałupce, wypływał w morze trzeszczącą i skrzypiąca łajbą.
Nawet, jeżeli, jak zwykle wstał wcześnie przed świtaniem to ostatnimi czasy
połów był bardzo nędzny. Nie starczało tego nawet dla niego samego i jego żony,
a co dopiero myśleć o wybraniu się do miasteczka na targ? Któregoś dnia morze
było wyjątkowo niespokojne. Z ogromną niechęcią rybak wypłynął łodzią w taką
pogodę, bo wiele już przeżył i wiele już widział. Znał morze jak mało kto i
zdawał sobie sprawę, że bywają takie dni, kiedy zagniewane pobiera smutną
daninę z ludzkiego życia wtrącając w rozpacz całe rodziny. A dziś był taki
właśnie dzień...
W takie dni ryby chowały się zalęknione po odmętach, połów bywał nad wyraz
mizerny a znój ogromny. Ale cóż głód - ten najwierniejszy przyjaciel biedaka -
zatriumfował. Rybak zarzucał sieci wielokrotnie, za każdym razem wyciągając na
powierzchnię jedynie wodorosty i muszelki, które raniły mu stwardniałą skórę
dłoni, kiedy wyplątywał je z sieci. Gdy już zmierzchać się poczęło postanowił
zarzucić sieć ostatni raz, nieco w innym miejscu - bliżej płycizny.
Bez zbytniej nadziei wyciągnął sieć. I nie pomylił się - nic prócz wodorostów w
niej nie było... Nagle, spostrzegł na dnie sieci małą, dziwną rybkę. Całe życie
łowił w tutejszych wodach, ale takie stworzenie spostrzegł pierwszy raz. Rybka
nie była zbyt duża, co wprawiło go w jeszcze większy smutek, bo wiedział, że to
nie wystarczy dla nich dwojga. Miała dziwny złoty kolor i niespotykanie duże,
rzec by można ludzkie oczy.
Już miał ją rzucić na dno łodzi, gdy wtem usłyszał cichy, prawie dziecięcy głos.

- Daruj mi życie!

Rozejrzał się dookoła zdumiony. Nikogo przy nim nie było…. Wiedział, że to
głodu i pragnienia, nie pierwszy raz wypływał w morze a bywały takie połowy, że
zły wiatr od lądu uniemożliwiał mu powrót do domu przez kilka dni.

- Proszę, daruj mi życie! – Usłyszał ponownie.

To nie omam, teraz już spostrzegł, że te słowa wypowiedziała mała, złota rybka.
Wiele wiosen nauczyło go pokory ale tez pogody ducha i cierpliwości wobec tego
co los mu przynosi, ale ryby mówiącej ludzkim głosem jeszcze przenigdy nie
widział!

-Kim jesteś….. – Wyszeptał zdumiony.

-Jestem rybią księżniczką, mieszkam w podwodnym pałacu, ale złe prądy morskie
wyniosły mnie na płyciznę. – Wyjaśniła.

-Cóż mam z Tobą począć? – Odrzekł. – Dla mnie jesteś tylko rybą, od kilku dni
nic nie jedliśmy z żoną.

-Jeżeli darujesz mi życie, to spełnię twoje trzy życzenia – zapewniła go rybka..


(Chcecie dalej?)

tak - co dalej? tylko nie mów, że trzeba do Ciebie

[floo77]

przyjechać osobiście, żeby usłyszeć ciąg dalszy ;))

[kookardka_z_banem]

jak zacznę stukać głową w ścianę i powtarzać " tak chcę...tak chcę...tak chcę"
to znaczy, że stronka mi się zacięła ;)

dawaj dalej :)))

[nemo1968]

Po co mi trzy życzenia, pomyślał sobie rybak. Wystarczy jedno.

-Chciałbym wrócić do domu i żeby nie była to rozpadająca się chałupa, tylko
normalny, skromny, ciepły domek. Żeby zawsze spiżarnia byłe pełna i żebyśmy już
nigdy nie cierpieli w zimie chłodu i głodu.

