Relacja

[tamaryszek44]

Biorąć pod uwagę zapieprz jaki miałam po przyjściu od babci, to u niej, odpoczęłam. Jeść nie chciała, to znaczy kilka kęsów zjadła. Opowiadała o wojnie i 100 razy pytała o jedno i to samo. No cóż, taki wiek i pamięć nie ta. Mnie zachęcała do jedzenia jej śniadania i zapraszała pod pościel bo niby zimno jest. "Poczytała" gazety a potem zwinięte w rulon wcisnęła pod wersalkę. Na pytanie o siusiu, odpowiedziała twierdząco, i grzecznie zrobiła na krzesło- nocnik.
Nie było żle, czytałyśmy, każda swoją gazetę. Sama pije i nie rozlewa. Potem w domu i na ogrodzie wyssałam z siebie całą energię i teraz padam i spadam.

[misia007]

Niezły początek a będzie lepiej jak się przyzwyczaisz.Powodzenia.

[sagittarius954]

O to właśnie chodzi
Tamaryszku trzymam za Ciebie kciuki I wspieram Ciebie dobrym słowem

[regine]

Wiedziałm, że będzie dobrze Bo wkładasz tam pomoc nie tylko
fizyczną ale także i serce. A tego potrzeba starszym ludziom. Co z
tego, ż babcia w koło Macieju powtarza to samo, ż mało je. Starszym
ludziom tak niewiele potrzeba do szczęścia. Wystarcza im fakt, że
ktoś jest obok nich.
Powodzenia raz jeszcze życzę

