nie wiem co się ze mną dzieje..

[maltika]

Witajcie Dziewczyny!
Piszę do Was właściwie żeby porozmawiać o trzecim dziecku, tak - o
trzecim dziecku.
I ja to piszę gdzie niedawno zastanawiałam się nad usunięciem ciąży.
Od czasu poronienia rozmyślam o trzecim dziecku. Jednak to zdarzenie
spowodowało, iż chciałabym mieć trzecie dzieciątko, chciałabym się o
nie starać.
ja jestem na 100% przekonana o swojej decyzji, gorzej z mężem.
Nie jest do końca pewien. Wiadomo, że finansowo byłoby cięzko,
organizacyjnie z 3 dzieci do dupy, ale - dla mnie chęć posiadania 3
dziecka jest silniejsza.

U mnie stres jest na innym podłożu: boję się kolejnego poronienia,
rozczarowania. Ale powiedziałam mężowi, że jeśli poroniłabym to
odpuszczamy.

Po poronieniu nie dostałam jeszcze miesięczki, więc i tak muszę
czekać. Potem wizyta u lekarza i zobaczymy.

Pozdrawiam Was ciepło D.

[silence69]

witaj... od wczoraj mysle o tym samym co ty... choc dla mnie ciążą
była tragedia, odkąd zrobiłam zabieg niczego bardziej nie pragne jak
znów być w ciąży...podejrzewam jednak ze w moim przypadku jest to
spowodowane żalem za tym starconym dzieciątkiem.dlatego nie wiem czy
to jest dobre rowiązanie...zagłuszanie bólu kolejną ciążą... mam
taki mętlik w głowie. Ale myśle ze powinnas wstrzymac sie z ta
decyzja...najpierw trzeba pogodzic sie ze strata...nie ma sensu
budowania czegos nowego na podłożu tak wielkiej tragedi...dlatego
zaczekaj...ochłoń..aż oboje z męzem bedziecie gotowi na przyjęcie
maluszka. żeby oczekiwaniom nie towarzyszył strach, niechęć ale
wyłacznie radość...

[mamaanieli]

silence, nie obraz sie. troszke najpierw ochlon! poczytaj sobie wlasne
wypowiedzi od poczatku - w pierszym watku. to chyba nie jest najlepszy
czas. najpierw sie zastanow nad priorytetami, wartosciami, zyciem. a
potem - planuj dziecko. pozdrawiam.

[iktoto]

mi lekarz po poronieniu samoistnym kazał poczekać minimum trzy
miesiące, musisz się wzmocnić, odzipnać emocjonalnie i dopiero wtedy
myśl o dziekcu. Potrzebujesz na to siły, dwa trzy miesiące
wytrzymasz, zregeneruj się

Silence,

[maltika]

ja i tak musze swoje odczekać ponieważ jestem dopiero parę tygodni
po poronieniu.
Dla mnie poronienie nie było tragedią, stało się jak się stało.
Widocznie coś było nie tak. Nie czuję bólu po poronieniu, już kiedyś
to przeszłam.

[silence69]

rozumiem...wybacz... to chyba nie jest dobry pomysl zebym pisala w
innych watkach..dopoki sama nie wyrzuce z siebie bólu to nie jestem
dobrym i obiektywnym doradca...

[nowako-wa]

moze z poronieniem się pogodziłaś ale pozostał rozbudzony instynkt macierzyński,
który robi swoje...
wiesz z pragnieniami to jest tak - czas je weryfikuje- jeśli są autentyczne nie
dadzą za wygraną, a jeśli to widzimisie- przejdzie- dlatego warto poczekać...a i
tak musisz czekać...

U mnie było tak- straciłam dziecko równo rok temu- a że żyło 12 dni więc
laktacja, instynkt rozbujany na maksa- chciałam nastepne od razu...
Mąz nie- przekonał mnie co było najtrudniejsze - zrezygnować ze swoich marzeń-
ale zdawałam sobie sprawę że nie myślę racjonalnie, działam pod wpływem przeżytć
i emocji i postanowiłam się z nim zgodzic i poczekać co przyniesie czas...
A że cykle miewałam regularne, po 3 mieiącach odczekaliśmy do 18 dnia, nniby
śluzu płodnego nie było...kiedy okres się spózniał i zrobiłam test - 2 x go
powtarzałam bo kreska była słaba i nie chciało mi sie uwierzyć...
Więc u mnie matka natura dopomogła podjać decyzję...
Potem było dużo strachu, początkowe plamienia, założenie szwu, pessara,strach
pzed przedwczesnym porodem i urodzeniem dziecka niepełnosprawnego i ciążą
przelezaną...
Dziś jestem przed rozwiązaniem i cieszę sie że los trochę zdecydował za
mnie...Bez tej ciąży moje życie byłby dziś puste i jałowe...
i chociaż jeszcze poród przede mną mam nadzieję że będzie wszystko dobrze...

zgadzam się z Twoją wypowiedzią

[maltika]

masz rację dlatego daliśmy sobie z męzem czas. Zobaczymy jakie
będzie moje nastawienie do kolejnej ciązy za 2,3 miesiące.

A ja życzę Ci szczęśliwego rozwiązania Wszystkiego dobrego.
Buziaki

[mama.rozy]

jak się cieszę,ze się odezwałaś!ostatnio trochę się zastanawiałam,jak sobie
dajesz radę.trzymaj się dzielnie i odzywaj czasem.pozdrawiam,d.

[maltika]

daję radę, daję pogodziłam się z faktem poronienia, nie rozpaczam.
Ale sprawa trzeciego dziecka mnie nurtuje, tylko jest we mnie tyle
wątpliwośći na ten czas i u mojego męża również.

Myślę, że czas pokaże jak to się wszystko nam poukłada.
Buziole

[iktoto]

jeśli pojawiają sie wątpliwości to należy poczekać aż miną, nic na
łapu capu