wykształcenie

[Gość: abiturient]

OK proste pytanie do ludzi którzy osiągnęli bardzo dobrą sytuację zawodową:



jakie waszym zdaniem wykształcenie może pomóc w osiągnięciu sukcesu?



pytam jako tegoroczny maturzysta, wydaje mi się że oprócz mnie dużo osób
zadaje sobie to pytanie; proszę o szczere opinie: czy wykształcenie ścisłe,
techniczne czy ogólnorozwojowe... a może tak naprawdę ważne są cechy osobowe
człowieka i to one decydują o sukcesie zawodowym? bardzo prosiłbym aby
wypowiadały się osoby kompetentne, z sukcesami, dobrze zarabiające... głosy
bezrobotnych i sfrustrowanych "wiedzących lepiej" tylko psują atmosferę
rozmowy

dziękuję awansem

[Gość: p]

Myślę że wykształcenie ścisłe(fizyka jądrowa itp.) lub techniczne(automatyka,
mechatronika itp) plus dobra znajomośc języków, to jest klucz. Bo większość
tych fsfrustrowanych to ludzie którzy skończyli studia tymu marketing,
ekonomia, rózne ściemniane kierunki humanistyczne.
Moim zdaniem osoba po kierunku scisłym moze się szybciej tez przekwalifikować

[Gość: Alicja]

Jestem absolwentka prawa, już na studiach dzięki dobrej znajomości
angielskiego, miałam możliwość odbycia praktyki zawodowej w jednej z
londyńskich kancelarii adwokackich( znajomość języka potwierdzona
certyfikatem), dodatkowym atutem jest znajomośc obsługi komputera,kursy
zawodowe jak prawo pracy, prawo opiekuńcze i rodzinne oraz pozyskiwanie
funduszy unijnych. Takie umiejętności pozwoliły mi na podiecie pracy sekretarki
asystentki w kancelarii adwokackiej, a dodatkowo po zdobyciu uprawnień MENu
uczę w studium prawa i administracji:)) zarabiam dobrze i się z tego cieszę i
nigdy nie myslałam zeby studiowac kierunki ścisłe:)))

[Gość: Maciek]

Moim zdaniem wykształcenie jest ważne aby dostać dobrą pracę ale również ważne
są "plecy" kto ich nie ma ten troszkę dłużej poszuka pracy!

[aqwert]

> Moim zdaniem osoba po kierunku scisłym moze się szybciej tez przekwalifikować

raczej humanistycznym.

[Gość: Margo]

Niekoniecznie. Osoba po kierunku humanistycznym moze się przekwalifikować na
sekretarkę, HR, jakiekolwiek inne stanowisko biurowe itd. Osoba po kierunku
ścisłych również może przekwalifikować się na te same zawody, a oprócz tego na
wiele innych. Ponadto ludzie o zdolnościach do nauk ścisłych z reguły nie są
specjalnie upośledzeni w kierunku nauk humanistycznych, a odwrotnie niestety
bardzo często.

[deltalima]

jeśli nie masz znajomości w klice prawniczej to polecam studia techniczne. no i
języki, języki i jeszcze raz języki.

[bond.jamesbond1]

Na początek potrzebne jest wyższe wykształcenie, najlepiej zdobyte w jakiejś
liczącej się szkółce (a nie jakiejś n-tej Wyższej Szkole PlePlePle). Bo ten
świstek jest Ci potrzebny na starcie. Ważna jest znajomość języka (przede
wszystkim angielskiego).
A kiedy już to masz - to o Twoim ewentualnym sukcesie decydują cechy
ogólnoludzkie: kultura osobista, cechy charakteru, umiejętność wysławiania się
("żeby język giętki powiedział wszystko co pomyśli głowa" - to rzadsze niż
mogłoby się wydawać), prowadzenia spotkań i prezentacji.
Niestety większość ludzi musi się tej sztuki długo uczyć - nawet taki detal jak
utrzymywanie kontaktu wzrokowego bardzo wielu ludziom sprawia poważne problemy.
Na koniec dodaj do tego szczyptę szczęścia - i już sukces gotowy.

[Gość: Alicja]

Nie mam znajomości w klice prawniczej dlatego nie dostałam sie na aplikację:))

[bond.jamesbond1]

W mafijnej strukturze sukces osiąga się (tak to przynajmniej w filmach
pokazują) inaczej: albo będąc kimś "z rodziny", albo "eliminując" wroga mafii.
Skoro jesteś spoza układu Towarzystwa Wzajemnej Adoracji - to chyba zostaje Ci
ta druga droga ;p

[Gość: Ktoś]

Tak się składa, że skończyłam Wyższą Szkołę jakąś tam. Mam 30lat i zarządzam
ponad 100-tu osobowym zespołem. I patrzę na panie sekretarki parzące kawę,
które ukończyły Akademię Ekonomiczną i którym przez lata nauki wkładano do
głowy teoretyczne banialuki majace sie nijak do rzeczywistości.

