Jak wam każą ubierać się do pracy?

[Gość: Ciekawy]

Jak w temacie - jak wam zwierzchictwo każe ubierać się w pracy?

Mniej chodzi mi o regularne uniformy (w stylu: kostium hipopotama rozdającego
ulotki ;)), a bardziej o takie "dress codes", jakie obowiązują w wielkich
korporacjach... Czy zdarzyło wam się pracować w miejscu, które narzucało wam,
że macie przychodzić w garniturze, mieć określony kolor skarpetek itd.?

Podzielcie się doświadczeniami, kto takie ma :)

[Gość: Kinga K.]

Widziałam kiedyś w Gdyni biedaka, który w dwudziestostopniowym mrozie
przemierzał ulicę Świętojańską przebrany za pieczątkę. Wystawała mu tylko sina
twarz, z miną dziewczynki z zapałkami zaglądał do wnętrz sklepów.

[Gość: Ciekawy]

Straszne...

[jasmina_tdi]

Pracuje w branzy, gdzie nie ma jako takiego przymusu uniformizacji. Wkurza mnie
jednak, gdy np jedziemy na spotkanie do firmy, ktora cała jest pod krawatem, a
ktos, kto mi towarzyszy wygląda jakby szedł na przejażdzkę rowerową albo na
spcer do parku. Moze sie czepiam, ale jest mi glupio, jak patrze na takie
urocze połączenie butków do biegania z torebka ze sznurka i odpowiednio
wytartym sweterkiem. I niech nikt nie pisze, ze to kwestia zawartosci portfela.
Adidasy kosztuja tyle, co normalne buty, a noszenie na ramieniu jakiegos
pseudoetnicznego badziewia z rozpieprzonym zamkiem to kwestia gustu.
Nienajlepszego zresztą.

[bond.jamesbond1]

U mnie od facetów wymaga się co najmniej eleganckiego swetra (obowiązkowo
z "garniturową" koszulą pod spodem), albo marynarki (może być golf do
kompletu). Garnitur jest wymagany tylko w przypadku planowanych spotkań.
Co do kobiet, to są tylko dwa wymogi: ubiór nie może być sportowy i kobieta
musi się czesać (!!!). Ostatnio właśnie była zabawa, bo jedna z nowoprzyjętych
koleżanek nosiła fryzurkę pt. "piorun pi**ął w szczypiorek". I zwrócono jej
uwagę.

[gmazersk]

a ja mam bardzo ciekawie w pracy - np. w zeszłym tygodniu pół dnia spędziłem w
kombinezonie czołgając sie po zakamarkach budowanego statku, a po lunchu w
garniturze rozmowy z zachodnim kontrahentem :-)

pozdr

[Gość: euro]

U mnie w pracy(sklep)p.prezes wymyslila ze pracownice dzialu rat maja wygladac
elegancko.I o zgrozo,zakupila im czerwone spodniczki,bluzki w bialo żółte paski
i granatowy sweterek.O gustach się nie dyskutuje,ale jedna dziewczyna się
popłakała jak jej to kazali założyć.

[Gość: asieek]

Gość portalu: euro napisał(a):

> U mnie w pracy(sklep)p.prezes wymyslila ze pracownice dzialu rat maja
wygladac
> elegancko.I o zgrozo,zakupila im czerwone spodniczki,bluzki w bialo żółte
paski
>
> i granatowy sweterek.O gustach się nie dyskutuje,ale jedna dziewczyna się
> popłakała jak jej to kazali założyć.
boskie!!!! oplułam klwiaturę z wrażenia :)))) :DDDD

[Gość: agulha]

A naszemu szefostwu jest generalnie wszystko jedno, jak się kto ubiera. Kiedy
ma przyjechać jakiś Kotek_z_Centrali, idzie mail po biurze, że uprasza się o
stosowny strój, ale nawet wtedy to nie są wyłącznei garnitury i kostiumy :-))

[amatil]

Zazdroszczę. Ja muszę codziennie w garniturze choć twz. klientów nie widuję na
oczy ani oni mnie. Ubieram się tak wyłącznie dla szefostwa. Jedyne co się udało
wywalczyć to luźne piątki.

[Gość: Ciekawy]

> Zazdroszczę. Ja muszę codziennie w garniturze choć twz. klientów nie widuję na
> oczy ani oni mnie. Ubieram się tak wyłącznie dla szefostwa. Jedyne co się
> udało wywalczyć to luźne piątki.

Naprawdę? Współczuję... Ale to naprawdę jest tak sztywno określone, masz
powiedziane wprost, że garnitur i nic innego?

