Chcę do Was napisać...

[panizalewska]

bo podjęłam decyzję. Jezu, aborcja farmakologiczna brzmi strasznie. Ale nie będę udawać, że to coś innego, żeby lepiej brzmiało. To też bez sensu.
Jestem żoną i mamą dwójki maluchów - roczniaka i 3-latki. I jestem zajechana psychicznie i emocjonalnie. Nie mam pracy, zaszłam w ciążę zaraz po studiach. Niby taki był plan - nas obojga. Ale jak się okazało - łatwiej jest udźwignąć rodzinę materialnie, niż dzień w dzień (i w nocy) słuchać wrzasków najpierw jednego, potem dwójki na raz. Kiedy dzieciarnia nie wrzeszczy to oczywiście są to istoty najsłodsze na świecie. ALE JESTEM TAK NIEWIARYGODNIE ZMĘCZONA!!! I sfrustrowana.

Moje dzieci są "niby" zdrowe. Ot, alergicy. Nic szczególnego. Karmienie piersią - wow, jakie zdrowe - dla mnie oznaczało frustrujące diety - praktycznie bez warzyw i owoców. Po roku wcinania buły z mięsem wyglądałam już jak kaszalot (pardon), po drugim dziecku to już w ogóle. Nie mam czasu na zdrowe odżywianie, sport, nic. High need baby się trafiło. Dzieciaki też nie robiły kupy samodzielnie przez pierwsze 5 miesięcy. Jezu. Powiedziałam - nigdy więcej, nie dam rady fizycznie, psychicznie, emocjonalnie. Niemowlęctwo moich dzieci wyzuło mnie z pozytywnej energii, zostawiło tylko frustrującą pustkę.

Zaczęłam pracować. Robię ładną rzecz, żmudną, uwielbiam tą robotę. Wycisza mnie, skupia.
A tu proszę. Ciąża w 2 cyklu od porodu (po roku, ale jednak). I generalnie histeria. Powracają koszmarne wspomnienia o wyciskaniu kupy z dziecka 5 x dziennie przy niewiarygodnym wrzasku i inne "uroki niemowlęctwa".

Słuchajcie, ja nie mam siły. Nie mam pracy, mamy ogromny kredyt. Nie stać nas. Nas jako rodziny - materialnie. Mnie jako CZŁOWIEKA (może matki, może kobiety, ale po prostu człowieka) - emocjonalnie, psychicznie, fizycznie, zdrowotnie. Wymiękam.

Chcę być lepszą matką dla dwójki, niż gorszą dla trójki. Bo im bardziej zmęczona - tym więcej krzyczę.

Szczęście w nieszczęściu - ciążę wykryłam tuż po zapłodnieniu, pewnie jeszcze przed zagnieżdżeniem. Wiem, że to moje potencjalne DZIECKO (nie krokodyl, nie krowa, tylko człowiek, moje dziecko) ale na razie to kilka komórek, bez układu nerwowego. W tej ciąży będę pewnie ze 3 tygodnie.

Jest mi smutno, ale wiem, że to lepsza decyzja. Za 3 lata może zdecydujemy się na trzecie dziecko. Z tabunem opiekunek, z pomocą, za którą będziemy mogli zapłacić. Będzie lżej, będzie normalnie. To już będzie inna osoba, niż ta teraz. Ale kiedyś będzie.

Proszę, kto umie, niech się pomodli za mnie i za moje dziecko. Może mi wybaczy, jeżeli się spotkamy.

Pozdrawiam

[nadulinowo]

Tak się zastanawiam, po co do nas piszesz.

Decyzję o zabiciu Waszego trzeciego dziecka podjęłaś, w przyszłości chcesz mieć czwarte (bo przecież trzecie już nie będzie żyło). Fajnie wiedzieć, że w przyszłości będzie tak różowo - bo ja takiej pewności nigdy nie miałam.

Znajduję trochę nieścisłości w w twoich wypowiedziach (z jednej strony mówisz, że materialnie ok, z drugiej, że nie; z jednej, że masz pracę, z drugiej że nie).

Chcesz, byśmy się modliły o to, by Twoje dziecko Ci wybaczyło to, że je zabiłaś. Czyli wierzysz w to, że nasze życie nie jest tylko samo dla siebie, a dokonane morderstwo ma znaczenie. Za to ja się nie pomodlę. Ale pomodlę się o wystarczająco dużą miłość dla Ciebie i odwagę. I wiele klasztorów też się za to pomodli.

To nie jest potencjalne dziecko - tylko dziecko. To nie wykształcony układ nerwowy świadczy o życiu, ale moment zapłodnienia, zygota. To jest życie. To jest normalny człowiek. Trochę mniejszy od Ciebie. Ale twoje obecne dzieci też są mniejsze od Ciebie. Może któregoś z nich się pozbędziesz? Może to młodsze - ma rok, więc jeszcze nie mówi. Słabe to życie.

Wiem, jak ciężko jest z dużą ilością małych dzieci - ale może lepiej pomyśleć, jak można Tobie ulżyć, a nie jak pozbyć się dziecka. Śmierć, wbrew pozorom, nigdy nie przynosi rozwiązania.

[panizalewska]

"Może któregoś z nich się pozbędziesz? Może to młodsze - ma rok, więc jeszcze nie mówi. Słabe to życie. "

To już jest grube nadużycie. Nie tego się spodziewałam, trudno.
Ja nie wierzę w opcję "Bóg dał dzieci - to i da na dzieci". Bo to ja mam je utrzymać. Nikt też się za mnie nie zaopiekuje dziećmi, nie ogarnie domu. Pomoc mam bardzo sporadyczną. Jestem zajechana.

Chciałam napisać, jak mi smutno, że muszę podjąć taką a nie inną decyzję. Że to jest straszne, złe, ale nie mam siły. A muszę się tłumaczyć z każdego słowa. Pięknie. Chyba nie warto było.

Żebyś kobieto napisała, że "może się zastanów", albo "czy masz z kim o tym pogadać, może Ci kogoś polecimy" to nie, od razu pojazd. Dziękuję pięknie.

[rybkka24]

Może się jeszcze zastanów.
Ja mam jedno dziecko (roczniaka) i jestem trochę zajechana jak ty to nazywasz więc wyobrażam sobie jak ciężko musi być ci z dwójką.
Ale NIGDY nie zabilabym swojego dziecka bo jestem zmęczona😞ŻADNEGO.
Moje dziecko jest b.wymagające Ale moje dziecko z3 musiałabym ogarnąć.
Czy będziesz mogła sobie później spojrzeć w oczy.
Czy będziesz mogła sobie spojrzeć w twarz po tym jak zabijesz swoje 3 dziecko???
Jak teraz jest ci już smutno to później możesz poczuć rozpacz po stracie ośrodki która już nie wróci.
Jeżeli nie masz z nim o tym porozmawiać proponuję maila.

[rybkka24]

Miało być osóbki
I moje dziecko X 3

[nadulinowo]

Napisałaś, że podjęłaś decyzję. W Twojej wypowiedzi nie widziałam, byś się szczególnie wahała, byś miała jakiś szczególny dylemat. Jest Ci źle, jest Ci trudno, więc chcesz zabić najmłodsze Wasze dziecko. I nie jest nadużyciem zapytanie o średniaka czy o kogokolwiek innego, kogo można by się pozbyć, by było lżej. Gdy decydujesz o tym, że to śmierć rozwiązuje wszelkie problemy, to wbrew pozorom nie ma znaczenia czyja to jest śmierć. Wiem, że to nie to, czego się spodziewałaś i wiem, że to co piszę wcale nie jest przyjemne. Tak samo jak niezwykle nieprzyjemne jest to, co chcesz zrobić całej swojej rodzinie. Bo to nie tylko śmierć Waszego najmłodszego dziecka, ale to Ty stajesz się sprawcą i musisz z tym żyć, a to będzie o wiele cięższe niż Ci się teraz wydaje, a Waszym starszym dzieciom odbierasz brata/siostrę.

Rozumiem, że brzmię dla Ciebie bezdusznie, ale nie mogę pocieszać Cię w smutku przed zaplanowanym zabójstwem. Mogę współczuć Ci tego, że jest Ci trudno z maluchami, które są wymagające. Sama mam dzieci, kolejne w drodze, moje bliskie koleżanki też mają sporo maluchów, więc wiem, jak wygląda trud życia. Wiem, jak wygląda zmaganie się z niedostatkami, troska o to, czy wystarczy, czy damy radę z tym bądź owym. I tego współczuję Tobie. I tego, że masz dość. Bo każda matka kiedyś ma dość. Nie znam takiej, która by nie miała. Nie znam takiej, która tylko chodzi i pachnie, i tuli swoje dzieci do piersi jak aniołki. Każda z nas ma dość i nie wyrabia na zakręcie.

Skoro piszesz, że potrzebujesz pomocy w domu i jeśli realnie jej potrzebujesz, i jeśli realnie mogłoby to ocalić Wasze trzecie dziecko - to daj znać. Mamy sieć różnych ludzi w różnych zakątkach kraju, którzy chętnie jako wolontariusze pomagają w różnych trudnych sytuacjach. Mogą też przyjść i wziąć dzieci na spacer czy zrobić coś, co sprawi, że będzie Ci lżej. Jeśli ta pomoc może uratować Wasze trzecie dziecko, to daj znać skąd jesteś - może być tu lub na prv 82jaga małpa gmail com, myślę, że w ciągu najbliższych kilku dni będę w stanie zorganizować Ci wolontariuszy.

[panizalewska]

Dziękuję za konkret. Nie brzmisz bezdusznie, tylko posuwasz sprawę do ekstremum i absurdu, ale rozumiem.
Milanówek pod Warszawą
Ile jeszcze można tak pociągnąć bez wyniszczenia swojego organizmu, ja się pytam? To jest kompletnie bez sensu. Cholerne NPRy i inne kity. Zawiodłam się srodze, na wielu rzeczach i ludziach. Przynajmniej będę produktywna i popracuję w nocy. A nie, czekaj, ja nie mam pracy. To tylko cholerne kosztowne hobby, które MOŻE kiedyś się zwróci. To gwoli ścisłości. To też mnie wk*rwia.

[rybkka24]

Mieszkam niedaleko ciebie.
I siedzę na macierzyńskim.
Może chciałabyś pogadać?

Dobra, biorę na klatę

[panizalewska]

to dziecię. Potrzebuję antydepresantów przy kp. Znacie może jakiegoś psychiatrę z okolic / Warszawy, który ogarnia kp? Ledwo żyję. Nie wiem czy chcę pogadać. Teraz jest mi wszystko jedno, chcę ryczeć na okrągło.

[nadulinowo]

Już zapytam.

[sabina211]

Panizalewska, gratuluję decyzji. Ja dziś z drżeniem serca robiłam test ciążowy (choć bardziej z myślą o oddaniu do adopcji niż aborcji na jakimkolwiek etapie), mój wynik jest negatywny i odetchnęłam, ale nawet gdyby było inaczej to czytając Cię zobaczyłam jak z boku wyglądają tego typu argumenty i po prostu przed zrobieniem testu stwierdziłam, że najwyżej będziemy mieć 5 dzieci. Trudno, najwyżej starsze zrezygnują z wypasionych obozów latem. Ale mój synek za 2 tyg kończy roczek, a ja 3 dni później 41 lat, więc nie byłoby łatwo...Mieszkam pod W-wą, jeśli chcesz, to też mogę pomóc. I jeszcze raz gratuluję i dziękuję. Dużo mi Twój wpis uświadomił.

[panizalewska]

Oj no weź.
Dzieci to nie szczeniaki, nie ma mowy o oddawaniu komukolwiek. Polskie realia DD są jakie są. A potem desperackie poszukiwania rodzeństwa i (może) rodziców w dorosłości. Nie mogłabym żyć z myślą, że moje dziecko gdzieś się tuła, wyrosło na kryminalistę, czy coś tam. Tak czy siak - dramat.
Próbuję pójść do normalnej pracy na parę miesięcy, na razie robię swoją sztukę. Opłakałam już plany i marzenia, jakoś żyję.
Dziękuję, że mogłam tu napisać

[sabina211]

To moje oddawanie do adopcji było na 99% tak realne, jak Twoja aborcja, ale wczoraj przed zrobieniem testu różne myśli chodziły mi po głowie...Inna sprawa, że jedno z naszej czwórki dzieci jest adoptowane, ma już 13 lat, i naprawdę nie musi to wyglądać tak dramatycznie jak piszesz. Zdrowe noworodki z uregulowaną sytuacją prawną nie czekają długo na adopcję.

A imię Dorotka też mi się podoba....Szczęśliwej ciąży.

[nadulinowo]

Dobrze stosowany NPR ma takie same działania jak tabletka. Taka sama szansa na zajście w ciążę. Niestety jedynym skutecznym środkiem antykoncepcyjnym jest brak pożycia.

