bibliografia

[r.richelieu]

Czy pozycje do bibliografii pakujecie strasznie na wyrost, jedno nieistotne
zdanie, a już w bibliografii żeby ją rozepchać. No, oczywście, że tak, ale
czy w sytuacji gdy temat jest jak dziewicza dżungla opracowany prz mądre
głowy i tak silicie się na dużą bibliografię? Czy w ogóle dają Wam promotorzy
normy liczebne?

A co z tymi co piszą za kogoś pracę, jeśli przyjdzie delikwent i zażyczy
sobie 100 pozycji to wynajdujecie je tworząc kosmiczne konstrukcje zdaniowe

W jaki sposób podchodzi się do tworzenia bibliografii na poszczególnych
rodzajach kierunków i w różnych zakresach tematycznych magisterek czy
licencjatów

więc ja; na kierunku przyrodniczym nikogo nie obchodziło ile literatury byle
nie było mniej niż 20, no, ale do takiej mizeroty nikt się nie zniżał co nie
znaczy, że pojemność była specjalnie punktowana zgodnie z zasadą lepiej mało,
ale na temat. Zresztą choć specjalizacja popularna dość to temat jak ta
dżungla

za to na kierunku społecznym odgórny przykaz: 80 pozycji na licencjat i
kropka. Narzucony obowiązek jest sto razy gorszy od obowiązku chcianego,

tylko mi tu nie bluzgajcie, ja w pokojowej misji;)

[j_u]

Zadnych wytycznych (instytut historyczny UW); waga przykladana raczej do
walorow merytorycznych niz ilosciowych.

[Gość: Richelieu*]

no..historie to jeden z tych co to raczej na setce się nie kończy. Mówi się, że
waga merytoryczna, ale na prawdę nie patrzono na liczbę pozycji? W ogóle? Może
stwierdzili, że i tak to co powiedzą będzie wyśmianym przez Was minimum

[Gość: Gocha]

W jakiejż to szkółce stosuje się ogólną dyrektywe, co do ilości pozycji
bibliograficznej do licencjatu? Jako kolekcjonerka idiotyzmów w szkolnictwie
wyższym bardzom tego ciekawa. Może jeszcze macie tam liczbę minimalnych stron,
bo jak sadze dyrektywa co do liczby pozycji w bibliografii jest pochodną
heurystyki "więcej = lepiej"?

[Gość: szachownica]

No moja bibliografia jest ogromna, bo mam bardzo szeroki temat pracy. Dość, że
napiszę, iż dotyczny ona czytelnictwa. W dużej czesci opieram się na artykułach
prasowych. doszło do tego, ze moja promotorka zaproponowała aneks do pracy z
osobna bibliografią wszystkiego, co znalazłam na dany temat.

[Gość: Richelieu*]

w wielu szkółkach, które znam, choć znam niewiele. Jak niżej pisałam to
zabepieczenie się chyba przed tym by kompilacyjną pracę nie napisać na
podstawie kilku książek. Genialnośći odkrywczość w grę nie wchodzi bo to inny
temat, ale i on potrzebuje umeiszczenia naszej nieuprawieonej działki w
dziedzinie badań

[j_u]

Powtarzam: ZADNYCH wytycznych co do ilosci pozycji w bibliografii. Zreszta,
jaki sens? Jeden pisze magisterke o podbojach Napoleona i wowczas jasne, ze
jego bibliografia pojdzie w setki, a jesli nie, to po prostu dostanie kiepska
ocene za kiepska prace. Jesli natomiast ktos pisze o smiertelnosci chlopcow w
mlynach w sredniowiecznej Irlandii, moze miec w bibliografii pozycji 10, bo
przeciez nikt przedtem o takim kretynizmie nie pisal.

[Gość: Richelieu*]

jeszcze raz, a odniesienie do średniowiecznej Irlandii w ogóle, o stosunkach
społecznych, o służbie zdrowia, o technice. To trzeba opisać aby poprawnie
zanalizować dlaczego śmiertelność w młynach irlandzkich chłopów była właśnie
taka. Zaś przy opisie tych czynników bibliografia rośnie

[j_u]

Hm, a jesli to jest tylko czysta analiza zrodla? Artykul przyczynkowy? Naprawde
sa takie sytuacje, kiedy praca na 50 stron nie wymaga podania wiecej niz
kilkunastu pozycji.