Podczas gdy one pod opiekuńczymi skrzydełkami rodziców kończyły UCZELNIĘ w
trybie dziennym, jak pokonywałam kolejne szczeble, kończąc studium, Wyższą
Szkołę jakąś tam i studia podyplomowe ZAOCZNIE.

Przepisem na sukces jest połączenie wiedzy z praktyką i znajomością języków. I
PRACA, CIĘŻKA PRACA.

P.S.Skończyłam Zarzadzanie i Marketing

[Gość: M]

Dzieki za ten post bo ja tez studiuje w Wyzszej Szkole...bo tylko tam jest moj
kierunek zaocznie ,wkuwam jezyki i pracuje jednoczesnie.Twoj post dodal mi
otuchy,ze uda mi sie spelnic marzenia zawodowe,mimo braku skrzydel rodzicow.

[Gość: Alicja]

Ja prawo też skończyłam zaocznie bez pomocy rodziców:)) nie wazne co sie konczy
tylko ile pracy sie włoży w swój rozwój:))

acha.... nie naleze do kliki prawniczej i nikogo nie eliminuje, po prostu byłam
dobra. To dzięki ślęczeniu nocami nad książkami :))

dziękuję

[Gość: abiturient]

jeśli mógłbym dodać moją opinię to jakoś intuicyjnie trafia do mnie to co mówił
koleś ze skoły "jakiejś i jakiejś"

ludzie po 5 latach uczenia się dziennie są często przygotowani do innych rzeczy
niż wymaga praca w 21 wieku, brak im jakiejś aktywności i przebicia

to taka moja poboczna obserwacja, głównie dotycząca ludzi których lepiej lub
gorzej znam


czekam na dalsze wypowiedzi i dziękuję za dotychczasowe

[Gość: Margo]

Studia najczęsciej w ogóle nie przygotowują do zawodu. Zawodu uczysz sie
dopiero w praktyce. Jednakże studia służą zdobywaniu pewnych umiejętności.
Poprzez studia trenujesz szare komórki, zdobywasz sprawność w logicznym
myśleniu (tu kłaniają się studia ścisłe i wszelkie techniczne), sprawność w
formułowaniu myśli, sprawność w wyszukiwaniu i wykorzystywaniu informacji,
także sprawność w posługiwaniu sie pewnym "żargonem", z którym będziesz miał do
czynienia w pracy.

Wg mnie lepiej wybrać studia dzienne, niż zaoczne i to studia na renomowanej
uczelni, a nie "jakiejś i jakiejś". Od tego zależy poziom, a więc trening,
który przejdziesz. Aczkolwiek faktem jest, że w karierze zawodowej ogromnie
liczą sie zdolności interpersonalne, osobowość, zaangażowanie i inne tego typu
cechy i dopiero ich wypadkowa, wraz ze skończonymi studiami, decyduje o czyimś
sukciesie.

[nicola21]

> ludzie po 5 latach uczenia się dziennie są często przygotowani do innych rzeczy
>
> niż wymaga praca w 21 wieku, brak im jakiejś aktywności i przebicia

ja tak nie uwazam, przynajmniiej nie jest to regula. moze dlatego ze studiuje na
kierunku na ktorym studiuja albo hobbisci albo ludzie ktorym marzy sie wielka
kasa po studiach.
hobbisci dostali sie na uniwerek/polibude na studia dzienne, a reszta albo jest
na uniwerku albo tula sie po szkolach prywatnych.
moze i ucza tam nauczyciele akademiccy, ale poziom wyznaczaja studenci a nie
nauczyciele.

[fiordilligi]

o jak ja :-)
ja kończe sądówkę, ale marzy mi się adwokatura. Marzy mi się, naprawdę. Już
trzy lata prowadze dział obsługi prawnej w grupie kapitałowej, ale z togą to
jest zupełnie inaczej.Jestem bez rodziny z branży i znajomości,czasem, nie
powiem, dopada mnie pesymizm, ale...Byle do przodu. Pozdrawiam

[Gość: Ktoś]

Zamień nadzieje na oczywistosc bedaca tylko kwestia czasu. I nigdy nie trac
wiary w siebie!!! Marzenia lubia sie spelniac.