Tak sobie myślę, że ta depresja może mieć podłoże hormonalne. Może być bardzo wzmocniona - samo się uspokoi za chwilę. Ja tak miałam na początku tej ciąży. Żarłam tony czekolady na uspokojenie, bo było naprawdę fatalnie. Ok. 8 tygodnia hormony odpuściły i już jest ok. Ale pomoc i tak dla Ciebie szukam. Ciąża + kp, to może być wyzwanie, ale to Warszawa. Mam dużo znajomych specjalistek od kp, puściłam wici, czekam na odpowiedź.

A co ładnego robisz?

[nadulinowo]

Ach, a czy potrzebujesz jakieś pracy domowej? Płatnej? Takiej z domu?

Już Ci szukam

[mama.rozy]

daj mi czas do jutra
też mieszkam w okolicy, też się mogę spotkać
dobrze,że tu jesteś

namiary

[mama.rozy]

Cogito na Mokotowie, dr Agnieszka Ksiezopolska. Albo dr Grzesiewska, prywatnie na Żoliborzu /Bielanach.

drugi kontakt

[mama.rozy]

Paweł Wierzbicki, Praga Południe, poradnia Promitis przy rondzie Wiatraczna

[panizalewska]

WOOOOW DZIĘKI! Bielany to mój rejon poniekąd, mieszkawszy 3 lata obok moich dziadków. Pięknie tam było, zielono

[panizalewska]

O nie kurcze tylko nie w domu!!
Mój mąż pracuje w domu (programista) i generalnie się zagryzamy.
Napisałam do cukierni, chcę dekorować torty (ju noł, figurki dla dzieci na urodziny, komunie), jestem po rzeźbie i kocham dłubanie.
Teraz dłubię stolik w mozaice. Tylko praca mnie uspokaja, więc wyrywam mężowi każdą możliwą chwilę, kiedy on nie pracuje, taki lajf. Dzieciaki chodzą w poniedziałki do żłobka na 3 godziny, chociaż tyle ciszy
Możecie zerknąć na fejsie, Pracownia Gekon

[nadulinowo]

Śliczne rzeczy robisz!
No i masz artystyczną wrażliwość - to pewnie dodatkowo ciężko te wszystkie trudy z dzieciakami Ci się znosi. Mam koleżankę po ASP, teraz 5-te dziecko w drodze i założyła pracownię ceramiczną. I jakoś jej to powolutku działa, a sama ma odskocznię od tych wszystkich dziecięcych dzieci.
I zobacz, jaki artykuł znalazłam w sieci - normalnie o normalnych matkach.
matkazonaiklopoty.mamadu.pl/119853,jak-byc-zadbac-o-siebie-radzi-mama-trojki-dzieci

NPRy

[panizalewska]

Udawało nam się przed dziećmi, idealnie było. Ale mierzenie temperatury umarło mając ssaka w łóżku, który w stadium wzmożonego podróżowania po łożu budzi mnie miliard razy oraz bierze wszystko w łapy i do buzi. Więc nie bardzo ogarniam jak miałabym to logistycznie przeprowadzać. A dzieć wstaje od śmigła, raz przed 6, raz po 7. Nie jestem masochistką, żeby jeszcze budzik sobie teraz nastawiać

[sabina211]

Mi też przy niemowlaku dokładność stosowania NPR mocno kuleje. Wiem, o co chodzi.

[mama.rozy]

nie namawiam do NPRu, ale poczytaj- mierzenie temp to dla mało lub wcale dzieciatych są insze, bardziej sprawdzone, npr-owskie metody
na fb już cię polubiam- i podtrzymuję ofertę spotkania, nawet w Warszawie

[panizalewska]

Ja wiem, śluz i co tam jeszcze. Ale nie daję rady przy dzieciach, podpieram się nosem przez większość dnia. Cud że prowadząc samochód nikogo nie zabiłam Więc po Dorotce chyba coś innego ogarniemy.

Dzięki za propozycję Na razie oblecę już realne koleżanki. Lecę do sklepu ze starszą

[mama.rozy]

Na spokojnie Miłego

[nadulinowo]

Dorotka? Bardzo ładnie!

Model Creightona. Znajdź sobie instruktora - w Wa-wie na pewno jest. Nic nie musisz dodatkowo robić tylko podczas każdej wizyty w toalecie w 2 sek sprawdzasz śluz.

[panizalewska]

Dorotka niezależnie od płci, ma się rozumieć
Tak, znam to ze śluzem. No teraz to po ptokach, ale po porodzie będę sprawdzać. Dzięki

[nadulinowo]

U nas teraz od początku jest Zuzanna Zofia, choć płeć będziemy znali najwcześniej za 6 tygodni. Przyśniło mi się dziewczynka i tak się utarło. Z drugiej strony do tej pory było zawsze inaczej niż ja chciałam. Chciałam pierwszego syna - jest córka, drugą córkę do towarzystwa dla pierwszej - jest syn. Zobaczymy.

Creightona można się zacząć uczyć już pod koniec ciąży, by od razu o połogu wskoczyć w realne działanie i nie opóźniać sobie pożycia przez etap nauki.

[panizalewska]

No dzieciaki robią figle i niespodzianki
Śluz generalnie znam, bo się badałam codziennie przed ciążami. Teraz po prostu zlałam symptomy, śluz był płodny jako żywo

Jaja jak berety. Próbuję odesłać kobiecie te cholerne tabletki (które jeszcze do mnie nie doszły, może dojdzie np ziemniak albo aspiryna ) A tu, że muszę udowodnić urodzenie dziecka o_O albo ja nie wiem co (babka nie sprecyzowała) ale COŚ mam udowodnić. Więc dla mnie bomba. Kasa umoczona, kac moralny, wiadomo.

Kurna, wolałabym żeby mój małżonek przytrzymał mnie za rękę i powstrzymał w odpowiednim momencie, a nie się biernie na wszystko zgadzał. Zero "twardych męskich decyzji", już mi to zaczyna przeszkadzać. Bo co by było jakbym naprawdę wzięła te tabletki??

Byłam wczoraj w parku w Wilanowie z przyjaciółmi. Chyba byłam tam 20 lat temu No ładnie, nawet jak pada

[sabina211]

Nie wiem, ile to kasy, ale przecież możesz przesyłki po prostu nie odebrać, wtedy poczta sama odeśle. A mój mąż to ten sam typ (i też informatyk), generalnie ja decyduję, jak wygląda nasze życie, a on się zgadza. I też czasem brak mi męskiej stanowczości w jego działaniach.

[mama.rozy]

mąż to osobny rozdział, każda z nas mogłaby napisać książkę
trzymaj się, pozdrawiam

[panizalewska]

Senkju!

[nadulinowo]

No, tak troszkę więcej siły i optymizmu czytam w Twoich postach! Czy realnie czujesz się troszkę lepiej czy tak dla niepoznaki piszesz?
Bo podoba mi się Twoje poczucie humoru i sposób opowiadania. sama się uśmiecham przed ekranem, gdy czytam Twoje zdania.

Wyślij USG jako dowód - bo co innego możesz. Kasę trzeba spróbować odzyskać. Albo bez dowodu - zwracasz albo zgłaszasz policji czy służbom celnym.

A z mężami jak z mężami. Jakoś mam wrażenie, że to pokolenie jest generalnie takie słabe. A kobiety za mocne. I później wszystko się do góry nogami wywraca, a najbardziej daje się we znaki w sytuacjach kryzysowych, gdy kobieta potrzebuje oparcia, a mężczyzna robi to co zwykle. Nie wiem, czy to komunizm tak wszystko powywracał, czy dobrobyt pokomunistyczny. Ale fakt faktem lekko nie jest.

[panizalewska]

Mnahaha, zapraszam na Niemowlę, tam więcej popisów literackich
Generalnie trochę lepiej, chociaż dzisiaj dół przeszedł w mocnego wk*rwa. Nienawidzę dzieci i takie tam, generalnie wszystko i z każdego powodu. I "zaraziłam" starszą córę, też miała dzisiaj "zły dzień", że aż panie w żłobku się zaniepokoiły. No kurcze, musi się przeze mnie przewalić, ale żeby mała dostawała rykoszetem to już słabo. Kręci mi się przy stole ze szkłem, pryska to wszystko w każdą stronę. Mówię ze 3 razy żeby wyszła z pokoju i nic. Ja wiem, że ona chce ZE MNĄ, ale mam niebezpieczne hobby, nic nie poradzę

[sabina211]

Niemowlę też czytam i naprawdę Cię podziwiam. Będzie dobrze. Moje trzecie urodziło się kiedy starsze (rodzone i adoptowane) miały 4 i 5 lat, ale u nas się sprawdziło, że trzecie chowa się poniekąd samo (do teraz zresztą)..Trzymam kciuki.

[panizalewska]

Oj tam oj tam <pąs na twarzy>
A dobrze doczytałam, że masz też jedno niepełnosprawne? Które z kolei? I czy czwarte też się chowa samo?
U mnie sporo "zabawy" jest z jedzeniem dzieciaków - kp i normalnego jedzenia. Co też podwyższa stopień upierdliwości codziennej rzeczywistości niemiłosiernie. Rozpraszajo sie. Starsza wybredna i marudna przy jedzeniu. Alergie. Dlatego tak bardzo boję się trzeciego. Ta wizja wyciskania kupy mnie dobija. Raczej nie mam szansy na normalność. Mimo, że są "ogólnie zdrowe". Szlag mnie trafia. Codzienne upierdliwości. Do osiemnastki coraz bliżej. Z każdym dniem

[sabina211]

No więc czwarte, kiedy wyrosło z czasu noworodkowego też chowa się samo. A nawet jeśli nie to z pomocą dużo starszego rodzeństwa (różnica 13,12 i 8 lat). Aż się dziwię, że tak wymagający noworodek wyrósł na tak fajne, pogodne i bezproblemowe niemowlę, a już za niecałe dwa tygodnie małe dziecko.
I tak, mam dziecko niepełnosprawne, a w zasadzie z orzeczeniem o niepełnosprawności. Mój najstarszy syn ma Zespół Aspergera i padaczkę (od dłuższego czasu pod kontrolą), ale sobie radzi w normalnej szkole (już w gimnazjum) i jest samodzielny. Problemem (takim prawdziwym) są relacje z rówieśnikami....Ale są dużo bardziej zaburzone dzieci z ZA, a nam orzeczenie o niepełnosprawności jest potrzebne głównie do zniżek na terapie i obozy dla młodzieży ze spektrum autyzmu, z których syn dużo korzysta.
Tak więc się nie nudzę. Ale jak chodzi o alergie i infekcje to nasze dzieci są wyjątkowo zdrowe. Mały przez rok nie był nigdy chory, a trzecia przez 9 lat życia uchowała się bez antybiotyku, bo nie był potrzebny....

[nadulinowo]

A ja Ci mówię - trzecie mile Cię zaskoczy. Zobaczysz. Zapamiętaj i wspomnij na moje słowa za rok. A jak nie zaskoczy, to nałożysz na mnie jakąś karę, którą ja z pokorą przyjmę.

My też już odliczamy dni do 18-tki naszej najstarszej córki, choć jak się da, to chcemy ją wydać za mąż, gdy będzie mieć 17 lat. Podpiszemy wszystkie niezbędne zgody. I niech pójdzie pod czyjąś inną jurysdykcję.

[nati1011]

jak znajdziej jakiegoś dobrego kandydata na zięcia i będzie miał on brata to daj znać - ja tez mam PRAWIE 18-tolatkę na wydaniu

[nadulinowo]

Pod moimi skrzydłami (czy raczej bez nich) drugie już się samo chowa i cała rodzina patrzy z przerażaniem na zbliżające się trzecie. Chyba dlatego nikt nam nie gratuluje ani się z nami nie cieszy. Poza moimi koleżankami, no ale je wybrałam sobie same, więc nie mają innego wyjścia jak tylko gratulować, uśmiechać się i pytać, jak się czuję. Wyobraźcie sobie, że w mojej rodzinie nikt jeszcze o to nie zapytał, a przy pierwszej i drugiej ciąży pytali systematycznie.

[panizalewska]

No skąd ja to znam Na razie matka z siostrą wbijają mi szpilę "że te naturalne metody nie działają, że nie ma sensu w nie WIERZYĆ". No jak grochem o ścianę.
U mnie się z kolei wszyscy cieszą za mnie. No i dobra. Może się kiedyś też ucieszę, na razie mam od tego swoich ludzi

[nati1011]

jeżeli nie uda ci się odzyskać tej kasy, to ja ci ją zwrócę. W ramach wyprawki dla maluszka.

Dasz radę. Ułoży się. Jesteś silna i masz w sobie pogodę ducha. A to bardzo ważne. Cieszę się.

[sabina211]

Fajny pomysł. Mogę złożyć się z Tobą nati, pół na pół.

[panizalewska]

Dziewczyny, wyluzujta. Zobaczymy co będzie w kwietniu Jak coś to wiem gdzie uderzyć

[sabina211]

Panizalewska, czy mogę wysłać prywatną wiadomość? Nie ma to nic wspólnego z Twoją 3 ciążą, ale z Twoją profesją i jednocześnie otwarciem na kontakt jak najbardziej. Proszę, odpowiedz.Jeśli nie czujesz się na siłach to nie.