[amatil]

No, czasem mogę być bez krawata

[Gość: al-hemik]

U mnie w pracy również obowiązuje garnitur - koniecznie ciemno szary,
obiwązkowa błękitna koszula z odpowidnim logo, krawt określonego wzoru.
Podobnie kobiety - błekitna bluzka (oczywiście z odpowiedniem logo) +
określonego wzoru apaszka.

[Gość: Ubrana]

jak idę do pracy to wrencz przeciwnie.
każą mi się rozbierać.
po godzinie, czasem trzech znowu jestem ubrana :)

czasem mnie ubierają pracodawcy w brokat białego koloru ;)

[fionaluk]

A u mnie w pracy ubieramy się w ciuchy z secondhandów. Pełna inwencja twórcza
(jest to szkoła artystyczna).
Dana

[Gość: Mi]

Nie ma właściwie regół.
Ale jak do firmy przyjęto gościa który codziennie
przychodził w garnturze to szef go zwolnił z tekstem
:On nie może wyglondać lepej niż ja"
PS ciekawe jak szef wyglądałby w garniaku?

ubranie dowolne

[micra]

Witam,

a ja pracuję w branży IT, teraz w firmie może trochę mniejszej (30 osób),
wcześniej w większej (500 osób), ale ciągle obsługujemy ten sam typ klientów
(najwięksi), więc generalnie nic się nie zmieniło.

W firmie możemy chodzić w czym chcemy - dosłownie, brak ograniczeń. W przypadku
wizyty u klienta sporadycznie zdarza się, by wymagano od nas garnituru, ale
tylko raczej w trakcie rozmów z VIPami, normalnie - czy to na spotkaniach
"handlowych", czy czysto technicznych, czy w trakcie pracy u klienta normą jest
strój schludny, aczkolwiek dowolny (jeans, T-shirt, sportowe buty, polary, buty
trekkingowe, koszule, krawaty, garnitury). Na końcu podałem stroje oficjalne, bo
owszem, jak ktoś chce - nie ma problemu, ale nikt tego nie nosi, bo po co?

Nie uważam, by stój o czymś świadczył. Uważam, że nie strojem okazuję szacunek
wobec drugiej strony, ale przygotowaniem merytorycznym, kulturą osobistą i
sumiennie wykonywaną pracą. Nie oznacza to, że na zebranie ludzi w garniturach
wybiorę się w koszulce, ale 90% osób z branży IT chodzi ubrana na luzie.

Słyszałem od wielu osób żale, że u nich w firmach informatycy wyglądają "jak
małpy". Z drugiej strony nie rozumiem braku zrozumienia dla stroju innych osób.
Jeżeli ktoś chce chodzić ubrany na luzie, a nie ma konktaktu z klientem to
dlaczego nie?

Pewnie jestem jakiś dziwny, ale wolę pójść do banku do człowieka dowolnie
ubranego, ale kompetentnego, który odpowiada za swoje słowa i nie musi co chwila
radzić się kolegi z innego stanowiska. Mało mnie obchodzi jego strój, wolę
rozmawiać z osobą kompetentą, co nie znaczy, że strój formalny mi przeszkadza -
to nie jest najważniejsze.

[Gość: xJo]

a u mnie w firmie programiści chodzą w kapciach........

[senwio]

U mojego męża w pracy tyż...On również w takowe wskakuje;) buuuuuuu....

[Gość: Świstak]

Byłe szefowe (nie mówiąc już o tym, że jest fatalnie być jedynym pracownikiem i
miec aż dówch szefów - chory układ)kazały mi w upał 30 stopniowy przychodzić w
cielistych rajtuzach, bo inne kolory im nie odpowiadały, zawsze spódnice i
bluzkę z kołnierzykiem. Nie mogłam mieć swetra - a sio, dziadostwo straszne (a
siedziałam na przeciągu). Czepiały się jak się czeszę, maluję (nigdy nie było
ekstrawagancji, normalka). Chciały mnie stworzyć na swoje podobieństwo - czyli
garniturek i krawat oraz krótkie włosy - fatalnie w nich wyglądam. Tylko na
mnie spojrzały i wszystko było na nie. Kiedy raz załozyłam bluzkę, która na
kołnierzyku miała ciekawą fakturę - specjlnie naszyte nici, stara zaraz do mnie
podbiegła aby mi pokazać, że mam nieuprasowany kołnierzyk, jaka była jej
zawiedziona min, że tym razem mi nie dokopie i to jednak nie jest zagniecenie.

