Parcie na slub/Fryc i Roza

[kissed_by_fire]

Witalam sie juz w watku o kolchozie, ale przywitam raz jeszcze. Czesc, jestem tu nowa, podczytywalam Was ostatnio i postanowilam dolaczyc. Nie mam polskich znakow na klawiaturze jeszcze, ale bede miec, mam nadzieje, za jakis czas, wiec chwilowo wybaczcie. Znam cala Jezycjade i w sumie lubie, bardziej stara niz nowa, ale rowniez wiele rzeczy mnie drazni plus uwielbiam wdawac sie w zabojcze analizy, jakie tu prowadzicie. ;) Jezycjada towarzyszy mi od dziecinstwa i wracam do niej co jakis czas.


Na poczatek kilka cytatow, ktore zapewne wiekszosc z Was zna, ale moze wolala je wymazac z pamieci. ;)

"Jej starsza siostra, Roza, przed niespelna miesiacem urodzila mala Mile, ktora (choc brat Wolfiego, Fryderyk, zdazyl przyleciec zza oceanu na czas rozwiazania) pozostawiala jednak dzieckiem nieslubnym" CP

"Juz dalem. Na kredyt. I nic. Zwala wine za te zwloke na biurokracje. Koscielna i urzedowa. Z ich to powodu rzekomo nie zdazyl jeszcze doprowadzic do oltarza matki swego dziecka." CP

"Najwieksza zas z wad mlodego Pana Schoppe byl brak odpowiedzialnosci za wlasne uczynki, ktorych owoc, w postaciu trzytygodniowego noworodka, rzewnie popiskiwal w przyleglym pokoju, zalac sie zapewne na to, ze wciaz jeszcze jest owocem przedmalzenskim. Dzieci wiele rozumieja." CP

A ja sie pytam: skad to parcie na slub?

Wiele odpowiedzi, ktore czytam, wskazuje na konserwatyzm rodziny Borejko i na to, ze ich aktywnosc religijna zaczela byc w ksiazce bardzo widoczna. (Jak rozumiem, zakaz tematow religijnych nie odnosi sie do poruszania tematyki ksiazki, ale do OT i wyrazania wlasnych opinii oraz wszczynania klotni co lepsze, co gorsze). Okej. Jest zaznaczone, ze rodzina idzie do kosciola (CP - Ida nie nastawia karkowki), we wczesniejszych czesciach jest mowa o przyjazni z ojcem Krzysztofem, chodza do Dominikanow.

A ja sie pytam? O co chodzi. Nie da sie ukryc, ze katolicyzm pochwala czystosc przedmalzenska, a Pyza i Fryc jej nie zachowali. To moglo sie nie spodobac ojcu Borejko. Ale, na litosc boska, skad to parcie na slub? Seks przedmalzenski jest grzechem, z ktorego, jezeli motywacja tejze obsesji slubnej wynika z religii, mogli sie oboje dawno wyspowiadac. Posiadanie dziecka grzechem nie jest. Posiadanie dziecka nie zobowiazuje mlodych do zamazpojscia. Dziecko nieslubne nie jest gorsze niz slubne. Co wiecej, odradza sie mlodym pochopnosc, gdy motywacja do slubu jest ciaza - moze to swiadczyc o motywacji niedobrej, skutkujacej tym, iz zawarty zwiazek malzenski bedzie niewazny. Zwykle doradza sie czekanie, przejscie przez normalny etap narzeczenstwa, rozeznanie, czy na pewno slub z ta osoba to jest to, czego sie chce.

Jasne, ze mozna argumentowac "po co mamy zyc w grzechu" i slub przyspieszac, jezeli para np. mieszka razem. Ale u Fryca i Rozy nie ma czegos takiego. Nie mieszkaja razem, nie grzesza, ot, ojciec dziecka odwiedza Pyzunie codziennie i tworzy z nia jakas relacje, niech bedzie, ze narzeczenstwo. Nie ma w tym nic zlego, nic anty-katolickiego, wprost przeciwnie.

Dlatego ja nie kupuje argumentu religijnosci. Naciskanie na slub z powodu dziecka nie jest religijne, nie jest pro-koscielne. Zwazmy na to, ze Borejkowie przyjaznia sie z Dominikanami, ktorzy sa znani z podejscia do malzenstwa, dobrych kursow przedmalzenskich, duszpasterstw akademickich. Ciezko uznac, ze ktos, kto chodzi co niedziele do Dominikanow, ktorego corki braly sluby w tym kosciele, kto sie z Dominianinem przyjazni, tego nie wie.

Natomiast wychodzi na to, ze u Borejkow jest to wlasnie takie mieszczanskie... "Wstyd bedzie". Ze niby trzeba, zeby byl slub, chociaz powodem sluby ma nie byc ciaza, ale milosc i pewnosc, ze z druga osoba sie spedzi zycie. Nie zakochanie, przyspieszone seksem, z ktorego poczela sie Mila. Czy Roza jest jakas pohanbiona, ze Fryc ma sie z nia ozenic natychmiast? Czemu ma sluzyc ten pospiech, oprocz stresowania mlodego czlowieka i wplywania na niezalezna decyzje o malzenstwie?

Moglabym przyjac, ze neoJezycjada opiera sie na ugruntowanych wartosciach chrzescijanskich, gdyby tak bylo w tekscie. Ale nie jest. Nikt nie mowi o Bogu, czystosci, sakramencie malzenstwa etc. Nikt. Zamiast tego mamy zwyczaje szlacheckie, czarna polewke, panny zaslaniajace buzie fartuszkiem i naciski, ktore spokojnie mozna nazwac slubnym terrorem. Nie ma przezywania narzeczenstwa, nauk przedmalzenskich, nie ma nic duchowego.

Dla mnie ta historia jest niewiarygodna. I to, ze Fryc wraca, a po 2 miesiacach hajta sie z Roza jest dla mnie przerazajace. Gdzie budowanie zaufania na nowo? Gdzie budowanie milosci? Gdzie dojrzalosc? Gdzie zastanowienie sie, gdzie jestesmy my "Roza i Fryderyk", a nie "rodzice Mili, nieslubnego owocu nieodpowiedzialnosci"?

Boli mnie to, serio. I dla mnie neoJezycjada jest wlasnie nieznosnie mieszczanska, a nie katolicka czy konserwatywna. Tzn. konserwatyzm to jest, ale raczej nie na silnych religijnych podstawach. Nie wiem, co MM chciala przez to osiagnac.

[bupu]

No dulskie to jest takie właśnie, dziecię nieślubne, wstyd i hańba, do zmycia tylko przed ołtarzem, więc Fryc nie wlekący Pyzy do ołtarza natychmiast i galopem jest niedobry i podejrzany.

[nessie-jp]

Masz rację, to jest właśnie takie brzydkie, wstydliwe drobnomieszczaństwo. "Co sąsiedzi powiedzą" i stanie ze strzelbą nad młodą dziewczyną, która "się puściła" bez ślubu i przyniosła do domu widoczny tego owoc.

Najobrzydliwsze jest w tym wszystkim traktowanie samej Róży jako wyłącznie bezwolnego stworu pozbawionego umysłu i wolnej woli, którą najpierw panicz nieodpowiedzialnie naruszył, a potem dziadkowie muszą pośpiesznie wydać za mąż

[anutek115]

nessie-jp napisała:

> Najobrzydliwsze jest w tym wszystkim traktowanie samej Róży jako wyłącznie bezw
> olnego stworu pozbawionego umysłu i wolnej woli, którą najpierw panicz nieodpow
> iedzialnie naruszył, a potem dziadkowie muszą pośpiesznie wydać za mąż

I to wydać za mąż za człowieka, ktorego ani lubią, ani szanują, a nawet zupełnie wyraźnie NIE lubią(Ignac) - po prostu panienka za mąż iść musi, bo tak. To nic, że małżeństwo jest na całe życie, to nie ma znaczenia, że męża powinno się kochać, lubić, owszem, ale już obowiązkowo mieć do niego zaufanie (czy Róża je ma?), to wszystko się zapewne samo ułoży, jak już rzecz się przyklepie.

> No i sam horrendalny absurd sceny, w której noworodek płacze, bo jest nieślubny
>

[kissed_by_fire]

Czy mnie pamiec nie myli? Cos mi swita, ze Mila Borejko naklaniala Pyziaka do ozenku, pozniej wzdychajac, ze nie chcial koscielnego... Chociaz tez go nie lubila, uwazajac za uwodziciela.

[anutek115]

kissed_by_fire napisał(a):

> Czy mnie pamiec nie myli? Cos mi swita, ze Mila Borejko naklaniala Pyziaka do o
> zenku, pozniej wzdychajac, ze nie chcial koscielnego... Chociaz tez go nie lubi
> la, uwazajac za uwodziciela.

Nie myli cię. W Neojeżycjadzie jest uwaga o tym, ze Janusz się migal, ale wystarczyla rzeczowa rozmowa z Milą, i zmiękł. Nie pamiętam, gdzie ("Język Trolli"?), ale na pewno jest.

Więc otwierdza się to, co napisalam wyżej - mąż, byle jaki, ma po prostu być. Można go nie lubić i mu nie ufać, ale trzeba go miec. Można go nie lubić i mu nie ufać, ale z powodów "moralnych" wpycha się mu w objęcia wlasna, rzekomo ukochaną córkę lub wnuczkę...

Zaprawdę, idealna rodzina.

[kissed_by_fire]

anutek115 napisała:

> kissed_by_fire napisał(a):
>
>
> Nie myli cię. W Neojeżycjadzie jest uwaga o tym, ze Janusz się migal, ale wysta
> rczyla rzeczowa rozmowa z Milą, i zmiękł. Nie pamiętam, gdzie ("Język Trolli"?)
> , ale na pewno jest.
>
> Więc otwierdza się to, co napisalam wyżej - mąż, byle jaki, ma po prostu być. M
> ożna go nie lubić i mu nie ufać, ale trzeba go miec. Można go nie lubić i mu ni
> e ufać, ale z powodów "moralnych" wpycha się mu w objęcia wlasna, rzekomo ukoch
> aną córkę lub wnuczkę...
>
> Zaprawdę, idealna rodzina.
>

Tylko wlasnie - na jakiej podstawie jest ta moralnosc? Czy Ignac, czlek oczytany, "starajacy sie cale zycie nie myslec stereotypami" (to na pewno bylo JP, spotkanie z Ocarabessa), chadzajacy co niedziela do Dominikanow naprawde moze miec tak prymitywny obraz swiata? Bo tu nie ma miejsca ani na samodzielnosc kobiet, ani na dojrzalosc decyzji o malzenstwie, ani na alternatywne wybory (dlaczego niby Pyza z automatu ma chciec brac slub z Fryckiem?) ani nie ma miejsca tak naprawde na sakrament malzenstwa. Zreszta widac, ze slub cywilny z Pyziakiem ich nie bolal, bolal dopiero wtedy, kiedy byl konieczny, aby Gaba wyszla za Grzesia.

Ja bym chciala dojsc do sedna myslenia tej rodziny. No zesz, z lektur Plutarcha i Seneki tego nie wzieli. Od Dominikanow nie wzieli tez, zreszta robienie z nich nadzwyczaj religijnej rodziny chyba tez jest bledem, biorac pod uwage jak malo poswiecaja czasu na te rozwazania. Chociaz na antyk wiele. ;) Skad ta dulszczyzna? Zwlaszcza, ze o ile maraz Ignaca w KK mnie denerwuje, o tyle Ignac faktycznie prezentuje jakies tam niezalezne myslenie. "Gabrielo, czy bierzesz narkotyki" - i ufa swojej corce. W CP juz musi gwozdziami drzwi balkonowe zabic. No paranoja. I wysyla Ignasia na przeszpiegi. A rodzina nie traktuje go jak starca, ktory zbzikowal, ale jak glowe klanu - Roza panikuje, kiedy slyszy od Fryca slowa "czarna polewka", ktore powiedzial mu dziad Borej.

I tym bardziej to denerwuje, ze w JP Roza jest przedstawiana jako niezalezna, dumna kobieta, ktora dumnie nosi pod sercem swe nieslubne (och, ach!) dziecko. Tylko potem okazuje sie, ze jej dzielnosc polega na tym, ze ona dzielnie czeka na Fryca, dzielnie placzac nocami i dzielnie wyczekuje, az ten wroci, by dzielnie zaproponowac mu herbatke, kiedy jej ukochany powroci, by ja poslubic i uchronic od pohanbienia. Gdzie tu milosc, gdzie tu dojrzalosc, gdzie tu emocje, gdzie watpliwosci?

[kkokos]

> I tym bardziej to denerwuje, ze w JP Roza jest przedstawiana jako niezalezna, d
> umna kobieta, ktora dumnie nosi pod sercem swe nieslubne (och, ach!) dziecko. T
> ylko potem okazuje sie, ze jej dzielnosc polega na tym, ze ona dzielnie czeka n
> a Fryca, dzielnie placzac nocami i dzielnie wyczekuje, az ten wroci, by dzielni
> e zaproponowac mu herbatke, kiedy jej ukochany powroci, by ja poslubic i uchron
> ic od pohanbienia. Gdzie tu milosc, gdzie tu dojrzalosc, gdzie tu emocje, gdzie
> watpliwosci?

ja bym tu akurat tak surowa nie była. pyza w ciąży i nawet przez parę miesięcy po urodzeniu za sprawą hormonów ma prawo nie panować nad emocjami, nad tym, czego chce itd. ma prawo ryczeć jak bóbr nad utraconą miłością, za godzinę być dumna i dzielna, po czym znów szlochać.
to także naturalne, że chce być z ojcem swojego dziecka, że chce mu przebaczyć, nawet jeśli ma gigantyczne wątpliwości (zapewne w ramach ciążowego rozchwiania mogła je sobie jednego dnia wyhodować do wysokości kilimandżaro, a następnego pozbyć się ich zupełnie, bo przecież ona go kocha :))

a że dojrzała nie była także przed ciążą, to czego się spodziewać?

[kissed_by_fire]

Jasne, ze ma prawo plakac, tez bym plakala za zlamanym sercem. I ma prawo wybaczyc. Ale dla mnie to, ze cala rodzina ja wpycha w ramiona Fryca jak najszybciej, a ona tylko dryfuje, dryfuje, dryfuje w nie, a Fryc lata jak kot z pecherzem by zaspokoic najpierw jej rodzine, potem jej potrzeby... To mnie przeraza. I przykro mi, ze sprawe przebaczenia i odbudowy zaufania sie traktuje tak po macoszemu. Rozumiem Gabe, pomylki listowne i euforie po telegramie od Pyziaka. Nie rozumiem Rozy. Tzn. rozumiem, bo ja do tego wytresowano - ale wolalabym, by ta historia wygladala inaczej. I brakuje mi karczemnej awantury. Albo awantury. Czegokolwiek, co sprawia, ze pomysle, ze Pyza to nie tylko "juz dawno wybaczyla". Przeciez sceny awantur - np. scena, w ktorej Tomek pogardza Elka - nawet MM wychodzily.