[panizalewska]

Spoko Sabina, dajesz dajesz!
Jeszcze maluję i rzeźbię w kamieniu jakby teściowej trzeba było coś na wieczny spoczynek ;D

[sabina211]

A możesz mi podać jakiegoś maila...Z teściową na szczęście żyję dobrze i wiecznego spoczynku jej nie życzę...

[panizalewska]

To może martahannazalewska małpa gmail . com
Gazetowego otwieram raz na milion lat to byśmy się nie dogadały. Albo na Fejsie, jak Ci wygodniej

[sabina211]

Napisałam.

[katarzyna19855]

Witaj z doświadczenia własnego wiem, że decyzja o aborcji jest bardzo złą decyzją. Wyrzuty sumienia po dokonaniu tego nie dadzą spokoju aż do końca życia, nieprawdą jest że nie dasz sobie rady poproś o pomoc Jezusa, który pomoże Tobie i Twojej rodzinie dar który otrzymałaś jest po to bo Pan nasz Jezus Chrystus ma w stosunku do Ciebie ważny plan a dziecko w niczym nie przeszkodzi wręcz może być dla Ciebie wybawieniem. Pomyśl teraz jesteś zmęczona, a za chwilę dojdą jeszcze wyrzuty sumienia, będzie mijał jeden rok potem kolejne lata a Ty w myślach będziesz miała cały czas to dziecko, które nie przyszło na świat jakby wyglądało czy by było podobne do Ciebie czy męża itd. Twoje życie po tym wywróci się do góry nogami, nie będzie Ci zależało na niczym będziesz zaniedbywała te dzieci które masz teraz z mężem na wzajem będziecie się obwiniać tj. okropny ból przeszywający serce do końca życia.
Księga Jeremiasza 1:5 mówi nam, że Bóg zna nas przed tym, zanim jeszcze ukształtuje nas w łonie. Psalm 139:13-16 mówi o aktywnej roli Boga w stworzeniu i uformowaniu nas w łonie. Księga Wyjścia 21:22-25 określa, że ktoś, kto zabił dziecko w łonie matki zasługuje na taką samą karę, jak ktoś, kto popełnił morderstwo. To jasno wskazuje, iż Bóg uważa dziecko w łonie za taką samą istotę ludzką jak w pełni rozwiniętego, dorosłego człowieka. Dla chrześcijan, aborcja to nie prawo kobiety do podjęcia decyzji. To sprawa życia i śmierci ludzkiego istnienia stworzonego na Boży obraz (Ks. Rodzaju 1:26-27; 9:6).
Bóg kocha każdego będziesz WIELKA w Jego oczach jak Mu zaufasz i powierzył Jemu tą sprawę On zadba o Ciebie i Twoją rodzinę wynagrodzi Ci to wszystko. ZAUFAJ Módl się a wszystko się ułoży z Wolą Bożą

[panizalewska]

Katarzyna, przepraszam, jestem uczulona na nadmiar "jezusowania". Naprawdę w moim obecnym stanie emocjonalnym takie teksty działają na mnie jak płachta na byka. Ale rozumiem, że chciałaś mi pomóc, za co dziękuję.
Dziecka nie usuwam, choć nie przewiduję srania z zachwytu na sam jego widok po urodzeniu, przepraszam Nie jestem typem rozkochanym w małych dzieciach, wolę swoją pracę, taki pech

[katarzyna19855]

Wielkie szczęście masz, że miałaś odwagę się tym podzielić tu na forum i jeszcze większe szczęście, że każdy z tych osób na forum odradzał ci tą decyzję. Ja takiego szczęścia nie miałam więc doskonale wiem jakie to uczucie i ból nie pozwolenia przyjścia na świat małemu dziecku. Wyobraź sobie, że podejmując taką decyzję też byłam bardzo zmęczona miałam już kilkumiesięcznego syna moje małżeństwo było w rozsypce, studiowałam i w cichości zdecydowałam. Po tym rozeszłam się z mężem, wcale nie czułam odprężenia wręcz stałam się bardziej nerwowa na syna bez powodu krzyczałam, nawet był taki moment, że powiedziałam dziecku, że go nie kocham itd. To niesamowite ile zła, gniewu, nienawiści, żalu miałam w sobie. Była tylko ciemność zero jasności. TYLKO BÓL OGROMNY BÓL. Wiesz od kiedy zaczęłam powolutku zmieniać swoje życie? Od spowiedzi. Od momentu kiedy pojednałam się z Bogiem, On wtedy zaczął proces mojego leczenia. To On pokazał mi lepsze życie to On mnie z niego wyrwał z tych ciemności postawił mi na drodze ludzi, którzy pomogli mi zbliżać się do Niego. Ale każdy ma swój czas i każdy ma wolną wolę decydując czy chce iść za Nim czy nie. Napisałam Ci to co czuje. Gratuluje odwagi i życzę szczęścia

[panizalewska]

Dzięki Katarzyno, naprawdę doceniam, że podzieliłaś się ze mną swoją historią. Mi niestety kolejne dzieci co raz bardziej "przeszkadzają", w wielu rzeczach. Także w chodzeniu do kościoła. Albo jestem mało zorganizowana, albo zbyt zmęczona, albo szukam wymówek bo mi wiara oklapła. Tak czy siak, z moimi ruchliwymi dzieciakami nie ma sensu do kościoła chodzić, a mój małżonek jest tak niewiarygodnie szczęśliwy jak musi z nimi zostać w weekend rano SAM, że łolaboga. Chciałabym, ale nie mam siły sama ciągnąć wiary i praktyki rodzinnej. A sama dla siebie - cóż za egoizm, aż godzina w tygodniu WOLNEGO więc ju noł, na tym polu też u mnie kiepsko

[katarzyna19855]

Mój syn jak był mały miał ok 2-3 lat na ołtarz mi wchodził jak Msza była odprawiana hehe też dokuczał i do tej pory cały czas gada buzia mu się nie zamyka. Teraz ma 8 lat do Komunii w tym roku poszedł i wyobraź sobie, że pamięta jeszcze urywkami jak źle się odnosiłam do niego ale wiem też że żałuję bardzo i wynagradzam mu tamten czas a on codziennie kilka razy nawet mówi, że mnie kocha to niesamowite jak dziecko pomimo tego wszystkiego kocha bezwarunkowo. Przed Komunią już założył komżę jest ministarntem, ale wiem, że to nie moja zasługa, oddałam go w najlepsze ręce, Maryi, Jezusa i Boga Ojca. Wszystko się układa, skończyłam studia, bez doświadczenia dostałam pracę jako kadrowa na samodzielnym stanowisku ( wymodloną ) poznałam mężczyznę z którym żyję w czystości do momentu stwierdzenia nieważności mojego małżeństwa. Zobacz żyłam w nieczystości, grzech aborcji, nienawiść, złość, gniew i wiele jeszcze innych złych rzeczy które popełniałam, zawierzając i oddając to wszystko w ręce Boga jak to się odmieniło. Z nieczystości w czystość, z aborcji poprzez obronę życia poczętego itd. Tak właśnie działa Bóg. Nie jestem sama i Ty też nie jesteś sama poproś Go o pomoc oddaj życie Jemu a On Cię poprowadzi tak jak mnie prowadzi. Choć wielu rzeczy nie rozumiem ale wiem, że tak jak dziecko kocha bezwarunkowo tak i On kocha. Wierz mi jakbym tego nie przeżyła nie pisałabym teraz z Tobą i na pewno nie w taki sposób.

[panizalewska]

Katarzyna, cieszę się Twoim szczęściem, ale daj już spokój. Może kiedyś. Ale teraz nie mam ochoty

Katarzyna

[nati1011]

to ostatnie ostrzeżenie.

Jeszcze jeden post w tym stylu i dostaniesz bana.

[nati1011]

Katarzyna, wiem, ze chcesz dobrze, ale staramy się, by to forum było dostępne dla wszystkich. Zasada jest taka, że o ile forumowiczka nie poprosi sama o wsparcie religijne, to nie narzucamy się z modlitwą, księdzem itp. itd. Modlić się możesz za każdego, ale postaraj nie pisać odniesień do wiary bez wyraźnego sygnału z drugiej strony.

Trafiaja tu rożne osoby. Także niewierzące lub innej wiary - można kogoś urazić, albo i zniechęcić.

A kwestia aborcji - to nie jest kwestia wiary, ale człowieczeństwa. Naprawde nie wszyscy na tym forum to katolicy

[katarzyna19855]

ok życzę szczęścia pozdrawiam serdecznie

[samanta72-72]

Katarzyno przyznaję Ci rację i choć jestem niewierząca i mało wiem o Bogu to decyzja o aborcji będzie prześladowała do końca życia i nigdy się nie można z nia pogodzić W maju będzie dokładnie rok a jest coraz gorzej,obwiniam męża bo była to głównie jego decyzja a ja byłam zbyt słaba zeby myśleć i walczyć o siebie i mojego maleńkiego Groszka.Kasa kasa i kasa a gdzie człowieczeństwo,poszło w bagno i ciężko z tym żyć.

Czas nieprawdaż leci...

[panizalewska]

Hej Dziouchy!
W ciąży jestem dalej, ma się rozumieć Za 2-3 tygodnie czeka mnie USG, to "przepisowe". Zrobiłabym je u swojego ukochanego dr Andżeja, ale hajsu brak, będzie na NFZ, więc trzeba jeszcze trochę poczekać. Najbardziej obawiam się tego, że będą bliźniaki. No ale dobra, jak będę zdrowe, to i przeboleję
Psychicznie lepiej, mdłości miałam tylko przez miesiąc, właśnie minęły, więc rozkoszuję się kawą od kilku dni. Dorobiłam się jednak arytmii. Nie od kawy, bo od początku nie piłam. Tak po prostu. Arytmia przedsionkowa, nie komorowa, czyli upierdliwa, ale niegroźna. Byłam u kardiologa, dostałam końskie dawki potasu, jak mój dziadek lat 90 z rozrusznikiem Ma się uspokoić w ciągu 3 tygodni - 2 miesięcy. Zobaczymy.

Dodatkowo stres w postaci mega durnej ciotki, młodszy jeszcze zasysa, rano co pół godziny, więc jednak jestem trochę nie do życia.

Z jasnych stron życia - teściowa jest u nas od dwóch tygodni, wątek pochwalny na teściową na Życiu rodzinnym, zapraszam jak macie ochotę Jutro ją odwożę z dziećmi na wieś i zostajemy na tydzień. Wracamy na niedzielę na 2 urodziny mojego siostrzeńca

Jak dziewczynka, to chyba będzie Dorotka, dla chłopca marzy mi się Romuald, ale nie wiem, czy mnie nie będzie wyklinał w dorosłości Pierwsza córa dalej jest trudna. Albo ja mam wielce niskie kompetencje jako matka. Irytacja poziom 5000 Uczulenie na dotyk dzieci. Chyba mam teraz opcję "wygryzania z gniazda". Zobaczymy.

Napiszę po USG, see ya!

[mama.rozy]

bardzo się cieszę
I nadal zapraszam na kawę/cokolwiek Wlew z potasu mogę zrobić
Dawaj znać.
ps. Dorotki są fajne

[panizalewska]

Oessssu POOOTAAAAS
Senkju! Jak wrócę od teściowej ze wsi to się możemy ustawiać!

[mama.rozy]

[nati1011]

dobrze cię widzieć Pamiętam o Was .

I jakbyś czegoś potrzebowała to pisz - bez krępacji.

[eva29]

Witam, ja tez mam 3 i jak sie dowiedziałam o ciaży trzeciej to byłam załamana bo dopiero zaczełam studia i prace i pozostała dwójka już odchowana. Ale?.. nie zdecydowałam sie na usunięcie i teraz najmłodszy ma 4 lata dzisiaj własnie kończy i nie wyobrażam sobie patrząc na niego że mogłabym go tak poprostu usunąć. Łatwo nie było ale dzieki temu że mąż pracował w domu też prograamist to była mi łatwiej bo dużo pomagał. A teraz maż chciałby 4 pozdrawiam i trzymam kciuki.

[panizalewska]

Dzięęęęęki Eva

[sabina211]

I co tam po usg? Mam nadzieję, że i z Tobą, i z Dzieciem wszystko ok.

[panizalewska]

Dzięki Sabina, generalnie żyję Wychodząc z USG nieźle sobie zwichnęłam chyba śródstopie (bo nie kostkę), na 2 dni przed Chrztem młodszego. Robiłam tort z nogą w gipsie. bo boooosko
Z ciążą generalnie jest wszystko ok, nie wiadomo co to, bo nie współpracowało. Jest jedno. Myślę o oddaniu do adopcji, bo już mnie to strasznie wkurza i męczy. Dzisiaj z małżem rozmawialiśmy o finansach i jest tak kijowo, że tylko się zabić własną pięścią. Mam już dla kogo żyć, pracować, trzecie dziecko mi do niczego nie potrzebne. Jakoś nikt poza mną i małżem nie weźmie za to odpowiedzialności. Historia chyba zna parę przypadków dzieci, które mocno odczuły, że nie były chciane i nie są kochane. Nie mam pojęcia, czy pokocham trzeciego. Naprawdę mocno żałuję, że zaszłam w tą ciążę. Nic na to nie poradzę.