[Gość: q]

W mojej firmie nie ma zadnego odgornego narzucania stroju. Pelna swoboda.
Kierownictwo raczej garnituruje pod krawatami ale wszystko w miare.
Niektorzy pracownicy maja nawet male kolka w uszach (w nosach jeszcze nie
widzialem) - ale to ich problem, ze wygladaja jak nadziani odlamkami po zamachu
bombowym.
Caly ten halas o tak zwany kod ubraniowy budzi we mnie odraze, niekoniecznie ze
wzgledow wolnosciowych. Glowa boli, gdy widze biurokracje umundurowana w
garnitury bez wzgledu na plec i wiek. Zurnale mody i TV kreuja wizje
karierowicza/karierowiczki w uniformach w jednakowym stylu, czyli bez zadnego
stylu. Spisek!
Do tego jeszcze dochodzi styl zycia w porze przerwy na tak zwany lunch. Im
wieksza bida, tym szybciej pedzi do okolicznych lokali, aby wywalic na posilek
1/4 zarobku dziennego. Sama chciala, ale po co?
...

[mamakamila1]

Miałam kiedyś pracę jako sekretarka prezesa zarządu (gdybym miała w papierach
asystentka to musiałby więcej płacić)ale robiłam to co asystentka.Samo
przyjęcie do pracy było wydarzeniem na skalę więcej jak miasta(40 tyś mieszka
nców).Eliminacje 3-stopniowe.Tak wię juz na eliminacjach dowiedziałam się
- absolutnie zadnych spodni
- jasna bluzka
- ciemny kostium
- cieliste rajstopy - ZAWSZE!!!
- czarne kryte pantofle
Dodam, że nie by ła to jakaś światowa korporacja tylko firma, którego
szefowimania wielkości juz całkiem uderzyła. Początkowo przestrzegałam,im
bliżej lata bardziej zazdrościłam pozostałym pracownicom,króre nosiły co
chciały.Latem i tak miałam zamiar się zwolnić więc przychodziłam w jasnych
spódniczkach,gołych ( o zgrozo!)nogach i sandałkach na obcasie. Teraz także
pracuję jkako sekretarka i nikt mi nie mówił jak mam chodzić ubrana.Jeśli
założę spodnie ,jasną bluzkę koszulową i buty na obcasie jestem widocznie
wystarczająco elegancka dla moich szefów, którym zdarza się często chodzić w
sztruksach i polarach jeśli wiedzą że nie będzie gości.Ale tak naprawdę to
wszyscy wiemy, że strojem nie można nadrobić kompetencji jak już ktoś tu gdzieś
napisał.

[czekolada_orzechowa]

Ja pracuję w społecznej podstawówce, dress code to dżinsy i adidaski, zimą
glany i cokolwiek wygodnego, bo przewracam się na przerwach z dzieciakami po
wykładzinie....Wiadomo, nie wolno nam nosić niczego wyzywającego, ale to nie
reguła, tylko zwyczajnie część etosu pedagoga. Dodam, ze mój szef chodzi we
flanelowych koszulach i dżinsach tez a człowiek który przyszedłby do pacy u nas
w garniaku budziłby sensację. Kocham to miejsce i mam alergię na eleganckie
stroje.

[meduza7]

Mój ojciec miał kiedyś firmę, a w tej firmie wspólnika.
Otóż przychodzę ja sobie kiedyś do taty w odwiedziny i cóż oczy moje widzą?
Siedzi sobie wspólnik w grubych, pikowanych, granatowych portkach typu
ogrodniczki (na narty się kiedyś takie wkładało) oraz grubym wiśniowym swetrze
robionym na drutach. Siorbie herbatkę i wyjaśnia "przeziębiłem się trochę"...
Na uczelni natomiast miałam okazję zobaczyć pewnego pana doktora w garniturze i
sandałach...

[e.day]

Miejsce: firma projektowa, branża - ochrona wód.
Czas: letni. Gorąco i słonecznie, cudowne, lipcowe południe
Sytuacja: wstępne spotkanie z firmą ze Skandynawii. Jedno z pierwszych, takie
umizgi przed decyzją o trwalszej współpracy
Osoba: dyrektor techniczny i wiceprezes w jednym (taki Wash&Go). Wzrost: ok. 190
cm, słusznej postury, z brzuszkiem (owłosionym, czasem wystawał spod koszulki) z
nogami w kształcie pałąka, mocno owłosionymi
No i strój:
1. klapki plażowe
2. kolorowe, szerokie bermudy (wzór - duże, barwne kwiaty na żółtym tle)
3. kusa koszulka - bokserka (mocno wykrojone ramiona i plecy) w marynarskie,
biało-niebieskie paseczki. Ciut mała ta koszulka, stąd widoczny brzuszek.

Reszta towarzystwa - eleganckie garnitury, krawaty. Panie: garsonki, spódnice do
kolan, rajstopy.

[Gość: meduza7]

i co, zdecydowali się na tę współpracę?????!!!!!