[agni_me]

Autorka jest mentalnie wiekową kobietą i jej świat zatrzymał się w okolicach stanu wojennego. Wtedy nieślubne dziecko miało przekichane, panna z nieślubnym dzieckiem była najgorszym sortem ewentualnych kandydatek na żonę, a uczciwość chłopięcia mierzyło się tym, jak zachowa się w "trudnej sytuacji". Po prostu ślub, nawet jeśli można założyć, że zakończy się rozwodem, był szansą na pozory normalności w społeczeństwie. Nawet chrzest dziecka bywał w takim wypadku problemem. No i Musierowicz myśli (a z nią jej ulubione postaci Strasznego Dziadostwa), jak myślała trzydzieści lat temu troskliwa rodzinka. Mila, pisząc te życiowe dramaty, i Ignac znad Plutarcha nie zauważyli, że podejście kościoła, społeczeństwa i wszystkich świętych zmieniło się lekuchno.

[verdana]

Mam wrażenie, ze jej umysł zatrzymał się mentalnie przed jedj datą urodzenia:) W okresie stanu wojennego moje znajome miewały nieslubne dzieci i nikt - w kazdym razie w środowisku warszawskiej inteligencji, nie załamywał rąk nad konkubinatem, czy dzieckiem bez ślubu. Nie było to tak powszechne jak dziś, ale też nie było powodem do wstydu dla rodziny. Sporo osób nie brało ślubu ze względu na przepisy dotyczace mieszkań np.
Z chrztem dzieci nieslubnych nie było problemu.

[kkokos]

anutek115 napisała:

> I to wydać za mąż za człowieka, ktorego ani lubią, ani szanują, a nawet zupełni
> e wyraźnie NIE lubią(Ignac) - po prostu panienka za mąż iść musi, bo tak. To ni
> c, że małżeństwo jest na całe życie, to nie ma znaczenia, że męża powinno się k
> ochać, lubić, owszem, ale już obowiązkowo mieć do niego zaufanie (czy Róża je m
> a?), to wszystko się zapewne samo ułoży, jak już rzecz się przyklepie.

bo wiesz, kiedy lidia uciekła z wickhamem, to jedynym sposobem zmazania hańby było doprowadzenie tej pary do ożenku (w praktyce zapłacenie wickhamowi, by się ożenił). ale kiedy to już się stało, to dla pani bennet lidia z tej, co okryła rodzinę hańbą, stała się źródłem ogromnej dumy - trzecia córka, a już mężatka!!!! nieważne okoliczności, nieważne, czy będzie szczęśliwa, nieważne, że wyszła za łotra - najważniejsze, że wyszła za mąż.

oj, chyba niewiele się zmieniło...

[kissed_by_fire]

Zgadzam sie. Doslownie boli mnie, jak to czytam. W "Sprezynie" (nie mam tekstu chwilowo) jest scena, w ktorej Lusia rozmawia z Borejem i powtarza mu, ze wedlug Idy jeszcze chwila, a przez ojca Borejko by to slubu nie doszlo. To nie mlodzi podejmuja decyzje, to klan nimi steruje i malo by brakowalo, a Fryc wzgardzilby zhanbiona Pyza.

To jest okropne. Pyza jest panna, jest ladna, podobno madra, ciepla i mila, a tu rodzina najpierw robi z Fryca potwora, a potem robi wszystko, by Pyze w ramiona potwornego Fryca wepchnac jak najszybciej. Nie doradza czekania, poukladania relacji, nie zostawia mlodych samych, aby byli w stanie to zrobic. Szuka pracy w Warszawie? Zle, bo nie byl na porodzie. Nie szuka pracy? Opieszalosc, na pewno nie chce sie zenic.

[guineapigs]

I tu mamy nawiazanie do watku obok: dlaczego kolchoz. Ano - dlatego. Jest jakis zarzad, jakas grupa, ktora organizuje zycie spoleczne i osobiste 'robotnikom'. Chcesz tu mieszkac - to sie ozen. Nie sa istotne zwiazki rodzinne, emocjonalne, wklad do domowego ogniska - my, Mila i Ignac, selekcjonujemy na zlych i dobrych.
Watek slobow licealistow lub zakochanych od 1 klasy liceum byl tu niejeden, ludzie nie bardzo wierza w te masowe pietnastoletnie 'i do smierci', chociazby bazujac na wlasnym doswiadczeniu.
To bardzo boli, jak rodzice stawiaja sprawe (niekoniecznie expressis verbis, ale chrzakaniem, ironia, dogadywaniem): jak panna z dzieckim, to my dajemy ci kat z litosci, ale jak zamazwyjdziesz - to bedziesz paniom calom gebom. I dostaniesz caly zielony pokoj plus pol godziny w lazience. A rozwod? Coz to - rozwod! Dominikan ci da, awinny zawsze ten okropny On.
A propos, ilu mezczyzn zachowaloby taki spokoj jak Grzegorz, gdy go dziadyga besztal za kupno zmywarki? Panie Domu byly zachwycone - ale coz znaczy fakt zdobycia tej godziny dla malowania pazurow czy poczytania 'moje gotowania' wobec tego, co mowil Marek Aurelisz o zmywarkach do naczyn?
Inny by powiedzial: przepraszam, mieszkam tu, dokladam sie do czynszu, pradu, gazu etc. - mam prawo wstawic zmywarke co zajmuje metr kwadratowy kuchni. Nie chcesz Ignac to nie uzywaj (Ignac zreszta chyba nawet nie uzywa zlewu by po sobie pozmywac, mam wrazenie, ze nawet nie dopuszca do siebie mysli, ze lyzeczke czy kubek wypada po sobie umyc, wiec w zasadzie powinno mu to wisiec).

[kissed_by_fire]

> A propos, ilu mezczyzn zachowaloby taki spokoj jak Grzegorz, gdy go dziadyga be
> sztal za kupno zmywarki? Panie Domu byly zachwycone - ale coz znaczy fakt zdoby
> cia tej godziny dla malowania pazurow czy poczytania 'moje gotowania' wobec teg
> o, co mowil Marek Aurelisz o zmywarkach do naczyn?
> Inny by powiedzial: przepraszam, mieszkam tu, dokladam sie do czynszu, pradu, g
> azu etc. - mam prawo wstawic zmywarke co zajmuje metr kwadratowy kuchni. Nie ch
> cesz Ignac to nie uzywaj (Ignac zreszta chyba nawet nie uzywa zlewu by po sobie
> pozmywac, mam wrazenie, ze nawet nie dopuszca do siebie mysli, ze lyzeczke czy
> kubek wypada po sobie umyc, wiec w zasadzie powinno mu to wisiec).

Racja. Tak jak napisalam - no naprawde, wspolczesna wersja tradycyjnej rodziny balkanskiej o systemie klanowym.

A brak umiejetnosci komunikacji tez jest paranoja w tej ksiazce, w ktorej rzekomo wszyscy ze soba rozmawiaja i sie przyjaznia. Przyjaznia sie, ale Gaba i Grzes nie sa w stanie powiedziec Bernardowi, ze jada na randke i chca byc sami, doslownie, Roza nie jest w stanie powiedziec Laurze, ze jest jej przykro, kiedy ta rzuca uwage o tym, ze "wolfi ja szanuje", przy awanturze Laura vs Grzes cala rodzina milczy... Dla mnie zgroza. Najnormalniejsza jest dla mnie szczerze mowiac Laura ze swoimi zlosliwosciami. Jako chyba jedyna w rodzinie jest w stanie przelamac to nieszczesne "moze herbatki". Herbatke sie pije, ale sie nie rozmawia. Nie tak naprawde.

[anutek115]

kissed_by_fire napisał(a):

> A brak umiejetnosci komunikacji tez jest paranoja w tej ksiazce, w ktorej rzeko
> mo wszyscy ze soba rozmawiaja i sie przyjaznia. (...) Herbatke sie pije, ale sie nie rozmawia
> . Nie tak naprawde.

Och, jak ty nic nie rozumiesz. Oni sa po prostu taktowni, pod skrzydlami Mili z jej "niezawodnym taktem i surową bezstronnoscią" wyhodowani (czytam teraz "Pulpecję", rany boskie, to jest irytacja na irytacji, starczyłoby na caly nowy watek!!!), oni umiejetność komunikacji wrodzona mają, w myslach sobie czytają...

A ja juz wieki temu gdzies tam isałam, że to jest w moim odbiorze rodzina, w ktorej nikogo nie obchodzi druga osoba. Nie obchodzi ich, że Gaba jest samotna. Nie obchodzi ich, że Laura się miota. Nie obchodzi ich, że Róża ma wszelkie powody, by nie ufać Fryckowi i zastanowić się głęboko nad ich związkiem. Zapominają, że córka ma maturę i nie zauważają, że jej nie zdała, a przedtem nie obchodzilo ich, że przechodziła trudny okres. Nawet powiedzenie im czegoś w twarz nie pomaga ("Tygrysa się boję..."), oni tego najzwyczajniej w swiecie nie slyszą, bo ich odpowiedź drugiej osoby nie obchodzi.

To nie jest takt, tylko obojętność.

[kissed_by_fire]

anutek115 napisała:

> kissed_by_fire napisał(a):

>
> Och, jak ty nic nie rozumiesz. Oni sa po prostu taktowni, pod skrzydlami Mili z
> jej "niezawodnym taktem i surową bezstronnoscią" wyhodowani (czytam teraz "Pul
> pecję", rany boskie, to jest irytacja na irytacji, starczyłoby na caly nowy wat
> ek!!!), oni umiejetność komunikacji wrodzona mają, w myslach sobie czytają...
>

Masz racje. Nie rozumiem. Ale gdybym zrozumiala, to bym sie z tego taktu niechybnie zadusila. ;)

Co do dalszej oceny - im bardziej czytam Jezycjade, tym bardziej sie zgadzam. Zastanawiam sie, czy to zamierzenie MM czy moze nieumiejetnosc konstruowania postaci. Ma byc takt i subtelnosc, wychodzi strach i obojetnosc.

[the_dzidka]

> (czytam teraz "Pul
> pecję", rany boskie, to jest irytacja na irytacji, starczyłoby na caly nowy watek!!!)

*cichutko* Tak, proszę, proszęęęę...

[nessie-jp]

> A propos, ilu mezczyzn zachowaloby taki spokoj jak Grzegorz, gdy go dziadyga be
> sztal za kupno zmywarki?

Grześ już wcześniej zresztą zaliczył tresurę pod tytułem "ty tu jesteś tylko gościem, to nie podskakuj i nie próbuj decydować". Biedaczek, próbował pomalować zielony pokój na kolor inny niż zielony! Zgroza. Na szczęście szybciorem zrozumiał swój błąd. Dziw, że zmywareczki potulnie nie wyniósł na pierwszy odgłos protestu...

[croyance]

O scenie ze zmywarka napisano juz na tym forum tomy, a ja nigdy jej nie czytalam. Ma ktos pod reka, albo powie moze, gdzie ja znalezc? Dowiedzialabym sie wreszcie, o co chodzilo ...

[kkokos]

Około godziny piątej ktoś zadzwonił do drzwi i kiedy Pyza pospieszyła otwierać, ujrzała na progu dwóch osobników w granatowych kombinezonach firmowych, z papierkiem i wielkim kartonem.
- Dźbry - powiedzieli, rozsiewając za każdym poruszeniem odór tytoniu. - Zmywareczka przyjechała, zawołaj mamusię.
- Mamusi nie ma - odpowiedziała machinalnie Pyza.
- To tatusia.
- Tatusia też nie ma.
- To kogoś.
- Już idę, już idę! - zawołała za plecami Pyzy babcia i podbiegła do drzwi, radosna jak Letni zefirek, zapraszając obu fachowców do środka.
Wnieśli karton do kuchni i teraz dopiero Pyza zrozumiała, dlaczego babcia dziś od rana tak się kręciła w tym kącie: lodówka była przestawiona i obok zlewozmywaka utworzyła się luka. W tę to lukę dwaj fachowcy wstawili obecnie białą, pachnącą, nowiutką maszynę do zmywania naczyń, a następnie zamontowali ją sprawnie, przykręcając, jak to ujęli, przedłużkę do baterii kuchennej. Po udrożnieniu odpływu i zakończeniu prac adaptacyjnych obaj panowie wynieśli się, żądając tylko podpisu na kwicie i drobnej kwoty stu złotych za montaż.
- To jest prezent Grzesia dla mamy - wyjaśniła babcia, zamykając drzwi za ekipą. - Nie mogę się doczekać, aż wrócą, strasznie chcę zobaczyć jej minę - spojrzała z czułością na zmywarkę. - Pomyśleć tylko, tyle lat mordęgi! Teraz mogę wam już wyznać, że nienawidzę mycia naczyń i nienawidziłam zawsze - a musiałam to robić przez całe życie. Jak to dobrze, że Gabriela już nie musi.
- Na ogół to Grzegorz zmywał - zauważyła delikatnie Laura, która właśnie przyszła do kuchni i siadła sobie przy stole, chrupiąc ciasteczka sezamkowe.
- Albo ja - powiedziała Pyza bez żadnej złej myśli.
- Posprzątajmy te wszystkie kartony i papierzyska - zaproponowała babcia. - Niech tu będzie ładnie, jak przyjadą. Postawcie na stole te wasze prezenty i szarlotki. Mama się ucieszy, to będzie tak świątecznie wyglądało.
- Tak, tak... ciekawe, co na tę zmywarkę powie dziadzio - rzekła w zadumie Laura, pochłaniając ciasteczko za ciasteczkiem. - Nie wydaje mi się, żeby wpadł w zachwyt, jak go znam.
Babcia przystanęła i spojrzała na Laurę z zaskoczeniem. Wyglądało na to, że nagle tknęła ją myśl podobna.
- Hm, cóż - wyrzekła wreszcie, jakby wbrew sobie. - Na pewno mu się spodoba takie udogodnienie.
Ale jej głos nie brzmiał zbyt pewnie.
Laura oblizała wargi i sięgnęła po następne ciasteczko.
Wszedł Ignacy Grzegorz z wielką “Księgą Kosmosu” pod pachą:
- Mikołaj Kopernik... - przemówił z zastanowieniem, sadowiąc się przy stole i rozkładając książkę na blacie przed sobą. - Nie wiem, czy on umarł, czy wpadł do czarnej dziury? - ponieważ nie było Gabrieli, nikt nie pociągnął tematu, wobec czego zawiedziony Ignacy Grzegorz zapytał, czy mama prędko wróci.
- Lada moment - odpowiedziała Pyza, która taką właśnie żywiła nadzieję. Zbliżała się godzina piąta czterdzieści pięć. - Chyba już zacznę nakrywać do stołu w pokoju - oznajmiła nerwowo. - Babciu, na ile osób?
- Mam nadzieję - wtrąciła Laura poprzez ciasteczko - że nie stoją gdzieś w polu. Ten maluch ciotki Idy jest naprawdę do wyrzucenia.
- A gdzie jest właściwie dziadek? - spytała niespokojnie Róża, której zaczynało świtać, że sytuacja układa się niepomyślnie.
- W bibliotece, oczywiście. Ale obiecał, że wróci na szóstą, choć zebranie zapowiadało się ciekawie. Ja myślę, że przyjdzie najdalej o wpół do siódmej.
- Oj, będzie wesoło, będzie - powiedziała Laura grobowo.
Czas płynął powoli, a budzik, stojący na lodówce, tykał głośno, jak bomba zegarowa.