[eva29]

Wiem, że Ci ciężko ale jest jeszcze troche czasu do rozwiązania. Moje też nie było mocno chciane i nie wiedziałam jak bedzie i tak jak Ci pisałam miałam mnóstwo złych myśli a teraz mąż chce 4.
Jestes emocjonalnie wypompowana ale weź głęboki wdech i daj sobie na wstrzymanie bo to wkońcu Twoje dziecko a te najmłodcze zawsze się kocha mocniej.
A skad jesteś, może jakoś Ci pomóc ??

[panizalewska]

Dajesz gwarancję na piśmie? Serio?
Fascynuje mnie trochę optymizm osób, których historia zakończyła się dobrze. Optymizm uzasadniony, nie przeczę. Ale niech mi ktoś powie, jakieś statystyki może, cokolwiek wiarygodnego, ile jest niechcianych dzieci, które w rezultacie NIE SĄ kochane i rodzice, matka konkretnie, daje im to odczuć? Specjalnie albo i nie, whatever, ale dziecko ma złamane zycie bo wie, że było i JEST dalej niechciane?
Teraz u mnie nie ma miejsca na optymizm. Ja może napiszę za 3 miesiące itp, bo raczej jestem na etapie, że mnie wszystkie wypowiedzi wkurwiają

[sabina211]

To czekam aż napiszesz i trzymam kciuki....Nie napiszę za co, żeby nie w...wiać. Tak czy siak myślę o Was. Uściski.

[grubbasowa]

ha, tak cichutko napiszę - w sierpniu urodziłam 3cie dziecko - w dniu narodzin Małej, najstarsza nie miała 4 lat, z resztą nadal nie ma
Więc mam na stanie rozgadaną 4latkę, 2,5 latka w fazie buntu i Małą.
Miłość do niej jest całkiem inna. Pierwsza mnie wkurzała, Drugi irytuje dalej, a Mała jest słodka.
Jak zaszłam w ciążę, był we mnie tylko bunt - to było 9mcy burzy.
Z trójką jest mi łatwiej - Starszaki się bawią razem i jestem jakby mamą jedynaka. Oczywiście są momenty, że wrzeszczą wszystkie na raz, mąż kupuje w Biedronce 3 rozmiary pieluch, bo najstarsza ma problemy z pęcherzem.
Dwa alergiki - i to mocne - z młodszym 22mce diety bezmlemcznej, bezglutenowej, bez jajek, bez soi, bez marchwi i ziemniaków - idzie się wykończyć.
W ciąży miałam różne myśli, a tymczasem po porodzie jest dobrze, naprawdę.
Problemem było też to, że ciężar utrzymania rodziny był głównie na mnie. Ale w ciąży nagle mój mąż się zebrał i znalazł stałą pracę (!). Szokujące. Zawsze wracałam do pracy (jednej z 3...) po miesiącu, a teraz nie muszę... wynajmujemy mieszkanie, nie mamy pomocy przy dzieciach, one nie chodzą do placówek. A mała śpi w nocy - od 23 do 5 rano nieprzerwanym snem. Już starszaki częściej się budzą.

Nie musi być okropnie - to tylko chciałam napisać. Bywam wykończona, tankuję kawę, zęby mi poleciały w tej ciąży. Ale jestem szczęśliwa - z powodu tego małego człowieka. Każdego dnia skupiałam się żeby wytrzymać jeszcze dzisiaj - tylko dzisiaj. I proszę, przetrwałam. Z zakrzepem w nodze, z plamieniami, z zębami, ze wszystkim. I Mała JEST. Tak bardzo jest.

[panizalewska]

Dzięki Grubb. Kawa tak, żeby niestety też, a kasy i czasu brak

Generalnie jest lepiej. Burza się przewaliła. Chociaż nadal mam fazy OJP nie chce mi się tego dziecka i w ogóle po co, to jakoś tak ogólnie humor jakby lepszy. Chociaż dalej jesteśmy finansowo w czarnej dupie, a psychopatyczna ciotka prześladuje mnie w moim własnym kawałku ogródka No ale dobra, mamy przyczepkę rowerową dla dwójki, robi za wózek, wrzucam jedzenie, zamykam i się kotłują w środku, ja delektuję się spacerem Pracy nie mam nadal i przez następne hgw ile czasu nie będę miała, więc bez krępacji i obciachu wszędzie rozpowiadam co robię i nawet pielęgniarka z przychodni chce ode mnie coś ładnego ZA PJENJĄDZE. Nie wiem, czy się nie rozmyśli, jak usłyszy cenę, bo chce w złocie. Ale spróbować trzeba nieprawdaż.

Także jakoś do przodu, dzięki

Grubbasowa

[nati1011]

Poryczałam się, wiesz? Dziękuję Ci za to świadectwo.

[grubbasowa]

to miłe

[jaga2014]

Pani Zalewska, podobnie jak autorka podobnego wątku, piszesz, że masz alergiczne dzieci z licznymi problemami w niemowlęctwie. Nie łączysz tego faktu ze szczepieniami ? Ile toksycznych substancji przyjęły twoje pociechy? Tyle ile przewiduje kalendarz szczepień? Czy wiecej? Może tym razem dasz szanse berbeciowi.

[panizalewska]

Jaga, no błagam. Nie. Dziękuję za propagandę anty-szczepionkową ani pro-szczepionkową, ok?

[jaga2014]

Jeśli zwykłe pytanie i dzielenie się doświadczeniem uważasz za propagandę świadczy chyba o zamknięciu na inne punkty widzenia. Chciałam wyjść trochę poza konwencję ubolewania, łkania i gorzkich żali. Sama pisałaś, że masz dzieci z problemami zdrowotnymi i Twoje macierzyństwo tym samym było zubożone. Tym samym zadałam konkretne pytanie, a ty zamiast odpowiedzieć atakujesz bez sensu. Jakby moje dziecko miało alergie pokarmowe i wyciskaną kupę z tyłka, to szukałabym przyczyn . To tyle z mojej strony.

[sabina211]

Nie odczytałam odpowiedzi panizalewskiej jako ataku, tylko jako prośbę o zamknięcie tematu szczepionek...

[panizalewska]

Dzienx Sabina.
Tak Jaga, mam swoje zdanie i jestem zamknięta na dyskusję n/t szczepionek, może być dla Ciebie? Nie nie atakuję Ciebie konkretnie. Podziękowałam za dyskuję n/t szczepionek, której tu nie chcę.
Po trzech i pół roku doszłam już do tego, że to była kwestia li tylko mechaniczna. Słabe mięśnie brzucha vs super mocne mięśnie grzbietu. Bo leżenie na brzuszku takie zdrowe, kiss my ass No więc z rodziny męża jest obciążenie refluksami i generalnie słabizną układu pokarmowego. Alergie pokarmowe po mojej stronie. Także thank you, captain obvious, problem solved.

[grubbasowa]

mam porównanie - I szczepione zgodnie z kalendarzem do 7mca - alergik
II nie szczepione do 2go rż - alergik
za to choroby przechodzą różnie - 1 łapie wszystko a 2 nic - jak ma katar to jest wydarzenie...
jesteśmy za szczepieniem wybiórczym po 2rż, ale nasze dzieci nie chodzą do placówek

[mrszynszyl]

Marta, super kobietka z Ciebie. Powodzenia w każdej dziedzinie życia, Gekon jest super i mam nadzieję ,ze Twoje hobby przyniesie Ci także zadowolenie w kwestii finansowej. Pozdrawiam,ściskam mocno !

[panizalewska]

Dzienx Szynszyl
Dzisiaj kryzys jak cholera. Ja się chyba popłaczę. Dzwoni do mnie babeczka, pierwsza klientka od niepamiętnych czasów!! Rozchodziło się o wymiary zdjęcia, żeby ramkę zrobić. Dużo złota, ju noł Pani mówi, ja nawet powtarzam wymiary, żeby się upewnić. W międzyczasie moja starsza jęczy o jakimś pieprzonym waflu ryżowym, siłą rzeczy słucham jednym uchem. Młodszy wyje gdzieś w oddali (już od godziny, pierdoli mnie to już, przez calutki dzień demolował mi kuchnię). Kończę rozmowę. Nie zapamiętałam cholernych DWÓCH cyferek. Bo bachory się darły jedno przez drugie.
NIE. MAM. JUŻ. NA. TO. SIŁY. Zapowiedziałam mężowi oddanie trzeciego do adopcji, będę w końcu pracować we względnym świętym spokoju.

Przepraszam za słownictwo, jestem krańcowo wkurzona i zdegustowana dniem dzisiejszym

[panizalewska]

Podobno będzie jednak dziewczynka. Co krok to niespodzianka w tej ciąży. Niby wolałam chłopca, a poczułam jakąś taką ulgę ? że to dziewczynka. Nie wiem. Może chłopca mogłabym oddać, a dziewczynki nie? Kurcze nie wiem, dziwne to bardzo. Młoda oczywiście zdrowa, ma wszystko co trzeba. Mamy super foty z USG, piękny profil Udało mi się zobaczyć buzię, mamy jedno extra zdjęcie stopy, na życzenie dr mi cyknął
Nie trzymam żadnej diety w ciąży, więc możliwe, że młoda będzie taką samą alergiczką jak najstarsza. Za to nie będę jej w ogóle kłaść na brzuchu i zobaczymy, czy to coś da w kwestii samodzielnego robienia kup Poczekam, aż sama się zacznie przekręcać, czy coś.
Młodszy, obecnie środkowy, funduje nam ostatnio takie noce, że własną pięścią można się zabić. Dzisiaj się wkurzyłam i poszłam spać do córki, przynajmniej dospałam w cywilizowanych warunkach. Są jeszcze 4 miesiące, żeby środkowego jako tako przyzwyczajać do swojego łóżka. Póki co pół nocy jest ok. Postawię mu wodę w bidonie, może o to chodzi. Zobaczymy.

[inesspe]

Panizalewska, brawo Ty!
. Nie pisałam nic wcześniej na tym forum, ale sledzilam od początku Twój wątek i bardzo Ci kibicuję. Napiszę Ci krótko, sama jestem matką trójki dzieci, trzecie pojawiło się, jaj nam się wtedy wydawało, w najgorszym momencie. Dwójka chłopców w wieku 3,5 i 1,5, a młodszy póki co, niepełnosprawny. I ja w ciąży. Świat się zawalił, bo rehabilitacja, usprawnianie małego, a tu kolejna ciąża. Potworne wyrzuty sumienia, jak mogliśmy to zrobić naszemu choremu dziecku. Ja nigdy nie brałam pod uwagę aborcji, ale ręki obciąć nie dam, ze mężowi po głowie cos takiego nie chodziło. W dodatku my znikąd pomocy nie mamy i możemy liczyć tylko na siebie. Rodzina oczywiście zniesmaczona. Od połowy ciąży uspokoilismy się i zaczęliśmy nawet cieszyć. Na rehabilitacje z małym jeździłam do samego porodu. Nic nie stracił. Dziś najmłodszy ma prawie półtora roku, średni 3,5, najstarszy 5,5. Lekko nie jest, ale jest naprawdę dużo radości. W dodatku średni od pół roku mniej więcej poszedł do przodu, jak burza i dogania powoli rówieśników. Trzymaj się i zobaczysz, że sie poukłada. Mocno trzymam za Ciebie kciuki.

[panizalewska]

Dzięki Wielki szacun, że dajecie radę!
Tak w kontekście pomocy rodziny porównuję czasy mojej babci i mojej mamy. Babcia na emeryturkę w wieku lat 55 (z dziadkiem mają kombatanckie, nie biedują jak większość), służbowe mieszkanie w Warszawie, pomoc przy dzieciach (ja i moja siostra) praktycznie 24 /7. A moja mama lata po najróżniejszych pracach, lat prawie 60, na emeryturę nie ma, wszystko wpakowała w dom, który musiała z ojcem wybudować dla rodziny. Nam więc pomaga finansami, z czasem jest duuużo gorzej. Bo właśnie moja mama zachrzania, żeby bogatych emerytów utrzymywać, którzy pracowali przez 30 lat, na emeryturze już 40 lat Jezu, aż się boję, do kiedy my z mężem będziemy musieli pracować. Może emigrujmy wszyscy?

[rybkka24]

Gratuluje😊Ale będziesz miała wesoło.
Np.Wszyscy w jednym łóżku.
Oby więcej kobiet brało z ciebie przykład.
Pzdr

[panizalewska]

Oj tam oj tam Ale serio to jakiś hardkor zdrowotny mam teraz. Ledwo zwalczone jedne gluty, znowu się przeziębiłam i umiera każda kość i mięsień osobno. No bul straszny I nudności wróciły, nie wiem co jest grane. Tak bardzo bełt

A młodzież wywalam do siebie siekierą i piłą łańcuchową. Nie będzie mi ruda małpa właziła na łeb jak ledwo żyję Młody ma 2 pobudki z rykiem w nocy, oddelegowałam małżona żeby lulał i żeby mi w żadnym przypadku nie sprowadzał młodego do łóżka, bo zabiję. Może być już tylko lepiej

[parafianka30]

nie wiem czy nie jest za póżno, ale nie decyduj się na przerwanie ciąży, to wcale nie rozwiązuje problemów, wiadomo może być ciężko wszystko pogodzić, ale po aborcji będzie jeszce gorzej - wyrzuty sumienia. zajrzyj na stronę twojaparafia.pl/groups/20 i sama zobacz powody dla których lepiej nie usuwać ciąży.

