TESTAMENT? DAROWIZNA? Na razie NIC?

[zooza]

Jestem jedyną (po rozwodzie) właścicielką mieszkania spółdzielczego
własnościowego.
Mam dwie córki: starsza mieszka w innym mieście ze swoją rodziną, młodsza od
niedawna (do tej pory mieszkała 30 lat ze mną) wynajmuje mieszkanie w naszym
samym mieście - mieszka z narzeczonym.
Chciałabym, aby mieszkanie w przyszłości było dla młodszej córki, z której
książeczki mieszkaniowej mieszkanie to zostało wykupione.
Czy zgodnie z prawem musiałaby wtedy spłacić połowę wkładu mieszkaniowego lub
połowę wartości mieszkania siostrze? Czy to zależy od ich "dogadania się"?

Czy miałoby coś do rzeczy, gdyby młodsza córka w międzyczasie kupiła sobie inne
mieszkanie lub "nabyła" mieszkanie "na wynajem"? (starsza ma swoje mieszkanie,
w którym mieszka z rodziną).
Jaki wariant byłby najkorzystniejszy: czy spisać testament, czy może umowę
darowizny (zaznaczam, że czułabym się zagrożona "darowując" mieszkanie już
teraz, chciałabym mieszkać tu do śmierci i mieć do tego pełne prawo).
Pozostawić sprawy takimi, jakie są?
Bardzo proszę o poradę.

TESTAMENT.

[Gość: rada]

Testament w tej sytuacji lepszy niż darowizna,ale jeśli mieszkanie przypadnie
jednej córce,to druga będzie zazdrosna i kwasy w rodzinie od zaraz.Pzdr.

nic nie stoi

[bukowski27]

na przeszkodzie zebys jednej z corek zapisala w testamencie mieszkanie... ale
musisz uwzglednic przepisy o zachowku (art. 991 kc)... nie bedzioe problemu
jezeli druga corka zaakceptuje taki stan rzeczy... ale jezeli zglosi roszczenia
do siostry po twojej smierci, to siostra bedzie musiala ja splacic... wydaje mi
sie ze najlepiej zeby zrzekla sie dziedziczenia mieszkania przed notariuszem...
nie ma znaczenia ze druga corka kupi sobie w miedzyczasie mieszkanie... chyba
ze ty je kupilas corce... albo znacznie sie do tego przyczynilas... jakos tak
to mniej wiecej wyglada... ale expertem nie jestem.

[zooza]

Rok temu powiedziałam obu córkom, że chciałabym, żeby mieszkanie po mojej
śmierci było dla tej młodszej (Tym bardziej, że starszej 20 lat temu znacznie
pomogliśmy z mężem "na starcie", teraz mam inną sytuację i młodszej juz nie
jestem w stanie pomóc. Młodsza córka wykupiła poza tym moje mieszkanie za
pieniądze ze swojej książeczki zamiast zainwestować w swoje własne i do tego
wyremontowała). Zasugerowałam córkom, że wtedy pozostałaby tylko kwestia spłaty
połowy wkładu mieszkaniowego (czyli jakby połowę wartości mieszkania przed jego
wykupieniem). Starsza córka "przyjęła do wiadomości". Ta młodsza chyba czuje
się gorsza, niedowartościowana, może nawet zazdrosna, że starszej córce kiedyś
było łatwiej, bo mogła liczyć na pomoc rodziców. Była więc trochę zaskoczona
tym, że jeszcze musiałaby wyłożyć trochę grosza, by stać się jedyną
właścicielką mieszkania.
Naprawdę nie wiem, jak rozwiązać ten problem.

zooza

[bukowski27]

no tutaj to ja ci nic nie poradze... ktos musi splacic. zreszta to sa wasze
rodzinne sprawy.jezeli chodzi o przeniesienie prawa wlasnosci, to najlepszy
bedzie testament. tym bardziej ze starsza córka ja k cie rozumiem nie bedzie
miala o to pretensji... reszte wkladu (kredyt) i tak i tak trezba bedzie
spalcic... nic nie jest za darmo.

[zooza]

Pozwólcie, że uściślę informacje:

zooza napisał(a):

> Zasugerowałam córkom, że wtedy pozostałaby tylko kwestia spłaty
> połowy wkładu mieszkaniowego (czyli jakby połowę wartości mieszkania przed jego
> wykupieniem).