cdn

[kkokos]

zmywarka 2

Z wybiciem godziny szóstej wydarzenia ruszyły jak lawina, albowiem wszyscy przyszli równocześnie.
Pierwszy wrócił dziadek. Powiesił palto w korytarzu, zzuł półbuty i powiedział, że pogoda jest paskudna, ludzie skwaśniali i marudni, docent zwłaszcza, świat zaś generalnie chyli się ku upadkowi.
Muros erigunt, mores neglegunt (Wznoszą mury, a lekceważą obyczaje.) - podsumował swe pesymistyczne rozważania, po czym, wchodząc do kuchni, rzekł:
- Poproszę o herbatę, gołąbeczko - kierując swe słowa konkretnie do Pyzy, która, nakrywszy już do stołu w zielonym pokoju, teraz biegała nerwowo tu i tam, wykańczając szczegóły i modląc się, żeby mama wróciła na czas.
Ale oto właśnie powiało zimnem i wilgocią - trzasnęły zamykane drzwi wejściowe i do kuchni weszli mama i Grzegorz. Byli jacyś zmęczeni, przemoknięci, w nie najlepszych humorach. Wyjaśnili, że spóźnienie ich wynikło z faktu, że maluch znów padł na wznak w okolicach Paczkowa, w szczerym polu, i że, tonąc w błocie, w strugach deszczu przeplatanego gradem, trzeba było reanimować tę przebrzydłą kupę złomu za pomocą pilnika do paznokci oraz długopisu.
- No, dobrze, ale już jesteśmy w domu - podsumowała to wszystko mama i z ulgą zasiadła za stołem, zastawionym prezentami. W tym momencie wzrok jej padł na stojący naprzeciwko cud techniki, który właśnie, dziarsko błyszcząc czerwoną lampką, kończył z subtelnym poszumem pierwszą turę zmywania.
Mama uniosła się z miejsca, wyciągnęła rękę przed siebie i zapytała:
- Co to... co to... co to jest?!
Dziadek, który aż do tej pory nie zauważył niczego nowego w kuchni, a właśnie pił herbatę, używając swego ulubionego kubka z krasnalkiem, odstawił go rozważnie na stół, zanim obejrzał się, pytając:
- O czym mowa? - i osłupiał, ujrzawszy zmiany, zaszłe w okolicy zlewozmywaka.
- To jest, Gabrysiu, zmywarka dla ciebie - powiedział skromnie Grzegorz. - Automat do mycia naczyń. Zobaczysz, jaki zmyślny.
- Grzesiu! - mama wydała okrzyk. - Och! Teraz dopiero wszystko rozumiem... ach, Grzesiu, Grzesiu! - i rzuciła mu się na szyję w porywie radości.
- Zmywarka? Automat do mycia naczyń? - powtórzył powoli dziadek. - Czy ja dobrze słyszę?
- Ignacy! Pozwól na chwilę! - zaczęła babcia stanowczo, ale nic to nie pomogło. Dziadek poczerwieniał, jakby go ktoś obraził i rzekł dobitnie:
- “Po prostu używanie tego, co było, a brak pragnienia tego, czego nie było”. - są to słowa cezara, Marka Aureliusza, który sypiał na łożu prostym, okrytym skórą, i umiłował wszystko, co zaleca helleński tryb życia.
- Naczynia myli mu niewolnicy - bąknęła na boku mama. Miał to być żart dla rozładowania sytuacji, ale nie tak został przyjęty. Dziadek zgromił ją wzrokiem i kontynuował:
- Jaka szkoda, że dziś wyrazem ludzkiego istnienia staje się z wolna konsumpcja, czyli całkiem po prostu - nieustanne kupowanie przedmiotów. Czy cały sens naszej egzystencji ma się sprowadzać do konsumowania? Kimże wtedy będziemy? “Łoże proste, okryte skórą”! Ot, co!
- Tato - spróbowała znów mama, zerkając nerwowo na Grzegorza i śmiejąc się dla niepoznaki. - Przypomina mi się twoje kazanie o minimalizmie... to sprzed lat.
- Moje kazania dały znakomite efekty, jak widzę - palnął krewko dziadek - skoro doczekałem dnia, gdy inwazja konsumpcjonizmu zahacza i o mój dom! Non qui parum habet, sed qui plus cupit, paupere est. ( Nie ten jest biedny, kto posiada mało, lecz ten, kto pragnie więcej.)
- Seneka - mruknęła niechętnie babcia.
- Tato, gdybym mógł wtrącić słówko - zaczął Grzegorz, wyraźnie zły - Pozwól, że powiem...
- Nie pozwalam - nie pozwolił dziadek. - Jestem dotknięty do żywego. Na naszych oczach totalny rynek niszczy naturalne związki międzyludzkie...

cdn

[kkokos]

zmywarka 3

- Tato, gdybym mógł wtrącić słówko - zaczął Grzegorz, wyraźnie zły - Pozwól, że powiem...
- Nie pozwalam - nie pozwolił dziadek. - Jestem dotknięty do żywego. Na naszych oczach totalny rynek niszczy naturalne związki międzyludzkie...
- Tato, czy zmywanie naczyń przez jedną osobę, po posiłkach wielu osób, uważasz za przejaw naturalnych związków międzyludzkich? - spytał Grzegorz, siląc się na spokój.
- Tak! Nie! - krzyknął dziadek zapalczywie i w tym momeńcie Laura usłyszała to, na co czekała tak wytrwale: dzwonek u drzwi. Wymknęła się więc na korytarz i wpuściła braci Lelujków. Trafili w sam środek awantury, bo, zwabieni głosami, dobiegającymi z kuchni, tam właśnie poszli jak po sznurku.
Pyza natychmiast rzuciła się ku nim, ale nie zdążyła nic powiedzieć, bo dziadek perorował zapalczywie, uderzając rytmicznie łyżeczką o blat stołu:
- Jak słusznie zauważył profesor Barber, dawniej, w normalnym jeszcze świecie, produkowano przedmioty, żeby zaspokoić ludzkie potrzeby. Dziś stwarza się potrzeby, żeby produkować przedmioty. Miliony ekspertów pracują nad tym, by wmówić człowiekowi, że bez zmywarki będzie nikim!
- Nieprawda! - krzyknął Grzegorz, łapiąc się z oburzenia za głowę.
- Cóż, za rok będziesz musiał wyrzucić swoją zmywarkę - atakował dziadek - żeby kupić doskonalszą, cyfrową lub wręcz atomową. “Patrz w głąb rzeczy. A żadnej sprawy ani jakość właściwa, ani wartość niech nie uchodzi twej uwagi”. Marek Aureliusz. Czy zamiast gonić wciąż nowe potrzeby, nie lepiej usiąść z książką w fotelu, nie lepiej iść z dziećmi na spacer? Porozmawiać z żoną?
- Boże miłosierny! - wybuchnął rozgoryczony Grzegorz. - O niczym innym nie marzę niż o rozmowie z moją żoną sam na sam! I kto mi w tym przeszkadza? Przecież nie zmywarka!!!
- Słuchajcie, chłopcy, a może my przejdźmy do pokoju, a oni niech dalej się kłócą? - zaproponowała Laura gościom, ale tak głośno, żeby na pewno wszyscy w kuchni ją usłyszeli.
To dopiero pomogło. (...)
Pyza, wciąż z płonącymi policzkami i uszami, uwijała się wespół z mamą, ustawiając talerzyki i filiżanki, podając dzbanek z herbatą i krając ciasto - bo Laura, naturalnie, siedziała spokojnie za stołem, wpatrzona w Wiktora, i bawiła gości konwersacją.
Dziadek usiadł tylko na moment: chrząknął, upił łyk herbaty, po czym przeprosił i, tłumacząc się zmęczeniem, udał się do swego pokoju, a babcia za nim.
Grzegorz natomiast zabrał swoją herbatę ze sobą, powiedział, że ma mnóstwo pracy, i poszedł do siebie, rzucając od progu dziwne, pełne bolesnej wymowy spojrzenie, (...)
A wtedy Laura zaproponowała, by zagrać w makao i, jak się okazało, był to jeden z jej lepszych pomysłów. (...)


cdn

[kkokos]

zmywarka 4 i ost

Grzegorz przyszedł po dwudziestu minutach i trafił na najlepszą zabawę. Cała kuchnia rozbrzmiewała wybuchami śmiechu i okrzykami grających:
- Moje! Moje!
- Laura! Nie oszukuj!
- Ja? Ja nie oszukuję, przenigdy...
Młodzież bawiła się w najlepsze i nikt nie pomyślał nawet o tym, co czuje człowiek, który chciał uszczęśliwić swą żonę, a unieszczęśliwił i obraził teścia.
Grzegorz pokręcił się po kuchni, z miną chorego psa, po czym stanął pod oknem, z dala od gwaru młodzieży i - założywszy ręce - w smętnej zadumie popatrzał na swój prezent. Otworzył drzwiczki, obejrzał z podziwem suche i lśniące naczynia i sztućce, wyładował je do szafek i szuflad, po czym zamknął zmywarkę, spojrzał na nią przeciągle i westchnął. Odstąpił dwa kroki w tył, znów westchnął i pokręcił głową.
Wtedy poczuł, że ktoś stanął obok, kładąc mu rękę na ramieniu. Grzegorz drgnął i odwrócił się - ach! Był to Ignacy Borejko, zagorzały wróg konsumpcjonizmu, przeciwnik zmywarek i totalnego rynku.
- Chciałbym cię przeprosić, Grzegorzu - przemówił ten fanatyczny starzec, ten kostyczny bojownik i zapalczywy konserwatysta. - Zareagowałem zbyt gwałtownie, a przecież nie miałem racji. Przynajmniej jeśli chodzi o tę konkretną zmywarkę, która, co oczywiste, przyda się Gabrysi bardzo. Ale, co gorsza, nie miałem racji in merito. ( W samej treści.) W zapalczywości swojej zapomniałem, że mówię do człowieka podobnych zasad, do człowieka rozumnego i wyważonego. I - do pana tego domu. Proszę, byś to wybaczył zgrzybiałemu ojcu swojej córki... to jest... mojej córki, to jest... ojcu twojej żony.
Grzegorz poczuł, że z serca stacza mu się ogromny głaz, i zrozumiał, jaki to ciężar był powodem jego ciągłych westchnień przez ostatnie kilkadziesiąt minut.
- Tato - powiedział. - To ja przepraszam. Niepotrzebnie się uniosłem. Ja nawet krzyknąłem! I to na ciebie, pana tego domu. A przecież powinienem cię zrozumieć. Bo ty masz rację - z wyjątkiem tej konkretnej zmywarki - masz rację in merito!
- Tak sądzisz? - uradował się Ignacy Borejko, wznosząc rudawe brwi.
- Tak, tato. Tak sądzę.
- To mnie bardzo podnosi na duchu - wyznał teść, otwierając ramiona. - Uściśnij mnie, synu. - Ostatnimi czasy wyraźnie polubił styl patriarchalny, nawet z lekka staropolski.
Grzegorz uścisnął kruche ramiona i ucałował chudy, wygolony policzek. Teść oddał mu uścisk, a wtedy uderzyła ich nagła cisza w pomieszczeniu: młodzież przestała już łupać w karty i obecnie patrzyła na obejmujących się panów tego domu z takim podziwem, jakby demonstrowali tu rozdział z dawnego kodeksu rycerskiego.
- Concordia domi, foris pax ( Zgoda w domu, pokój na zewnątrz.) - pouczył wszystkich obecnych Ignacy Borejko. - Synu, czuję się tak, jakby ogromny głaz spadł mi z serca.
- Oryginalne - powiedział Grzegorz i roześmiał się z ulgą.

[croyance]

Jezujezujezu *lapie sie za glowe*

Kkokos, bardzo Ci dziekuje za ten tekst. Boze, ale ten Ignacy to swinia i drama queen.
Najpierw niszczy radosc z niespodzianki u sterroryzowanej Mili - i to z oddali - a potem, jak juz wroci do domu, zabija radosc Gabrieli. Swinska z niego swinia! Niby przeprosil, ale IMO tez raczej dlatego, ze ON poczul sie zle i niehonorow i ON chcial sceny pokajania sie i dramatycznej przemowy 'zle postapilem ta da dam!'.

Obrzydliwe, alez mi szkoda bylo Mili i Gabrieli, tak sie na poczatku cieszacych!

[nikadaw1]

w każdym razie upada hipoteza, że zarząd kołchozu nic nie wiedział o zmywarce a Grzegorz już chciał kłaść uszy po sobie i wieźć sprzęt do sklepu.

w scenie pojednania nie widzę żadnych podtekstów. prawdę mówiąc, zawsze budziła we wmnie podziw, bo mało jest ludzi, którzy potrafią przyznać się do błędu, przeprosić i uścisnąć. Grześ został nazwany panem domu i człowiekiem podobnych zasad. w Imieninach zresztą Ignac był jeszcze w miarę w porządku, miał irytujące nawyki i nie zmywał po sobie, ale potem obsługiwał zmywarkę, bardzo ładnie zachował się wobec zbuntowanej Laury, a nawet chodził po zakupy. prawdziwą karykaturą stał się na dobrą sprawę dopiero w CP (i ta, według mnie autorka w ogóle nie kryje, że pisze karykaturę, choć jednocześnie każe nam wierzyć, że mamy obraz idealnej rodziny)

[nessie-jp]

nikadaw1 napisała:

> w każdym razie upada hipoteza, że zarząd kołchozu nic nie wiedział o zmywarce a
> Grzegorz już chciał kłaść uszy po sobie i wieźć sprzęt do sklepu.

No właśnie miałam pisać, że oto dlaczego nie położył uszu i nie odwiózł: bo przecież MATRONA zatwierdziła zakup. I wyraziła zgodę.

Swoją drogą, przepięknie wypunktowała Babiszona Laura: że to wcale jednakowoż nie Babi ciągle zmywa, tylko właśnie Grześ!

Okropnie przykre jest też zdenerwowanie i zakłopotanie Róży tą sceną. Dlaczego ta nieszczęsna dziewczyna z trzęsącymi się rękami i pałającymi policzkami coś poprawia przy stole, zamiast jak Laura trzasnąć zdecydowanie "niech się kłócą, chodźmy stąd"? Skąd w ogóle u tej dziewczynki takie poczucie WSTYDU za starcie ojczyma z dziadkiem?

Scena pojednania też sprowadzona w sumie do pokajania się Grzegorza, że niu, skądże znowu, to ty, szlachetny patriarcho, jesteś głową tego rodu i ty się znasz na zmywarkach oraz na prowadzeniu domu, gdzieżbym ja tam, ale oczywiście jestem niezmiernie wdzięczny, że łaskawie wyraziłeś chęć pojednania i zezwoliłeś na pokalanie twych aureliuszowskich progów nikczemnie materialistyczną zmywarką, w drodze wyjątku. Rzecz jasna.

[nikadaw1]

Nessi, nie znosisz Ignaca, ale trochę uczciwości: jakie tylko i wyłącznie pokajanie Grzesia? Ignac zaczął awanturę i Ignac wygłosił mowę o swej zapalczywości i zaletach Grzesia. Grzegorz z kolei przyznaje, że Ignacy ma rację we wszystkich punktach, z wyjątkiem konkretnej zmywarki.
uderzyło mnie z kolei, że Laura odrabia lekcje w kuchni - u siebie w pokoju nawet nie ma stolika? a Nutria w kuchni trzyma swoje Dialogi, choć cały zielony pokój jej.

[nessie-jp]

> Grzegorz z kolei przyznaje, że Ignacy ma rację we wszystkic
> h punktach, z wyjątkiem konkretnej zmywarki.