[hayek1]

Niewątpliwie masz rację mówiąc, że najważniejsza jest praca i niewątpliwie masz rację, że po prywatnych uczelniach jak się chce to można.

Druga strona medalu jest jednak taka, że np. od pewnej osoby prowadzącej rekrutację w pewnej firmie usłyszałem kiedyś coś takiego: "jak przyjmujemy do jakiejś pracy absolwentów, to, jeśli podań jest dużo, te które nie są z SGH lub UW lądują w koszu bez czytania".

Niewątpliwie najlepszym połączeniem jest ciężka praca na renomowanej uczelni. ;)

[Gość: Ktoś]

Po studiach w renomowanych uczelniach jest sie rozpatrywanym w
kategoriach "absolwenta", po Wyzszej Szkole jakiejs tam, z kilkoma latami
praktyki, jesli byla ona konczona w systemie zaocznym, jest sie kandydatem na
pracownika. Subtelna roznica, nieprawdaz?

[hayek1]

Może zabrzmi to patetycznie czy wręcz żałośnie, ale wiesz, studia dla mnie nie polegają na tym, żeby na zajęcia chodzić w weekendy a w tygodniu "zdobywać cenne doświadczenie" żeby "podnieść swoją wartość na rynku pracy" i po studiach być "kandydatem na pracownika" a nie (o zgrozo!) ledwie absolwentem.

Zresztą nawet gdyby na tym polegały - mam znajomych, którzy chodzili na normalne studia dzienne do renomowanych uczelni, w trakcie studiów ewentualnie jakieś praktyki mieli, a tuż po studiach trafili do banków inwestycyjnych w Londynie tudzież jako wysoko opłacani specjaliści do polskich banków/przedsiębiorstw. Wątpię, czy ludzie z Wyższej Szkoły Jakiejśtam, któzy są już (alleluja!) "kandydatami na pracowników" będą w stanie im dorównać nawet po kolejnych 40 latach "zdobywania cennego doświadczenia". Jeśli już to jakieś wybitne wyjątki.

[Gość: Margo]

Dokładnie. Na zaocznych zdobywa sie doświadczenie w wysyłaniu faksów i parzeniu
kawy. Nikt studentowi studiów zaocznych nie da prawdziwie poważnej,
rozwijającej pracy. Natomiast studenci dzienni, mimo że doświadczenie sensu
stricte zawodowe zdobywają niewielkie, to nabywają doświadczenia dużo większego
(bo zdobywanego dzień po dniu, pięć razy w tygodniu) w rozwiązywaniu problemów,
formułowaniu myśli, analizowaniu sytuacji, zdobywaniu nowej wiedzy i
wyszukiwaniu informacji.

Po studiach zaocznych, z pięcioletnim doświadczeniem na stanowiskach
asystenckich i tym podobnych, jest sie z pewnością świetnym materiałem na
pracownika, ale również na stanowiskach asystenckich, lub innych dla
pracowników stosunkowo niskowykwalifikowanych. Natomiast na stanowiska ciekawe,
twórcze, wymagające myślenia i lepiej płatne, zawsze będą mieli większe szanse
ludzie po studiach dziennych.

Nie twierdzę, że nia ma wyjątków, bo jest rzeczą oczywistą, że zależy to od
indywidualnych cech człowieka (nie tylko dyplom sie liczy). Ale z pewnością po
studiach dziennych łatwiej się załapać na lepsze stanowiska. Tym bardziej, ze
dzienne wcale nie wykluczają zdobywania doświadczenia w ich trakcie.

[bond.jamesbond1]

Pytanie twórcy wątku dotyczyło NAJSENSOWNIEJSZEJ drogi do sukcesu. Odosobnione
przypadki są po prostu wyjątkami potwierdzającymi pewną regułę.
Chyba trudno zakwestionować tezę, że łatwiej o pracę po UW, SGH czy UJ niż po
zaocznych studiach w Białymstoku?
Oczywiście przy IDENTYCZNYM nakładzie pracy.
Bo o tym, że i tak decydują cechy indywidualne i zwykły niezbędny w życiu fart
nie muszę chyba wspominać...

[Gość: abiturient]

dziękuję za odpowiedzi i proszę o więcej

[Gość: adam]

Po co Ci to wiedzieć, przecież i tak odziedziczysz firmę swojego taty.