[Gość: Richelieu*]

No chyba, że jest to czysta analiza źródła i nie opisywanie tej śmiertelności w
ogóle w tamtym okresie, a interpretacja "co poeta miał na myśli pisząc, że
śmiertelność wynosiła 20,3 chłopa/rok na hrabstwo" Lecz i wtedy panujące
warunki wypadało by opisać bo nie można by odnieść się do tego co
średniowieczny facet napisał, nawet nie wiadomo czy prawdopodobnie miał rację
czy naćpał się czego i widział białe węże

[j_u]

:)))
Prawda, ale nadal pozostaje przy opinii, ze do tego wystarczy kilkanascie
pozycji. Wiekszosc profesorow na moim wydziale popiera raczej jakosc niz ilosc,
rowniez w przypadku bibliografii. Tzn. nie ma wymogu, ze nalezy w bibliografii
zamiescic wszystko, co zostalo wydane na wszystkie zagadnienia poruszane w
pracy, a nawet jest to zle widziane. Jest wymog, aby literatura podawana w
bibliografii byla dobrze wykorzystana i tyle, tzn. zeby nie korzystac
bezkrytycznie z przestarzalych opracowan, a szukac ich
aktualizacji/weryfikacji; zeby wybierac najlepsze edycje zrodel, a przede
wszystkim, zeby samodzielnie myslec, a nie tylko przepisywac opracowania. Dla
historyka najwazniejsze jest zrodlo. Prof. Modzelewski twierdzi, ze najlepiej
byloby, gdyby mozna bylo najpierw czytac zrodlo nie posiadajac zadnej innej
wiedzy, a dopiero potem zapoznawac sie z pogladami innych. Co jest w przypadku
historykow niemozliwe, poniewaz za duzo juz przeczytali ;)

[Gość: Kandiman]

> Prof. Modzelewski twierdzi...

Witold?

[j_u]

Nie, Karol. Witold nie jest dla mnie autorytetem, poza tym historia para sie
raczej amatorsko...

[lider_pojutrza]

Minimalna liczba pozycji w bibliografii?!?
Nie, tylko boki zrywac...

[Gość: Richelieu*]

no boki zrywać, racja, jeśli mowa o wszystkich kierunkach
z tego co widzę na niektórych kierunkach, zwłaszcza licencjatach, zabezpiecza
się przed wspomnianymi 3 pozycjami twierdząc, że skoro człowiek po 2 latach
studiów i tak nic genialnego nie wymyśli to niech przynajmniej ta kompilacja
będzie w porządku. Genialność prac, hm, odkrywczość może lepiej, pozwala na 3
pozycje, jednak każda praca ma rozdział teoretyczny, w którym jeśli na temat
jest mało opracowań to niech przynajmniej te mało się napisze, że się wie, że
takie coś napisano. Poza tym gdzie odniesienie do szerszej dziedziny? Jeśli
zaczynamy zupełnie nowe poletko to pięknie, ale gdzie te odniesienia?

[Gość: Kandiman]

U mnie na seminarium jeden z piszących ma w bibliografii 3 pozycje...Profesor
poprosił go, aby dorzucił coś, tak aby zajmowała ona przynajmniej jedną
stronę :) Pracy, która dotyczy pewnych relatywnie nowych zagadnień z pogranicza
prawa celego i podatkowego, nie czytałem, ale nie wydaje mi się, aby
była "mizerotą". To jest jakieś pomieszanie pojęć.

[Gość: Richelieu*]

ale aby pisać o prawie trzeba meić źródło w postaci ustaw, które też należą do
bibliografii w końcu

[Gość: Ethlinn]

U nas nie ma żadnych wytycznych. Szczerze mówiąc nie przyszło mi to nigdy do
głowy (ani mojej promotorce chyba;-)))
Ilość literatury wynika moim zdaniem z potrzeb pracy; wydaje mi się, że dobra
praca (np. mgr) wykazuje, że potrafisz pracować z tekstem i umiesz znaleźć
potrzebne informacje (które często są porozrzucane po różnych pozycjach). Ja
stosuję zasadę, że jeśli to co za kimś powtarzam jest oryginalne, i nigdzie
indziej tego nie przeczytałam, to wrzucam odpowiedni przypis no i podaję pełną
literaturę. Nawet jesli jest to krótka informacja.