Właśnie. A przecież Ignacy NIE ma racji. I dlaczego Grześ płochliwie zrzeka się roli "pana domu"? Przecież on JEST "panem" w swojej rodzinie. I dla swojej rodziny, dla swojej własnej osobistej "pani" kupił prezent.

Ignacy nie ma racji, ale autorka ustami Grzesia mu tę rację daje

[zla.m]

nessie-jp napisała:

> Jego absolutna pogarda dla "konsumpcjonizmu" i kupowania rzeczy, których nie mi
> ał Marek Aureliusz, jest zła i głupia od początku do końca.

Swoją drogą szkoda, że Grzegorz nie spytał "krótko a celnie" jakiej to marki Marek Aureliusz posiadał telewizor albo chociaż krem do golenia ;)

[the_dzidka]

> Ignacy nie ma racji nie tylko w odniesieniu do tej konkretnej zmywarki, ale też
> żadnej innej. Ignacy nie spędza wielu godzin dziennie na pracy we własnej kuch
> ni, więc nawet o potrzebach własnej rodziny ma niewielkie pojęcie. Tym bardziej
> nie ma ani pojęcia, ani żadnego prawa poniżać INNYCH ludzi kupujących zmywarki
> (nie tylko tę konkretną, którą łaskawie Ignac aprobuje).
>
> Jego absolutna pogarda dla "konsumpcjonizmu" i kupowania rzeczy, których nie mi
> ał Marek Aureliusz, jest zła i głupia od początku do końca.

Święta racja. Łatwo się pracuje cudzymi rączkami. Głupia jest też jego przemowa, z profesorami Barberami i innymi skorupiakami. Słowo daję, gotuję się przy niej nawet teraz, po tylu latach. Gdybym tam była, prawdopodobnie wrzasnęłabym "Zamknij się, głupi dziadu! Zamknij się! Po prostu się zamknij!" I nawet nikt nie musiałby mnie z tego cudownego domu wyrzucać, bo sama bym z niego wyleciała, zabierając te skrzypiące drzwi (wyrwane z zawiasów przy ich zamykaniu).

[croyance]

Ignaca przeprosiny to IMO jak nagle wyznanie faceta, ze zdradzil - niewazne, ze miejsce nie po temu, ze czas niedobry, ze psuje tym innym wazna okazje - ON musi zrzucic to ze swojego sumienia i z drogi, wiesniaki! On nie przeprosil za to, ze zepsul przyjemnosc Mili i Gabrieli, ale dlatego, ze doszedl do wniosku, ze merytorycznie nie mial racji w kwestii konsumpcjonizmu.

Moze jestem uprzedzona, ale tak to widze, wrrrrr.

[croyance]

No niech mu bedzie, ladnie sie zachowal, ze przeprosil w ogole.

[turzyca]

Ja sobie wlasnie uswiadomilam, ze dla mnie nabywanie zmywarki, pralki, suszarki, sprawnego komputera czy sprawnego samochodu nie jest objawem konsumpcjonizmu. To unikanie nerwozercow, ktore oprocz wzbudzania stresu, marnuja takze czas. To po prostu inwestycje. Za to konsumpcjonizmem jest dla mnie kupienie piatego zestawu Plutarcha. Bo piaty komplet Plutarcha kupuje sie tylko po to, zeby go miec. Tylko z checi posiadania.

[kkokos]

> Ignacy nie ma racji nie tylko w odniesieniu do tej konkretnej zmywarki, ale też
> żadnej innej. (..........) przemowa Grzesia jest od rzeczy.

oczywiście, bo jeśli przyjmiemy, że ta jedna zmywarka nie jest konsumpcjonistyczna, a wszystkie inne są, to znaczy, że wszyscy grzesiowie i pyzy świata (bo my wiemy, choć babi i ignac olewają tę wiedzę, że to głównie grześ i pyza zmywają w tym domu, a a nie gaba) mają psi obowiązek nosić wodę do zmywania ze studni i szorować gary piaskiem.

> Jego absolutna pogarda dla "konsumpcjonizmu" i kupowania rzeczy, których nie mi
> ał Marek Aureliusz, jest zła i głupia od początku do końca.

czy wygłosił podobne przemowy przy okazji kupowania w tej rodzinie samochodów? komputerów? telefonów komórkowych? zapewne nie, bo to są ułatwienia, z których sam korzystał.

Grześ jest po pros
> tu zwyczajnym TCHÓRZEM. Nie chce konfliktu, chce świętego spokoju kosztem własn
> ej racji. Kunktator i tyle.

ktoś już w tej rodzinie był CHORY NA SAMĄ MYŚL o konflikcie. ciekawe, że grześ tak ma jak różyczka, choć to nie jego krew...

nie, ale serio to rozumiem, że grześ zgadza się ze zdaniem ignaca o tym, że powszechny konsumpcjonizm powoduje zatracenie więzów międzyludzkich itd. tyle że dla grzesia zapewne konsumpcjonizm to np. nowy model bmw co roku, okupiony pracą po 20 godzin na dobę, a dla ignaca np. to, czego on sam nie miał w młodości

[agni_me]

Teatralność tego pojednania (przy pełnej widowni, jakby nie było) okrutnie mnie bawi. Jestem pewna, że te kilkadziesiąt minut Ignac spędził nie tyle rozpamiętując swe niegodne zachowanie, ile jakąś ostrą uwagę/uwagi Mili. Mnie się to kojarzy - ale, przyznaję, to tylko moja wyobraźnia, bezpośrednio w tekście tego nie widać - ze sceną przeproszenia Małgorzaty Linde przez Anię.

[jottka]

dla mnie ta scena jest li i jedynie głupia - ignac nic nie robi w domu, więc całość sprawia wrażenie awanturującego się dziedzica, że mało ważny członek rodziny kupił traktor i od tej pory chłopstwo się zmanieruje, bo będzie miało mnóstwo wolnego czasu, a wiadomo to, co taka hołota wtedy zrobi?

ni przypiął ni przyłatał, jednym słowem

[kkokos]

ca
> łość sprawia wrażenie awanturującego się dziedzica, że mało ważny członek rodzi
> ny kupił traktor i od tej pory chłopstwo się zmanieruje, bo będzie miało mnóstw
> o wolnego czasu, a wiadomo to, co taka hołota wtedy zrobi?

bardzo ładnie ujęte

[tt-tka]

a propos sceny ze zmywarka
"nikt nie pomyslal nawet, co czuje czlowiek, ktory chcial uszczesliwic swa zone, a unieszczesliwil i obrazil tescia "

o tym, ze to ten wlasnie czlowiek, Grzes mianowicie, zostal unieszczesliwiony i obrazony, nie pomyslala nawet autorka

[ciotka_scholastyka]

I nadal nie rozumiem, co jest unieszczęśliwiającego - kogokolwiek - w nabyciu zmywarki...

[nikadaw1]

służę uprzejmie:
Około godziny piątej ktoś zadzwonił do drzwi i kiedy Pyza pospieszyła otwierać, ujrzała na progu dwóch osobników w granatowych kombinezonach firmowych, z papierkiem i wielkim kartonem.
- Dźbry - powiedzieli, rozsiewając za każdym poruszeniem odór tytoniu. - Zmywareczka przyjechała, zawołaj mamusię.
- Mamusi nie ma - odpowiedziała machinalnie Pyza.
- To tatusia.
- Tatusia też nie ma.
- To kogoś.
- Już idę, już idę! - zawołała za plecami Pyzy babcia i podbiegła do drzwi, radosna jak Letni zefirek, zapraszając obu fachowców do środka.
Wnieśli karton do kuchni i teraz dopiero Pyza zrozumiała, dlaczego babcia dziś od rana tak się kręciła w tym kącie: lodówka była przestawiona i obok zlewozmywaka utworzyła się luka. W tę to lukę dwaj fachowcy wstawili obecnie białą, pachnącą, nowiutką maszynę do zmywania naczyń, a następnie zamontowali ją sprawnie, przykręcając, jak to ujęli, przedłużkę do baterii kuchennej. Po udrożnieniu odpływu i zakończeniu prac adaptacyjnych obaj panowie wynieśli się, żądając tylko podpisu na kwicie i drobnej kwoty stu złotych za montaż.
- To jest prezent Grzesia dla mamy - wyjaśniła babcia, zamykając drzwi za ekipą. - Nie mogę się doczekać, aż wrócą, strasznie chcę zobaczyć jej minę - spojrzała z czułością na zmywarkę. - Pomyśleć tylko, tyle lat mordęgi! Teraz mogę wam już wyznać, że nienawidzę mycia naczyń i nienawidziłam zawsze - a musiałam to robić przez całe życie. Jak to dobrze, że Gabriela już nie musi.
- Na ogół to Grzegorz zmywał - zauważyła delikatnie Laura, która właśnie przyszła do kuchni i siadła sobie przy stole, chrupiąc ciasteczka sezamkowe.
- Albo ja - powiedziała Pyza bez żadnej złej myśli.
- Posprzątajmy te wszystkie kartony i papierzyska - zaproponowała babcia. - Niech tu będzie ładnie, jak przyjadą. Postawcie na stole te wasze prezenty i szarlotki. Mama się ucieszy, to będzie tak świątecznie wyglądało.
- Tak, tak... ciekawe, co na tę zmywarkę powie dziadzio - rzekła w zadumie Laura, pochłaniając ciasteczko za ciasteczkiem. - Nie wydaje mi się, żeby wpadł w zachwyt, jak go znam.
Babcia przystanęła i spojrzała na Laurę z zaskoczeniem. Wyglądało na to, że nagle tknęła ją myśl podobna.
- Hm, cóż - wyrzekła wreszcie, jakby wbrew sobie. - Na pewno mu się spodoba takie udogodnienie.
Ale jej głos nie brzmiał zbyt pewnie.

(...)
Mama uniosła się z miejsca, wyciągnęła rękę przed siebie i zapytała:
- Co to... co to... co to jest?!
Dziadek, który aż do tej pory nie zauważył niczego nowego w kuchni, a właśnie pił herbatę, używając swego ulubionego kubka z krasnalkiem, odstawił go rozważnie na stół, zanim obejrzał się, pytając:
- O czym mowa? - i osłupiał, ujrzawszy zmiany, zaszłe w okolicy zlewozmywaka.
- To jest, Gabrysiu, zmywarka dla ciebie - powiedział skromnie Grzegorz. - Automat do mycia naczyń. Zobaczysz, jaki zmyślny.
- Grzesiu! - mama wydała okrzyk. - Och! Teraz dopiero wszystko rozumiem... ach, Grzesiu, Grzesiu! - i rzuciła mu się na szyję w porywie radości.
- Zmywarka? Automat do mycia naczyń? - powtórzył powoli dziadek. - Czy ja dobrze słyszę?
- Ignacy! Pozwól na chwilę! - zaczęła babcia stanowczo, ale nic to nie pomogło. Dziadek poczerwieniał, jakby go ktoś obraził i rzekł dobitnie:
- “Po prostu używanie tego, co było, a brak pragnienia tego, czego nie było”. - są to słowa cezara, Marka Aureliusza, który sypiał na łożu prostym, okrytym skórą, i umiłował wszystko, co zaleca helleński tryb życia.
- Naczynia myli mu niewolnicy - bąknęła na boku mama. Miał to być żart dla rozładowania sytuacji, ale nie tak został przyjęty. Dziadek zgromił ją wzrokiem i kontynuował:
- Jaka szkoda, że dziś wyrazem ludzkiego istnienia staje się z wolna konsumpcja, czyli całkiem po prostu - nieustanne kupowanie przedmiotów. Czy cały sens naszej egzystencji ma się sprowadzać do konsumowania? Kimże wtedy będziemy? “Łoże proste, okryte skórą”! Ot, co!
- Tato - spróbowała znów mama, zerkając nerwowo na Grzegorza i śmiejąc się dla niepoznaki. - Przypomina mi się twoje kazanie o minimalizmie... to sprzed lat.
- Moje kazania dały znakomite efekty, jak widzę - palnął krewko dziadek - skoro doczekałem dnia, gdy inwazja konsumpcjonizmu zahacza i o mój dom! Non qui parum habet, sed qui plus cupit, paupere est. ( Nie ten jest biedny, kto posiada mało, lecz ten, kto pragnie więcej.)
- Seneka - mruknęła niechętnie babcia.
- Tato, gdybym mógł wtrącić słówko - zaczął Grzegorz, wyraźnie zły - Pozwól, że powiem...
- Nie pozwalam - nie pozwolił dziadek. - Jestem dotknięty do żywego. Na naszych oczach totalny rynek niszczy naturalne związki międzyludzkie...
- Tato, czy zmywanie naczyń przez jedną osobę, po posiłkach wielu osób, uważasz za przejaw naturalnych związków międzyludzkich? - spytał Grzegorz, siląc się na spokój.
- Tak! Nie! - krzyknął dziadek zapalczywie i w tym momeńcie Laura usłyszała to, na co czekała tak wytrwale: dzwonek u drzwi. Wymknęła się więc na korytarz i wpuściła braci Lelujków. Trafili w sam środek awantury, bo, zwabieni głosami, dobiegającymi z kuchni, tam właśnie poszli jak po sznurku.
Pyza natychmiast rzuciła się ku nim, ale nie zdążyła nic powiedzieć, bo dziadek perorował zapalczywie, uderzając rytmicznie łyżeczką o blat stołu:
- Jak słusznie zauważył profesor Barber, dawniej, w normalnym jeszcze świecie, produkowano przedmioty, żeby zaspokoić ludzkie potrzeby. Dziś stwarza się potrzeby, żeby produkować przedmioty. Miliony ekspertów pracują nad tym, by wmówić człowiekowi, że bez zmywarki będzie nikim!
- Nieprawda! - krzyknął Grzegorz, łapiąc się z oburzenia za głowę.
- Cóż, za rok będziesz musiał wyrzucić swoją zmywarkę - atakował dziadek - żeby kupić doskonalszą, cyfrową lub wręcz atomową. “Patrz w głąb rzeczy. A żadnej sprawy ani jakość właściwa, ani wartość niech nie uchodzi twej uwagi”. Marek Aureliusz. Czy zamiast gonić wciąż nowe potrzeby, nie lepiej usiąść z książką w fotelu, nie lepiej iść z dziećmi na spacer? Porozmawiać z żoną?
- Boże miłosierny! - wybuchnął rozgoryczony Grzegorz. - O niczym innym nie marzę niż o rozmowie z moją żoną sam na sam! I kto mi w tym przeszkadza? Przecież nie zmywarka!!!
- Słuchajcie, chłopcy, a może my przejdźmy do pokoju, a oni niech dalej się kłócą? - zaproponowała Laura gościom, ale tak głośno, żeby na pewno wszyscy w kuchni ją usłyszeli.
To dopiero pomogło. Całe szczęście, bo Pyza, płonąc ze wstydu za swoją rodzinę, omal nie wywierciła wzrokiem dziury w podłodze.
- No, cóż, moi drodzy - powiedziała mama do braci Lelujków, którzy spokojnie stali koło drzwi, śledząc tok dyskusji z wielkim i żywym zainteresowaniem. - Musimy was przeprosić i zapewnić, że nie codziennie mamy tu takie sceny. Nie zakończyła się na czas rozmowa na tematy zasadnicze.
- Nic nie szkodzi - grzecznie rzekł Wiktor. - Ciekawie było posłuchać. Czy można teraz złożyć pani najlepsze życzenia imieninowe? - tu Wiktor podał mamie zgrabne pudełko czekoladek, mówiąc: - Jeszcze drobiazg od firmy.
- Kim jesteście, młodzi ludzie? - zainteresował się złowieszczo dziadek.
- Tato! - jęknęła Gabriela, a Pyza, rozpaczliwie ratując sytuację, dorzuciła:
- Dziadziu, oni byli już u nas w wieczór walentynkowy.
- Ach, w istocie - przypomniał sobie dziadek i stropił się nieco. - Panowie wybaczą, nie poznałem. Byłem nieco rozproszony...
- Ładnie powiedziane - mruknęła babcia.
- Siadajmy, proszę - dziadek pierwszy dał sygnał i zasiedli wszyscy - oczywiście przy kuchennym stole, który, notabene, tylu już widział absztyfikantów. Na szczęście, wyjątkowo został dziś uprzątnięty i nie było na nim podręczników Laury, miesięczników literackich Natalii, bieżących lektur dziadka oraz gazet wszystkich po kolei członków rodziny. Teraz znajdowała się na nim szarlotka Pyzy i azalia babci. Wystarczyło więc po prostu przenieść wszystkie wytworne nakrycia z pokoju do kuchni, bo o ruszeniu towarzystwa z miejsca nie było nawet mowy - i już można było podawać herbatę.