[panizalewska]

Dzięki wierna fanko księdza proboszcza. Umówmy się, że czytamy cały wątek, albo chociaż ostatnie posty. Nie obrażamy inteligencji innych i nie siejemy durnej reklamy w najdurniejszy możliwy sposób. Dziękuję za uwagę

[calimeczka]

Pani Zalewska... Oprócz tego że cieszę się z Twojej decyzji, to podziwiam Twoją asertywność -mąż do dzieci i pod żadnym pozorem do Ciebie, no jesteś moją idolką )
Ale przede wszystkim muszę Ci powiedzieć, że uwielbiam Twój sposób pisania i Twoje poczucie humoru.
Tak trzymaj a nie zwariujesz
Pozdrówki

[panizalewska]

Mnahahaha sasasasasa Senkju wery macz! Matko, normalnie fanek się dorabiam, a w podstawówce lubiłam tylko wypracowania pisać

Wiesz, gdyby nie ciąża (którą źle znoszę fizycznie, bo psychicznie to o dziwo już ok) i ciągłe choroby, przeziębienia, gluty, mdłości powracające - to karmiłabym środkowego jeszcze rok i spałby z nami w łóżku. Więc naprawdę żałuję. Ale z drugiej trony noł fakin łej jak mi piękny włazi na brzuch i smyra po włosach całą noc, no można uświerknąć i uruchomić zębiska i pazury Sen prawem, nie przywilejem, czy jakoś tak

Teraz se Obcego oglądam a tata / mąż znaczy się, usypia bachorstwo. Macie pojęcie, że pierwszą część Obcego oglądam dopiero mając lat 31? Jezu, no przecież to straszne jest. Jeszcze jakieś klasyki mam do obejrzenia, pewnie coś Kurosawy, może Jarmusha, na pewno Greka Zorbę. Ale na razie mam zlecenia na bezsenne noce. Kocham tę robotę ale jednak wolę w dzień, nie ukrywam
Nic to, kończę dobranockę i do roboty

[calimeczka]

Znam ten ból, ja zaległości w filmach mam takie, że masakra... Nie wiem nawet które to nowości, a które sprzed dekady - dla mnie wszystko to nowości ;p U mnie TV służy głównie do oglądania bajek, (choć tutaj stosuję ograniczenia czasowe, bo dzieciarnia oglądałaby ile się da) - stąd doskonale wiem kto jest najlepszym przyjacielem Dziadka Psa w Śwince Peppce i jak ubiera się chłopczyk z Reksia
Pracę po nocach znam, przerabiałam, łącznie z przerwami w pracy po nocach na pobudki Dzieciaków.. nierzadko odlatywałam czasem w jednym, czasem w drugim łóżku, a zdarzało się, że i tak gdzieś pomiędzy...
Szczerze, lepsza najgorsza praca, ale z opcją wyjścia z domu, bez Dzieciaków. Wiem niestety że czasami takiej opcji nie ma, trudno się mówi.
Pozdrowienia od fanki - miłego dnia

[panizalewska]

Senkju senkju i Wam też miłego! Wieczoru, albo kiedy tam aktualnie czytasz
Taaaak, praca wychodna ma same plusy U nas taka lipa z kasą, że noł czens. Do tego mój ojciec, który się zobowiązał do regularnego przychodzenia w określonych godzinach, albo się spóźnia, albo szybciutko spiernicza np godzinę wcześniej. No ręce opadają. Robiłam dzisiaj warsztaty dziewczynie, umówione, zaplanowane itp. Szkło wszędzie na wierzchu, bo małżon pracował w zamkniętym pokoju, no nie będę gościowi babińca trajkoczącego sprowadzać do pracy. A tu ojczulek podrzucił młodego ze spaceru godzinę wcześniej, a ja z paniką w oczach, że młody szkło pozżera nam ze stołu, czego zresztą usilnie próbował
No i weź tu człowieku licz na darmową pomoc rodziny Żeby chociaż mieć komórkę na placu, garaż ogrzewany farelką, cokolwiek! Żeby wyjść i zostawić swój bajzel bezpiecznie dla wszystkich i wygodnie dla mnie. Ech...

[panizalewska]

Dziołchy helpunku.
Dzisiaj krwa taka niemoc, że własną siekierą można się zajeb@ć. Dwójka w domu, bo starsza chora, marudne to towarzystwo, tylko pójdę na sikundę, a już jatka, ryki młodszego (wina naprzemiennie, nie, że tylko starsza go bezinteresownie pierze) i tak krwa caluśki dzień. Małż oczywiście pracuje, w domu, więc tylko ja miałam ogarniać. Całe przedpołudnie odgruzowywałam kuchnię - zaległości tygodniowe, bo małż olał swoją działkę. A ja oczywiście całą swoją odrabiam (pranie, zakupy, gotowanie itp). I próbuję pracować symultanicznie.

Co chciałam rzec. Nie mam NAJMNIEJSZEJ ochoty na powtórkę z rozrywki. Tj wstawanie po nocach (oboje się teraz budzą, bo a to chorzy, a to pić / siku, a to hgw co), ryki, jęki, stęki, całodzienne bitwy o zabawki, nieziemska niesamodzielność małych dzieci, matka jest służącą w typie "przynieś podaj podetrzyj tyłek TERAZ", żadnych własnych potrzeb nie mogę mieć, dzieci mi nawet spokoju w kiblu nie dadzą. Już nawet wizja tych potencjalnych alergii i zaparć i kolek przez pierwsze pół roku nie są takie straszne jak to, co się dzieje później.

Nienawidzę małych dzieci. Serio. Błogosławiona cisza, jak idą spać. Marzę tylko i wyłącznie o paru godzinach ciszy ZA DNIA, żebym mogła pracować. Nie chcę tego trzeciego dziecka niemiłosiernie i bezgranicznie.

A mój małżonek wniebowzięty krwa jego mać, jak na aborcję był w stanie przystać, tak na adopcję nie. I co ja mam przepraszam zrobić? Jak to JA będę miała przesrane dużo bardziej przez najbliższe kilka lat?

[stephanie.plum]

jesteście z mężem sami, czy macie jakieś wsparcie?
moja szwagierka, przy trójce maluchów, bardzo asertywnie wyręczała się babciami, ale nie każdy ma taką możliwość.

a może "nienawistna dwójka" podąży niebawem do przedszkola, i przynajmniej przez część dnia będziesz miała błogi spokój?

aktywizuj męża!
jak się nie da inaczej, to połóż się jak ten byk i powiedz, że ci słabo.
dzieciaki masz już podrośnięte, więc nie umrą, jeśli zajmie się nimi mniej wprawny osobnik...
niech trenuje przed narodzinami trzeciego!

[panizalewska]

Wsparcia takie pół Rzeźbimy w miękkim. Raz w tygodniu mój ojciec przyjeżdża na 3-4 godziny. Mama pracuje, ale czasami pomaga nam gastronomicznie, co też jest spoko. Na teściową nie można liczyć, jest daleko i ma własne problemy. Starsza w przedszkolu tak generalnie, młodszy raz w tygodniu w żłobku, chyba że mam zlecenie, to więcej. Ale ja zarabiam na ten żłobek li tylko, więc częściowo robię po nocach, żeby jeszcze na waciki i bułkę starczyło A sił coraz mniej, brzuch rośnie, dzieciaki chore budzą się 4 razy każde z osobna.
Kredyty i te sprawy, małż też robi na dwie zmiany, a czasem nawet na 3.

Nie wiem co gorsze, przemęczenie fizyczne, czy psychiczne. Zawsze jest Okno Życia i te sprawy

[stephanie.plum]

o. ja też właśnie siedzę nad zleceniem, z doskoku od usypiania małego (ząbkowanie...)
sytuację mam inną, bo dziecko jedno, ale i tak wiem, jak to jest, sępić po parę godzin na pracę, która wszak jest potrzebna... i żałować, że się nie jest superwoman i nie spędza więcej czasu z dzieckiem, póki jest małe.

tak czy owak, Zalewska, jeśli będziesz się już do tego Okna wybierać, to daj mi znać, zaczaję się i może mi się uda przechwycić to twoje trzecie? ;~)

(żarcik. my po prostu nie bardzo mamy szansę na drugie, a chcemy...)

[panizalewska]

A nawet się uśmiechnęłam Wiesz, żeby była możliwość adopcji ze wskazaniem na kogoś innego, niż członek rodziny, to ja bym chętnie.

Kurcze, najlepsze jest to, że my nie wyglądamy na takich, co przymierają głodem na kredytach. Co prawda jedziemy tydzień na plackach ziemniaczanych i naleśnikach, a ja sobie nowego ubrania nie kupiłam od 2 lat chyba, ale z daleka nie wyglądamy Tylko zawsze jakoś tak mamy wydatki na granicy upadłości konsumenckiej Jeszcze musimy zmienić samochód na 3 foteliki i pewnie w to lato wymienić najstarszej fotelik.

No właśnie. A może nie musimy? Nie przeżywałam takich emocji przy pierwszym, mimo, że równo wywróciła nasze życie do góry nogami.

Wczoraj widziałam krótki filmik, jak chyba meksykańska policjantka karmi piersią znalezione - porzucone dziecko. Taka mała kruszynka, pewnie noworodek kilkudniowy, zawiniątko takie. Glonojadek wsuwał, te znajome pochrumkiwania. Poryczałam się.

A swoją drogą super film "Predestynacja" z Ethanem Hawkiem z 2014. Totalny mindfucker, za przeproszeniem. Polecam

[danka23333]

No, nareszcie napisalas, bylam ciekawa co i jak u Ciebie.
Wspolczuje Ci. Juz kiedys Ci pisalam, ze podziwiam Cie za to, ze ogarniasz to wszystko: dwojke malych dzieci, dom, prace, teraz jeszcze ciaza. Ja nie dalabym rady, wiec tym bardziej szacun.
Przemyslcie jeszcze to wszystko. Wszystko, czyli co z dzieckiem po porodzie. Ja swojego ,,pasozyta wewnetrznego" oddaje, jestem tego pewna, nic sie nie zmienilo w moich uczuciach do niego, tylko czekam teraz na rozwiazanie i bez mrugniecia okiem zrzekam sie praw.
Zycze Wam madrego i dobrego wyboru.
Trzymaj cie, panizalewska.

[panizalewska]

Dzięki Danka
Dzisiaj już trochę lepiej, odmóżdżyłam się przy kompie solidnie, wszyłam zamek do kurki zimowej bo biedowałam w trzech swetrach Ale generalnie jest że OJP. Z racji huśtawki nastrojów i przemęczenia nie jestem w stanie powiedzieć, co będzie po porodzie. Aj wogle. Lepiej nie myśleć tylko jakoś dociągnąć do wieku przedszkolno-szkolnego całej dwójki lub trójki.
Jeżeli oddasz młodzież - też wielki szacun dla Ciebie Danka. Bo po pierwsze nie zabiłaś, tylko dajesz szansę na fajne życie, no i możesz uszczęśliwić jakąś parę, jak u Stefy Plum. Ja tam żałuję, że nie mamy dzieci z większą różnicą wieku (chyba), ale zaraz moje koleżanki ze studiów z rozwiniętą karierą i uznanym nazwiskiem zaczną zakładać rodziny, a ja już będę miała dzieci odchowane. Coś za coś nieprawdaż

A jak się czujesz fizycznie? Który to już tydzień / miesiąc?

[panizalewska]

A w ogóle może kota chcesz? Zajefajny i mięciutki jak kaczuszka, dla Silnej i Niezależnej Kobiety Dla czarownicy, bo czarny i TAKIE OCZYSKA ma

[danka23333]

18 tydzień. Odpuszczam sobie ginekologa, bo mnie stan tego dziecka, cóż, niewiele obchodzi.
Teraz coraz bardziej żałuję, że nie usunęłam. Wiem, wiem, chciały wszystkie forumowiczki dobrze, odwodząc mnie od aborcji, ale teraz żałuję, że posłuchałam. Tak mi się w życiu pierd......, że szkoda gadać . Nawet ciężko odpowiednie słowa znaleźć.
Dlatego po porodzie to dziecko robi wypad z mojego życia - tak jak jego tatus.
Trzymajcie się wszystkie, a przede wszystkim Ty, panizalewska.

[panizalewska]

Ech, Danka, no tulę Cię do swych matczynych bujnych cycków
Słuchaj, ja wiem, że generalnie ch*jnia z patatajnią i nie neguję Twoich uczuć do całej sytuacji, bo są jak najbardziej uzasadnione. ALE w badaniach w ciąży chodzi głównie o to, że bada się KOBIETA. Bo tak naprawdę dziecko badasz na USG ze 3 razy i cześć. A ciąża potrafi wycisnąć z kobiety ostatnie soki i to chodzi o to, żeby sprawdzić, czy TY jesteś zdrowa. Nie dla dziecka, tylko dla siebie. Normą w ciąży są grzybice, anemie i takie tam. Czasami coś się dzieje z sercem, czasami z nerkami. Chodzi o to, żebyś po urodzeniu dziecka nadal była zdrowa i nie musiała się leczyć Bóg wie ile, tylko od razu wróciła do pracy np po połogu.