Ledwo wypowiedział te słowa nadciągnął szkwał tak porywisty, tak gwałtowny, że
przerażony rybak odrzucił Złota Rybkę do wody i runął na dno łodzi chwytając za
jej wręgi.
Łodzią rzucało na wszystkie strony, fale miotały nią w górę i w dół, zaś rybak
w duchu modlił się o rychłą śmierć, bowiem nadzieja na przeżycie uleciała z
niego wraz z uderzeniem huraganu…
Obudził go ze snu uporczywy stukot mewy dziobiącej resztki ślimaka zaplatanego
w sieć na dnie. W pierwszej chwili wydał mu się, że jest w raju. Było cicho i
słonecznie, wiał lekki wiaterek a on leżał na dnie łodzi. Ale to byłe jego
własna łódź! Stara, podniszczona wierna towarzyszka doli i niedoli - ta, której
nie raz zawdzięczał życie. Tak było i tym razem. Kiedy podniósł się z dna łodzi
zdumiało go wielce, że mimo huraganu i burzy, jakiej jeszcze nie doświadczył,
znajduje się tuż przy brzegu, a na lądzie nie ma żadnych śladów cyklonu.

Nie był pewien, czy mu się to wszystko nie śniło, powoli przycumował łódź i
niespiesznie udał się w górę wydmy, z której widać było ich dom.
Kiedy dotarł na górę i spojrzał w kierunku domu aż zachwiał się ze zdumienia. W
miejscu, gdzie jeszcze o świcie stała ich stara nędzna drewniana chałupka teraz
wznosił przytulny murowany biały domek z czerwona dachówką. W promieniach
słońca połyskiwały delikatnie szyby, z komina unosił się szorstki zapach dymu
palonej dębiny a wokół domku kwitły wiosenne kwiaty. Powietrze cudnie
pachniało, słyszał bzyczenie rozradowanych owadów i słodkie trele szczęśliwych
ptaków.
Zbliżył się do domku…
Nagle otworzyły się drzwi, stanęła w nich jego żona i ostrym krzykliwym głosem
wrzasnęła na niego:

-Co tu stoisz głupcze, bierz się do roboty darmozjadzie. Widzę, że nic nie
złowiłeś, pewnikiem przespałeś cały dzień w cieniu łodzi na brzegu.

Musicie widzieć, że jego żona nie była dobra kobietą. Winiła go za wszystkie
nieszczęścia swojego życia, a jakiekolwiek dobre wieści i zasługi przypisywała
sobie.
Tak tez było i tym razem, skłamała (jak bura suka :)), że kiedy on się
wałkonił, to ona postarała się o remont domu, założyła ogród i przygotowała
strawę. On jej opowiedział całą historię, obnażył jej kłamstwo, ale chytra
kobieta natychmiast odpowiedziała, ze on ma natychmiast udać się nad morze i
zażądać od Złotej Rybki wielkiego pałacu i służby, a ja uczynić królową.

Rybak usiłował jej wytłumaczyć, że powinni cieszyć się tym, co mają, ale ona
była nieugięta i wypchnęła go za drzwi.

Rybak udał się, wielce zasmucony nad morze, zawołał Złotą Rybkę i poprosił o
spełnienie tego życzenia. Złota Rybka nie była zadowolona z tego, ale
wiedziała, że nie może złamać danego słowa, więc odrzekła mu, ze jego życzenie
zostanie spełnione i żeby wracał do domu.


Wiedział, że Złota Rybka dotrzyma słowa i nie zdziwił go wcale widok pięknego
pałacu ze złoconymi kopułami, tabunami służby kręcącymi się po ogrodach,
stajniach i budynkach gospodarczych. Wkrótce ujrzał swoja żonę, tak samo
brzydką, z zaciętym wyrazem twarzy, niezadowolonym grymasem na ustach. Wkrótce
służba przywlokła go przed jej oblicze.