[gosialska]

A ja stawiam na dobra uczelnie i znajomosc jezykow. To podstawa. Inaczej sie
patrzy na kandydata po Uniwerku czy Politechnice niz po Wyzszej szkole x. Taka
prawda. No i liczy sie znajomosc jezykow. Angielski to podstawa + dodatkowo
conajmniej jeden.
Osobiscie mysle, ze liczy sie bardzo jak potrafimy siebie sprzedac. Dlaczego
kolezanka zarabia polowe mniej ode mnie? Bo nie sprzedala sie dobrze na
starcie, a jesli tego nie potrafi to moze to oznaczac ze nie bedzie tak
wymagajca np. pozniej w pracy. Bo jesli wymagamy duzo od siebie to i od pracy i
od pracodawcy...
Ja to widze tez w swojej pracy. Sa generalnie 2 rodzaje pracownikow. Tacy
ktorzy za wszystko dziekuja i przepraszaja za jakiekolwiek potkniecie
(zarabiaja relatywnie malo i nie osiagaja duzych sukcesow) i tacy co wiedza
czego od zycia chca, wymagajacy ale i lepiej zarabiajacy. Mysle, ze ci drudzy
zawsze sobie poradza.. Pozdrawiam.

[e-booki]

To ważne jakie masz wykształcenie, ale ważne jest jak szybko przyswajasz nową
wiedzę oraz ile pamiętasz ze spotkań, szkoleń, jak dobrze znasz język ja
zauważyłem że sporą pomocą jest dla mnie ten podręcznik sam zobacz też opinie o
nich Czy warto go mieć? ja nieżałuję.
zlotemysli.pl/tomek1977.php?c=4main&idEbook=44

[Gość: yahoo]

Wykształcenie jest potrzebne, ale najważniejsza jest umiejętność sprzedaży tego, co umiesz i tego, co możesz zrobić. Studia do tego Cię nie przygotują. Pamiętaj - dla wielu ukończone studia to argument do bezpiecznego patrzenia w przyszłość, nic bardziej mylnego. Znam przykłady osób, które nie mając wyższego wykształcenia doszły bardzo wysoko, dzięki umiejętności sprzedaży własnych umiejętności. Dobrze jest zatem skończyć studia, po których umiesz robić coś konkretnego lub mieć dorobek zawodowy, pozwalający łatwiej podjąc decyzję przyszłemu pracodawcy, lub ułatwiający Ci podjęcie decyzji o rozpoczęciu własnej działalności gospodarczej. Pamiętaj: Nikt tak dobrze nie zadba o twój sukces zawodowy/finansowy, jak ty sam. Żadne studia tego Ci nie zagwarantują.

[Gość: gość]

1/ można skończyć Organizację i zarządzanie a nie mieć predyspozycji i
przebicia do wykonywania tego zawodu i zarządzania firmą i ludźmi,
2/ można skończyć marketing i public relations i nie potrafić zabłysnąć w tym
zakresie na rynku pracy,
3/ lepiej cię widzą jak masz papier, ale to pewien etap,
4/ potem trzeba się sprawdzić osobowościowo i umiejętnościowo,
5/ także szczęście mile widziane :))
6/ język przydatny a i owszem, ale najbardziej ceni się specjalistów z językiem
niż nie-specjalistów z językiem,

[Gość: iiiii]

A sukces według Ciebie to co jest? Mieć szmalu od cholery? Tak jakoś brzmi ten
wój post - zarozumiale i zachłannie. Znajdziesz prace ze względu na to co
będziesz sobą reprezentował. Swój trafia na swojego. Skąd wiesz czy za pięć lat
to nie Ty będziesz tym "psującym" klimat? Przepis na sukces jest tylko jeden:
CIĘZKA PRACA. Musisz wiedzieć co chcesz sobą reprezentować i w czym jesteś
dobry, ruszyć głową jeśli potrafisz, a jeśli nie - to idź gdziekolwiek, studia
i tak Ci nic pomoże!

[Gość: Margo]

> jakie waszym zdaniem wykształcenie może pomóc w osiągnięciu sukcesu?

1) Takie, które wiąże sie z Twoją pasją, bo sukcesy osiągają tylko ci, którzy
lubią swój zawód. To wg mnie najważniejszy warunek. Studia i przyszła praca
muszą wpisywac sie w wizje Twojego życia. Jesli tak będzie, to nawet po
bibliotekarstwie zrobisz karierę.

2) Przy spełnieniu warunku nr (1) - najtrudniejsze na jakie Cię stać ;-)

[Gość: Dilbert]

Na Polibudzie Gd i na Akademii Medycznej są studia NIE DZIENNE tylko zaoczne
czy wieczorowe.
KOLEJNA POLSKA PARANOJA!
A najgorsze że w ten sposób następuje obnizenie wartości uczelni. A powinno być
raczej odwrotnie.
Nastepnym krokiem będzie chyba ZASADNICZA SZKOŁA GITAROWA :-)