A i nie wiem jak bez badań przyjmą do porodu, nawet do CC. No bo jakoś gdzieś urodzić musisz, nawet, jak potem zostawisz dziecko w szpitalu / Oknie Życia, czy gdzie tam. Jakieś minimum typu morfologia, mocz, HIV, paciorkowiec chyba ("czystość"), toxoplazmoza. Się dowiedz. Chociaż minimum z minimum, żebyś nie miała problemów z przyjęciem do szpitala, OK?

[panizalewska]

O, oznaczenie Twojej grupy krwi też. Chyba, że masz kartę krwiodawcy, albo inny urzędowy papier. To jest naprawdę ważne, bo po porodzie dzieją się różne rzeczy, np silne krwawienie.

[danka23333]

Takie ,,pierdoły'' typu morfo z rozmazem, ob, crp, mocz, hiv, glukoze, grupa krwi - to mam. Na początku stycznia wszystko wykonałam, bo w grudniu czułam się fatalnie. Muszę mierzyć cisnienie, bo mam podwyższone. Tak to się nic nie dzieje, wszystko w normie, a jeżeli obniżone/podwyższone, to niewiele, więc to olewam.
Mnie to byłoby najlepiej, jakby ktos już wyjął ze mnie to dziecko i do widzenia - przeraża mnie to, że jeszcze tyle muszę chodzić z ,,pasożytem'' w brzuchu. Nie spodziewałam się, że można aż tak nienawidzić, jakby nie było, własnego dziecka. Teraz wiem, bardzo dobrze wiem, ze chuowo zrobiłam,rezygnując z aborcji. Mój błąd, ale nie moge sobie wybaczyć tego.
Pozdrów kota

[danka23333]

Z racji tych badań byłam u lekarza - tak to unikam ich jak ognia, żeby miec swiety spokoj.
Tak, gadał cos o tym cisnieniu podwyzszonym, ze to moze byc niebezpieczne, ale to wszystko. Dzieki Bogu, nikt do kontroli lekarskich zmuszac nie moze.

[panizalewska]

No czyli w miarę ok. Cieszę się, że to nic poważniejszego, bo to by było dopiero zawracanie d*py Ze swoją arytmią chyba wyrobiłam limity do gina na 3 lata naprzód

Kot pozdrowiony, miałcze mi cholernik pod nogami, trzeba albo tulić albo nakarmić gada. Jednak tulić, bo na kolana się wepchał. Kocham skurczybyka, mięciutki jest Może chcesz? Mientki kot osłodzi każdy dzień i wieczór zwłaszcza

Wiesz, ja też czasem sobie myślę oyayebie, na co mi to było, lepiej było wziąć te pastylki, teraz nie byłoby problemu. Ty masz w sumie "jasną" sytuację, tj chcesz oddać i już, nikt Cię nie będzie za to potępiać, i tak dużo przeszłaś. Jesteś bardzo dzielna, że jednak dasz życie (chociaż wiem jak to głupio i górnolotnie brzmi / wygląda, serio). Ja mam ciągle huśtawki oddam-nie oddam. Za oddanie dziecka czeka mnie potępienie całej rodziny, po prostu. Bo żona, Matka Polka, no jak to tak, kolejne też się utrzyma / wychowa i jak to tak A prawda jest taka, że po porodzie, jeżeli nie oddam dziecka, moje problemy się dopiero zaczną. Pół roku mordęgi i wysłuchiwania ryku swojego dziecka, kolejne jazdy, chroniczne niewyspanie przez kolejne lata. Że nie wspomnę o pracy i kasie, której nie mam i w związku z dzieckiem mieć nie będę jeszcze długi czas. A się kurna starzeję. Siwizny w cholerę, a tu dorosłe życie ucieka, bo bachory. Zadziugać się można, niezależnie od opcji

[stephanie.plum]

fajnie, że się uśmiechnęłaś!

ja od czasu, kiedy mam dziecko, jestem zdania, że każda matka co najmniej dwójki jest chodzącym cudem - że daje radę.
z drugiej strony, pochodzę z rodziny gdzie rodzeństwa jest czwórka, w porywach była piątka, to długa historia, mniejsza z tym. i wiem, że rodzeństwo to super sprawa.
no dobra, kłótnie i bijatyki są na porządku dziennym, ale - o ile coś nie pójdzie bardzo źle - to potem, poza rodzicami, ma się kilkoro bliskich ludzi, z którymi ma się instynktowną, głęboką więź.

więc jestem pewna że twoja dwójka będzie Ci wdzięczna (może nie od razu, może nie w sposób uświadomiony) za kolejnego "wspólnika w zbrodni", ZWŁASZCZA, że różnica wieku będzie niewielka.
owszem, przemęczysz się nieprawdopodobnie przez pierwsze lata życia najmłodszego, ale potem będziesz miała zgraną drużynę. może już wtedy, kiedy czereda osiągnie wiek 6-4-2 lata?

ja wspaniale wspominam dzieciństwo z bratem i rok i miesiąc młodszym ode mnie, i kilka lat młodszą kolejną dwójką..
nie zastanawiałam się wtedy, jak zaharowani byli rodzice!

ale odkąd to rozumiem, to na każde moje urodziny przynoszę mamie kwiaty...

dzięki za podpowiedź filmu!

[calimeczka]

Pani Zalewska, spadek nastroju, zimowa depresja, brak słońca tudzież chwili na oddech, ale będzie lepiej. W szpitalu po porodzie się wyśpisz
Dasz radę, a myślę, że jednak nie będziesz w stanie oddać trzeciego. A podobno po czwartym dziecku chce się tylko jeszcze więcej, bo już wszystko jedno czy trochę więcej czy mniej Tak słyszałam, nie wiem z doświadczenia
Pozdrowienia od fanki - i byle do wiosny.

Danka - Fajnie że żyjesz i tutaj zaglądasz. Trzymam kciuki, żeby wszystko się ułożyło jak najlepiej.

Pozdrowionka

[calimeczka]

A, Pani Zalewska....
U mnie też z kasą krucho, kruchutko... też sobie prawie nic nie kupuję, małż schudł ok. 20 kg już prawie 2 lata temu, i nadal chodzi w zbyt dużych ubraniach... A jak się rozglądam wokół siebie, to większość rudzi z trudem dociąga do kolejnej wypłaty, choć, tak jak piszesz, nie u każdego to widać..
Damy radę, trzymaj się Kobieto!

[panizalewska]

O Boszsz! Dziękuję za tyle ciepłych słów!
Już mi trochę lepiej. Chociaż znowu 3-dniowe zaległości gruzu w kuchni Ukryłam się teraz na godzinkę przy kompie, wieczorem, tj nocą w planach moczenie stóp i pedikjure i inne takie.

Nie chcę już więcej dzieci, serio. Nie mam gdzie upychać, żeby każdy miał własny kąt dla siebie i my do pracy. Ale wiem o co kaman, moja jedna ciocia ma 5, druga 7. No cóż, zajeb@ne w obowiązkach domowych nieustająco, przez dłuuugie lata to nie kobiety tylko głównie bezpłatne służące były. Cienie ludzi. Nie mam zamiaru tak skończyć. Prędzej bym ześwirowała.

Enyłej jakieś tam cieplejsze uczucia się zatliły do tej tam w środku, nawet przyzwoicie jeszcze tak nie szaleje jak poprzednia dwójka w jej wieku. A małżon ogląda w internetach stanowisko obok śmieszne zdjęcia a la "ojciec roku" i też jest zabawnie Boże, jak dobrze mieć wspólne biurko, przynajmniej trochę czasu razem, nawet jak trochę osobno

Trzymajta się też, ciepłe gacie i te sprawy, bo pikna zima w końcu

[rybkka24]

Ja wszystko rozumiem,podziwiam za decyzje, za odwagę,nie potępiam oddania dziecka po porodzie wręcz przeciwnie to też czasem dobra decyzja.
ALe.strasznie mnie razi ta nienawiść.
Facet dupe
jego żona wściekła
Rodzice nieelegancko się wypieki na własne dziecko i bądź co bądź wnukano huj....nią po prostu kanał.
Ale najłatwiej/najprościej wyżywać się na tym najbliższym i najbardziej bezbronnym.
Bo to wina tego dzieciaka że ojciec chciał poruchać matka nie miała nic przeciwko,żona faceta ma teraz wkurw a dziadkowie mają wywalone.
Te zwroty i nienawiść wali po oczach.
Dziewczyno dodawaj biegiem tego dzieciaka najlepiej lepiej trafi.
Może psycholog.Takie skrajnie podejście kojarzy mi się z silnymi zaburzeniami emocjonalnymi.

[rybkka24]

Pieprzony słownik.
Weź lepiej danka zadzwoń do rodziców i kochasia i im nawsadzaj i ulżyj sobie.
Czy nie masz odwagi?
Dzieciaka łatwiej zmieszać z błotem
Jak czytam coś takiego żałuję że ciąża trwa 9 miesięcy.
Może wywolaj poród w 35 tc.To bezpieczna granica.

[rybkka24]

I żeby nie było ROZUMIEM ciężką sytuację i emocje,ale to chora prosta,nienawiść skierowana nie w tą stronę razi.

[panizalewska]

Matko, juz myslalam, ze to do mnie
Co racja to racja, ale tak sie czasami dzieje. Przeczytalam na samym poczatku ciazy watek dziewczyny, ktora doslownie szalala z rozpaczy, nienawisci moze, strachu i generalnie tego wszystkiego. Byla zajebiscie dzielna, bo donosila ciaze, mimo regularnego szalenstwa. Urodzila, nawet nie chciala zobaczyc dziecka, w szpitalu dopelnila formalnosci. Ulzylo jej. A dziecko dostalo szanse na szczesliwe zycie z potencjalnie normalnymi rodzicami

Wiec teges.

A ja sie zaczynam niesmialo cieszyc, jakby co

[danka23333]

Czyli co, jestem nienormalna? No coz, bywa.. Tak, nienawidze tego dziecka i nie zamierzam tego ukrywac. Inaczej byloby, gdybym mogla liczyc na wsparcie kogokolwiek. Tymczasem nawet moi rodzice maja mnie i tego dzieciaka w dupie. To cholernie boli. Wiec tak, jestem nienormalna. Trudno. A wy sie cieszcie. Powodzenia Wam zycze.

[panizalewska]

Piękna, nie chodzi o to, że jesteś nienormalna. Masz taką sytuację, a nie inną. Ja tam nie oceniam, tłumaczyłam Rybce. Jeżeli Ci to pomoże to możesz przeczytać sobie wątek tamtej dziewczyny. Jest trudny, podobnie jak Twój. Ale zakończenie szczęśliwe, które gorąco Ci polecam.

A poza tym - tak, to generalnie jest sytuacja nienormalna. Podobno ludy plemienne, gdzie wszyzcy żyją na kupie i migrują całymi wioskami, a nie pojedyncze rodziny / małżeństwa - nie doświadczają baby bluesów itp. Bo mają wsparcie całej wsi, całej swojej wielkiej rodziny, plemienia. W Europie jest inaczej, a do tego Twoi rodzice nie stanęli na wysokości zadania, bardzo lekko mówiąc I to samo w sobie bym określiła jako nienormalne. Bo zmyć dziecku głowę to jedno, ale pomoc dla niego w obliczu zajebiście wielkich zmian życiowych - to drugie. I to moim zdaniem nie powinno podlegać dyskusji. Z punktu widzenia rodzica to piszę. No ale jak widać podlega.
Więc wyluzuj. Wiemy jak jest, co było to było. Oby z każdym dniem do przodu, oby u Ciebie było wszystko dobrze po porodzie, oby dziecię znalazło kochających rodziców i tylko tyle Ci życzę
Trzymaj siebię

[calimeczka]

Danka,Ty się nie przejmuj, Pani Zalewska ma rację. Ty tutaj po prostu napisałaś prawdę, o cóż, nie każdemu taka prawda się podoba. Sporo osób taką prawdę by ukryło ciepło wypowiadając się o dziecku, a myśląc swoje. I często z takiego fałszu są większe problemy -depresje to czasami najłagodniejsze ich objawy.
Danka, Ty się trzymaj, dbaj o siebie, licz dni do porodu i tyle. Ciąża nie trwa wiecznie. Dasz radę.