(...)
Grzegorz pokręcił się po kuchni, z

[nikadaw1]

i scena pojednania:
Grzegorz pokręcił się po kuchni, z miną chorego psa, po czym stanął pod oknem, z dala od gwaru młodzieży i - założywszy ręce - w smętnej zadumie popatrzał na swój prezent. Otworzył drzwiczki, obejrzał z podziwem suche i lśniące naczynia i sztućce, wyładował je do szafek i szuflad, po czym zamknął zmywarkę, spojrzał na nią przeciągle i westchnął. Odstąpił dwa kroki w tył, znów westchnął i pokręcił głową.
Wtedy poczuł, że ktoś stanął obok, kładąc mu rękę na ramieniu. Grzegorz drgnął i odwrócił się - ach! Był to Ignacy Borejko, zagorzały wróg konsumpcjonizmu, przeciwnik zmywarek i totalnego rynku.
- Chciałbym cię przeprosić, Grzegorzu - przemówił ten fanatyczny starzec, ten kostyczny bojownik i zapalczywy konserwatysta. - Zareagowałem zbyt gwałtownie, a przecież nie miałem racji. Przynajmniej jeśli chodzi o tę konkretną zmywarkę, która, co oczywiste, przyda się Gabrysi bardzo. Ale, co gorsza, nie miałem racji in merito. ( W samej treści.) W zapalczywości swojej zapomniałem, że mówię do człowieka podobnych zasad, do człowieka rozumnego i wyważonego. I - do pana tego domu. Proszę, byś to wybaczył zgrzybiałemu ojcu swojej córki... to jest... mojej córki, to jest... ojcu twojej żony.
Grzegorz poczuł, że z serca stacza mu się ogromny głaz, i zrozumiał, jaki to ciężar był powodem jego ciągłych westchnień przez ostatnie kilkadziesiąt minut.
- Tato - powiedział. - To ja przepraszam. Niepotrzebnie się uniosłem. Ja nawet krzyknąłem! I to na ciebie, pana tego domu. A przecież powinienem cię zrozumieć. Bo ty masz rację - z wyjątkiem tej konkretnej zmywarki - masz rację in merito!
- Tak sądzisz? - uradował się Ignacy Borejko, wznosząc rudawe brwi.
- Tak, tato. Tak sądzę.
- To mnie bardzo podnosi na duchu - wyznał teść, otwierając ramiona. - Uściśnij mnie, synu. - Ostatnimi czasy wyraźnie polubił styl patriarchalny, nawet z lekka staropolski.
Grzegorz uścisnął kruche ramiona i ucałował chudy, wygolony policzek. Teść oddał mu uścisk, a wtedy uderzyła ich nagła cisza w pomieszczeniu: młodzież przestała już łupać w karty i obecnie patrzyła na obejmujących się panów tego domu z takim podziwem, jakby demonstrowali tu rozdział z dawnego kodeksu rycerskiego.
- Concordia domi, foris pax ( Zgoda w domu, pokój na zewnątrz.) - pouczył wszystkich obecnych Ignacy Borejko. - Synu, czuję się tak, jakby ogromny głaz spadł mi z serca.
- Oryginalne - powiedział Grzegorz i roześmiał się z ulgą.

[croyance]

Dzieki i Tobie :-)

Podłoga podzielona na kwadraty?

[a_weasley]

Guineapigs napisała:

> Watek slobow licealistow lub zakochanych od 1 klasy liceum byl tu niejeden, lud
> zie nie bardzo wierza w te masowe pietnastoletnie 'i do smierci', chociazby baz
> ujac na wlasnym doswiadczeniu.

Bazując na nie tyle własnym doświadczeniu, co własnych obserwacjach stwierdzam, że zjawisko to, nie będąc tak powszechnym jak w Jeżycjadzie, przecież występuje wcale często.

> A rozwod? Coz to - rozwod! Dominikan ci da,

Czy mogę prosić o jakieś uzasadnienie tych bzdur?

> A propos, ilu mezczyzn zachowaloby taki spokoj jak Grzegorz, gdy go dziadyga be
> sztal za kupno zmywarki?
<ciach>
> Inny by powiedzial: przepraszam, mieszkam tu, dokladam sie do czynszu, pradu,
> gazu etc. - mam prawo wstawic zmywarke co zajmuje metr kwadratowy kuchni.

Słucham?
To nie jest jego kuchnia. Można podzielić na strefy wpływów część sypialną, ale nie kuchnię, przedpokój, łazienkę.
To, że się dokłada do tego i owego, wynika z faktu, że mieszka. Można sensownie twierdzić, że powinien mieć, jako dorosły współdomownik, prawo do udziału w decyzjach. Ale nie do podejmowania samodzielnie decyzji, że coś zostanie zainstalowane na terenie, który nie jest jego wyłącznym terytorium.
W kwestii konsumpcji, generowania potrzeb itp. Ignacy co do zasady ma sporo racji, od co najmniej półwiecza na tym w dużym stopniu polega marketing. W konkretnym przypadku, i owszem, jej nie ma. Natomiast w konkretnym właśnie przypadku miał święte prawo się wściec, że się go stawia przed faktem dokonanym, i nie ma w tym nic ani gorszącego, ani oryginalnego.
W takiej sytuacji należało wcześniej powiedzieć, że zamyśla to i tamto, dogadać się z żoną, z Gabą, z teściową (wszystkie one dziadka zna trochę dłużej i umiałyby to rozegrać zręczniej) - i jeszcze byłby finansowo do przodu, bo nie ponosiłby wydatku sam.

[bupu]

> Słucham?
> To nie jest jego kuchnia. Można podzielić na strefy wpływów część sypialną, ale
> nie kuchnię, przedpokój, łazienkę.
> To, że się dokłada do tego i owego, wynika z faktu, że mieszka. Można sensownie
> twierdzić, że powinien mieć, jako dorosły współdomownik, prawo do udziału w de
> cyzjach. Ale nie do podejmowania samodzielnie decyzji, że coś zostanie zainstal
> owane na terenie, który nie jest jego wyłącznym terytorium.

Mieszka i jest domownikiem, takim samym dobrym jak pozostali, a nie kategorii trzeciej. Więc jakieś prawa też posiada, prawdaż. Poza tym, jak widać z zacytowanych tu fragmentów, w zmywarkospisek wtajemniczona była Mila, upada zatem zarzut, iż decyzję tę Grzegorz podjął samodzielnie. Poza tym, do licha ciężkiego, nie móc w spokoju nabyć ułatwiającego życie sprzętu AGD, bez proszenia o zgodę... No kołchoźnictwo w rozkwicie.

> Natomiast w konkretnym właśnie przypadku miał święte prawo się wściec, że się go stawia > przed faktem dokonanym, i nie ma w tym nic ani gorszącego, ani oryginalnego.

W tym konkretnym przypadku Dziad Borejowy nie zarzuca nikomu, że go o zmywarce nie uprzedzono, tylko wygłasza wzniosłe pierdafony o konsumpcjonizmie i zaniku więzi międzyludzkich. Stary, z przeproszeniem, patafian, który nigdy po sobie najmarniejszej łyżeczki nie umył, wiecznie obsługiwany przez żonę i córki, wścieka się na zięcia za kupno zmywarki, w głębokim poważaniu najwyraźniej mając fakt, że dzień w dzień ktoś w tym domu spędza kupę czasu nad zlewem. No kurrrde, ciśnienie mi ta scena podnosi, a najłagodniejsze co mi się ciśnie na usta, to "Milcz, dziadu!".

> W takiej sytuacji należało wcześniej powiedzieć, że zamyśla to i tamto, dogadać
> się z żoną, z Gabą, z teściową (wszystkie one dziadka zna trochę dłużej i umia
> łyby to rozegrać zręczniej) - i jeszcze byłby finansowo do przodu, bo nie ponos
> iłby wydatku sam.

No to przecież z Milą się dogadał. Wtajemniczona była w spisek zmywarczany.

W zasadzie tak, ale..., było: Podłoga...

[a_weasley]

Bupu napisała:

> Mieszka i jest domownikiem, takim samym dobrym jak pozostali, a nie
> kategorii trzeciej.

Kwestia, kto u kogo mieszka, w rodzinach wielopokoleniowych jest złożona zawsze.

Poza tym, jak widać z zacytowa
> nych tu fragmentów, w zmywarkospisek wtajemniczona była Mila, upada zatem zarzu
> Poza tym, do licha ciężkiego, nie móc w spokoju nabyć ułatwiającego życie
> sprzętu AGD, bez proszenia o zgodę...

A niech sobie kupuje. I u siebie w pokoju postawi.
Mnie w tym momencie nie chodzi nawet o konkretną sytuację (bo - mój błąd - główna użytkowniczka kuchni była wprowadzona), ino o zasadę, z którą się nie zgadzam, o ów "metr kwadratowy podłogi", na którym Grzegorz może postawić co chce. Czyli, jak rozumiem, gdybym nawet tak miał rację w opisie stanu faktycznego jak jej nie miałem, i tak Grzegorz byłby w prawie.
<od tej chwili rozmawiamy teoretycznie>
Otóż nie byłby. Nawet gdyby układy były bez niedomówień partnerskie, czyli Strybowie kupili/wynajmują mieszkanie w spółce z Borejkami i każdy ma połowę udziałów. Ba, gdyby spółka obejmowała lokal Pałysów i każdy miał jedną trzecią, dalej operacja pod hasłem "dwóch zdecydowało, to trzeci ma siedzieć cicho" nie byłaby najlepszym pomysłem.
Już nie mówię o tym, że zmywarka wymusza jeszcze jakieś roboty, ale gdzieś ją trzeba wstawić, kosztem czegoś. Równie dobrze mogliby teraz z kolei Pałysowie z marszu wstawić zamrażarkę - również urządzenie pożyteczne, a nawet bardzo pożyteczne.
<rozmowy teoretycznej koniec>

> No kołchoźnictwo w rozkwicie.

Jeżeli to, żeby nie traktować wspólnego terytorium jak swojego własnego, jest kołchoźnictwem, to oczywiście tek.

> W tym konkretnym przypadku Dziad Borejowy nie zarzuca nikomu, że go o zmywarce
> nie uprzedzono, tylko wygłasza wzniosłe pierdafony o konsumpcjonizmie i zaniku
> więzi międzyludzkich.

Toż mówię, że pretensje zgłosił nie o to, o co miał powody, tylko zupełnie o co innego. Jak również że owe pierdafony ogólnie biorąc mają sens, tylko do konkretnego przypadku mają się nijak.

> No to przecież z Milą się dogadał. Wtajemniczona była w spisek zmywarczany.

Toteż, rzecz przemyślawszy, widzę błąd po stronie Mili, która nie przewidziała reakcji męża, chociaż mogła i powinna była ją przewidzieć.
Gdyby Grzegorz znalazł sobie inną okazję do robienia niespodzianki, a zmywarkę by po prostu kupili, może Gaba nie byłaby tego błędu popełniła.
Podejrzewam, że dla niego taka reakcja, jaka była, była takim samym zaskoczeniem jak byłaby - całkowicie zrozumiała - reakcja "to jest co najmniej tak samo mój dom jak twój i nie życzę sobie...": wyliczył sobie, matematycznie, że pomysł ma konkretne zalety, a wad żadnych (w czym, jeśli kuchnia nie jest ultraciasna, nie był daleko od prawdy), więc nie przyszło mu do głowy, że ktoś może mieć obiekcje.

[guineapigs]

Ile??? Slownie: ile przysieg zlozonych w 1 klasie liceum skonczylo sie slubem i przetrwalo do pozna.
Co do rozwodow: ostatnio byl temat rozwodow koscilenych - czyli de facto uniewaznien. Moja wlasna kuzynka to zrobila bez problemu, po prostu przestal jej sie podobac tryb zycia meza, chociaz podobal sie gdy byl narzeczonym. Moze w MM tego nie ma - przyznaje, ale w zyciu jest.
A co do Grzegorza: zmywarka byla ustalona z Mila. Malo? A na czym od pol wieku polega marketing, to inna sprawa. Kiedys ludzie nie uzywali pasty do zebow, automatrycznych olowkow i internetu. PKS-u tez nie bylo.
Ja uwazam, ze jesli ktos gdzies mieszka, to albo mowimy wprost: Gaba, jestes u siebie, albo: Gaba, mieszkasz u nas i nas sluchaj.
Zmywarka byla kupiona nie na zasadzie: tylko dla gaby, ale ze dla wszystkich. Jakby ktos kupil zamrazarke dla wszystkich - to byloby w porzadku.
Ignac pozostal na dacie 1977 kiedy to byl fajnym tata a kupienie uszczelki to byl sukces.
dzieki Bogu Polska troche wdepnela w Europe i cuda jak zmywarka, lodowka, mikrofala czy suszarka do ubran sa normalnymi sprzetami w domu, a nie jakimis cudami.
A propos, pralki Ignac uzywa normalnie bez przemowien o Aureliszu, co to pralki nie mial, - a zmywarka to luksus ma byc przy min. 10 osob w domu?

[a_weasley]

Guineapigs napisała:

> Ile??? Slownie: ile przysieg zlozonych w 1 klasie liceum skonczylo sie slubem i
> przetrwalo do pozna.

Z pierwszej jak z pierwszej, ale z drugiej to z dziesięć przypadków na dzień dobry wymieniam (tzn. że w II była dziewczyna, chłopak na ogół starszy).
A jedni to się zeszli na wakacjach po VIII klasie (rówieśnicy).

[significado-significante]

kissed_by_fire napisał(a):

> To jest okropne. Pyza jest panna, jest ladna, podobno madra, ciepla i mila, a t
> u rodzina najpierw robi z Fryca potwora, a potem robi wszystko, by Pyze w ramio
> na potwornego Fryca wepchnac jak najszybciej. Nie doradza czekania, poukladania
> relacji, nie zostawia mlodych samych, aby byli w stanie to zrobic.