Tu chodziło mi o ewentualną spłatę starszej córce przez młodszą - połowy, ale nie
całej wartości mieszkania, tylko połowy wkładu mieszkaniowego (z uwagi na to, że
to młodsza córka wykupiła mieszkanie - tak to sobie wymyśliłam).
Jak już zatem wspomniałam - mieszkanie jest wykupione (przez młodszą córkę ) i
nie jest obciążone żadnym kredytem.

DAROWIZNA!

[szaser]

Trochę postudiowałem w tym temacie i mogę ci powiedzieć, że w opisanym
przypadku jedynie darowizna za życia własnościowego prawa do lokalu
spółdzielczego będzie najbezpieczniejsza. Przed notariuszem darowujesz to
wspomniane prawo (nie ma darowizny własnościowego mieszkania spółdzielczego, bo
nadal ono jest własnością spółdzielni, póki nie jest nieruchomością
wyodrębnioną) tej osobie (np. córce), której sobie zażyczysz i robisz
jednocześnie (za 400 zł) umowę dożywotniego użyczenia prawa do lokalu. Musisz
przedstawić notariuszowi zaświadczenie ze swojej spółdzielni, że mieszkanie
jest wolne od zobowiązań (jedyna różnica w stosunku do „hipotecznego”, również
obecnie nie potrzeba już żadnej zgody spółdzielni na darowiznę, sprzedaż lub
zamianę i akt notarialny na ten lokal). W ten sposób bezpiecznie, unikając
jakichkolwiek późniejszych i teraźniejszych możliwych skutecznych roszczeń,
zachowków, lub prawnych pretensji między córkami, rozporządzisz skutecznie,
ostatecznie i niepodważalnie swoim majątkiem. Nie wystąpi w ogóle podział masy
spadkowej, po Twoim niestety zejściu (takie jest życie), ponieważ tego majątku
już po Tobie nie będzie. Darowizna jest niepodważalna. Jednocześnie masz pełne
notarialne zabezpieczenie na starość, bo życie bywa różne i wdzięczność także,
poza tym córka może sprowadzić męża, itp., a więc nikt Cię nie może wyrzucić z
chałupy i jej sprzedać, zamienić, zastawić bez Twojej zgody. Natomiast jak
obdarowana będzie „fikać” to możesz teoretycznie (w praktyce trzeba udowodnić w
sądzie, a to jest b. trudne) cofnąć taką darowiznę. Jakby cokolwiek się z Tobą
stało, to młodsza córka ma pełne własnościowe prawo do lokalu. Uważam, że jest
to najlepsze, najtańsze (nie ma podatku od córki, chyba, że ma inne mieszkanie,
oraz nie pobiera się opłaty skarbowej i przy spółdzielczym „własnościowym” nie
pobiera się za wpis do księgi wieczystej). Córka już „zupełnie potem” może
wystąpić o wyodrębnienie lokalu ze spółdzielni i urządzenie księgi wieczystej,
jak będzie chciała i jak będzie miała pieniądze. Ta druga córka już nie będzie
mogła nic zrobić, oczywiście jakby nawet chciała. Od momentu darowizny
obdarowana płaci corocznie podatek od nieruchomości na swoje nazwisko.

[kathy38]

Witaj. Nie jestem ekspertem ale kiedyś sporo na ten temat czytałam. Miałam
podobny problem.
Wydaje mi się że najrozsądniejsza byłaby darowizna mieszkania z zastrzeżeniem
warunku, że będziesz w nim mieszkać aż do śmierci. Można coś takiego zrobić u
notariusza, moi teściowie tak darowali dom swojemu synowi (bratu męża). Opłata
jest tylko notarialna od darowizny, podatku się nie płaci pod warunkiem, że
Twoja córka będzie mieszkać w tym mieszkaniu przez ileś lat. Chyba 5, nie
pamiętam. Praktycznie może być tylko zameldowana. Aha i bardzo ważny warunek do
zwolnienia z podatku – córka nie może być właścicielką innego mieszkania. Ale
darowizna nie przeszkadza w zakupie nowego mieszkania, musi być tylko
przeprowadzona najpierw.
Wydaje mi się to najprostszym rozwiązaniem. Sprawy spadkowe są bardzo
niewdzięczne i nierzadko doprowadzają do skłócenia rodziny.
Na portalu Gazety są artykuły na temat darowizn i spadków, z przepisami i
cenami. Warto się z tym zapoznać.