[rybkka24]

Boszszsz.danka nie napisałam nigdzie ze jesteś nienormalna.
Napisałam że ślepa,chora wg mnie nienawiść która tak bije po oczach jest tak nienaturalnie nasilona i źle skierowana że mi to na jakieś głębsze problemy wygląda.
I to nienawiść do kogoś kto generalnie nic właściwie nie zrobił.
Nikt nie każe nikomu udawać,cieszyć się i ciepło wypowiadać Ale pomiędzy radością a skrajną nienawiścią jest morze reakcji. niezadowolenie,złość,żal to całkiem zrozumiałe emocje Ale zspiekla nienawiść do niewinnego dzieciaka który i tak dostaje po tyłku bo nikt go nie chce a ojciec to nawet chciał/chce jego śmierci.
Zrozumiała jest niechec to że autorka się nie cieszy,że nie kocha że nie ma ciepłych uczuć do dziecka że chce je oddac.
Ale że przelewa całą nienawiść i żal za całe zło tego świata na tego jednego ludzika razi
Życzę temu dziecku kochającej rodziny i oby nigdy nie dowiedziało się tego co tu czytaliśmy na forum życzę też autorce aby jednak poukladala sobie życie.
Pamiętam wspomniany wątek i tamtą dziewczynę.faktycznie porównywalne z autorka emocje i opisy.Ale tamta dziewczyną była z jakieś niecekawej rodziny i miała jakieś problemy ze sobą a to dziecko również było znienawidzone i obwinione za całe zło tego swiata.mimo że tak naprawdę tę dziewczynę skrzywdzili inni ludzie to dzieciak za to oberwal.
To się nazywa przeniesienie i to cholernie przykre przeniesienie.....

[rybkka24]

Pamiętam ze dzieciak z tamtego wątku został z ojcem który chłopca bardzo chciał i kochał.chociaż tyle.
Po prostu trzeba zdać sobie sprawe że w opisanych sytuacjach tylko dnosimy i rodzimy Człowieka.I to człowieka ktory dostał po tyłku tak jak my i oddajemy go w dobre ręce.
Tylko trzeba pamiętać o papierach i formalnościach, zrzeczeniu się praw itp.
Irracjonalne jest obwinianie dziecka za to że się pojawiło,bo przecież ono samo tego nie chciało.
Ble.Ble.no nic.fajnie by było żeby autorka bez zbędnych emocji donosiła/urodziła/oddała/zaczęła życie od początku.tak dojrzale i rozsądnie na chłodno.typu dziecko się pojawiło nie chciałam go-nie chce nadal - po porodzie zniknie i zapomnę o wszystkim.nienawidzę tych wszystkich ludzi którzy sprawili że jestem w sytuacji jakiej jestem, że tak się źle czuję,że jestem cholernie samotna i nieszczęśliwa
Tego dziecka też szkoda ,pojawił się w złym czasie ze złą osobą.nie kocham go i nie chce po porodzie zaczynam nowe życie bez niego.niech trafi do dobrych ludzi.
Dostałam cholernie ciężką lekcję od życia.wyciągam wnioski idę dalej.mogę sobie spojrzeć w twarz.jestem dobrym człowiekiem nie zabilam,dałam życie,dałam szanse na dobre życie miłość i szczęście.Może chociaż popracować nad takim tokiem rozumowania.?
Realne???

[panizalewska]

Rybka, ja rozumiem, co chcesz powiedzieć (chyba), ale ja bym się tak optymistycznie nie nastawiała na zmianę toku myślenia Danki NIE OCENIAŁA, po prostu nie pisała o tym więcej. Nie wymagajmy, serio. Jest jak jest. Może pomógłby psycholog, a może nie, może jest sens, a może nie. Najważniejsze jest to, żeby Danka w jako takim zdrowiu SWOIM donosiła ciążę i nie porzuciła dziecka w śmietniku (o co jej nie posądzam), tylko zostawiłą w szpitalu dopełniając formalności. Reszta się tak naprawdę NIE LICZY, serio. Emocje to emocje. Ciężko to by było, gdyby ktoś Dankę zmuszał z jakiś chorych względów do zatrzymania dziecka, a wtedy dziecko miałoby przesrane po całości. A niech się dziewczyna wścieka na dziecko, ma prawo. Póki nie robi mu fizycznie i psychicznie krzywdy - ja bym W OGÓLE odpuściłą temat i moralizowanie zwłaszcza.

[calimeczka]

Rybka....
Może i realne, ale na dojście do takich wniosków potrzeba czasu. Mnóstwo czasu, i zdystansowania się do całej sytuacji. Do takiego podejścia potrzeba wiele czasu, który pomógłby przetrawić jej wszystko co złego doświadczyła. Póki co Danką targają emocje, i choć dzieciak nie jest winien, to jednak jego pojawienie się spowodowało całą tę sytuację.
Danka sporo przeszła, i jeszcze sporo przejdzie zanim dopełni formalności związanych z oddaniem.
Jak dla mnie to postąpiła wyjątkowo dojrzale chcąc urodzić dziecko, oddać i jeszcze nie wieszając psów na jego ojcu, od czego niektórzy by zaczęli.

[rybkka24]

Ja się nie nastawiam optymistycznie na zmianę myślenia danki.
Myślę głośno czy zmiana myślenia jest realna,pewnie potrzeba czasu,dystansu,wyciszenia itp.Ja tylko wyraziłam swoje zdanie nt.mieszania dzieciaka z błotem.
niepokalane poczęcie to nie było.
jest jak jest.ciężko.
Myślicie że ten dzieciak nie czuję nienawiści?zresztą nieważne.pisałam też już że podziwiam decyzje o pozostawieniu życia.
Ok.niech urodzi/zostawi i podpisze papiery.amen.
Pozdrawiam.

[stephanie.plum]

>Życzę temu dziecku kochającej rodziny

sto procent, że to maleństwo znajdzie rodziców, jasne, że nie idealnych, ale takich, którzy poryczą się ze szczęścia na wieść, że to dziecko się urodziło, i że mogą być jego mamą i tatą.
a potem będą codziennie patrzeć na Nie i myśleć, że to CUD.
bo Jego pierwsza matka, mimo trudnej sytuacji, bólu i cierpienia, pozwoliła Mu przyjść na świat.
tak właśnie objawia się zwycięstwo dobra.
adopcyjni rodzice tego dziecka będą błogosławić to, co zrobiła Danka.
uczucia, to rzecz ulotna. ważne są czyny.

ośrodki adopcyjne pękają w szwach od oczekujących par; o ile tylko formalności zostaną dopełnione, dziecko trafi do rodziny mając niewiele ponad sześć tygodni.
Danka, robisz wielką rzecz, na przekór złu, które Cię spotyka.

[fusun1804]

Nie przebrnęłam prez calyx watek. Pani Zalewska, urodziłaś ?

Termin na Wielkanoc ;)

[panizalewska]

Dla czytelnego apdejtu
Azaliż nie urodziłam jeszcze. I znowu ciągle bym spała. A tu dedlajn za tydzień i muszę się wyrobić, a dzieci były chore i nie chodziły do placówek. Na szczęście jutro już wybywają
Przymierzam się do pakowania torby, ale kiepsko mi idzie.
Już mnie nie przeraża Trzecie dziecko. Zaczęli mnie przerażać moi rodzice, więc im podziękowałam definitywnie za pomoc i kontakty dożywotnio. W ogóle dużo się dzieje i nie będzie lekko, ale damy radę

[calimeczka]

Daj znać jakby coś się zmieniło.
A z jakich okolic jesteś tak na marginesie?

[panizalewska]

Milanówek pod Stolycom
Nie mamy planu na poród. Tzn mamy kilka planów, ale równie mglistych. Nie mamy jeszcze dużego samochodu, tfu, autobusu bo małżonek kocha Niebieską Strzałę i nie umie się jej pozbyć (komuś może Subaru Imprezę tak baj de łej?) i albo sama pojadę taksówką, o ile taksówkarz nie odmówi, albo pojedziemy wszyscy. Albo Pruszków, albo Warszawa (Żelazna albo Inflancka, oba stosunkowo blisko wylotu z obwodnicy i znane). Ale jak to będzie środek nocy, to dzieci nie będą współpracować. Samych nie zostawimy, na sąsiadów nie mamy co liczyć, opiekunka nam często choruje, moim rodzicom wymówiłam współpracę. Więc Boże kochany, to będzie niezła jazda jakaś A do tego i tak nie zdążę na ZZO, co najwyżej na gaz. No kurczę letko się boję i już mnie boli na samą myśl
Także ten...

[grubbasowa]

a wbijaj do mnie z dziećmi
Blisko żelaznej mieszkam, będziesz miala po drodze.
Moja Glizda ma juz prawie 7 miesięcy - jest przekochana. Normalnie dziecko ukochane, pokazowe, najlepsze, wspaniałe!
(gruba sowa)

[panizalewska]

Żelazną ja kocham całym sercem i dup... duszą Tylko jakąś Inkę tam podają rano, ja muszę mieć KOFEINĘĘĘĘĘ
Gratuluję Glizdy Szybko zleciało Wam pierwsze półrocze? Raczej bezproblemowo, czy standardowo? Teraz jakieś zęby idą i inne atrakcje? Jakieś pełzanie?

Mój młodszy bardzo rozkręca się z gadaniem, taka kochana ruda małpka z niego. I ostatni tydzień sponsorowało słowo ZJEEEŚC!
Poprzednie 2 tygodnie upłynęły pod hasłem "NIE MA" No boski jest.
A starsza zaczęła lubić sprzątanie, jestem w szoku i wychwalam W ogóle chyba ostatnio częściej ją chwalę, zauważam postępy, że się czegoś sama nauczyła itp. Widzę, że to jej dodaje skrzydeł. Jestem z nas bardzo dumna bo udaje mi się wykrzesać sporo uznania dla niej, czego nie robię automatycznie. A młodą rozpromienia wtedy taka duma No słodka jest wtedy. Dobra, idę spać, dobranooooc

[calimeczka]

Jak tam Pani Zalewska?
Toczysz się jeszcze?
Jak urodzisz, daj znać spragnionym happy endu forumkom co i jak
Pozdrawiam

[panizalewska]

Aaaaano JUŻ tzn wczoraj 17. marca o 13:40
Zdążyłam sama dojechać autem, dali ZZO i w ogóle bajka była. Dorotka najśliczniejsza i najukochańsza i nigdzie nie oddajemy. Pięknie ssie, nie drze paszczy, jutro pewnie wyjdziemy co by poświęcić palemki że starszakami posiłki szpitalne tradycyjnie padaczne. Szczegóły na Dobrym Porodzie i w Szpitalach.

Dziękuję wszystkim Wam za wsparcie i ocalenie Dorotki. Miła z niej dziołcha, byłoby szkoda, gdyby jej nie było

[sabina211]

Serdeczne, wielkie gratulacje. Jestem wzruszona tą wiadomością. Jakoś nigdy nie brałam na serio pomysłu oddania Dorotki do adopcji, co teraz mogę wprost napisać. I cieszę się, że moje przeczucia się sprawdziły. Dacie radę!!! A jeśli Córcia będzie tak grzeczna jak nasze dziecię nr 3 (i 4 w sumie też) to nie będzie aż tak ciężko, jak Ci się zdawało. A przy okazji - wspaniałych Świąt Wielkanocnych dla Waszej dzielnej 5- osobowej Rodzinki.

[panizalewska]

Dziękujemy bardzo i nawzajem!
Napiszę więcej później, chcę się w końcu wybrać poświęcić palemki, bo nie wyjdziemy z domu do wieczora, jak nie zaordynuję

[stephanie.plum]

VIVAT!!!

wszystkiego dobrego, ciekawego, wzruszającego i wesołego!
oraz zdrowia, sił i spokojnych nocy!

[danka23333]

Dobrze, że wszystko się dobrze skończyło .
Czytałam niedawno Twoje wątki na ŻR i jakos nie mogę przestać mysleć o Tobie od tego czasu..
Trzymajcie się!

[panizalewska]

Dzięki Danka No życie się rypie, nie ma kolorowo, a trzeba samemu naprawiać spuściznę i ojcowiznę że tak powiem. Z Pisanką u piersi non stop trochę ciężko. Jeszcze durna ciotka na górze i atmosfera iście świąteczna

A jak u Ciebie?

[danka23333]

No tak, ale mimo wszystko to, co napisałas na tamtym forum siedzi mi z tyłu głowy i nie może wyjsc.
A u mnie?
Po 10.02 trafiłam do szpitala i spędziłam tam prawie miesiąc. Trochę na własne życzenie, ale to już mniej istotne.
Tak to chuowo, czyli tak, jak było. Z rodzicami kontakt zerowy. powtarzam: zerowy. Nic. Do szpitala nie przyjechali ani razu. Nawet na te cholerne swięta się nie odezwali. Nie, ja też nie zamierzam komus włazić w dup.e.
Tatus dziecka też ma je w de.. I słyszę cały czas, że mu rodzinę rozwaliłam (bo przecież teraz to tylko i wyłącznie moja wina, w końcu ja go do seksu zmuszałam). Od żoneczki usłyszałam, że jeszcze mi pokaże (dokładniej: załatwi mnie) jak urodzę, heh.
Tak więc u mnie baaardzo srednio

[calimeczka]

Gratuluję. Śliczne imię wybraliście. Też tak przypuszczałam, że jej nie oddasz
Będzie dobrze, dasz - dacie radę.
Spokojnych Świąt Wielkanocnych - Niech Zmartwychwstały Pan Wam błogosławi

[panizalewska]

Dzięki dzięki!
Pisanka ma już tydzień, nawet dokładnie, co do godziny. Słodka i puchata i hormony mi mówią, że moja i nie do oddania Generalnie nie ogarniamy, ale jest w miarę ogarnięte świątecznie wcześniej. Marzę o śnie. Dzisiaj Dorotka spała w miarę nieźle, za to młodszy i starsza się przyturlali, osobno i na zmianę, zwiększając liczbę moich pobudek 3-krotnie. Myślałam, że zabiję towarzystwo. Jakieś początki infekcji standardowo, katary i kaszle.
Dorotka już chustowana była i lubi od pierwszego zamotania, chyba że wściekle głodna. Ma taki system 874305670934 piersi na raz i potem spokój na 3 godziny snu. Dziwne doświadczenie dla mnie. Każde dziecko inne. I na razie, odpukać, kupska wzorowe jajecznicowate, bez większych problemów wychodzące. Nawet jak zjadłam czekoladę O_O. Starsza to już by wyła 3 dni. Ale nie zapeszajmy, starszej się odmieniło po miesiącu, środkowemu po tygodniu. Z sikaniem też się rozkręciła, bo w szpitalu to dziwnie mało było, teraz się o to akurat nie martwię.