-Masz natychmiast ruszać do tej twojej Złotej Rybki i zażyczyć dla mnie
królestwa, albo nie, najlepiej cesarstwa! Tak, chcę być cesarzową, chcę być
noszona w letyce, czy jak się to tam nazywa i chcę mieć władzę,. Jak zechcę, to
jednym skinieniem palca wtrącę każdego, kogo nie lubię do lochu lub każę ściąć,
jak mi się już znudzi.

Te słowa przeraziły nieszczęsnego rybaka, bowiem pojął, że ta kobieta, która
miała być jego towarzyszką życia, przyjacielem na dobre i złe czasy jest jego
najgorszym koszmarem, ale nie sennym a realnym! Załamany i pogrążony w rozpaczy
udał się nad brzeg morza.
Tym razem Złota Rybka sama podpłynęła do niego.

-Czegóż tym razem chce twoja żona? –Spytała.

Rybak przekazał wszystko Złotej Rybce, ta pokiwała ze smutkiem głowa i
powiedziała, że ona wie, jak spełnić trzecie życzenie, ze nie powinien się
martwić, bo ona potrafi nagrodzić dobrego i prostego człowieka.

Po czym znikła w morskiej toni.

Gdy rybak stanął na szczycie wydmy jego zdumienie nie miało granic! Nie było
pałacu, nie było królestwa. Był na powrót przytulny, schludny domek z ogródkiem
i piękna akacją w ogrodzie. Z trwogą w sercu zbliżył się do domu, wiedząc, że
to nie jest to, co miałoby zadowolić jego złośliwą żonę….

Kiedy miał już podnieść dłoń do klamki drzwi cicho otworzyły się, w progu
stanęła młoda, piękna kobieta o jasnych włosach i skórze tak delikatnej, że
wydała mu się aniołem. Popatrzyła na niego i uśmiechnęła się
Wtedy i on spojrzał na swoje dłonie i zdumiał się niepomiernie – nie były to
już dłonie starca, zorane bruzdami po ciężkiej pracy. Było to dłonie
młodzieńca. Czyste, silne, męskie dłonie. Nie przesadnie zadbane, ale schludne
i delikatne.

Po chwili usłyszał

-Choć kochanie, włączyłam ci Polsat Sport na ligę mistrzów, a browarek stoi
koło foteliku….Co sobie życzysz na obiadek?

:)))

[ulotne_piekno]

a tak a'propos:kiedy jest finał?:)

[nemo1968]

Jak to w bajce, na końcu :)))

[ulotne_piekno]

no bardzo śmieszne:)))
nie, to nie, sama sobie sprawdzę

[kookardka_z_banem]

:))) piękna bajka ... na szcęście Złota Rybka - jak to kobieta,
doskonale wiedziała, czego potrzeba prawdziwemu mężczyźnie
i z powrotem założyła mu na tyłek spodnie, które zamienił
na kalesony będąc ze starą i zgorzkniałą żoną ;)

[nemo1968]

:)))
Bajka, jak to bajka (z definicji)...niewiele ma wspólnego z rzeczywistością ;)))

ehhhh ten mężczyzna wie jak zadowolić kobietę

[floo77]

nie ma to jak piękna opowieść. zaraz..ale czy to nie indoktrynacja małych
dziewczynek? ;-))

[nemo1968]

Morał w bajce to nie indokrynacja tylko przestroga :)))

[kookardka_z_banem]

rybak tak potulnie biegał do tej złotej rybki spełniając zachcianki
swojej burakowatej żony - on się jej bał ... przeciez nie mozna kochać
takiej wrednej baby, która liczy tylko kasę ... to rzeczywiście przestroga
dla tych wszystkich kobiet, które są materialistkami i wpędzają swoich
facetów w depresję ciągle powtarzając, ze Zenek od Zośki to ma stanowisko,
samochód i dobrą pensję ... kompletnie nie mają pojęcia co jest w życiu ważne...