Tutaj, moim zdaniem, wyłażą na wierzch kompleksy Borejków (a ich oczami również społeczno-kulturowe lęki i kompleksy samej Autorki) Wszystkie kobiety B. są rzekomo ładne, miłe, mądre, zdolne i wyjątkowe. I rodzina ma niby tego świadomość. Ale jednak nie jest to świadomość na tyle silna, by nie trzeba było każdego dnia zaciskać kciuków i błagać losu by każdy z wybranków ich córek, wnuczek i sióstr zdobył się na ten krok - by się z nimi ożenił i nie zmienił zdania. Pyziak jest (jak wiemy z retrospekcji) usilnie namawiany do ślubu, chociaż jest nielubiany przez przyszłą teściową. Zamążpójście Idy jest poprzedzane psychotycznymi wizjami Mili jak to Marek się rozmyśla, ucieka i jednak Idusi nie poślubia. Rozterki Nutrii na temat Nerwusa prowadzą rodzinę do wiecznych dywagacji na temat kiedy Natalia wreszcie się zdecyduje i za niego (lub kogokolwiek innego) wyjdzie. Pyza i Fryderyk - wiadomo. Tak więc kobieta, która nie wyjdzie za mąż jest niepełnosprawna życiowo, niepełnowartościowa społecznie, niespełniona i przynosi ten właśnie drobnomieszczański WSTYD. Więc byle do ślubu, a potem to już pal sześć. Nie ważne czy będzie szczęśliwa, nie ważne że może wydać się nierozważnie za tyrana, potwora, gościa który będzie ją zdradzał, krzywdził, czy w jakikolwiek inny sposób unieszczęśliwiał. NIE WAŻNE. I to mężczyźni rządzą, to oni (nawet nie lubiani czy nie szanowani przez rodzinę) ustalają zasady, okazują łaskę - albo się na ślub zdecydują, albo nie - a kobiety przyjmują ich decyzję z pokorą i uniżeniem. To takie moje rozwlekłe zdanie na ten temat.

[rekin1232]

jak sie tu na czytałem to zal mi wasz wszystkich ja znam fryca on jest bardzo porzodnym człowiekem.a to ze rodzinka robiła z niego potwora za jego plecami okazało sie ze fryc o niczym nie wiedział.dowiedział sie przypadkowo o tych głupotach fryc postanowił. odbic o tej rodzinki.. i bardzo dobrze zrobił.a oni tera prubuja lizac dupe.ja fryca bardzo dobrze znam i wiem jedno o nim ze nie bedzie sie
torerował tym co wiesniaki gadają za plecami jescze go nie widzieliscie wkurwionego ja widziałem i wiem co potrafi.a ja to z daleka jestem i byłem pare razy na tej wsi i to co tam zobaczyłem to bada burakow i frajerstwo słyszałem ze niby sa tam kozaki to przyjade i zobacze sprawdze kazdego. a to co tu jest po wypisane o jakich dziewczynach to co zal wam dube sciska ze leca na niego pannny:)

[meduza7]

Miałam wywalić, ale zostawię, trochę folkloru zawsze się przyda :)

[tygrys2112]

Róża nie jest oceniana jako nieodpowiedzialna, mimo, że przecież sama doprowadziła do zaistniałej sytuacji, chcąc Fryderyka do siebie przywiązać. Taka motywacja świadczy raczej, że Róża nie była bynajmniej bezwolna i że działała w sposób wcale nie emocjonalny. Ale jej postawa nie jest oceniana negatywnie ani przez rodzinę, ani przez autorkę.

[kkokos]

Czy Roza jest jakas pohanbi
> ona, ze Fryc ma sie z nia ozenic natychmiast?

tak.

im dłużej to trwa, tym pohańbiona jest bardziej.
i hańbę może zmyć tylko ślub. z kimkolwiek.

choć z drugiej strony sąsiedzi i tak nigdy nie zapomną, że najpierw się dziecko urodziło, a ślub był dopiero potem...

[maryboo]

kkokos napisała:


> choć z drugiej strony sąsiedzi i tak nigdy nie zapomną, że najpierw się dziecko
> urodziło, a ślub był dopiero potem...


No ale jacy sąsiedzi, skoro Gadomskich i Łuczaków wchłonęła Jeżycka Czarna Dziura Postaci Zbędnych i Zawadzających?

...A nie, moment, wszak tłum ciekawskich gąb przypatrywał się, jak Mareczek niczym James Bond dostawał się przez balkon do swego nowego kołchozu. I był wśród nich Sławek Lewandowski, były konkurent do ręki panny młodej, ironicznym uśmiechem kwitujący starania oblubieńca.
Kto wie, może to właśnie jest przyczyną zgryzoty Borejki? Może przez cały okres ciąży Pyzy jakiś młodzieniec z trzeciego piętra lustrował chłodnym spojrzeniem jej dłoń bez obrączki, wyrażając tym samym pogardę dla zhańbionej dziewczyny? Ignacy uznał, że nie przeżyje powtórnie takiej zniewagi zadanej ich rodowi i czym prędzej kazał wnuczce zdjąć z siebie widmo niesławy poprzez sprint do ołtarza. Nie będzie jakiś chłystek w luksusowym samochodzie spoglądał z wyższością na Borejków!

[kissed_by_fire]

:D Poplakalam sie ze smiechu.

[kkokos]

i ten, no, dozorca. w każdej porządnej kamienicy jest dozorca, który roznosi plotki o lokatorach.

[maryboo]

kkokos napisała:

> i ten, no, dozorca. w każdej porządnej kamienicy jest dozorca, który roznosi plotki o lokatorach.

Stróż. Stróż z sumiastymi wąsami i przekrzywionym na jedno ucho beretem, co to przed odmykaniem bramy szepcze konfidencjalnym tonem: "Pani Malinowska, sodoma i gomora u tych z parteru. Już druga z kolei bez ślubu z brzuchem chodzi!"

[the_dzidka]

Trochę OT, ale zaraz mi się przypomina kawałek Autobiografii Chmielewskiej, który przejął mnie najautentyczniejszą zgrozą:

"Tę resztę wakacji miałam nieco zatrutą, ponieważ byłam w ciąży, czego wcale nie zamierzam ukrywać. Nic gorszego niż ukrywanie! Była taka jedna, nie powiem kto, która brała ślub w wielkiej tajemnicy w dwa tygodnie po porodzie, potem się gadało z naciskiem, że wzięła ten ślub pół roku temu, a dziecko urodziło się sześciomiesięczne, wszyscy zainteresowani łgali i kręcili, i całe miasto plotkowało z nastawionymi uszami. Ja się ujawniłam beztrosko od początku i pies z kulawą nogą się tym nie zainteresował, nikogo nie obchodziło, w jakim stanie szłam do ołtarza."

[ananke666]

> Trochę OT, ale zaraz mi się przypomina kawałek Autobiografii Chmielewskiej, któ
> ry przejął mnie najautentyczniejszą zgrozą:
>
> "Tę resztę wakacji miałam nieco zatrutą, ponieważ byłam w ciąży, czego wcale
> nie zamierzam ukrywać. Ja się ujawniłam beztrosko od początku i pies z ku
> lawą nogą się tym nie zainteresował, nikogo nie obchodziło, w jakim stanie szła
> m do ołtarza."

Czasy się zmieniły, w ogóle to kogoś jeszcze obchodzi? Kiedy się wreszcie zdecydowałam, poszłam do ślubu z prawie pięcioletnim dzieckiem, zainteresowanym głównie przejęciem pudełeczka po obrączkach. Znajomi mają dzieci w różnych konfiguracjach, pewnie z połowa to nieślubne. Rodzice są parą, ale z różnych przyczyn ślubu nie biorą.

[ding_yun]

ananke666 napisała:


> Czasy się zmieniły, w ogóle to kogoś jeszcze obchodzi?

Branie ślubu w ciąży/z dzieckiem to już chyba niewiele osób.
Natomiast życie w nieformalnym związku - jednak wzbudza czasami zdziwienie albo komentarze, przynajmniej ja się z tym zetknęłam. Dodam, że zdziwienie "jak to nie bierzecie ślubu" dotyczyło zawsze osób, które w ogóle wcześniej nie były w związku małżeńskim, w przypadku rozwodników/wdowców życie w konkubinacie przechodziło zazwyczaj bez żadnych komentarzy osób z zewnątrz. Ciekawe w sumie. Jakby przynajmniej jeden ślub w życiu trzeba było mieć.

[the_dzidka]

Dodam, że zdziwienie "jak to
> nie bierzecie ślubu" dotyczyło zawsze osób, które w ogóle wcześniej nie były w
> związku małżeńskim

Moja przyjaciółka odpowiada na to: "Kredyt mieszkaniowy wiąże znacznie mocniej niż stuła, proszę kochanej cioci." Na razie pomaga ;)

[kkokos]

Ciekawe w sumie. Jakby
> przynajmniej jeden ślub w życiu trzeba było mieć.

chyba pozostałości po czasach, gdy wdowie było wolno więcej niż pannie. małżeństwo uprawniało do pewnych rzeczy, które to uprawnienie nie było cofane z chwilą śmierci małżonka - a dziś nie jest cofane z chwilą rozwodu.
więc nie wychodzić za mąż to nie nabierać praw do pełni życia.

moja 80-letnia matka, zarzucająca jakiejś młodej kobiecie jakieś czyny, na moje stwierdzenie, że przecież zrobiła kiedyś dokładnie to samo, odparła "ale ja byłam już rozwódką!". cóż, pozostaje mieć nadzieję, że to odchodzący tok myślenia.

[the_dzidka]

kkokos napisała:

> chyba pozostałości po czasach, gdy wdowie było wolno więcej niż pannie. małżeńs
> two uprawniało do pewnych rzeczy

Pierwsze skojarzenie: Ania Shirley i jej uczennica, która chciała być wdową, bo: "Jeżeli wyjdziesz za mąż, to mąż cię tłucze, jeżeli nie wyjdziesz, to wszyscy nazywają cię starą panną, a więc najlepiej być wdową". Śmieszne, ale:

> moja 80-letnia matka, zarzucająca jakiejś młodej kobiecie jakieś czyny, na moje
> stwierdzenie, że przecież zrobiła kiedyś dokładnie to samo, odparła "ale ja by
> łam już rozwódką!". cóż, pozostaje mieć nadzieję, że to odchodzący tok myślenia

... gdy dobiegałam dwudziestki piątki, podsłuchałam: "i co z tego, że żaden się jej nie podoba, przecież może wyjść za mąż i za rok się rozwieść, ale zawsze to lepiej wygląda, rozwódka, a nie stara panna"... dziękuję, siostro mojego ojca i moja matko chrzestna, za pokazanie mi, jak należy traktować mężczyzn... :-/

[the_dzidka]

> Czasy się zmieniły, w ogóle to kogoś jeszcze obchodzi?

Phi, sama dwukrotnie byłam na ślubie połączonym z chrzcinami :) I mało tego, kolejność była celowa: najpierw dziecko, a potem, jak będziemy mieli trochę wytchnienia, to ślub i przy okazji chrzciny.
Tym dziwniejsze wydaje się wyrywanie rudosiwych (fuj!) kędziorów z głowy i wycie do księżyca Dziada Boreja, co ma nieślubną prawnuczkę, ale jednocześnie wylewa na Fryca Czarną Pe.

A dla mieszkańców planety Melmak powodem do wstydu było bycie ślubnym dzieckiem - pamiętacie ten odcinek? ;)

[piotr7777]

> A dla mieszkańców planety Melmak powodem do wstydu było bycie ślubnym dz
> ieckiem - pamiętacie ten odcinek? ;)

Tyle, że twórcy serialu szybko o tym zapomnieli, bo w późniejszym odcinku Alf mówi - "skąd mam wiedzieć jak wygląda poród? Jestem kawalerem" (no właśnie w myśl tej zasady to kawaler powinien wiedzieć a żonaty niekoniecznie).

[klymenystra]

Jak już wyciągamy ten wątek - Kraków, XXI wiek, koleżanka lat 22 zaszła w ciążę ze swoim chłopakiem. Wiedziało o tym "całe osiedle", koleżanka szła do ślubu w lutym, dziecko urodziło się w sierpniu. Wszystko było ok, dopóki nie spytałam, jak sobie radzi, zeszło na jej ciążę i koleżanka zgorszona powiedziała, że ślub był przed ciążą, że dziecko planowane i że urodziło się 9 miesięcy po ślubie. Do tej pory nie rozumiem, po co kłamała i czego się bała...

[tt-tka]

moze bala sie posadzenia, ze zlapala chlopa na dziecko ? w ciazy byla, to sie honorowo ozenil, a bez ciazy moze by dal w dluga ?
teraz wstydzimy sie czego innego niz seksu przed slubem, ale sam wstyd pozostal i ma sie dobrze ,-)

[croyance]

Tyle hanby do zmycia, nie dziwne, ze potrzebna im byla zmywarka.

[zla.m]

croyance napisała:

> Tyle hanby do zmycia, nie dziwne, ze potrzebna im byla zmywarka.

:)))))

Świetne podsumowanie

[minerwamcg]

Coś w tym jest, jakby mi ktoś wyciął taki numer, jak Fryc Pyzie, tez bym się z nim do ołtarza nie wyrywała. Dziecko byłoby raczej argumentem przeciwko ślubowi, niż za.

[asocial]

odnosnie zmywarki... nie wiem czy dobrze kojarze, ze w nastepnej ksiazce to ignacy mial monopol na zapelnianie zmywarki jako jedyny, ktory potrafi zrobic to w logiczny y ergonomiczny sposob.
W ogoel to zwrocilabym uwage na conajmniej dwa problemy;
-co to za prezent, zmywarka? dla zony?
-dlaczego kto traktuje powaznie starszego i zupelnie niezyciowego pana, ktory w zyciu nie pokalal sie zmyciem chocby szklanki po herbacie? dlaczego niby taka osoba ma decydowac w jakis sposob inni maja sprzatac?

[eliza787]

Katolicka moralność tak właśnie wygląda moim zdaniem. Nic to że kawaler dmuchnie pannę przed ślubem, z tego się można wyspowiadać i po bólu, ale nie do pomyślenia jest zrobić dziecko i się nie ożenić. Stąd tyle tych ślubów w 5 miesiącu ciąży.

[pi.asia]

A czy ja dobrze kojarzę, że z jednej strony Ignacy strasznie ubolewał nad nieślubnością małej Mili, ale z drugiej zabraniał Frycowi przychodzić do Róży i absolutnie nie zezwalał na ożenek?
Jakieś rozdwojenie jaźni, słowo daję.

[agni_me]

Bo, rozumiesz, najlepszy byłby jakiś doktor klasyczny, który ożeniłby się z Różą z Dziecięciem li i jedynie dla znakomitego Teścia, z którym można o Plutarchu i bezsensie zmywarek.

[kissed_by_fire]

Tak moze wygladac pewna praktyka w wielu przypadkach, ale w zgodzie z KKK zdecydowanie malzenstwo z powodu dziecka jest odradzane. Zalecane jest ksiedzom, by zdecydowanie namawiali narzeczonych do czekania, aby rozeznali, czy laczy ich cos poza dzieckiem (wyjatkiem sa pary, ktore sa zareczone, planuja wspolna przyszlosc, a dziecko sie przydarza po drodze, jednak nie jest motywem decydujacym). Wynika to z tego, czym jest w prawie kanonicznym sakrament malzenstwa.

Znam troche wierzacych osob, roznych religii, takze wierzacych ortodoksyjnie i malo ma to wspolnego z dulszczyzna. Jezeli chodzi o zasady religijne, to tez najczesciej motywowane sa czyms innym. A Borejkowie chadzajacy radosnie do Dominikanow (prezentujacych po prostu wysoki poziom intelektualny) musieli o tym wiedziec. Albo powinni, przyjazniac sie z np. ojcem Krzysztofem.