____________________________________________________
~~~Dowodem odwagi nie jest umrzeć, lecz żyć ~~~~
Vittorio Alferi

[tamaryszek44]

Dzięki serdeczne za wsparcie i wiarę. Jestem tak bardzo wybita z rytmu pogodzenia obowiązków z przyjemnościami, że mam kołomyję. Myślę jednak, że pomału się wkręcę. Tu wam cos napiszę....
Dziś rano jak przyszłam do babci to miała mały wypadek.....nie doszła z siusiu do nocnika i stała nad kałurzą. Posprzątałam i ją przebrałam, potem przed odchodnym wysadziłam ją na nocnik, ale nie dałam rady usadzić ją trafnie i też był wypadek ino przebrać nie musiałam ( babcie mało nie waży) ......gdybym była najęta do całkiem obcych ludzi, to chyba niewytrzymałabym. A może jeszcze się nie uodporniłam, bo takich przypadków nie miałam w całym życiu. Co będzie jak babci coś innego się przydarzy? Mieszkamy przez płot prawie 6 lat i mamy z nimi bardzo dobre relacje, jak na sąsiadów przystało. To mi chyba pomaga w zajmowaniu się babcią. Tu ciekawostka jeszcze....
Babcia wczoraj- niby -czytała gazetę i zmasakrowała ją jak trzyletnie dziecko i zwiniętą wciskała pod wersalkę, ale dziś dałam jej książeczkę do nabożeństwa i też niby czytała ją trzy godziny i gdybyście widzieli z jakim namaszczeniem i starannością się z nią obchodziła. Delikatnie i z zaciekawieniem ją przeglądała. Widać zdaje sobie sprawę z trzymanych w ręku rzeczy.
Tak sobie napisałam,....... bo dla mnie to nowe doświadczenie.
Saguś?.... a ty masz w tych sprawach jakieś doświadczenie?

[misia007]

Czyli przeszłaś chrzest bojowy.Zobaczysz z każdym dniem będzie łatwiej bo
nauczysz się z nią postępować.Mnie czeka od września opieka nad wnuczką, mądra
dziewczynka ale.....z nocnikiem problem.Dziś pomagałam ją wydobyć z brudnej
pieluchy i myc nawet na plecach.Niby nic takiego ale jak kto już odwykł ...to
trudno.jedyna nadzieja, że ja ja nauczę.

[sagittarius954]

Ja ?
No powiedzmy że mam . Pierwsze spotkanie ze starościa miałem w latach 90-tych ,
gdy moja babcia zapadała w taki letarg miażdżycowy . Szokiem było dla mnie , jak
wstała z łóżka , spytała się - co pan tu robi ? Sciągnęła majtki i usiadła na
kubełku z czystą wodą .
Po prostu trzeba mieć cierpliwość i świadomość że twoja pomoc jest niezbędna .
Wstydziłem się wtedy jak mało kto , ale zrozumiałem, że jestem dla mojej babci
obcym człowiekiem, mogłem choć w małej części oddać jej opiekę nade mną. Miała
takie słabe ciało, że o co się potknęła zaraz zostawał siniak . Wujka wzięli w
szpitalu za syna który ją bił .
Opowiadałem babci wszystkie przypomniane sobie chwile z bardzo młodych lat .
Wreszcie zaczęła przypominać sobie . Co prawda na krótko .
Teraz jestem kulturalno oświatowy . Dyskutuję przynoszę co tam napisałem
,politykuję, a jakże prawię komplementy .Wychodzę na spacery na skwerek , choć
uzgadniamy wypad do jakiegoś muzeum . Bardzo polubiłem moją przyjaciółkę i z
wzajemnością .
Choć zona pilnuje, żebym za często nie bywał u mojej Irenki .
Jest wspaniałą starszą panią, ale ma w sobie tyle kobiecości . Choć chce swoje
zdanie przekładać przed innych . Staram się zrozumieć jej potrzeby , wysłucham
spokojnie co ma do powiedzenia , jednak gdy nie zgadzam się z nią w wielu
sprawach, potrafimy uszanować swoje stanowiska i wytknąć sobie bez złośliwości
różnicę zdań .
Widzę w jej oczach ten błysk radości , gdy kupuje jej różę na powitanie .Do tej
pory wszystkie zasuszyła

[misia007]

To piękne, ta róża, wyobrażam sobie czym jest dla niej.Sagi, chylę głowę nisko,
bardzo nisko.

[izis52]

Sagi, potrafisz ująć słowem i gestem. I jak tu nie podroczyć się
czasem ?

[super222]

Uważaj izis52 byś się nie posikała,
jak ta staruszka - podopieczna tamaryszki.
Nie będzie go żeby podstawić wiadro.
Tak -
Adminie, możesz skasować.

[sagittarius954]

Kiedys posikanie grozi każdemu kto dożyje takiego wieku , a twój post zostawie
dla potomności o super .
Tu nie chodzi ani o mnie ani o izis , a o te staruszki . Mam dla tamaryszka
