NIESPRAWIEDLIWOŚĆ NAS ZRUJNUJE....

[Gość: Magda]

Mamna imie Magda, jestem z Krakowa. Mam 18 lat, w tym roku mature i egzaminy
na studia. Marze o tym, aby dostac sie na wydział architektury i urbanistyki
na politechnice Krakowskiej. Zbyt ambitnie? Mozliwe. Chodze jednak na kurs
rysunku odręcznego od dwóch lat i nawet dobrze mi idzie. Martwię się o co
innego. O to, ze w dzisiejszych czasach na jakies 150 miejsc na uczelni około
50 jest juz opłaconych a 20 to rodzina profesorów i dziekanów! Zostaje zatem
niecałe 80 miejsc! dlaczego w naszym kraju dla ludzi najwazniejsze sa
pieniądze? Jak je ktos ma to może miec wszystko (nawet studia- bez egzamiu).
To bardzo smutne, gdyz ja (jak i pozostałe 80 osób) nie mam ani znajomości na
uczelniach ani pieniędzy aby sobie ten egzamin "zdać". Jeżeli macie podobne
obawy przed rozkładem naszego kraju i jakimś upadkiem ludzkiej godności to
piszcie! A moze ktos wie jak temu zaradzić?? Gorąco pozdrawiam wszystkich
maturzystów i wszystkich, którzy 'czują problem".

[Gość: RPO]

Magdo pozostaje tylko wiara, że Ciebie ( nas) to g...nie obryzga. Dobrego
zawsze potrzebują, dlatego trzeba się uczyć dla siebie i wyznaczać sobie samemu
swój własny poziom. Tym którzy dostają się tylnimi drzwiami trzeba współczyć. W
zawodzie architekta najważniejsza jest wiara w siebie i posiadanie
własnego "ja".
Miałam na studiach koleżankę, której ojciec załatwiał egzaminy. Zrobił jej
krzywdę na całe życie, dlatego,że jest wybitnie utalentowana ale nigdy w to nie
uwierzyła. Mimo zdolniość zżerają ją kompleksy. Nie zrobiła uprawnień,
właściwie ma niewiele wspólnego z zawodem.
Nie rodzimy się też równi, dzieci profesorów, architektów, artystów plastyków
pobierają wykształcenie w kierunku architektury i rysunku od kołyski, dlatego o
wiele łatwiej przygotować się jest im do egzaminu a później studiować.
Życzę sukcesów.

[prorok5]

To nie jest niesprawiedliwość,
po pierwsze zawsze poszukiwanie zawodu rozpoczyna się od najbliższych,rodzice
zawsze chca pomóc swoim dzieciom.
A przede wszystkim masz przedsmak na czym polega zawód architekta -
projektowanie jest marginesem.

Magda, nie daj sie....

[Gość: Z daleka]

Widze siebie... trzydziesci lat temu.Bez plecow, pieniedzy i architekta w
rodzinie. Jakims cudem sie dostalam. Z trudem zaliczylam pierwszy rok. Potem
dyplom i praktyka. Uprawnienia. Dzieci architektow predko poszukaly sobie
latwiejszych zajec, a ja od projektu do projektu...

Hiszpania. Francja, Rosja a teraz Manhattan...I znow pracy nie ma, wyrzucaja
Amerykanke a ja zostaje...

W Krakowie zdolni i pracowici zdaja egzamin.Jesli duzo rysujesz i dobrze (ktos
powinien to ocenic) dostaniesz sie bez plecow i pieniedzy. A co dalej... zalezy
od ciebie. Latwo nie bylo nigdy. Architektem sie bywa... czasem... a przez
reszte zycia gromadzi sie doswiadczenia. Taki zawod niestety
Zycze powodzenia

[Gość: hehe]

A dzisiaj jak kiedyś jest...
Tęsknota mnie za miastoprojektami zżera
Bom nie dziecię architekta ani milionera...

[Gość: moneyb]

ee ja sie tam kiedys dostałem na warsiawe no i nie mam pleców w czasie studiow
gleboko wszelkie grono powazalem nie wiem moze teraz jest gorzej w kazdym razie
po ludziach tych prefesorach i dziekanach to bym sie nie spodziewal jakiejs
czystosci o poparzec wystarczy co w zyciu zawodowym wyrabiaja panie te konkursy
panie powygrywane anonimowo a jakos te same nazwiska

Zagadka

[Gość: rooti]

Taka oto zgadywanka (teoretyczna ;-p):
Ogłoszony zostaje konkurs na obiekt
Do konkursu mogą przystępować firmy, które mają rocznego obrotu xxxxxxx zł
W Polsce takie firmy to A, B i C
W konkursie: I miejsce realizacyje oraz II - III: wyróżnienia
Zagadka: jakie firmy znajdą się pośród zdobywców I, II i III miejsca ?

Słucham? Firma D? Nieeee, firma D będzie to budować, ale dopiero po ukręceniu
łba Imu miejscu.

[miltonia]

Czasami nie trzeba ukrecac, wystarczy odpowiednie jury.

[Gość: Piotr]

Jeśli jesteś zdolna to się dostaniesz, niestety do Krakowa. To najgorsza
uczelnia jąką znam. Byłem.
A tamtym życz raka odbytu i żeby ich leczyli też synowie lekarzy, co mieli być
szewcami.