[lupus76]

kookardka napisała:

> Umiecie panowie opowiadać bajki ? ;)
>
>
>
Pewnie!
"Spotkałem wczoraj miłą, uczciwą, ładną i nastawioną niematerialnie do życia
kobietę"
Może być? :D

[floo77]

> "Spotkałem wczoraj miłą, uczciwą, ładną i nastawioną niematerialnie do życia
> kobietę"

powiedziałabym, że spotkałeś mnie gdyby nie to, że pozostaję w izolacji
ostatnio i że nie jestem ładna.. (tak, tak, jam piękna ;)))

[lupus76]

floo77 napisała:

> > "Spotkałem wczoraj miłą, uczciwą, ładną i nastawioną niematerialnie do ży
> cia
> > kobietę"
>
> powiedziałabym, że spotkałeś mnie gdyby nie to, że pozostaję w izolacji
> ostatnio i że nie jestem ładna.. (tak, tak, jam piękna ;)))

Hehehehehe, opowiadasz lepsze bajki, niż ja :D

[floo77]

no ba :)) w końcu wychowałam się na przedwojennych melodramatach, musicalach i
kolorowych pismach :-))

p.s. można mnie kupić za słowa.. eh ://

[lupus76]

floo77 napisała:

>>
> p.s. można mnie kupić za słowa.. eh ://
Kupić, czy chwycić? :P

[floo77]

oo ja się wywijam i chwycić to się mnie nie da chyba ;))

[lupus76]

floo77 napisała:

> oo ja się wywijam i chwycić to się mnie nie da chyba ;))

A w rękawicach?

[floo77]

rękawice ochronne i jakiś kombinezon jak.. drwal mm ;))

[kookardka_z_banem]

Nie przypominam sobie, bym spotkała wczoraj miłego, uczciwego,
przystojnego faceta, który nie chcaiłby mnie zaciągnąc do jaskini
a potem zbiec jak neandertal bez uczuć - coś kręcisz ;)

[asiunia311]

Kookardko droga, homo sapiens neandertalensis byli zdolni do odczuwania.
Świadczą o tym szczątki kwiató znajdowane na grobach ich zmarłych i opieka,
jaka otaczali osoby chore, słabe i upośledzone. To tyle w kwestii
neandertalczyka:-))

[kookardka_z_banem]

pokłony biję zatem, że obraziłam neandertali ;)

[zbyszko_10]

Byli już umysłowo bardzo zaawansowani. Podobno posługiwali się już zaczątkami
mowy.:)))

[asiunia311]

Właśnie - więc mówienie o pewnych osobnikach, że są neandertalczykami, jest dla
tych piewszych nobilitacją!!:-))

Jeszcze chcę ... kołysankę :)

[kookardka_z_banem]

umiecie opowiadać bajki :))) a umeicie śpiewać kołysanki ? :)))

[nemo1968]

A co w zamian ? :))
Jak bajka, to bajka, wiesz, że za dobre uczynki nalezy odplaca tym samaym ? :)))

[kookardka_z_banem]

szantażysta ;) a co jak nie zechcę ? ;)

[nemo1968]

Nic, :)
Ja i tak lubię "Golden Slumbers", szczególnie z tym ekspresyjnym głosem
Lennona :)

[kookardka_z_banem]

chyba nie słyszałam :)) ale posłucham ;)

[nemo1968]

Niech Ci bedzie, mam dzis dobry nastroj....
Własie Ci to nucę....

The Beatles
"Golden Slumbers"

Once there was a way to get back homeward
Once there was a way to get back home
Sleep pretty darling do not cry
And I will sing a lullabye

Golden slumbers fill your eyes
Smiles awake you when you rise
Sleep pretty darling do not cry
And I will sing a lullabye

Once there was a way to get back homeward
Once there was a way to get back home
Sleep pretty darling do not cry
And I will sing a lullabye

:))

[kookardka_z_banem]

:*