wiele uznania , bo to ona ma trudna sytuację i ktos kto daje z siebie coś
drugiemu człowiekowi zasługuje na uznanie. Twoje zachowanie jest nieładne ,
bardzo nieładne . Nie możesz żyć bez dogryzania?

[sagittarius954]

Wejdź do ustawień i zróbże wreszcie porządek ze swoim drzewkiem , wtedy będziesz
widziała posty w kolejności napisania , a jeśli tego nie chcesz zrobić to znaczy
że szukasz pretekstu i mało mnie interesuje czy wykropkowujesz czy nie,
ordynarne wyrażenia .

[super222]

Sagittariusie954:
...jeżeli tego nie chcesz zrobić to znaczy
że szukasz pretekstu...> - napisałeś w swoim
poście edukacyjnym (do mnie oczywiście).
Sugerujesz także bym weszła w ustawienia i zrobiła
porządek ze swoim drzewkiem.
---
Weszłam, sprawdziłam, analizowałam - czy dobrze widzę.
A oto mój wynik:
wątek - relacja
sagittarius wpis o godz. 19,49
misia007 wpis o godz. 19,52
izis52 wpis o godz. 20,04
super222 wpis o godz. 19,57
super wpis o godz. 20,12

proszę mi wyjaśnić, czy izis52 odtrąciła mój
post z godziny 19,57 i weszła przed niego o 20,04.


Oskarżyłeś mnie publicznie o wprowadzanie pretekstów
do nieporozumień, co nijak się ma do rzeczywistości.
Nie pisałam na forum cały tydzień, podczas twojej
nieobecności i jeszcze więcej. Wczoraj napisałam jeden
post i natychmiast reakcja *pominięcia* mojego postu
w dyskusji w wątku, na co zresztą każdy normalnie
myślący forumowicz reaguje.
Nie jestem przyjęta na forum i wiem to,
ale nie moja to wina i nie stwarzaj pozorów, że
wina leży jedynie po mojej stronie.

[sagittarius954]

To jaki wyrok ci zaaplikowałem ?Hę?W związku z tym oskarżeniem . Na forum każdy
przyjmuje się sam . A jeśli chcesz mieć odpowiedzi do swoich wpisów to bądź taka
jaka powinna być kulturalna osoba. Jeśli jesteś nieżyczliwa, napastliwa, wręcz
ordynarna w niektórych wpisach ,trudno mieć nadzieję, że doczekasz się grona
swoich internetowych przyjaciół .
Jestem tolerancyjny . Ale dziwię się, że z uporem maniaka, tylko ty i anoagata
zaśmiecacie wątki swoimi niby dyskusjami, choć macie zrobione swoje prywatne
wątki . Nie chcesz, czy nie umiesz dostosować się do reszty forumowiczów .
Nie oczekuję żadnej odpowiedzi , powiem wprost nie mam zamiaru dyskutować z tobą
,bo to jest woda na twój młyn . Albo dostosujesz się do tego forum ,a jeśli ono
ci nie odpowiada załóż swoje , albo coś z tym fantem trzeba będzie zrobić.
Zastanów się . Tylko nie odpowiadaj, bo ja dyskusji na ten temat z tobą nie będę
ciągnął w nieskończoność . Admin powiedział ty wykonujesz . To chyba jest jasne
dla ciebie .

[super222]

<...gdy kupuje jej różę na powitanie>
---
Szczęślwa. Zazdrość bierze.

[izis52]

Nie zazdrość Super222, jeśli mieszkasz w stolicy, to masz szanse.

[super222]

Nie mieszkam w Stolicy i nie żałuję, że nie.
Róża jednakże mnie poruszyła...
jeżeli taką prowincjuszkę może coś poruszyć,
to są to właśnie takie gesty...kurcze...ech!

[izis52]

Cytuję z mądrej ksiązki ; "Chcąc polubić innych, trzeba polubić
siebie". Przykro mi, że ktoś musiał ciebie bardzo skrzywdzić.

[tamaryszek44]

Wyrazy uznania dla sagiego za pomysłowość i szacunek do starości.
Piękne to co napisałeś i to co robisz.

Wczoraj zaszłam po południu do sąsiadki pogadać o babci....
- że tak się wyrażę- zmiękła i pękła w żalu i bezradności.
Nie daje już rady, jest zmęczona i wyczerpana. Z babcią jest gorzej, a jej lat nie przybywa. Nie śpi nocami, a rano do pracy i tam myśli co i jak z matką. Zastanawia się poważnie czy we wrześniu nie odejść na emeryturę (ma 56l) Jeszcze chce pożyć, a jest po prostu zmęczona. Mąż jej radzi odejśćie z pracy i zapewnia, że 100zł mniej czy więcej nie gra różnicy. Nie dziwię się Dance, widać u nie zmęczenie i .....te jej wachanie i trudność z podjęciem decyzji też mnie przeraża. Jest zagubiona i szkoda mi jej bardzo.
Nie wiem jeszcze jak to będzie i jak długo będe przy babci. Zależy to od Danki decyzji, a już z pielgrzymki zrezygnowała, bo na noc musiałaby babcię zostawić. Noce są coraz bardziej dla babci aktywne i ktoś musi z nią być.