Praktyka wynika czesto nie tyle z tego, co stanowi Kosciol, ale z roznych tradycji lokalnych i innych elementow,. Dlatego tez konserwatyzm z NeoJezycjadzie czerpie z tradycji szlacheckich i Pana Tadeusza, nie z Biblii - zreszta slowo "czerpie" w przypadku Boreja jest dyskusyjne... On po prostu staje sie nieznosnym paranoikiem dorabiajacym ladne slowa do swoich pogladow. A wszystko podlane zawiesistym sosem obrzydliwej dulszczyzny i hipokryzji.

[minerwamcg]

eliza787 napisała:

> Katolicka moralność tak właśnie wygląda moim zdaniem.

Dobrze napisałaś: Twoim zdaniem. W praktyce jest tak, że obecnie większość katolickich księży zachęca do poczekania ze ślubem do pierwszych urodzin dziecka - żeby ludzie się przekonali, czy wobec pampersów, nieprzespanych nocy, karmień i ząbkowań ich związek w ogóle przetrwa. Bo często właśnie w tym pierwszym roku się rozpada.
Zrobić dziecko i musieć się ożenić - to raczej cecha mentalności wiejskiej i małomiasteczkowej, bez względu na wyznanie (np. u prawosławnych na białostockiej wsi jest to samo). Bo "co ludzie powiedzą", bo "trzeba", bo "jakże to, panna z dzieckiem" - itd. Jeżeli nawet z takiego "muszenia" powstało kilka sensownych małżeństw (osobiście jedno znam), to dużo więcej powstało nieudanych, które szybko się rozpadły.
Oczywiście u MM należy się spodziewać, że Fryderyk i Pyza będą tym pierwszym, że wszystko im się uda, dopasują się do siebie w cudowny sposób, wspaniale pogodzą pracę ze studiami (Pyza), działalnością naukową (Fryderyk) i wychowaniem Mili (oboje), zarobią mnóstwo kasy i będą szczęśliwi, a wszystko, co powyżej i w innych tematach zostało wyliczone jako przesłanki za niedobraniem tego związku i jego szybkim końcem zostanie pominięte albo zanegowane. Czy to dobrze czy źle - można się spierać, ale raczej tego należy się spodziewać.

[minerwamcg]

Ktoś przede mną przytomnie zauważył, że Dziad Borej goni w piętkę. Z jednej strony ma pretensje do Fryderyka, że się JESZCZE nie ożenił z Pyzą, z drugiej strony odmawia mu prawa bywania u swojej rodziny. To jak on ma się, do stu piorunów, ożenić, korespondencyjnie?!
I jeszcze jedno, co budzi we mnie nieustający niesmak, pisałam już o tym, ale nie zdzierżę - co to wszystko obchodzi Ignacego Borejkę? Pyza nie jest przygarniętą przez niego sierotką, ma matkę, ojczyma, a ponadto jest pełnoletnia i w swoim domu, bo niezależnie od tego, na kogo zapisany jest borejkołchoz, ona się tu urodziła i mieszka od zawsze. Co on ma do nie pozwalania, zabraniania, odmawiania? Sytuacja ma mu się prawo nie podobać, może ją oceniać jak chce - ale g... mu do spraw innych dorosłych ludzi, cokolwiek by o ich dorosłości sądził.
Czemu, na Alkaiosa z Mityleny, nikt mu tego, w cieńszych lub grubszych słowach nie powiedział?

[nessie-jp]

minerwamcg napisała:

> Ktoś przede mną przytomnie zauważył, że Dziad Borej goni w piętkę. Z jednej str
> ony ma pretensje do Fryderyka, że się JESZCZE nie ożenił z Pyzą, z drugiej stro
> ny odmawia mu prawa bywania u swojej rodziny. To jak on ma się, do stu piorunów
> , ożenić, korespondencyjnie?!

Bo to jest, moje drogie, konsekwencja budowania obrazu Ignacego jako staropolskiego Pana Sarmaty, skonfliktowanego z wrażym rodem. Gołowąs mu pannę ruszył, a potem się stosownie nie pokajał, na kolanach do starca nie przyszedł po przebaczenie, wsi nie zastawił, żeby prezenty słać, czołem o kobierzec nie bije

[ding_yun]

Primo to Borejkowie ani Ignacy nie próbują naciskać na ślub wbrew woli Róży i Fryderyka. Oni podjęli już decyzję o tym, że chcą być razem, a ze slubem wstrzymują się wyłącznie dlatego, że Fryderyk szuka pracy i próbuje załatwić kredyt na mieszkanie. Nieuprawnione jest zatem twierdzenie, że Pyza jest w tym wszystkim bezwolna i sterowana.

Po drugie Ignacy rzeczywiście uprzykrza Fryderykowi wizyty, ale nie zabrania mu kontaktów z Różą i nie każe się żenić korespondencyjnie. Raczej upierdliwie wypytuje czy Fryderyk już znalazł pracę mieszkanie dla ich trójki, bo wolałby odwiedzać Różę w jej mieszkaniu, a nie przyjmować Frycka u siebie.

Po trzecie to choć wypominanie nie jest to miłe ani pomocne bo mleko się już wylało, a znalezienie pracy musi trochę trwać to jednak wynika moim zdaniem bardziej z faktu, że Ignacy nie ma pewności, że Frycek nie zwinie się znowu za granicę jeśli sytuacja go nie przerośnie i nie zostawi Róży z dzieckiem, tym razem na dlużej. Raz już tak zrobił, ponad to podobna sytuacja wydarzyła się w życiu jego córki, więc jestem w stanie zrozumieć dlaczego Ignacy naciska na ich ślub i przeprowadzkę, skoro i tak już sami zdecydowali, że właśnie tego chcą.

Nadużyciem jest IMO pisanie tu o dulszczyźnie i zhańbionej pannie z dzieckiem, nadużyciem jest twierdzenie, że Róża jest wpychana w małżeństwo, którego nie chce. Ignacy nie powinien się wtrącać, fakt, ale też rozumiem dlaczego to robi, a jego intencje są słuszne - chce zabezpieczyć wnuczce i prawnuczce jak najlepsze warunki do życia, których w Borejkowym kołchozie jednak nie mają.

[nessie-jp]

że Frycek nie zwinie się znowu za grani
> cę jeśli sytuacja go nie przerośnie i nie zostawi Róży z dzieckiem, tym razem n
> a dlużej. Raz już tak zrobił,

Ależ to jest nieprawda.

Frycek nigdzie się nie "zwinął", a już na pewno nie dlatego, że sytuacja go przerosła. Wyjechał na z dawien dawna zaplanowane, bardzo szczególne stypendium, które z trudem zdobył.

A że wyjechał bez porozmawiania z Różą i ustalenia co i jak, to już wina... Ignacego.

[ding_yun]

nessie-jp napisała:


>
> Frycek nigdzie się nie "zwinął", a już na pewno nie dlatego, że sytuacja go prz
> erosła. Wyjechał na z dawien dawna zaplanowane, bardzo szczególne stypendium, k
> tóre z trudem zdobył.

Uprzednio informując Różę, że nie ma czasu i warunków na zakładanie rodziny i zarzucając jej wprost, że chciała go złapać na dziecko, ale on się nie da.

Frycek miał zapewnione jedynie półroczne stypendium, owszem. Ale miał pewnie nadzieję, że po tym stypendium może dostać jakąś atrakcyjną ofertę pracy w stanach. To zresztą mówi Borejkom stary Schoppe - takie stypendium to jest wielka szansa dla człowieka takiegojak Fryderyk. Nie chodziło tylko o półroczne stypendium. Chodziło o to, że Frycek się nie poczuwał i nie chciał obciążać rodziną bo miał inne perspekywy.

[the_dzidka]

Najpierw załatwił sobie stypendium, potem była rozmowa z Różą.

> Frycek miał zapewnione jedynie półroczne stypendium, owszem. Ale miał pewnie na
> dzieję, że po tym stypendium może dostać jakąś atrakcyjną ofertę pracy w stanac
> h.

Ale tego nie wiemy.

Ja Frycka nie znoszę, ale dorabiania mu gęby pyziaczej - też nie.

[ding_yun]

the_dzidka napisała:


>
> Ale tego nie wiemy.
>


Ale wiemy, co powiedział Róży o pułapce biologicznej, wiemy że oświadzczył Borejce, że nie ma teraz warunków do zakładania rodziny oraz wiemy, że przepadł w tych stanach na amen na większą część Różanej ciąży.

[nessie-jp]

> Chodziło o to, że Frycek się nie poczuwał i nie chciał obciążać rodziną bo m
> iał inne perspekywy.

Jeśli ta teoria miałaby mieć ręce i nogi, to Fryc NIE przyszedłby na Roosevelta, żeby porozmawiać ponownie z Różą (po pierwszych, zapewne nazbyt emocjonalnych awaturach, kiedy ochłonął).

W twoim odczuciu PO CO on tam przyszedł, jeśli nie po to, żeby poczuć się do odpowiedzialności i ustalić z Różą kwestie dotyczące poukładania sobie życia, gdy on będzie na stypendium, a ona tutaj?

Moim zdaniem sytuacja wyglądała tak: Fryc następnego dnia wyjeżdża na stypendium, gdy nagle radosna Różyczka oświadcza, że będą mieli dzidziusia i w związku z czym on nie może jechać, tylko ma być z nią zbliżony (co było celem całej tej Akcji Teleskop od początku do końca). Fryc dostaje szału i ani myśli poddawać się sytuacji

[ding_yun]

> czym on nie może jechać, tylko ma być z nią zbliżony (co było celem całej tej
> Akcji Teleskop od początku do końca).

Nie jestem przekonana. Tak to odebrał Fryderyk. W ustach Róży (w rozmowie z Idą) Akcja Teleskop miała służyć nawiązaniu bliższej emocjonalnej więzi z Fryckiem. Róża uważała, że "im bliższa znajomość, tym trudniej ją zerwać lub zapomnieć za oceanem". Jeśli wierzyć jej słowom to była pogodzona z wyjazdem Fryderyka, a ciąża była, o święta naiwności, efektem ubocznym całej akcji.

> "Pułapka biologiczna" też oznacza dla Fryca co innego, niż dla starego Ignacego
> . Fryc po prostu NIE CHCE brać ślubu z kobietą, z którą zrobił dziecko. A już n
> a pewno nie w tej chwili. Natomiast Ignacy wyciąga nieuprawniony wniosek, że ni
> ebranie ślubu = odrzucanie odpowiedzialności za dziecko i za tę ciążę w ogóle.

Moim zdaniem my różnie rozumiemy Fryderykowe "teraz". Ty uważasz, że Fryderyk po prostu chce wyjechać na stypendium, a potem spokojnie wrócić do dziecka albo do Róży i dziecka bo po prostu te kilka miesięcy jest dla niego kluczowych. Ja jego zarzuty o pułapce biologicznej i deklaracje "nie mam teraz czasu zakładać rodziny" odbieram tak, jak odebrał je Ignacy (borze zielony, mam nadzieję, że nie zmieniam się w niego): że Fryderyk w ogóle do niczego się nie poczuwa - ani do opieki nad Różą ani nad dzieckiem.


Jestem zdania, że gdyby Ignacy Borejko nie dolewał o
> liwy do ognia, Fryc i Róża po ochłonięciu we własnym zakresie ustaliliby, co si
> ę będzie działo przez następne miesiące.

I tu się zgadzam bez zastrzeżeń. Jakkolwiek rozumiem niepokoje Ignacego to uważam, że powinien zostawić je wyłącznie dla siebie.

[bupu]

> Nie jestem przekonana. Tak to odebrał Fryderyk. W ustach Róży (w rozmowie z Idą
> ) Akcja Teleskop miała służyć nawiązaniu bliższej emocjonalnej więzi z Fryckiem
> . Róża uważała, że "im bliższa znajomość, tym trudniej ją zerwać lub zapomnieć
> za oceanem".

Znaczy się, że (wybaczcie brutalność sformułowania) jak bzyknie to nie zapomni? I Pyzunia, zdaniem autorki, jest osobą inteligentną?

[kajaanna]

No co Ty! Pierwsza miłość wszak nie rdzewieje.
A także: "Dotknięcie dziewicy pozostawi na zawsze ślad w pamięci".
***
I na tych mądrościach jechała Róża - Teleskopiarka.
Coś jak z haftowanej makatki w kuchni: "Dobra gospodyni gotuje, co mężowi smakuje".

[the_dzidka]

> Znaczy się, że (wybaczcie brutalność sformułowania) jak bzyknie to nie zapomni?

Swoją drogą, jak usiłuję sobie wyobrazić tę całą akcję pod gwiazdami, to po prostu nie jestem w stanie. Było już o tym, popatrzcie: "para" między która nie ma absolutnie żadnej chemii. Nie dotykają się, nie całują, nie trzymają się za rączki. On ją przedstawia jako koleżankę. Nie ma dla niej czasu poza jednym czy dwoma popołudniami wpisanymi w grafik (!). Nie poszedł z nią na wesele, bo musiał pisać referat. "Kłótnia kochanków" kończąca się tym, że Róża sprawdza coś w encyklopedii, po czym przyznaje mu rację (a on był obrażony, kiedy się rozstawali). Na pewno więc nie była to kłótnia z zazdrości, z namiętności, ("bo ten Kowalski cię podrywa!"). I taka para uprawia razem swój wspólny, zaplanowany przez jedną stronę seks. Ja sobie tego nie wyobrażam. Biorąc pod uwagę to, co powyższe, to musiał być krótki, automatyczny akt, z szybkim rozładowaniem napięcia (bo nawet trudno to nazwać "przyjemnością") Frycka, ze wstydem, żalem i milczeniem post factum. Nie widzę tego inaczej. I co, Rózia tego nie przewidziała? Możemy założyć, że przytomnie nie spodziewała się eksplozji i fajerwerków, chociaż bo ja wiem... ona jest tak bezmyślna... ale nie pomyślała, że seks niepodbudowany żadnymi emocjonalnymi, naprawdę emocjonalnymi, więzami, to będzie katastrofa?... I co właściwie sobie myślała Autorka, w taki właśnie sposób budując ich relację?...

[turzyca]

Nie ma dla niej czasu poza jednym czy d
> woma popołudniami wpisanymi w grafik (!).

Ja tam to akurat rozumiem o tyle, ze i sama bylam osoba dosc zajeta (w ktoryms roku poszlismy z owczesnym na kurs tanca, zeby miec jeden nieeliminowalny termin spotkan, normalne randki byly odwolywane przez obydwie strony ustawicznie, bo nam czasu brakowalo) i wsrod znajomych sporo takich mam. Mnie akurat irytowalo, ale ja nie jestem cyborgiem.

I taka para uprawia razem swój wspólny, zaplanowany przez
> jedną stronę seks. Ja sobie tego nie wyobrażam. Biorąc pod uwagę to, co powyższ
> e, to musiał być krótki, automatyczny akt, z szybkim rozładowaniem napięcia

Ja zalozylam, ze oni w koncu byli pozbawieni pedu codziennosci, nie musieli sie mijac, wydzielac sobie czasu, siedzieli razem i wieczor po wieczorze pokonywali kolejne bariery. Tyle ze gdyby Pyzunia nie zalozyla tego, co zalozyla, to pewnie dalaby mu wczesniej po lapach.

