Resocjalizacja

[m.aszimara]

Jestem zainteresowana tym kierunkiem, ale po przeczytaniu niepochlebnych opinii na jej temat zaczynam się wahać. Czytałam stare wątki, ale jestem ciekawa nowych opinii.

[Gość: x]

Mi sie resocjalizacja bardzo podoba.Niestyty "kize sie" na innym
kierunku i załuje ze na nia nie poszłam, a zawse chciałam.Moja
kolezanka to studiuje, ma praktyki w pogotowiu dla dzieci.Mysle , ze
niepocjlebne opinie wygłaszaja na forum przede wszystkimCi, którzy
sa ogólnie przeciwnikami kierunkow humanistycznych i chcieliby żeby
je całkiem zlikwidowano.Nie warto słuchac takicg ludzi.ja mysle aby
zaczac resocjalizacje jako 2 kierunke.Pozdrawiam.

[m.aszimara]

Wystarczyło mi kilka godzin żeby ochłonąć po przepowiedniach, że każdy humanista
kończy w supermarkecie i doszłam do wniosku, że należy robić to co się lubi bo
co mi po kierunku który będzie mnie nudził :) Dzięki

[Gość: kemotos]

Nie porównywałbym resocjalizacji z innymi kierunkami humanistycznymi,
generalizowanie ułatwia nam trochę życie, ale jeśli chcemy rzeczowej dyskusji,
to powinniśmy tego unikać. Resocjalizacja jest bardzo konkretnym kierunkiem, po
którym można zajmować się konkretną pracą.

Jest to przede wszystkim praca z drugim człowiekiem, z bardzo wymagającym i
trudnym człowiekiem. Trzeba być samemu poukładanym, żeby pomagać innym prostować
swoje życie, odbudowywać je. Trzeba mieć silny charakter i być gotowym spotykać
się w swojej pracy zawodowej z naprawdę trudnymi sytuacjami.
Potencjalne miejsca pracy to zakłady poprawcze, inne ośrodki zajmujące sie
resocjalizacją młodzieży, areszty śledcze, zakłady karne, można jeszcze
spróbować zostać kuratorem sądowym, co jednak nie jest już takie proste. W
większości tych instytucji podobno preferują mężczyzn, jednak jeżeli jesteś
zdeterminowana, to możesz tam ostatecznie trafić. Ważne, żeby jak najwcześniej
zdecydować się, gdzie chce się pracować i próbować w trakcie studiów rozpocząć
jakiś wolontariat.
To takie przemyślenia studenta resocjalizacji, życzę powodzenia w podejmowaniu
decyzji.