Mam beznadziejną przychodnię. Dzieci zdrowe i chore jednym wejściem i te same gabinety, tylko godziny różne. Nie można sobie pójść dziecka i zważyć o każdej porze, tylko trzeba dzwonić i się umawiać i wcelować w te "zdrowe" godziny. A jak dziecię złapie fazę zasysacza akurat wtedy, albo trzeba iść do przedszkola, to już mogiła, koniunktura się zepsuje i koniec. Miałam naprawdę fajną przychodnię na Bielanach na Kleczewskiej, z jedną suuuuper lekarką, to się musieliśmy wyprowadzić akurat

No nic to. Pisanka zadebiutuje u szerszej publiki we wtorek po świętach. Będę robić pogadankę o chustach i nosidłach w zaprzyjaźnionej Szkole Rodzenia, z demonstracją na żywym obiekcie

Teraz lecę, bo oboje z synem śpią (zasnął z książeczką o Królewnie Śnieżce w ręku ) to pranie powieszę i takie tam ...

Wszystkiego najlepszego świątecznego, spokojnego, wyluzowanego, pogody w sercu

Wesołego i ten tego...

[panizalewska]

Se ponarzekam świątecznie.
Dorotce przeszło robienie kup samodzielnie, po jakiś 8 dniach. Cudnie. Ryczę od wczoraj. Ze 4 miesiące katowania dziecka rurką w tyłek kilka razy dziennie ALBO dziecię przestaje jeść i wije się z bólu i z głodu. Czad. I nie wiem jak inaczej ulżyć mojemu dziecku, czy to dieta, czy przejść na mm, czy nie kłaść na brzuchu w ogóle (ale wtedy nie odbija i jest jeszcze gorzej + ryzyko udławienia).

Durna ciotka robi nam chryje nieustająco, straszy policją i takie tam. Jest zdolna do wszystkiego, już to wiemy. Też cudnie. Z noworodkiem u piersi i generalnie zajebani w pieluchach po pachy, nie wyrabiając się na zakrętach między kiblem a kuchnią - tego nam jeszcze trzeba na głowie - policji, prokuratury, czy czego tam jeszcze.

Nie byliśmy całą rodziną poświęcić smakołyków koszyczkowych. Wstałam o 5 żeby posprzątać kuchnię i ozdobić koszyczki, żeby najstarsza miała swój itp itd. żebyśmy zdążyli pójść wszyscy razem chociaż raz w roku. Małżon nie, źle i niedobrze, mam iść sama z dziewczynami. Wyszłyśmy o 13, bo się wcześniej młoda nie chciała odessać, a małżon zaległ z synem i najstarsza plątała się po chałupie samotna, a ja walczyłam z cyckami, płaczącym noworodkiem, próbując się wykąpać. Krwawica z tyłka nie pomaga.

Generalnie foch w narodzie, małż zawinął się z dzieciakami i pojechał do równie ogarniętej teściowej. Mogłabym niby jechać z nimi ALE nie sprzedaliśmy samochodu i nie kupiliśmy większego, na 3 foteliki, mimo usilnych rozmów w temacie od pół roku. Bo ciąża to trwa tydzień i po prostu nie było czasu, żeby znaleźć większe auto.

I tak właśnie zostałam sama i samotna na święta, z noworodkiem kolkowym 24/7 na mnie. święta definitywnie odwołane. Nie będzie niczego. Se poryczę i pooglądam serial.

Najlepszego

[calimeczka]

Trzymaj się Kochana. Dasz radę. Pozdrawiam

[melani5]

Nie wiem czy pomoge,ale u starszego tez tak walczylam z kupami. W wieku 5 lat sam odstawil nabial bo stwierdzil ze sie potym zle czuje, wiec mysle ze od poczatku nie tolerowal niczego mlecznego.
Z mlodszym obecnie roczniakiem,jak zaczely sie problemy kupowe odstawilam mleko(byl na mm)
i przeszlam na mieszanke bezmleczna. I zadzialalo,maly robil i robi kupy bez problemu.
Moze twoje dzieci tez nie toleruja mleka?
Starszak,obecnie 8lat,nie je mlecznego przeszlo 3 lata. Zero chorob, wysoki i waga w normie.
Moze sprobuj karmic bezmlecznie?
Pozdrawiam i zycze cierpliwosci.

[danka23333]

Jak Ci można pomóc, kobieto kochana?
Co do transportu: może pasowałby Ci Boeing 737 albo inny Airbus A380?
A tak na poważnie: czego potrzebujesz najbardziej?

[rybkka24]

dodtakowa para rąk do pomocy?
pare godzin snu?

[stephanie.plum]

a dobrze, niech się małż Twój zajmuje starszymi, Ty dość masz na głowie!

nie wiem, jak bym sobie poradziła w Twojej sytuacji, i pewno wszystkiego już próbowałaś bo masz doświadczenie z takimi problemami kupkowymi,
przyszło mi tylko do głowy, że znajoma babka, która jako zawodowa matka zastępcza opiekuje się na okrągło kilkoma noworodkami (naszego też przez pierwsze 6 tygodni pieściła), ma takie sposoby na regularne kupki (a karmi butlą, co podobno sprzyja zaparciom)
- espumisan krople dla niemowląt, profilaktycznie, raz dziennie
- jak to nie pomaga, to probiotyk dla niemowląt, ponoć super odkorkowuje,
- jak dalej nic, to bierze czopek glicerynowy i za pomocą temperówki go zmniejsza do rozmiarów "do przyjęcia" dla takiego maleństwa.

trzymaj się wiosennie!

[panizalewska]

Dzięki za dobre chęci, a i samolotem nie pogardzę Danka!
Przeżyliśmy i żyjemy, ale same wiecie...
Będę pisać później jeszcze, see ya

Minął miesiąc

[panizalewska]

Hej!
Czas zaiwania w szaleńczym tempie. Bardzo dobrze, bo może jutro się obudzę, a moje dzieci będą miały 24 lata i się wyprowadzą A tak na serio - trochę ciężkawo jest. Ze względów budżetowych nie mamy niani i żłobka dla młodszego, ja chwilowo nie zarabiam nawet na waciki. Pomocy rodziców brak, tj zerwałam kontakty, więc jesteśmy sami, ale normalnie sami jak na pustyni, lodowcu, środku oceanu, albo innym chuj wie czym. Że tak powiem, cytując klasyka, bunkrów nie ma, ale też jest zajebiście.

Pisanka ma miesiąc. Prawie nie kolkuje. Kilka dni miała gorszych, tak to bezproblemowa istota. I kilka dni temu zaczęła się uśmiechać! Ma taki puchaty bezzębny zaciesz, no czysta słodycz Jest parchata, jak wszystkie moje dzieci, ale może to trądzik niemowlęcy i potówki tylko. Jem czekoladę na potęgę, to może też to. Generalnie odżywiam się kawą i słodyczami, bo nie mam czasu ogarniać warzyw. A chociaż nie- posiałam w ogródku w 8 skrzynkach kwiaty i warzywa. Coś tam już kiełkuje. Miałam robić dzieciom huśtawkę, ale nie mam siły. Mój małżonek jest zorganizowany jak cholera

Ale tak poza tym to cieszę się życiem, serio. Nie ma głównych czynników stresujących czyli rodziców, dziadkowie ostatnio łaskawie nie poruszali tematów drażliwych przy wizycie, a i szalonej ciotki na razie brak w okolicy kilkuset kilometrów

Moja najstarsza córa pobiegła dzisiaj na 400 m u mnie we wsi i dostała złoty medal burmistrza. Była bardzo dzielna, że mimo wywrotki i skaleczonej łapki skończyła bieg, a i glut jakiś się czaił, więc była skonana i taka zapłakana generalnie. Medal wisi w naszym Hall of Fame Chodzimy z najstarszą też na terapię SI, ale w domu z jej brakiem koncentracji sobie nie radzimy. Musimy uruchomić codzienne ćwiczenia, bo jest krucho, jest nieprzyjemnie, trudno dla wszystkich. Ja muszę iść na terapię dotyczącą starych i mnie jako rodzica i nie mam pojęcia, jak to ogarnąć.

A synu gada, piszczy, wrzeszczy po swojemu, motorek w tyłku niewiarygodny. Nie męczy się absolutnie NIGDY. Tzn jak mu się powie, że pora iść spać, to daje buziaka wszystkim i pięknie pada u siebie w łóżku, ale jak tylko ma oczy otwarte, to zapieprza po ścianach i suficie równo. Ostatnio zaczął się wspinać na ogrodzenie - mamy takie kratki, coś jak pergole. Ja wymiękam. Biegnie do przedszkola po siostrę. Nie idzie, on BIEGNIE całą drogę. Potem jeszcze z pół godziny na placu zabaw i w zasadzie biegnie do domu. Zalicza glebę co kilka kroków. Wygląda jak ofiara przemocy w rodzinie i wyczekuję tylko Opieki Społecznej pod drzwiami. Wielki siniec na pół twarzy, bo spadł z kanapy centralnie na kość policzkową. Zadrapania i ugryzienia na całym ciele - siostry albo swojego brata bliźniaka kota Manuela, z którym mają szorstką męską miłość Wymiękam przy tym gościu.

Czasami nie mam czasu się umyć. Jak małż zaczyna pracę o 11 to pół biedy, zdążę. Jak zaczyna o 9 to często lipa, jest taki zapieprz, że czekam do południa. Nie jest dobrze, jestem zaniedbana. Chodzę i karmię jedną ręką pisankę, drugą obrabiam dzieci / pranie / gotowanie. Czasami też wstaję i nie śpię 2-3 godziny w noocy, żeby posprzątać i obrobić chałupę. Ostatnio wstałam o 1 w nocy i już nie spałam do rana, w sumie spałam ze 3 godziny

Ale wiosna, ogródek. Dużo ogarniam, sadzę sieję, porządkuję. Maluję płot metodą natryskową - przelałam farbę do spryskiwacza po płynie do szyb Mistrzostwo, naprawdę polecam! Zamiast miesiąca z pędzlem - pół godziny i 3 przęsła pomalowane. Kupiłam piwonie, od małża dostałam małą śliczną magnolię Może w końcu huśtawka dla młodzieży się uda, a i będzie piaskownica w namiocie (polecam patent - zawsze cień kiedy trzeba i koty nie sikają - wystarczy zasunąć suwakiem na noc). Zbieram cegły po sąsiadach, nawet takich z drugiego końca miasta Poznaję dzięki temu fajnych ludzi. Oferuję sztukę za cegły, ludziom miło, że nie chcę wydębiać za darmo, ja się promuję własną pracą, win-win.

Lecę, Pisanka kwęka, czas karmić

Pozdrawiam Was wiosennie i jeszcze raz dziękuję, że jesteście

[calimeczka]

Cześć
Fajnie że się odzywasz

Jednym słowem - ciężko... ale jakoś dzień za dniem do przodu...
Co do ogarniania domu w nocy... no cóż, mogę podać Ci rękę, ja wczoraj i przedwczoraj poszłam spać po 3 w nocy, a wstaję ok. 6.30 do pracy (choć powinnam przed 6, coby się nie spóźniać wiecznie, ale nie daję rady )
Jakie plany z cegłą? Wiesz, ja ostatnio przeglądam wykorzystanie cegły w ogródkach przydomowych, ciekawam barz czy też masz podobne pomysły, czy jeszcze coś innego po głowie Ci chodzi? I też jestem na etapie sadzenia warzywniaka - na działce pierwszyy rok, i kwiatów w skrzynkach i kombinowania placu zabaw dla dzieci (gotowe to cenowe samobójstwo dla mnie, choć ja mam głowę pełną pomysłów ).
Dzięki za patent ze spryskiwaczem, na pewno wykorzystam Choć do posiadania ogrodzenia mi jeszcze daleko daleko.
A tak w ogóle, to chyba czas założyć wątek na innym forum, bo już całkiem nietematycznie piszemy

[panizalewska]

Może jakieś "Dom i ogród"?