Dwie świetlistości

[z2006]

www.mateusz.pl/czytania/20080407.htm
"Człowiek napełniony Duchem Świętym jaśnieje jak pochodnia – nie własnym
blaskiem, ale owocami Ducha: miłością, radością, pokojem, cierpliwością. Grozi
nam, niestety, zgoła odmienna świetlistość, ukazująca przede wszystkim siebie
i swoje dokonania, a nie dzieła Boże. Na tę drugą ludzie będą patrzeć z
przymrużeniem oka – ni chwały, ni cierpień nam ona nie przyniesie. Wartość
prawdziwego światła w człowieku rozpoznaje się po gradzie kamieni, który nań
spada. Zbliżmy się do Jezusa ukrzyżowanego, którego blask miłości przyćmił
słońce."

ks. Wojciech Skóra MIC, „Oremus” kwiecień 1999, s. 59