Straszne to wszystko..........straszne.
Widać po babci, że jakoś zdaje sobie sprawę ze swoich ułomności i ją to denerwuje. Nie pozwala na zabiegi przy pupie, krzyczy i odpycha, pampersy zrywa.......straszne.

Tamaryszku

[natla]

Namawiaj Dankę na emeryturę. Ona potrzebuje potwierdzenia do tej
decyzji. W jej sytuacji, to najlepsze wyjście. Mjoa przyjaciółka w
podobnej sytuacji też sie wybiera na emeryturę. Po prostu "mały
słoń" nie daje rady i trzeba sie jakos ratować. Ja też 4 lata temu
przeszłam na emeryture m.in. dla Ojca. Wprawdzie nie miałam z nim
żadnych problemów, ale chciałam mu poświęcić wiecej czasu. I dobrze
zrobiłam, bo nie był osamotniony przez ostatnie lata.

[izis52]

Pozostaje jeszcze jeden problem; jak długo można być przez 24
godziny do dyspozycji niesprawnej nawet najbliższej osoby ? Bez
prywatnego życia, urlopu - psychika nie wytrzymuje. Oglądałam taki
reportaż o zdanych na siebie matka-córka, babcia-wnuczka. Po jakimś
czasie niesprawność i złośliwość podopiecznego przyjmują wręcz
agresywnie.

[misia007]

Nieraz nie mamy żadnego wyboru.Moja koleżanka, drobna szczupła tyle,ze
wysportowana od 7 lat opiekuje się mężem powalonym przez kilka udarów.To
naprawdę potężny mężczyzna a to co ona przezywa to....piekło na ziemi.Chorego
utrzymuje w stanie idealnym, bez jednej odleżyny ale jakim kosztem.Jedyne jej
chwile wolności to spacery z psem no i sporadyczne kontakty z sąsiadami.Czasem
pęka, krzyczy,nie wytrzymuje psychicznie , płacze , musi się wygadać, wyżalić
i....wraca do kieratu.Kocha go, nie odda do żadnego domu opieki, predzej sama
padnie.Pomagamy jej jak tylko możemy.Taki los!!

[tamaryszek44]

Podziwiam cię za poświęcenie dla taty więcej czasu. Właśnie Danka też zastanawia się czy pracować do pełnych 35-ciu lat pracy, które będą w marcu. Widzę jej wachanie i rozważanie za i przeciw.
Jak zrobi?......czuję, że chyba faktycznie odejdzie, bo wczoraj....a może po żalach dostanie przypływ energii? Nie wiem.

[natla]

Wiesz Tamaryszku....to nawet nie było poświęcenie. Wydało mi sie
to naturalnym posunieciem. Byłam mocno uwiązana w domu i ludzie mnie
żałowali, ale dla mnie to była normalka i nie czułam się
pokrzywdzona przez los. Pewnie, że czasem chciałm gdzieś prysnać w
świat choć na kika dni, ale po krótkim czasie mijało i było bdb. No
i nie miałam z Ojcem najmniejszych problemów. Był samodzielny do
końca i był moim największym przyjacielem w najlepszym tego słowa
znaczeniu. Bardzo mi go brak.....

[regine]

..bardzo aktualny z sytuacją sąsiadki Tamaryszka.
Nie osądzam tych ludzi. Ale nigdy przez myśl mi nie przeszło, by
pozbyć się chorego, starego rodzica, bo należy mi się odpoczynek.
Cóż jestem jaka jestem. Moze dziwaczka. Miałam u siebie chorego
teścia na Alzheimera. Było bardzo ciężko. Jedną mnie
kojarzył,poznawał. Miałam z nim najlepszy kontakt. Reszta rodziny,
swoją żonę (moją teściową), synowie, synowe, córka, zięciem i moje
córki, to byli dla niego obcy ludzie. Wypędzał czasami w domu,
krzyczal na mnie, zw wpuszczam do domu obcych. Najgorsze były noce,
to nocne czuwanie, czy nie wstaje, czy nie upadnie. A z potrzebami
fizjologicznymi też bywało ciężko, takie osoby nie kontrolują się. A
Oswojona jestem. 2 lata pracy na neurologii uodporniły mnie. Wiem,
że bywa czasami bardzo ciężko. Wiem co przeżywają dorosłe dzieci,
opiekujące się takim chorym.
Zresztą cała rodzina w tym uczestniczy, czy chce czy nie.
Ciężka jest taka starość. Nie chciałaby nigdy, nikomu być takim
ciężarem. A jak będzie ? Bóg jeden raczy wiedzieć.
wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80273,6919335,Stara_matke_oddam_w_dobre_rece.html

[wadera1953]

forum.gazeta.pl/forum/w,23923,98788415,98809503,Re_Rzadziej_bede_bywac_z_wami_.html

[super222]

Nareszcie...witaj.
Już myślałam, że pozostaniesz
*Tam* na zawsze.