[the_dzidka]

normalne randki byly odwolywane przez obydwie strony ustawicznie, bo
> nam czasu brakowalo)

Ale Frycel nie odwołuje randek. On ma je wpisane w grafik. Raz w tygodniu, w ten sam dzień o stałej porze, o ile dobrze pamiętam.

[ding_yun]

the_dzidka napisała:

I taka para uprawia razem swój wspólny, zaplanowany przez
> jedną stronę seks. Ja sobie tego nie wyobrażam. Biorąc pod uwagę to, co powyższ
> e, to musiał być krótki, automatyczny akt, z szybkim rozładowaniem napięcia (bo
> nawet trudno to nazwać "przyjemnością") Frycka, ze wstydem, żalem i milczeniem
> post factum. Nie widzę tego inaczej. I co, Rózia tego nie przewidziała? Możemy
> założyć, że przytomnie nie spodziewała się eksplozji i fajerwerków, chociaż bo
> ja wiem... ona jest tak bezmyślna... ale nie pomyślała, że seks niepodbudowany
> żadnymi emocjonalnymi, naprawdę emocjonalnymi, więzami, to będzie katastrofa?.
> .. I co właściwie sobie myślała Autorka, w taki właśnie sposób budując ich rela
> cję?...

Ja podejrzewam, że Autorka chciała zrobić z Róży właśnie taką zupełnie niedoświadczoną młodą dziewczynę, której się zdaje, że fajny seks między dwojgiem ludzi po prostu się jakoś dzieje. I nie przewiduje kompletnie tego, co o czym my tutaj piszemy - że to rzadko tak działa, a na pewno nie w przypadku ludzi dla których to jest pierwszy raz.
To jest w sumie bardzo ciekawy literacki temat do pociągnięcia, ale na pewno nie w konwencji Jeżycjady. Bo trzeba by o tym seksie rzeczywiście napisać.

[emae]

bupu napisała:

>
> Znaczy się, że (wybaczcie brutalność sformułowania) jak bzyknie to nie zapomni?
> I Pyzunia, zdaniem autorki, jest osobą inteligentną?

Ja to widzę tak, że Róża postanowiła w jakimś sensie pchnąć relację na wyższy poziom. W głębi duszy widziała, że to jest kpina nie związek, że narzeczony traktuje ją raczej jak koleżankę, czuła ten brak chemii. Wystraszyła się, że za oceanem Fryderyk pozna inne kobiety, poczuje chemię i uzna, że ten ich związek to nie było nic poważnego. Postanowiła więc zmienić tę relację, wzbudzić tę chemię, której brakowało, sprawić, że już będzie dla Fryderyka kimś więcej niż koleżanką, a ich związek będzie prawdziwym związkiem. Jestem w stanie to zrozumieć.

[zla.m]

Zgadzam się - Pyza nie miała pojęcia o związkach z własnego doświadczenia - skoro była w życiu tylko z Frycem. Jednocześnie obserwacja i intuicja mówiły jej, że to jakoś nie to. Postanowiła zrobić coś radykalnego, a że o seksie miała raczej dość egzaltowane pojęcie - wyszło jak wyszło. Pewnie spodziewała się, że "samo" będzie magicznie, cudownie, zmieni Fryca w wulkan czułości i uczuć (który jeszcze doceni jej poświęcenie!) itp. Nie wiedziała, że to tak nie działa, że pierwszy seks bywa kiepski nawet przy wielkim uczuciu, że bez uczucia dla wielu też bywa kiepski, że facet (kobieta też ;) może oddzielić seks od uczuć...

[bupu]

> Ja to widzę tak, że Róża postanowiła w jakimś sensie pchnąć relację na wyższy p
> oziom. W głębi duszy widziała, że to jest kpina nie związek, że narzeczony trak
> tuje ją raczej jak koleżankę, czuła ten brak chemii. Wystraszyła się, że za oce
> anem Fryderyk pozna inne kobiety, poczuje chemię i uzna, że ten ich związek to
> nie było nic poważnego. Postanowiła więc zmienić tę relację, wzbudzić tę chemię
> , której brakowało, sprawić, że już będzie dla Fryderyka kimś więcej niż koleża
> nką, a ich związek będzie prawdziwym związkiem. Jestem w stanie to zrozumieć.

Rozumieć to ja to rozumiem, ale nie jest to tok myślenia osoby inteligentnej i odpowiedzialnej, na jaką Pyza jest kreowana, tylko sentymentalnej gęsi.

[dakota77]

Ale jak chciala zbudowac chemie, ktorej nie bylo? Nie zawsze seks taka tworzy. Zbudowala przymus i pulapke biologiczna, i tyle.

[minerwamcg]

ding_yun napisała:
> Po drugie Ignacy rzeczywiście uprzykrza Fryderykowi wizyty, ale nie zabrania mu
> kontaktów z Różą i nie każe się żenić korespondencyjnie.

A tytułowa czarna polewka? Te słowa padły in extenso. On ODMAWIA Fryderykowi ręki Róży (jakby miał jakiekolwiek prawo nią dysponować), a jednocześnie domaga się - nie wiem czego, chyba cofnięcia czasu i wzięcia z Różą ślubu w przeszłości. Fakt, że zupa się wylała i że oto do jego domu przychodzi narzeczony jego wnuczki i ojciec jego prawnuczki jakoś do niego nie dociera.

> jestem w stanie zrozumieć dlaczego Ignacy naciska na ich ślub i
> przeprowadzkę, skoro i tak już sami zdecydowali, że właśnie tego chcą.

A ja nie jestem, bo Ignacy nie ma tu nic do naciskania. Róża po pierwsze jest dorosła cokolwiek by o tym sądził, a po drugie ma matkę i ojczyma. Nie jest przygarniętą przez Ignacego sierotką, na której wychowanie przez dwadzieścia lat odejmował sobie od ust. A nawet gdyby była - jako osoba dorosła ma prawo pójść własną drogą i mieć dziecko z kim chce.

> nadużyciem jest twierdzenie, że Róża jest wpychana w małżeństwo, którego nie ch
> ce.

Zdecydowanie. Z tym się zgadzam z przyjemnością. Róża chce wyjść za tego patafiana i koniec kropka, jej otoczenie tylko nie może zrozumieć, że nikomu poza nią nic do tego, że nikt nie powinien ani naciskać, ani zabraniać, ani nakazywać. Jest dorosłą osobą i matką swojego dziecka.

> Ignacy nie powinien się wtrącać, fakt, ale też rozumiem dlaczego to robi, a
> jego intencje są słuszne

Nie! Choćby chciał dla swojej wnuczki gwiazdkę z nieba, nie ma prawa wtrącać się do jej życia osobistego. Decydowanie za kogoś o jego małżeństwie nie może wynikać ze słusznych intencji - bo to jest poważne ograniczanie cudzej wolności.

[olkit0]

Pamiętacie z OwR konkluzję Maćka o parasolu? Mnie przy czytaniu CP cały czas się wydawało że taki jest mechanizm działania Ignacego - zabrońmy się Fryckowi ożenić z Różą to przez przekorę ją poślubi i będzie wszystko w porządku. Stąd też w Sprężynie jego głębokie przekonanie, że bez niego to stadło by w ogóle nie zaistniało

[tt-tka]

rzecywiscie wymazalam z pamieci, dla wlasnego zdrowia psychicznego
"noworodek rzewnie popiskiwal w przyleglym pokoju, zalac sie zapewne na to, ze wciaz jeszcze jest owocem przedmalzenskim. Dzieci wiele rozumieja"
OBRZYDLIWE
a przede wszystkim bardzo niewychowawcze
jezeli jakas mlodociana czytelniczka MM (zakladajac, ze sa takie) potraktuje to serio, jako prawde objawiona, wszystkie klopoty zyciowe, wlasne lub cudzego dziecka / swojego dziecka w przyszlosci przypisac moze poznemu/ nie wzietemu slubowi rodzicow (coraz czestsze zjawisko), co z automatu zwalnia z podjecia staran, bo skoro dziecina juz w kolebce zostala pokrzywdzona i ma tego swiadomosc (nb w wieku trzech tygodni !), to oczywiste, ze nic sie nie da zrobic
dziecko jest napietnowane i skazane
jedno wielkie FUJ

ignac w CP prezentuje postawe zgola nie stoicka - gdzie indziej tez z niego stoik jak z mysiej p.. wor na make, tak przy okazji - tylko sienkiewiczowska, w najgorszym tego slowa znaczeniu
on wymaga, co slusznie zauwazono, POKAJANIA SIE i podporzadkowania jego regulom, a nie odpowiedzialnosci
skojarzylo mi sie natychmiast z historia drugiego slubu Sienkiewicza - gdy jego zona po kilku tygodniach odeszla i wniosla o uniewaznienie malzenstwa, S. napisal " Marynuszki (zony) po tym przyjac nie bede mogl (gdyby chciala wrocic - skad to zadufanie, ze chcialaby ?), choc gdybym zobaczyl ja bardzo nieszczesliwa, to pewnie bym przyjal, a gdyby BARDZO POKUTUJACA, to na pewno"
skopac, upokorzyc, rzucic na kolana i podporzadkowac, ot co

scena ze zmywarka zastanowila mnie extra
- skoro milicja JUZ wpadla na to, ze ignac moze byc niezadowolony, czemu nie spacyfikuje go na wstepie ? czemu w ogole nie mowila mu wczesniej, jaki prezent grzegorz szykuje ? czyzby ta awantura byla jej na reke ?
- gabon usiluje UDOBRUCHAC ojca, zamiast krzyknac, ze prezent jest cudowny, bo bedzie wiecej czasu na czytanie na przyklad - czyzba zrobienie z meze konsumpcjonisty i wytarcie nim podlogi bylo jej na reke ?

poza wszystkim, skoro glownie grzes (i pyza) w tym domu zmywaja, to w zasadzie grzes kupil prezent sobie (i przy okazji pasierbicy) - nic w tym zlego, ale mogl przy innej okazji; albo bez okazji; czyzby dowolna inwestycja w ten potwornie zaniedbany dom wymagala usprawiedliwienia lub pretekstu ?

niechetnie i z obrzydzeniem szapoba dla ignaca, ustawil rodzine wzorowo - kazda sporna sprawa, kazda klotnia jest na jego warunkach, on dyktuje jezyk i argumentacje, oponenci walcza /probuja walczyc jego bronia , zamiast wytoczyc wlasne dziala; no, manipulator pierwszej wody

[ciotka_scholastyka]

> bo skoro dziecina juz w kolebce zostala pokrzywdzona i ma tego swiadomosc (n
> b w wieku trzech tygodni !)

No, chyba nikt nie sądzi, że to narrator twierdzi, że dziecko żali się na to, że jest nieślubne - to jest zapis myśli ignacowych. Coś na zasadzie "płaczesz, niebożę, bo cię matusia odumarła" zawodzi babka nad kołyską dziecka, co ma miesiąc albo dwa i z całą pewnością wie, że matusia umarła, oraz co to w ogóle znaczy "umrzeć" :-P I mam nadzieję, że żadna młodociana czytelniczka nie odbierze tego dosłownie.
Ale tak poza tym, to duża zgoda na to co piszesz.

[klept0manka]

To jest podejście drobnomieszczańskie. Nie chodzi im nawet o to, żeby Róża miała męża, tylko żeby sąsiedzi o nich nie plotkowali. No, ale cóż się dziwić - takie zachowania są w Borejczadzie chwalone i występują bardzo regularnie, najwyraźniej MM uważa je za coś godnego podziwu.

[katia-g]

Moim zdaniem absolutnie nie chodzi o podejście drobnomieszczańskie. Chodzi o to, że dla MM happy end może być tylko jeden - ślub. Zarówno w przypadku córek, jak i wnuczek, Ignacy Borejko marzy tylko o tym, żeby odpowiedni kandydaci (myślące czoło, antyczne imię, szczere oblicze, wykształcenie wyższe, preferowane humanistyczne) po kolei się z nimi żenili - dopóki nie ma ślubu, nic nie jest pewne, a potem to już uff, przyklepane, zaklepane, wszystkie życiowe problemy rozwiązane, następna proszę. To widać już w tym, jak opowiada mit o Atalancie w Pulpecji (Atalantę ojciec chciał "już wreszcie" widzieć w bezpiecznym związku małżeńskim, czy jakoś tak - w każdym razie Ignacy się z tym utożsamiał), tak samo marzy o tym, żeby Laura poznała Naszpana Adammma, wyszła jak najszybciej za niego za mąż (raz dwa trzy, zanim się rozmyśli), a potem to już słodkie maleństwa wypełnią jej ramiona - i dzięki temu magicznie zniknie jej trudny charakter, jej problem z odnalezieniem własnej drogi, własnego "ja", jej strach przed porzuceniem i w ogóle cała niefiranowatość.
W przypadku Róży jest to samo - Borejkowie nie mają tak naprawdę problemu z jej nieślubną ciążą (sama Laura mówi, że cieszą się jak głupki), a w ogóle to dzieci ślicznie pachną i nie stwarzają kłopotu, bo takie dziecko - co ono zje. Nie chodzi o to, "co ludzie powiedzą" o nieślubnej ciąży. Chodzi o to, że jak już jest ta ciąża, no to raz-dwa-trzy należy krzyknąć pobite gary! i polecieć do ołtarza - i wtedy kolejna Borejkówna znajduje swoje miejsce/swoją przystań/swoje przeznaczenie i jej los jest już przyklepany na wieki wieków - tak, jakby pojawiał się przy młodej parze napis "i żyli długo i szczęśliwie".
Stąd parcie na ślub. Nie na ślub Fryca i Róży, a na śluby borejkowych panien W OGÓLE.
Problem polega tylko na tym, że Fryc w pierwszym odruchu nie chciał się żenić - i to w oczach dziadka skreśliło go raz na zawsze. Sam mówi w JT - "dyskwalifikacja". Tak samo Wolfiego skreśla fakt bycia bratem Fryca. Oni się nie liczą jako potencjalni kandydaci.

A zachowanie dziadka Borejki w ogóle się kupy nie trzyma, bo najpierw chce wymusić ślub na Frycu, potem do dyskwalifikuje i stara się nie dopuścić ani do dziecka, ani do Róży (z którą w danym momencie, jak rozumiem, Fryderyk jednak jest W ZWIĄZKU), a w "Sprężynie" mówi, że tylko dzięki jego interwencji Fryderyk się z Różą ożenił.

[bisturi]

Twoja teza ma poparcie w Mcdusi - dokładnie nie zacytuję bo czytałam raz, dawno i na pewno nie będę teraz szukać egzempalarza :) ale jest tam taka scena jak po ślubie Laury ktoś coś wspomina Mili o jakiś klopotach a ona jest pogodna, uśmiechnięta i nalewa za spokojem herbatę, gdyż nic jej nie denerwuje gdyż jest już PO ślubie, "panna wydana za mąż" to można się odprężyć, najważniejsze już się stało. Jedziemy dalej.

[tt-tka]

troche mi to przypomina ukrainska bajke, w ktorej knez, majacy klopoty z dorosla i niepokorna corka, idzie do baby-wieszczychy po rade
- wydajcie, kniaziu, corke za maz
- a bo to pomoze ?
- bywa, ze pomoze, bywa, ze nie bardzo albo zgola nic... ale chocby i nic nie pomoglo, to o co wam sie, kneziu, troskac ? Niech sie martwi ziec !
no wlasnie